DE SLECHTE OORLOG
Er waren veel verschillende motieven waarom de Eerste Wereldoorlog werd uitgevochten.
Sinds 1871 was Duitsland een grootmacht geworden
waardoor het al lang bestaande machtsevenwicht in Europa wordt verstoord.
De gevestigde grootmachten Groot-Brittannië, Frankrijk en Rusland
verenigden zich in 1914 om deze nieuwe rivaal te vernietigen.
Op 28 juni 1914 werd
Gavrilo Princip, een Bosnisch-Serviër en een mislukte student
vermoordde aartshertog Franz Ferdinand,
opvolger van de Oostenrijks-Hongaarse troon.
Oostenrijk-Hongarije had een defensiepact met Duitsland getekend,
wat Duitsland in 1909 herbevestigde door dat te verklaren
Duitsland moest Oostenrijk-Hongarije steunen,
ook al was er een oorlog begonnen.
Oostenrijk verklaarde de oorlog aan Servië, waarmee de Eerste Wereldoorlog begon.
Gedurende de hele oorlog,
Duitsland wilde vrede en had niets te winnen bij het conflict.
Ook al was Duitsland in december 1916 goed op weg om de oorlog te winnen,
Kaiser Wilhelm bood aan om over vrede te onderhandelen met de Entente-machten.
In december 1916 had Duitsland een duidelijk voordeel.
Frankrijk had verschrikkelijke verliezen geleden.
Rusland kreeg te maken met een interne bolsjewistische opstand
en een revolutionaire chaos en moest zijn troepen terugtrekken.
Groot-Brittannië lag onder de U-bootblokkade
en geen centimeter van Duitsland was bezet.
Duitsland bood nog steeds genereuze vredesvoorwaarden.
Keizer Wilhelm was bereid de oorlog gewoon af te blazen
en terugkeren naar hoe het vroeger was.
Dat was toen de zionistische joden Chaim Weizmann en Nahum Sokolow
benaderde de Britten met een vuile deal.
Ze boden aan om hun mondiale invloed aan te wenden
om de VS in de oorlog aan Britse zijde te betrekken,
terwijl Duitsland van binnenuit wordt ondermijnd en vernietigd.
In ruil voor toegang tot de VS,
de Britten Palestina zouden stelen van Ottomaans Turkije,
dat de bondgenoot van Duitsland was, en vervolgens toe te staan ​​dat de Joden zich daar vestigden.
De deal heette de Balfour-verklaring
en werd afgeleverd bij de baron Walter Rotschild.
Joden in Londen stuurden vervolgens berichten naar Louis Brandeis,
een van de Joodse leden van het Hooggerechtshof,
hem opdragen president Wilson onder druk te zetten om zich bij de oorlog aan te sluiten.
Andere zionistische machtsmakelaars zoals Bernard Baruch,
Paul Warburg en Jacob Schiff oefenden ook druk uit op Amerika om zich aan te sluiten.
De Britse regering was het daarmee eens
dat zij een Joods thuisland in Palestina zouden steunen
in ruil voor de machtige Joodse lobby in Amerika
ervoor zorgen dat de VS zich bij de geallieerden aansluiten.
Britse vliegtuigen lieten pamfletten boven Duitsland vallen, gedrukt in het Jiddisch,
de Balfour-pamfletten om Joodse steun in Duitsland te winnen,
door de Joden een thuisland in Palestina te beloven nadat ze de oorlog hebben gewonnen.
En hier is hij dan: de Balfour-verklaring.
Wat voel je als je het hier ziet?
Ik vind dit echt een van de meest bijzondere momenten
in de geschiedenis van het Joodse volk.
(?) Het duurde 3000 jaar om dit te bereiken.
En dan, zegt u, hoe gebeurde dit wonder?
Het is het meest ongelooflijke staaltje opportunisme.
Ik bedoel, als je denkt dat je een verarmde zogenaamde wetenschapper had...
Chaim Weizmann, die op de een of andere manier Engeland bereikt,
ontmoet een paar mensen (?) mijn familie,
verleidt ze, hij heeft zo'n grote charme en overtuiging,
hij komt bij Balfour en...
hij overtuigt Balfour op ongelooflijke wijze,
en Lord George de premier,
en de meeste ministers,
dat dit idee van het nationale tehuis voor joden
zou moeten kunnen plaatsvinden.
Nadat de deal was gesloten, waren de media in joodse handen
ontketende onmiddellijk een hoop anti-Duitse propaganda
waarin de Duitsers worden afgebeeld als barbaarse hunnen.
Dit werd gedaan om publieke steun te krijgen voor de Amerikaanse interventie in de oorlog.
terwijl de zionisten en joodse marxisten van Duitsland
begon Duitsland van binnenuit te destabiliseren
door verschillende stakingen in de fabrieken van de wapenindustrie,
wat de Duitse oorlogsinspanning verzwakte.
Als Amerika niet in de oorlog betrokken zou zijn geweest,
het zou ter plekke gestopt zijn
en miljoenen Europese levens zouden gered zijn.
De Amerikaanse deelname aan de oorlog werd vervolgens uitgevoerd zoals beloofd.
Lord Balfour verzekerde de zionisten dat Groot-Brittannië
het einde van de deal zou nakomen nadat de oorlog was geëindigd,
de diefstal en omverwerping van Palestina door de Ottomaanse Turken.
Voordat er meer Europees bloed op Europese bodem zou worden vergoten,
zowel Duitsland als Oostenrijk-Hongarije vroegen opnieuw om een ​​vreedzame oplossing.
Wilson werd gedwongen toe te geven dat Duitsland en Oostenrijk-Hongarije
inderdaad algemene vredesvoorstellen had geformuleerd,
maar hij wees ze terloops allemaal af.
Liegen over hoe mooi de naoorlogse vrede zou zijn,
Wilson slaagde erin zoveel oorlogsvermoeide Duitsers voor de gek te houden
tot een onvoorwaardelijke overgave en ontwapening
in november van datzelfde jaar, 1918.
Communisten en zionisten in Duitsland staken hun landgenoten in de rug.
Marxistische vakbondsleiders gaven opdracht tot fabrieksstakingen,
waardoor de Duitse troepen hun essentiële voorraden werden ontnomen.
Het Duitse moreel en de industriële productie daalden snel.
Duitsland legde de wapens neer en wenste een erevrede.
Na de oorlog werd het verraderlijke verraad van 1918 bekend als
"de steek in de rug".
Duitsland is eenvoudigweg van binnenuit verraden door zionisten en communisten,
en bijgevolg waren ze allemaal als vijanden met elkaar verbonden,
omdat ze Duitsland wilden zien falen.
In Israël wordt vandaag de dag Balfour Day, 2 november, op grote schaal gevierd.
De Palestijnse Arabieren beschouwen het als een dag van verdriet.
HET VERDRAG VAN VERSAILLES
In januari 1919 ontmoetten de overwinnaars elkaar op de Vredesconferentie van Parijs
om Duitsland financieel te verpletteren
en bepaal de nieuwe grenzen van de verslagen natie.
Duitsland was niet eens uitgenodigd
en geen enkele stem zou hebben in de uiteindelijke beslissingen,
terwijl de globalisten Duitsland aan stukken scheurden.
De conferentie creëerde ook de basis voor een toekomstige wereldregering,
de Volkenbond.
De zionistische delegatie die aanwezig was,
die Amerika in de oorlog hebben betrokken,
zorgde er ook voor dat de voormalige Arabische gebieden van het Ottomaanse Rijk
werden gescheiden van de Turkse overheersing en ook opgedeeld in kleine staten,
zodat Palestina een Brits protectoraat zou kunnen worden.
De Joden claimden toen een stukje Palestina
gegarandeerd door de Volkenbond,
precies zoals Herzl in 1887 had voorspeld.
Uit de Vredesconferentie van Parijs,
kwam het brutale en beruchte Verdrag van Versailles, op 20 juni 1919,
en het Verdrag van San Germain, op 20 september van hetzelfde jaar.
Zelfs liberale historici erkennen vandaag de dag het kwaad van het Verdrag.
Een Duitsland dat geen oorlog wilde, dat had geprobeerd oorlog te vermijden
en dat bood bij talloze gelegenheden aan om vrede te sluiten
gedurende de hele oorlog, was nu volledig ontwapend.
Duitsland werd gedwongen enorme herstelbetalingen te betalen
in de vorm van geld en natuurlijke hulpbronnen.
De verpletterende schuldbetalingen, 100 miljard mark,
gelijk aan één biljoen dollar in moderne valuta,
verwoestte de Duitse economie
en veroorzaakte al snel een hyperinflatoire monetaire ineenstorting.
Het totale bedrag aan herstelbetalingen dat van Duitsland wordt geëist
bedroegen ongeveer 226 miljard mark.
Het doel was om Duitsland financieel te breken.
John Maynard Keynes voorspelde dat deze harde herstelbetalingen zouden plaatsvinden
zou leiden tot de financiële ineenstorting van Duitsland.
De Duitse strijdkrachten waren beperkt tot 100.000 man
uitsluitend bestemd voor politietaken in het land
en de dienstplicht was verboden.
Alle Duitse koloniën werden haar ontnomen.
Hetzelfde gebeurde met een aantal Duitse gebieden in Europa.
In totaal moest Duitsland 13% van zijn land opgeven.
Enkele miljoenen Duitsers strandden uiteindelijk buiten het Duitse rijk
en miljoenen werden met geweld uit hun huizen verdreven.
Duitsland verloor ook grote delen van zijn industrie
toen belangrijke ijzererts- en kolenvoorraden verdwenen.
Het industriële Duitse Rijnland zou vijftien jaar lang door Franse troepen worden bezet.
Het Verdrag van Versailles was een verwoestend vredesverdrag voor Duitsland,
maar de overeenkomst had ook ernstige economische gevolgen,
niet alleen voor Duitsland, maar ook voor Europa en de wereld,
omdat Duitsland zo’n belangrijke bouwsteen in de wereldeconomie was.
Het verdrag bevatte 440 clausules.
414 daarvan waren specifiek gewijd aan het straffen van Duitsland
voor een oorlog waar de natie totaal onschuldig aan was.
In de Times van 1919 verwoordde Winston Churchill het uiteindelijke doel van het verdrag.
Mocht Duitsland binnen de komende vijftig jaar weer zaken doen,
we hadden deze oorlog (WW1) tevergeefs geleid." - Winston Churchill
WEIMAR REPUBLIEK
De omsingeling en de ongekende hongerblokkade
doodde bijna een miljoen Duitse kinderen, vrouwen en oude mannen
en het meest kwetsbare deel van de samenleving.
De geallieerden hadden nu nog maar één vast doel:
om de macht van Versailles te verlengen en Duitsland voorgoed te vernietigen.
Duitsland was nu volledig ontwapend en aan alle kanten beschadigd.
en had geen enkele manier om zichzelf te verdedigen.
Elk moment kunnen haar buren besluiten haar aan te vallen.
Vanwege de enorme reparatiekosten die in goud moeten worden betaald,
er was geen steun meer voor de Mark.
Dit leidde tot inflatie, die alle Duitse spaargelden volledig wegvaagde.
Duitsland werd van 1922 tot 1923 geconfronteerd met de meest gruwelijke hyperinflatie
de wereld ooit heeft gezien en de Duitse Mark werd waardeloos.
Werkloosheid, honger en een hopeloze toekomst
onderscheidde een Weimarrepubliek voor het Duitse volk.
De zelfmoordcijfers waren hoog, de werkloosheid bedroeg meer dan 30%
terwijl wanhopige Duitsers zelfmoord pleegden.
De geboortecijfers waren extreem laag.
Er hing anarchie en chaos in de lucht.
Er was niets voor het ontwapende, vernederde en hongerige Duitse volk
zouden er iets aan kunnen doen, aangezien de communisten zelfs delen van veel steden in beslag namen.
In 1929 veroorzaakte de Federal Reserve de Grote Depressie.
De onderzoeker Boris Borisov en zijn artikel getiteld "The American Famine"
schatte het aantal slachtoffers van de financiële crisis in de VS op ruim 7 miljoen mensen.
De globalistische machten waren er nu in geslaagd een nieuwe hongersnood te organiseren
die miljoenen blanke Europeanen heeft gedood, zoals voorheen in Rusland.
Ben Bernanke zei over de Grote Depressie:
"We hebben het gedaan."
Met wij bedoelde Bernanke uiteraard de Joodse leiders
van het Federal Reserve Systeem.
Terug in Duitsland: de gevolgen van de kunstmatige beurscrash
was nog erger dan in enig ander land,
terwijl het spaargeld van de mensen werd weggevaagd,
terwijl de prijzen twintig maanden lang elke twee dagen verdubbelden.
In 1922 liep de inflatie enorm uit de hand.
Mensen werden 's ochtends betaald en hadden een koffer vol bankbiljetten
(?) en ze zouden naar de winkels moeten rennen,
omdat in de tijd tussen de uitbetaling Anton Gill - Auteur
en de tijd waarop ze hun goederen en hun eten kochten, A Dance between the Flames: Berlin between the Wars
de prijzen zouden zijn gestegen.
Berlijn verkeerde in een staat van totale, totale chaos.
Honderdduizenden onteigenden verhongeren op straat.
Tegelijkertijd had je heel rijke mensen.
Aan de ene kant de armen die raapsoep eten.
De slagers die kraaien, eekhoorns en zelfs ratten verkopen.
En aan de andere kant, mensen die het zich konden veroorloven,
het eten van de meest luxueuze maaltijden alsof ze nooit bij nadenken hebben stilgestaan.
Voor één postzegel moesten de Duitsers 2 tot 20 miljard mark betalen.
Een brood kostte 2 miljard mark.
Een pond boter kostte 2 biljoen mark.
De Duitse middenklasse werd het zwaarst getroffen
en zag al hun spaargeld en bedrijven vernietigd worden.
Uitgehongerde gezinnen en kinderen smeekten op straat.
Veel Duitsers noemden hun gedevalueerde geld '
"Jude fetzen", Joodse confetti,
want terwijl de Duitsers honger leden,
de Joden leefden hun gouden luxeleven in de Republiek.
Duitsland was eind 1929 totaal failliet.
De joodse statisticus Alfred Marcos
schatte het gemiddelde joodse inkomen voor 1930
driemaal het gemiddelde inkomen van de rest van de bevolking.
De industrieën waren, net als in het Ruhrgebied, allemaal failliet
en de arbeiders werden allemaal met miljoenen ontslagen.
In januari 1933 waren ruim 6 miljoen Duitsers werkloos.
Hoewel de Joden minder dan 1% van de Duitse bevolking uitmaken,
de politieke invloed van de joden in de Weimarrepubliek
was enorm buiten proportie met hun aantal in de bevolking.
Ze slaagden erin meer dan 50% van de media en de pers te controleren,
en 70% van alle juryleden, 57% van de metaalhandel,
22% van graan en 39% van de textielhandel.
Het Duitse bankwezen en de financiële sector stonden onder de totale controle van Joden.
Ze waren vooral duidelijk zichtbaar in de private bankingsector in Berlijn,
die in 1923 150 particuliere Joodse banken had,
in tegenstelling tot slechts elf particuliere, niet-joodse banken.
Vier van de zes leden van de controlerende raad van de directeuren van de Reichstag waren joden,
waaronder Jacob Goldschmidt en Rudolf Havenstein.
Om ervoor te zorgen dat iedereen de geest van mensen kan beheersen,
men moet de pers en de media controleren.
Joodse overheersing van de pers en de publieke opinie
begon in 1865 bij persbureau Reuters.
Opgericht door de Jood Paul Reuter, geboren in Israel Beer Josaphat in 1865,
het Reuters Telegrambedrijf
was de eerste grote nieuwsorganisatie ter wereld.
Bijna elk groot nieuwskanaal ter wereld vandaag de dag
geabonneerd is op de diensten van Reuters,
die actief is in meer dan 200 steden in 94 landen in ongeveer 20 talen.
De Washington Post werd gecontroleerd
door de zionistische voorzitter van de Federal Reserve, Eugene Meyer.
In 1940 zou Meyer de pacifistische redacteur van de Washington Post ontslaan
omdat hij weigerde de Amerikaanse betrokkenheid bij de Tweede Wereldoorlog te onderschrijven.
De Post zou later worden overgedragen aan de dochter van Meyer,
wijlen Katharine Mayer Grayham.
In 1896 kocht Adolph Ochs de New York Times
en richtte de New York Times Company op.
De familie Ochs Sulzberger, een van de Amerikaanse krantendynastieën,
is sindsdien eigenaar van de New York Times.
Al 117 jaar Amerika's meest invloedrijke nieuwsbron
was in handen van dezelfde familie.
In 1926 richtte de Jood David Sarnoff NBC op,
het eerste grote omroepnetwerk in de VS.
In 1928 kwam de 27-jarige joodse zakenman William S. Paley
verzekerde zich van een meerderheidsbelang in het CBS Radio Network.
Paley breidde CBS uit tot een nationale grootmacht met 114 aangesloten stations.
Het is heel belangrijk om te onthouden dat de vier krachtigste mediabronnen,
de Washington Post, New York Times, NBC en CBS,
waren nu allemaal onder totale Joodse eigendom en controle.
Het Joods Dagelijks Bulletin zei op 27 juli 1935:
‘Er is maar één macht die echt telt: de kracht van politieke druk.
Wij, Joden, zijn de machtigste mensen op aarde,
omdat we deze macht hebben en weten hoe we die moeten toepassen."
De twee grootste Duitse kranten waren vóór 1933 ook in Joodse handen.
Leopold Ullstein, August Scherl en Rudolf Mosse,
deze joden hadden vrijwel een monopolie op de Duitse pers.
Hun belangrijkste publicatie was het Berliner Tageblatt.
De redacteur van dit artikel was Theodore Wolf, een Jood,
die ook een prominente rol speelde in de politiek.
Alle redactionele artikelen, al het beleid, alle gedachten
en elke afzonderlijke sfeer van grote invloed
was nu onder Joodse controle gevallen.
Van de 29 legitieme theaters in Berlijn hadden er 23 joodse regisseurs.
In 1931 werden van de 144 filmscripts die tot films werden gemaakt,
119 zijn door joden geschreven en 77 door joden geproduceerd.
1866: Mislukte moordaanslag op de Duitse bondskanselier Bismarck.
1874: Een tweede mislukte moordaanslag wordt gepleegd op Bismarck.
1878: (mei) Er wordt een mislukte moordaanslag gepleegd op de Duitse keizer Wilhelm.
1881: Tsaar van Rusland wordt vermoord nadat vier eerdere pogingen waren mislukt.
1893: Burgemeester van Moskou wordt vermoord. 1884: Reds vermoorden acht politieagenten in Chicago.
1894: De premier van Frankrijk wordt vermoord. 1897: De premier van Spanje wordt vermoord.
1900: De koning van Italië wordt vermoord. 1901: De Amerikaanse president William McKinley wordt vermoord.
1905: Mislukte moordaanslag op koning en koningin-gemalin van Spanje.
1905: Groothertog van Rusland wordt vermoord.
1908: Koning en kroonprins van Portugal worden vermoord.
1911: De premier van Rusland wordt vermoord.
1918: Tsaar van Rusland en zijn hele familie worden vermoord.
1919: Reds bombarderen Wall Street in New York; 38 mensen gedood.
1919: Privéwoning van de Amerikaanse procureur-generaal A. Mitchell Palmer wordt gebombardeerd.
1922: Er wordt een mislukte moordaanslag gepleegd op de president van Frankrijk.
1932: Pakketbom verwoest het huis van de Amerikaanse rechter Webster Thayer, waarbij zijn vrouw gewond raakt.
1933: De burgemeester van Chicago wordt vermoord.
1918-1933: De Sovjet-Unie onder leiding van voormalige straatradicalen: Lenin, Trotski,
Stalin et al. vermoorden, martelen en zetten tientallen miljoenen onschuldige mensen gevangen.
‘De wereldrevolutie die we zullen meemaken zal uitsluitend onze zaak zijn en zal rusten
in onze handen. Deze revolutie zal de Joodse overheersing over alle andere mensen versterken.”
‘Als je vraagt ​​wat de Duitsers met de Joden hebben gedaan,
je moet altijd vragen wat de Joden de Duitsers hebben aangedaan.
In 1918 richtten Lenin en Trotski een Communistische Internationale op,
ook bekend als de Komintern, in Moskou, Rusland.
In de dagen na de bolsjewistische revolutie in Rusland
Trotski promootte het idee van een permanente revolutie,
wat betekende dat de Sovjet-Unie andere landen politiek moest provoceren
over de hele wereld om hun eigen bolsjewistische revoluties te beginnen.
De Komintern verklaarde openlijk dat het haar bedoeling was om te vechten
voor de oprichting van een internationale Sovjetrepubliek,
dat wil zeggen, een communistische wereldregering.
Bij de Comintern aangesloten partijen gevormd in Frankrijk, Italië, China,
Duitsland, Spanje, België, de VS en andere landen.
De ideologie van het communisme verspreidde zich als een gif door Europa.
De auteur, Ernest Elmhurst, legde dat in 1938 uit
‘Socialisme, communisme en bolsjewisme zijn in werkelijkheid slechts schakels in het plan
van het wereldomvattende jodendom, met zijn uiteindelijke doel
van het dwingen van de hele wereld onder de Joodse overheersing..."
Na de Russische Revolutie van 1917
revolutionaire Joodse communistische leiders Karl Liebknecht en Rosa Luxemburg
leidde een groep joodse communisten Kurt Eisner, Paul Levi,
Franz Mehring, Wilhelm Pieck, Richard Müller,
Emil Barth, Gustav Landauer, Eugen Levine en Emil Eichhorn
om ook in Duitsland een gewelddadige en bloedige communistische revolutie te proberen.
De joods-bolsjewistische bandieten probeerden het tevergeefs
om Duitse arbeiders te misleiden om de roden te laten doen wat ze in Rusland deden
en om de hele natie tot slaaf te maken onder communistisch bewind.
Ze werden in 1919 heldhaftig tegengehouden door de veteranen van het Duitse Freikorps.
Paramilitaire eenheden van het Freikorps, gevormd uit patriottische veteranen
terug uit de loopgraven, trok naar binnen om Berlijn te zuiveren van rode vuiligheid.
De Jood Bela Kun zette een Joodse revolutie in gang
en nam in maart 1919 de leiding van Hongarije over.
Na maanden van Rode Terreur en massamoorden op christenen,
de Hongaren wisten terug te vechten.
Hongaarse vice-admiraal, Miklos Horthy,
vormde een nationaal leger om de bolsjewieken te bestrijden.
Met de steun van het Roemeense leger
Horthy slaagde erin het land op 1 augustus 1919 terug te winnen.
In Italië pleegden door joden geleide communisten massamoorden in Cerana(?),
Modena, Bologna, Teatro (?), Yana (?) en Milaan,
maar werden verslagen door de fascistische krachten van Mussolini.
Het fascisme was een beweging om Europa te redden van het communisme.
Vandaag de dag, dankzij onze globalistische media,
bijna iedereen denkt dat het fascisme iets verschrikkelijks was.
Het fascisme is, kort gezegd, een verdediger van de natie, haar cultuur en volk.
Onder het fascisme speelt de overheid een sleutelrol bij het monitoren van film,
theater, kunst, literatuur, muziek, onderwijs, enz.,
om een ​​hoge morele standaard te handhaven,
houd de zaken schoon en respectabel,
een sterk gevoel van patriottisme en eer bevorderen,
en het voorkomen van de verspreiding van decadentie, die de samenleving van binnenuit corrumpeert.
Zelfs Winston Churchill dacht dat fascisme
"bleek het noodzakelijke tegengif tegen het communismegif."
Hij zei over Mussolini: "Romeins genie... de grootste wetgever onder de mensen."
Tijdens een toespraak in Rome op 20 januari 1927 zei Winston Churchill:
Als ik een Italiaan was geweest, weet ik zeker dat ik dat had moeten zijn
van begin tot eind met je mee...
...Italië heeft laten zien dat er een manier is om de subversieve krachten te bestrijden
die de massa’s van het volk kan verzamelen, mits op de juiste manier geleid,
om de eer en stabiliteit van de beschaafde samenleving te waarderen en te willen verdedigen ...
...Hierna zal geen enkele grote natie zonder voorzieningen blijven
met een ultiem beschermingsmiddel
tegen de kankerachtige groei van het bolsjewisme."
Twaalf jaar later zal Winston Churchill zich aansluiten
zijn land en volk met het bolsjewisme.
Oswald Mosley was de fascistische leider van Groot-Brittannië
en probeerde ook zijn land te redden, maar slaagde er nooit in voldoende macht te krijgen.
Corneliu Codreanu zei: ‘Fascisme betekent in de eerste plaats:
je natie verdedigen tegen de gevaren die het bedreigen.
Het betekent de vernietiging van deze gevaren
en de opening van een vrije weg naar leven en glorie voor uw natie."
Joodse bolsjewieken probeerden vervolgens in 1936 Spanje in te nemen,
wat leidde tot de bloedige Spaanse Burgeroorlog.
De Joden lanceerden een orgie van massamoord, verkrachting en vernietiging.
De Jood Leiba Lazarevich Feldbin, officier van het Sovjet Rode Leger,
was hoofd van de Sovjetveiligheid tijdens de Spaanse Burgeroorlog.
Ruim 20.000 kerken in heel Spanje werden verwoest,
6832 Spaanse priesters, 3000 monniken, 300 nonnen en 13 bisschoppen werden gedood.
Ook werden ongeveer 4.000 leken vermoord omdat ze nonnen of priesters hielpen of verborgen hielden.
Feldbin was een van de breinen achter de bloedbaden.
In 1939 kwam de vrome rooms-katholieke generaal Francisco Franco
stapte op en creëerde een verenigde nationalistische groep
en slaagde erin Spanje te redden van een communistische machtsovername.
Franco had de steun van Antonio Salazar in Portugal,
Benito Mussolini in Italië,
en Adolf Hitler in Duitsland.
Op 8 februari 1920 uit Sir Winston Churchill zijn alarm
over de ontwikkelingen in de wereld in een interview gepubliceerd in
De Sunday Illustrated Herald (Londen):
"Van de dagen van Adam (Spartacus) Weishaupt tot die van Karl Marx
met die van Trotski, Bela Kun, Rosa Luxemburg en Emma Goldman.
Deze wereldwijde samenzwering voor de omverwerping van de beschaving
en voor de wederopbouw van de samenleving op basis van een gestopte ontwikkeling,
van jaloerse boosaardigheid en onmogelijke gelijkheid, is gestaag gegroeid."
Ideologische en culturele ondermijning is het subtiele, geleidelijke en
aanhoudende interne ondermijning van de waarden van een andere groep,
sterke punten en manier van leven met als doel deze kwetsbaar te maken.
Dit is de strategie die de communisten gebruikten
toen ze infiltreerden en samenlevingen van binnenuit overnamen,
te beginnen met Duitsland.
De vier stadia van subversie zijn:
Demoralisatie, destabilisatie, crisis en normalisatie.
Toen de Sovjets de term ideologische ondermijning gebruikten,
wat bedoelen ze ermee?
Ideologische ondermijning is het proces dat legitiem, openlijk en open is. Yuri Alexandrovich Bezmenov (ook bekend als "Tomas Schuman")
Je kunt het met je eigen ogen zien.
Het enige wat u hoeft te doen, het enige dat de Amerikaanse massamedia hoeven te doen, is
om hun bananen uit de oren te halen, hun ogen te openen en ze kunnen het zien.
Slechts ongeveer 15% van de tijd, het geld en de mankracht wordt aan spionage als zodanig besteed.
De overige 85% is een langzaam proces,
wat wij ideologische ondermijning of actieve maatregelen noemen.
"Aktivnye meroprijatija" in de taal van de KGB of psychologische oorlogsvoering.
Wat het feitelijk betekent, is het veranderen van de perceptie van de werkelijkheid
van elke Amerikaan in die mate dat,
ondanks de overvloed aan informatie,
niemand is in staat tot verstandige conclusies te komen
in het belang van de verdediging van zichzelf, hun families,
hun gemeenschap en hun land.
Het is een geweldig hersenspoelproces,
dat gaat heel langzaam en is verdeeld in vier basisfasen.
De eerste is demoralisatie.
Het duurt vijftien tot twintig jaar om een ​​natie te demoraliseren.
Waarom zoveel jaren? Omdat dit het minimum aantal jaren is,
waarvoor één generatie studenten moet worden opgeleid
in het land van je vijand, blootgesteld aan de ideologie van de vijand.
Met andere woorden: de ideologie van het marxisme-leninisme
wordt in de zachte koppen gepompt
van minstens drie generaties Amerikaanse studenten
zonder te worden uitgedaagd of in tegenwicht te worden gebracht
door de fundamentele waarden van het Amerikanisme, de Amerikaanse patriot.
Het demoralisatieproces in de Verenigde Staten is feitelijk al voltooid.
De afgelopen 25 jaar...
Eigenlijk is het overdreven vervuld, omdat de demoralisatie zulke gebieden nu bereikt
waar voorheen niet eens kameraad Andropov en al zijn experts waren
zou zelfs van zo’n enorm succes dromen.
Het meeste wordt door Amerikanen aan Amerikanen gedaan
dankzij een gebrek aan morele normen.
Zoals ik al eerder zei, doet blootstelling aan echte informatie er niet meer toe.
Iemand die gedemoraliseerd is, is niet in staat de ware informatie te beoordelen.
De feiten zeggen hem niets.
Zelfs als ik hem overlaad met informatie, met authentiek bewijs,
met documenten, met foto's,
zelfs als ik hem met geweld naar de Sovjet-Unie breng
en laat hem een ​​concentratiekamp zien,
hij zal weigeren het te geloven totdat hij gaat ontvangen
een schop in zijn dikke billen.
Als een militaire laars de zijne crasht, zal hij het begrijpen, maar niet eerder.
Dat is het tragische van de situatie van de demoralisatie.
De volgende fase is dus destabilisatie.
Deze keer bekommert de ondermijner zich niet om jouw ideeën
en de patronen van uw consumptie, of u junkfood eet
en dik en slap worden, het maakt niet meer uit.
Deze keer... en het duurt slechts 2 tot 5 jaar om de natie te destabiliseren,
waar het om gaat zijn de essentiële zaken: economie, buitenlandse betrekkingen, defensiesystemen.
En je kunt heel duidelijk zien dat op sommige gebieden
gevoelige terreinen als defensie en economie,
de invloed van marxistisch-leninistische ideeën
in de Verenigde Staten is absoluut fantastisch.
Ik kon het nooit geloven, 14 jaar geleden,
toen ik in dit deel van de wereld belandde, dat het proces zo snel zou gaan.
De volgende fase is uiteraard de crisis.
Het kan slechts zes weken duren om een ​​land op de rand van een crisis te brengen.
Je kunt het nu zelfs in Midden-Amerika zien.
En na de crisis, met een gewelddadige verandering van de machtsstructuur en de economie
je hebt de zogenaamde periode van normalisatie. Het kan voor onbepaalde tijd duren.
Dit is wat er zal gebeuren in de Verenigde Staten,
als je alle schurken toestaat het land in een crisis te brengen,
om mensen allerlei lekkers te beloven, en het paradijs op aarde.
Om uw economie te destabiliseren,
om het principe van vrije marktconcurrentie te elimineren
en om een ​​Big Brother-regering in Washington DC te vestigen,
die veel zal beloven.
Het maakt niet uit of de beloften worden nagekomen of niet.
Jullie linksen in de Verenigde Staten, al deze professoren,
en al deze prachtige burgerrechtenverdedigers,
zij spelen een belangrijke rol in het proces van ondermijning.
Alleen maar om de natie te destabiliseren.
Als hun taak is volbracht, zijn ze niet meer nodig.
Ze weten te veel.
Sommigen van hen raken, als ze gedesillusioneerd raken,
als ze zien dat de marxistisch-leninistische macht aan de macht is gekomen,
Het is duidelijk dat ze beledigd zijn, ze denken dat ze aan de macht zullen komen.
Dat zal natuurlijk nooit gebeuren.
Ze worden tegen de muur opgesteld en neergeschoten.
Tegen het einde van 1922 lanceerde de Communistische Internationale, de Komintern,
Ze begonnen zich af te vragen hoe ze erin zouden slagen Europa over te nemen
op de meest effectieve manier.
Op initiatief van Lenin werd een bijeenkomst georganiseerd
aan het Marx Engels Instituut in Moskou.
Het doel van de bijeenkomst was om de Culturele Revolutie van Marx op gang te brengen.
Onder de aanwezigen op de bijeenkomst bevond zich Gyorgy Lukacs,
een joodse Hongaarse aristocraat en een zoon van een bankier.
In de zomer van 1924 verhuisde Lukacs naar Duitsland.
Hier hield hij de eerste bijeenkomst
van een groep communistisch georiënteerde intellectuelen.
Deze bijeenkomst zou de oprichting van de Frankfurter Schule leiden.
Het instituut was officieel opgericht en gefinancierd
van de joodse miljonair Felix Weil.
Dit instituut heette het Instituut voor Sociaal Onderzoek.
Later zal het bekend staan ​​als de Frankfurter Schule.
Deze nieuwe marxisten staan ​​onder leiding van Max Horkheimer
geloofden dat Europeanen te veel gehecht waren aan traditie,
ras, natie, familie en geloof, om het communisme te kunnen aanvaarden.
Antonio Gramsci beschreef, terwijl hij in de gevangenis zat, het marxisme en het communisme
kon pas floreren na een lange mars door de culturele instellingen.
Pas toen, nadat ze alle westerse waarden hadden gecorrumpeerd
en maakte ons het leven onmogelijk,
zouden zij de dictatuur van het proletariaat kunnen opleggen?
Dit was ook wat de Fabiaanse socialisten deden om de landen te verzwakken
en het langzaam implementeren van het internationale communisme.
De mantra zou nu verandering zijn en de westerse cultuur vernietigen
voordat het communisme geaccepteerd zou worden.
Gyorgy Lukacs geloofde dat als er een nieuwe communistische cultuur zou ontstaan,
de bestaande Europese cultuur moest vernietigd worden.
Er is geen andere manier om controle te krijgen over een samenleving met sterke morele waarden
dan om die waarden te verzwakken.
Hij zei: ‘Ik zag de revolutionaire vernietiging van de samenleving
als de enige echte oplossing voor de culturele tegenstellingen van die tijd...
Een dergelijke wereldwijde omkering van waarden kan niet plaatsvinden
zonder de vernietiging van de oude waarden
en de creatie van nieuwe door de revolutionairen."
Willi Münzenberg zei:
‘We moeten de intellectuelen organiseren en gebruiken
OM DE WESTERSE BESCHAVING TE LATEN STINKEN.
Pas dan, nadat ze dat hebben gedaan
AL HAAR WAARDEN CORRUPEERDE EN HET LEVEN ONMOGELIJK MAKEN,
kunnen we de dictatuur van het proletariaat opleggen."
Hieruit ontstond het cultureel marxisme, de subversieve ideologie,
wat betekende dat geslacht, seksuele geaardheid, familie, ras,
cultuur of religie, elk aspect van de identiteit van een blanke
ondervraagd moest worden. Elke norm of standaard in een samenleving
uitgedaagd en idealiter veranderd en gesloopt,
ten behoeve van zogenaamd onderdrukte groepen
in plaats van Europeanen.
Dit zou zogenaamd een samenleving creëren waarin de Joden
niet gezien zou worden als een onderscheidende klasse,
waar ze zich veiliger zouden kunnen voelen om naar de hoogste posities in de samenleving te klimmen
zonder veel tegenstand van de Europeanen te ondervinden.
Het hele doel van cultureel marxisme
was om de Europese etnische belangen te delegitimeren en uit te bannen
en vervang ze door minderheden.
Toen ik begon te schrijven over Joodse intellectuele bewegingen,
Ik besefte dat ik niet zomaar Joden kon tellen.
Wat ik moest laten zien is dat je een samenhangende kern van Joden had
die elkaar wederzijds versterkten,
dat zij de ruggengraat van deze beweging vormden.
En ik moest laten zien dat deze mensen zich identificeerden als Joden,
en ik moest laten zien dat ze zien wat ze deden
als het bevorderen van specifieke Joodse doelen.
Een van de meest voorkomende dingen was bijvoorbeeld
ze waren bezorgd over antisemitisme.
Een flink deel van mijn schrijven in mijn boek "De cultuur van de kritiek"
was om aan te tonen dat de Joden,
die het centrum vormden van de Joodse intellectuele bewegingen,
waren zeer bezorgd over zaken als antisemitisme,
dat ze theorieën probeerden te ontwikkelen
waarin antisemitisme een pathologie was,
waarin antisemitisme geen intellectuele basis had,
waarin het moreel gezien gewoonweg buitensporig was.
Belangrijk was om te laten zien dat Joodse identificatie belangrijk was
bij het bevorderen van een specifieke Joodse zaak.
Dat wil niet zeggen dat dit een doel was dat alle Joden hebben.
We zeggen trouwens niet dat alle Joden iets zijn.
De psychoanalyse heeft bijvoorbeeld specifieke doelen.
Ze waren bezorgd over antisemitisme,
maar dat betekent niet dat de meeste joden dat ook zijn
geloofde zelfs in psychoanalyse of iets anders.
We hebben het over een hechte groep mensen.
Het is heel gemakkelijk om aan te tonen dat de intellectuelen van de Frankfurter Schule dat zijn
Max Horkheimer, Adorno en deze andere prominente mensen uit de Frankfurter Schule
had een sterke joodse identiteit.
Franz Boas, de beroemde antropoloog, zeer sterke joodse identiteit.
Een zeer diepe bezorgdheid over specifieke Joodse kwesties zoals antisemitisme
en dat ze hun specifieke intellectuele inspanningen zagen
als het bevorderen van specifieke Joodse doelen.
Er is niets mis met het bevorderen van je eigen doelen, dat is wat we allemaal doen.
Het enige is dat die doelen
vaak in conflict met die van andere mensen, en dus, in wezen,
(?) Zo had de Frankfurter Schule een ideologie ontwikkeld
waarin enige groepsidentificatie
dat een niet-Jood dat had gedaan, werd als een pathologie beschouwd,
zodat als iemand zoals ik zich identificeerde als een blanke
en dacht dat ik interesse had als blanke,
nou ja, dat werd gezien als een psychiatrische stoornis.
Er is nooit sprake geweest van joden met een zeer sterke positie
gevoel van joodse identiteit en joodse belangen,
dat er iets mis met hen is.
Het was een ideologie die kaderde,
(?) dat echt ingelijst??? gedrag van niet-joden als pathologisch.
Zelfs het gezinsleven dat niet-joden met sterke familiebanden enzovoort,
er is iets mis met hen.
Hun families waren autoritair en ze deden allemaal psychoanalytische dingen
om te proberen dat soort dingen te bewijzen, maar het was gewoon, weet je,
verzonnen wetenschap en helemaal geen wetenschappelijke basis.
Na Marx was er een groep marxisten die wijselijk besloten G. Edward Griffin, auteur
dat je deze collectivistische samenleving naar een natie The Creature van Jekyll Island zou kunnen brengen
ook via cultuur, door bepaalde waarden en concepten te introduceren
dat zou het gezin kapot maken.
Als je bijvoorbeeld op de een of andere manier de gezinseenheid zou kunnen afbreken
zodat het niet langer zelfvoorzienend was en niet langer gewaardeerd werd in een samenleving,
dan zouden individuele leden overblijven
die vroeger bij de familie terecht konden voor steun in tijden van nood,
ze zouden nu worden losgesneden, Breaking down the Family
ze zouden geen plek hebben waar ze heen kunnen in tijden van nood,
dus nu moeten ze zich tot de overheid wenden.
Hoewel cultureel marxisme dat soort activiteit zou zijn
in elke samenleving die de cultuur op zo’n manier afbreekt, worden vrouwen “onderdrukt”, vrouwen “bevrijd”
zodat mensen zich instinctief tot de overheid wenden als alternatief
voor de steun die ze anders zouden hebben.
Dit gebeurt via kunst en via muziek,
het is via literatuur, het is via films en dat soort dingen.
Het implanteren van bepaalde ideeën en concepten,
waardoor ze zeer rijp zijn voor de filosofie van het collectivisme
en maakt hen zeer rijp om zich tot de overheid te wenden
als de grote papa, de grote oplosser van alle problemen.
Collectivisme houdt in dat als iets belangrijk genoeg is
dan moet de staat ingrijpen
en ervoor zorgen dat iedereen zich conformeert, of ze dat nu willen of niet.
Het hele punt van een socialistische samenleving
is om vier dingen te doen waar Marx het over heeft.
1 - Het gezin vernietigen; 2 - eigendommen vernietigen; DOELSTELLINGEN VAN HET MARXISME
3 - het vernietigen van religie; en 4 - het vernietigen van de natie.
En waar je uiteindelijk mee eindigt is de goelag
waar het hele land de Sovjet-Unie wordt.
Bijna elke film die Hollywood vandaag uitbrengt
moeten tekens weergeven met ten minste een van de volgende kenmerken:
1 - de hoofdpersoon en/of antagonist zijn gescheiden. FILMVEREISTEN
2 - het vrouwtje wordt afgeschilderd als dominant, controlerend, gewelddadig en/of een tegendraads persoon tegenover mannen.
3 - de man wordt afgeschilderd als afstandelijk, vrouwelijk, overgevoelig en/of bedrog.
4 - ergens in het gezin minstens één van zijn directe leden
moet lesbisch, homoseksueel, biseksueel of een vrouwenlibber zijn.
Vaak worden attributen in verschillende verhoudingen gemengd
en zelfs vermengd met een vleugje schizofrenie
terwijl mannen en vrouwen van rol wisselen.
Een van de grote thema's in films van de afgelopen jaren is dat geweest
de blanken hebben bijna de neiging om uit posities van helden te verdwijnen,
een soort van, je weet wel, geïdealiseerd zijn of zoiets.
(?) In de plaats waar je mensen als de cast van Morgan Freeman hebt, is de cast zeer verantwoordelijk,
morele, goddelijke figuur enzovoort,
of je hebt actiefiguren zoals Will Smith en Wesley Snipes enzovoort,
dus je hebt ontzettend veel verplaatsing van blanken als
mediabeelden van de afgelopen decennia.
En hoewel blanken vaak criminelen zijn,
je hebt vaak blondharige mensen met blauwe ogen die criminele rollen spelen,
mensen spelen die oneerlijk of zwak zijn, of onderdanig.
En de zwarte karakters zijn erg sterk, erg wijs,
je ziet natuurlijk vaak zwarte computertechnici, zwarte wetenschappers,
zwarte leraren en professoren die heel wijs zijn en alles begrijpen.
Blanken worden afgeschilderd als dom, vaak als onverantwoordelijk,
vaak omdat ze het advies van zwarte mensen of andere minderheden nodig hebben.
Het is eigenlijk de visuele verplaatsing van blanken
van het middelpunt naar de periferie
en ik denk dat dit de blanke mensen voorbereidt
vanwege hun verplaatsing in de cultuur als geheel.
Goran Rosenberg, Zweeds-joodse auteur en journalist, legt de drive uit
achter de drang om blanke landen te vernietigen door middel van cultureel marxisme:
‘Historisch gezien hadden joden het altijd goed gedaan in naties en rijken
met een multiculturele, pluralistische en tolerante omgeving,
terwijl ze het slecht deden in sterke, etnische of nationalistische samenlevingen.
Europese joden zijn altijd de emblematische vreemdeling of ‘ander’ geweest.
Daarom is per definitie
een samenleving waar de vreemdeling welkom is, is goed voor de joden.
De toekomst van het Europese jodendom hangt af van ons vermogen
om een ​​multiculturele, pluralistische en diverse samenleving vorm te geven."
De website smashculturalmarxism.com
verklaart het fenomeen cultureel marxisme buitengewoon goed.
Cultureel marxisme of cultureel bolsjewisme, de generieke cultuur,
probeert al het goede aan de samenleving te vernietigen, wat haar bijeenhoudt,
wat haar vooruit helpt, wat intelligentie en schoonheid bevordert.
Het probeert de samenleving te degenereren en naar een lagere vorm te brengen
waar mensen minder intelligent en meer dierlijk zijn.
Het is gebaseerd op de marxistische leugen
dat al het goede aan de samenleving allemaal een vorm van onderdrukking is.
Iedere keer dat iemand het cultureel marxisme promoot,
ze gebruiken dezelfde lijn en beweren dat het gaat om het bevrijden van mensen van onderdrukking.
Deze gemeenschappelijke culturele marxistische thema's worden allemaal gepromoot
door dezelfde leugen dat ze worden gedaan in naam van de vrijheid:
liberalisme, seksuele perversie, gedegenereerde kunst, gedegenereerde muziek,
massa-immigratie, anti-inlichtingendiensten en promotie van mensen die zich als dieren gedragen,
corrupte versies van feminisme, multiculturalisme,
het onderdrukken van mensen van Europese afkomst en het vernietigen van nationalisme,
en het vernietigen van niet-joodse religie.
Cultureel marxisme is grotendeels een synthese van Marx en Freud.
Het is het marxisme zoals toegepast op cultureel gebied
en de analyse van de controle over de media, kunst, theater en film
en andere culturele instellingen in de samenleving,
vaak met de nadruk op klasse, geslacht en ras.
Als een vorm van politieke analyse
Het culturele marxisme won aan kracht in de jaren twintig
en was het model dat door een groep intellectuelen in Duitsland werd gebruikt
bekend als de Frankfurter Schule,
en later door een andere groep intellectuelen
aan het Centre for Contemporary Cultural Studies in Birmingham, Engeland.
De gebieden van culturele studies en kritische theorie
zijn geworteld in en beïnvloed door het werk van het cultureel marxisme.
Cultureel marxisme is geformuleerd als een manier om Europese naties te ondermijnen
en beschaving door gebruik te maken van andere methoden dan directe politieke actie.
Theodor Adorno was ook een origineel lid van de Frankfurter Schule.
Met de hulp van het American Jewish Committee,
hij schreef een boek met de titel "Authoritaire persoonlijkheid".
Het doel van het boek was om elke groepsrelatie duidelijk te maken
alsof het een teken van een psychische stoornis is.
Patriottisme, religie, familie- en rassenloyaliteit
waren tekenen van een gevaarlijke en gebrekkige autoritaire persoonlijkheid.
De kritische theorie van de school predikte dat
de autoritaire persoonlijkheid was een product van de patriarchale familie.
Dit was een van de basisprincipes van het cultureel marxisme,
de noodzaak om de gezinseenheid te ontbinden.
(?) De Frankfurter Schule heeft de ideologie ontwikkeld
dat je je familie min of meer moest afwijzen.
Door uw gezin af te wijzen, is de kans groter dat u het accepteert
anders zou de kans kleiner zijn dat je anti-Joods bent.
En dus, weet je, het was iets opmerkelijks, omdat...
ze hadden nooit gedacht dat Joodse kinderen hun ouders zouden afwijzen.
Ze gaan het jodendom aan de volgende generatie bekendmaken.
Je moet kinderen hebben die zich identificeren met hun ouders,
maar de autoritaire persoonlijkheid die zich identificeert met je ouders,
die vooral christelijk waren, was het toonbeeld van pathologie.
Dit moest worden uitgeroeid.
(?) Heb je gezien wat de autoritaire persoonlijkheid is?
Het voorhouden van individuen van radicaal individualisme als cultureel ideaal.
Nu heeft het individualisme uiteraard lange wortels in de Europese samenleving,
maar waar je het over hebt, met radicaal individualisme,
is het opgeven van al je loyaliteit.
Je wordt gewoon het geïsoleerde individu.
Dit is geen recept dat Joden ooit hebben aangenomen.
Ik bedoel, als er iets is dat kenmerkend is voor het jodendom,
het is een sterk gevoel van identificatie met een groep.
Dus in essentie is dit een recept voor het gedrag van de heidenen.
dat zou ze in wezen minder waarschijnlijk maken
om banden te hebben met andere groepen, want wat...
Wat is voor het standpunt van de Joden het meest angstaanjagende,
is een groep niet-joden verenigd door een ideologie,
waar ze een sterk gevoel van groepslidmaatschap hebben,
(?) en welke joden negatief worden bekeken.
Ik bedoel, het paradigma, en dat zou natuurlijk het nationaal-socialisme zijn,
in Duitsland, van 1933 en 1945.
Waar het nazisme in wezen over ging,
had een sterk gevoel lid te zijn van een natie,
een sterk gevoel hebben dat je deel uitmaakt van een ingroep,
en deze andere mensen zijn niet, je weet wel, je staat niet op hun pagina,
Joden vooral. En dus, een manier om daar vanaf te komen, in principe,
is het bepleiten van individualisme voor iedereen. Weg met je loyaliteit,
heb geen enkele loyaliteit aan religie, land, ras, zelfs familie.
En nogmaals, een van de punten die ik blijf maken is dat dit zo is
volkomen hypocriet, omdat hij een sterk geïdentificeerde Jood is
betekent dat je sterk verbonden bent met een groep,
dat je een sterk gevoel van groepslidmaatschap hebt,
dat u out-groups als potentieel beschouwt
bedreigend als vijanden, enzovoort.
(?) ???Het psychologische proces van groepslidmaatschap heeft de neiging ons te maken
negatief naar de mensen in andere groepen kijken
en dat geldt zowel voor Joden als voor ieder ander,
sterk geïdentificeerde joden hebben dat dus vaak
sterk positieve opvattingen over hun ingroep,
sterk negatieve opvattingen van buitenstaanders.
Weet je, dat hoort bij de cultuur van kritiek
van deze joodse intellectuelen hebben zeer negatieve opvattingen
over de cultuur en de volkeren van de... daarbuiten.
In het boek definieerde Adorno ouderschap, trots op het gezin, het christendom,
vasthouden aan traditionele genderrollen en houdingen ten opzichte van seks
en liefde voor het eigen land als pathologische verschijnselen.
Cultureel marxisten wilden conflicten creëren tussen de twee landen
de onderdrukte minderheid en de onderdrukkende meerderheid,
tussen degenen die een vermeend voorrecht hadden en degenen die dat niet hadden.
De arbeidersklasse is vervangen door minderheden.
Alle trouw aan familie, natie en cultuur
werd gezien als grote obstakels en bronnen van antisemitisme.
Om ervoor te zorgen dat zij alle weerstand tegen het Joodse belang zouden wegnemen,
het zou binnen iedere blanke verpletterd en uitgehold moeten worden.
Nationalisme, raciaal realisme, heteroseksualiteit, soevereiniteit,
homogeniteit, traditionalisme, loyaliteit en het kerngezin
werden gezien als grote obstakels
tot de communistische overname van de westerse beschaving.
Zo kwamen de culturele marxisten met manieren
van het geleidelijk afbreken van onze cultuur van binnenuit.
Het marxistische idee van gelijkheid is in werkelijkheid niet haalbaar.
Het gaat alleen om het neerhalen van degenen die opvallen,
de succesvolle, de hardwerkende presteerders op hetzelfde niveau
zoals degenen die niets doen, falen en lui zijn.
Zo maak je iedereen ‘gelijk’.
Om de westerse beschaving te ondermijnen, hebben de joodse extremisten gekozen
riep op tot de meest negatieve en destructieve kritiek die mogelijk was
van elke sfeer van het leven van de heidenen.
Hun anti-blanke beleid, waarvan ze verwachtten dat het zich later als een virus zou verspreiden.
Het cultureel marxisme heeft ons anti-blanke beleidsmaatregelen gegeven, zoals:
racismemisdrijven en wetten tegen haatzaaien, genderverwarring,
aansluitingscultuur, morele en genderraciale relativisering,
homoseksualiteit van kinderen, massa-immigratie,
raciale spanningen, gedwongen multiculturalisme,
de systematische bevordering van seksuele afwijkingen vindt plaats in de samenleving,
een onbetrouwbaar rechtssysteem met vooroordelen tegen het slachtoffer van de misdaden,
het uiteenvallen van het kerngezin en de lage geboortecijfers.
Bekende filosofen uit de Frankfurter Schule waren Herbert Marcuse,
Theodor Adorno, Max Horkheimer, Walter Benjamin, Erich Fromm, Friedrich Pollock,
Leo Lowenthal, Jurgen Habermas, Alfred Schmidt, Axel Honneth,
Siegfried Kracauer, Gyorgy Lukacs.
Al deze intellectuelen aan de Frankfurter Schule waren joods.
In alle communistische staten waren de intellectuelen het eerst het doelwit.
Vrijdenken is gevaarlijk voor het systeem.
Sociale rechtvaardigheid en feminisme, om er maar een paar te noemen,
zijn allemaal anti-blanke, anti-vrijheid van meningsuiting-bewegingen
geïnspireerd door en geboren uit de kritische theorie,
en komen daardoor onder de paraplu van het cultureel marxisme terecht.
Een populaire uiting van cultureel marxisme is ook politieke correctheid.
die de grote Engelse schrijver Theodore Dalrymple op welsprekende wijze als volgt definieert:
"In mijn studie van communistische samenlevingen kwam ik tot de conclusie
dat het doel van communistische propaganda niet was om te overtuigen of te overtuigen,
niet om te informeren, maar om te vernederen; en daarom,
hoe minder het overeenkwam met de werkelijkheid, hoe beter.
Als mensen gedwongen worden te zwijgen
wanneer ze de meest voor de hand liggende leugens te horen krijgen, of erger nog,
wanneer ze gedwongen worden de leugens zelf te herhalen,
ze verliezen voor eens en voor altijd hun gevoel van eerlijkheid.
Instemmen met voor de hand liggende leugens is... op een of andere manier zelf slecht worden.
Het vermogen van iemand om zich tegen iets te verzetten wordt aldus uitgehold en zelfs vernietigd.
Een samenleving van ontkrachte leugenaars is gemakkelijk te controleren.
Ik denk dat als je politieke correctheid onderzoekt,
het heeft hetzelfde effect en is ook bedoeld."
Feminisme maakte deel uit van de evolutionaire strategie van de Joodse groep
die voortkwam uit de denktank die bekend staat als de Frankfurter Schule.
Het doel was om wrok en verdeeldheid te veroorzaken en de relaties te verzwakken
tussen mannen en vrouwen in de heidense samenleving.
Om het instituut van het huwelijk en de noodzaak van het gezin te vernietigen,
vrouwen zouden worden omgezet in werkende eenheden.
Feminisme is het idee dat vrouwen vrij zijn als ze hun werkgevers dienen,
maar slaven als ze hun echtgenoten helpen.
Door abortus en radicaal feminisme te bevorderen,
de geslachten zouden zich tegen elkaar keren en als gevolg daarvan
hun demografie verlagen door de bevalling te voorkomen.
Feministische propaganda zou blanke vrouwen hersenspoelen
dat het huwelijk voor hen slavernij betekent en zo
Vrijheid voor vrouwen kan niet worden bereikt zonder de afschaffing van het huwelijk
en traditionele relaties.
Joodse intellectuelen en Joodse activisten zijn er zeer bij betrokken geweest
in het feminisme bijvoorbeeld.
Er is een tendens geweest om de blanke man als iemand te zien,
iets dat min of meer gedegradeerd moet worden in de samenleving,
maar omdat daar geen twijfel (?) over bestaat in het jaar 1950
dat blanke mannen de show runden in Amerika.
Feminisme, weet je, vrouwen bleven graag thuis en kregen kinderen.
Nu worden vrouwen aangemoedigd om te vertrekken en carrière te maken
en ze hebben heel weinig kinderen.
Dus mijn mening is dat het veel beter zou zijn,
Ik denk dat veel meer vrouwen gelukkiger zouden zijn als echtgenote en moeder.
dan ze in de arbeidswereld terecht zouden komen,
waar ze concurrerend moesten zijn,
om het gezin min of meer op een laag pitje te moeten zetten.
Seksisme was het epitheton dat werd bedacht
door de abortuspromotie-feministische Jood Margaret Feldman.
Dit epitheton zou worden gebruikt om iedereen aan te vallen die de natuurlijke orde handhaaft
en elkaar aanvullende rollen van de seksen in de samenleving.
Feminisme heeft absoluut niets te maken met het beschermen van vrouwen.
Het is een cultureel marxistisch programma om blanke mannen te degraderen en te onderwerpen.
en natuurlijk ook blanke vrouwen.
Eén van de dingen die hij mij vertelde was dat
hij (?) was op een avond thuis en we praatten helemaal
en hij begint te lachen en zegt:
Aaron, waar denk je dat de vrouwenbevrijding over ging?
(?) En ik zei dat ik er op dat moment een vrij conventionele gedachte over had,
Ik zei: "Vrouwen hebben het recht om te werken en hetzelfde loon te krijgen als mannen.
net zoals ze stemrecht hebben gekregen."
En hij begon te lachen en zei: "Je bent een idioot."
En ik zei: "Waarom ben ik een idioot?"
Hij zei: ‘Ik zal je vertellen waar dat over ging.
Wij, de Rockefellers, hebben dat gefinancierd.
We hebben de vrouwenliberalen gefinancierd, weet je?
En wij zijn degenen die overal in de kranten staan
en televisie, The Rockefeller Foundation."
Hij zegt: "En wil je weten waarom? Er waren twee belangrijke redenen."
En één reden was: "We konden niet de helft van de bevolking belasten, vóór de vrouwenliberalisatie."
En de tweede reden was: ‘Nu krijgen we de kinderen al op jonge leeftijd naar school.
We kunnen de kinderen indoctrineren hoe ze moeten denken.
(?) Het verdeelt het gezin. De kinderen beginnen de staat te zien als een familie,
als school, als ambtenaren, als hun familie, niet zoals de ouders hen lesgeven.
En dat zijn dus de twee belangrijkste redenen voor de lib van vrouwen.
Wat ik tot dan toe iets nobels vond, weet je.
Toen ik hun bedoelingen erachter zag, waar ze vandaan kwamen,
toen ze het creëerden, de gedachte eraan,
Ik zag het kwaad achter wat ik dacht dat een nobele onderneming was.
De joodse radicale feministe Robin Morgan verklaarde dat:
“Ik ben van mening dat ‘mensenhaat’ een eervolle en levensvatbare politieke daad is,
dat de onderdrukten recht hebben op klassenhaat
tegen een klasse die hen onderdrukt.
We kunnen de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen niet vernietigen
totdat we het huwelijk vernietigen."
Linda Gordon, joodse feministe en historicus, legt uit dat:
"Het kerngezin moet vernietigd worden...
Wat de uiteindelijke betekenis ook is,
het uiteenvallen van gezinnen is nu een objectief revolutionair proces."
Om dit te doen verklaarde de joodse feministe Andrea Dworkin dat zij:
"...zal de structuur van de cultuur zoals wij die kennen, moeten vernietigen,
zijn kunst, zijn kerken, zijn wetten;
zijn kernfamilies gebaseerd op vaderrecht en natiestaten."
Ze vervolgt: ‘Ik wil een man zien die tot bloedige pulp wordt geslagen
met een hoge hak in zijn mond gestoken, als een appel in de mond van een varken."
De joodse feministe Susan Sontag zegt:
"Het blanke ras is de kanker van de menselijke geschiedenis."
Vechten voor het homohuwelijk gaat over het algemeen gepaard met een strijd voor het homohuwelijk
liegen over wat we gaan doen met het huwelijk, als we daar aankomen, weet je,
omdat we hebben gelogen dat het instituut van het huwelijk niet zal veranderen
en dat is een leugen.
Het instituut van het huwelijk gaat veranderen en zou moeten veranderen.
en nogmaals, ik denk niet dat het zou moeten bestaan.
De hyperinflatie van Duitsland lokte de internationale gemeenschap naar Berlijn
en het stond bekend als de morele beerput van Europa
waar elke verdorven seksuele activiteit mogelijk was.
De culturele marxistische joden hadden het geïntroduceerd
decadentie en immoraliteit in de Duitse cultuur, films, kunst en theater.
Daarom waren de mensen zo bereidwillig: het is het Babylon van de jaren twintig.
Dingen die als immoreel, amoreel worden beschouwd
werd irrelevant en alles ging.
Prostitutie werd in 1927 gelegaliseerd.
Moeder- en dochterteams boden hun diensten aan
tegelijkertijd naar dezelfde klant.
Er waren maar liefst 17 verschillende soorten prostituees in deze bordeelstad.
Er waren clubs waar lesbiennes graag schooljongens sloegen
en je zag daar militaire officieren zitten met kinderen op hun schoot.
Dus veel ervan was toneelspelen,
maar er waren nogal wat mensen die zich er ook aan overgaven.
De eerste homo- en transseksuele propagandatheatervoorstellingen
werden in de jaren twintig in Berlijn gemaakt.
De eerste overspeltheaterstukken werden gemaakt door Joodse auteurs.
(?) waarvan werd opgemerkt dat het uitmondde in schandalige stripclubs.
De kelders van de restaurants
zouden homoseksuele of lesbische romper(?)kamers en seksclubs zijn.
Als je werkloos bent, heb je ook een toename van sekswerkers,
maar het waren niet alleen Berlijners.
Het waren tientallen en misschien wel honderdduizenden jonge jongens en jonge meisjes,
die naar Berlijn kwamen om deel te nemen aan deze sekshandel in harde valuta. Mel Gordon - Auteur - Wulpse paniek: de erotische wereld van Weimar Berlijn
Het was een stad vol lesbisch leven.
Er was het idee dat je overal naartoe ging
je hoefde niet te verbergen wat je was.
Pedofilie werd genormaliseerd,
minderjarige meisjes slaagden erin een lucratief inkomen te verdienen
in Berlijn als prostituees.
Kleine meisjes waren vrij verkrijgbaar en konden telefonisch besteld worden
en als afhaalmaaltijden bij klanten afgeleverd.
Elke intellectueel, de meest linkse, de hele politieke rechtse,
dat feitelijk uit München kwam, speelde in het begin geen enkele rol.
De hele stad was in handen van linkse ideeën.
Dr. Manfred Reifer, een bekende leider van de Joden in Boekovina, zei:
‘Terwijl grote delen van de Duitse natie het moeilijk hadden
voor het behoud van hun ras, wij Joden
vulden de straten van Duitsland met onze geluiden.
Wij voorzagen de pers van artikelen over Kerstmis en Pasen
en toegepast op haar religieuze overtuigingen op de manier die wij geschikt achtten.
We hebben de hoogste idealen van de Duitse natie belachelijk gemaakt
en ontheiligde de zaken die het heilig acht."
Joodse uitgeverijen zoals Benjamin Hars(?), Leon Hirsch
en Jacob Stalin(?) Company waren boeken aan het distribueren
die openlijk de westerse traditionele waarden ondermijnden.
Joden voerden ook een intensieve campagne voor gratis abortus
als dr. Max Haddon(?), dr. Lothar Wolf, Martha Ruben-Wolf,
Alphonse Goldschmidt schreef talloze artikelen
het aanmoedigen van abortus en anticonceptie voor de Duitsers
om hun geboortecijfers nog verder te verlagen.
Het leiden van de film- en theaterbedrijven waren joden, zoals
Josef von Sternberg, Bertolt Brecht, Erich Palmer en een groot aantal andere joden.
Onderzoek naar seksualiteit werd geleid door joodse seksuologen
Iwan Bloch en Magnus Hirschfeld.
De transgendergemeenschap moedigde primitieve seksoperaties aan,
omdat mannen en vrouwen zich niet langer op hun gemak voelden in hun natuurlijke rol.
Met prostitutie, drugs, pedofilie, homoseksualiteit, overspel,
sadisme, masochisme, decadente kunst en zelfs de welig tierende bestialiteit,
Duitsland was een onveilige plek voor het traditionele Duitse gezin.
De conservatieve Duitsers keken minachtend naar Berlijn,
het vernietigen van wat er nog over was van de nationale geest.
Criminele bendes leefden van prostitutie, drugshandel,
illegaal gokken, pornografie, diefstal en inbraak.
De politie was onderbetaald, corrupt en voelde zich volkomen machteloos.
vanwege de grondwettelijke beperkingen van het politiegezag.
Maurice Samuel was een in Roemenië geboren joodse en zionistische romanschrijver.
vertaler en docent.
In 1924 verklaarde hij expliciet in zijn eigen boek "You Gentlies" dat:
‘Wij Joden, wij zijn de vernietigers en zullen voor altijd de vernietigers blijven.
Niets wat u kunt doen zal aan onze behoeften en eisen voldoen.
We zullen voor altijd vernietigen omdat we een eigen wereld willen."
De Jood dr. Kurt Munzer schreef in zijn roman "Der weg nach Zion", De weg naar Zion:
‘We hebben het bloed van alle rassen van Europa bedorven –
misschien hebben we ze besmet.
Tegenwoordig is alles Joods. Ons denken is in alles wat leeft,
onze geest regeert de wereld. Wij zijn de meesters,
want alles wat vandaag de dag macht heeft, is het kind van onze geest.
Iemand kan ons haten, iemand kan ons wegjagen.
Onze vijanden kunnen triomferen over onze fysieke zwakte.
Maar we laten ons niet meer wegjagen.
We hebben de volkeren verslonden, de rassen overwonnen,
verontreinigde hen, brak hun kracht,
heeft alles verrot, lui en corrupt gemaakt met onze muffe cultuur.
Onze geest kan niet langer worden uitgeroeid."
Rabbi Harry Waton zei:
"De communistische ziel is de ziel van het jodendom...
Als we dieper ingaan op de aard van het communisme,
we zien dat het in wezen niets anders is dan het jodendom.
Omdat de Joden het hoogste en meest beschaafde volk op aarde zijn,
de Joden hebben het recht om de rest van de mensheid aan zichzelf ondergeschikt te maken
en de meesters over de hele aarde te zijn...
De Joden zullen de meesters over de hele aarde worden
en zij zullen alle naties aan zichzelf ondergeschikt maken...
Het jodendom is het communisme, het internationalisme, de universele broederschap van de mens,
de emancipatie van de arbeidersklasse en de menselijke samenleving.
Het is met deze geestelijke wapens dat de Joden
zal de wereld en het menselijk ras veroveren...
De Ariërs zullen vernietigd worden en het marxisme zal zegevieren.”
De eerlijke Weimar-joodse dichter Stefan Zweig
vreesde nu een reactie tegen het Jodendom door te zeggen:
‘Het is walgelijk hoe de Joden alles stormenderhand veroveren.
Moet het niet onze verantwoordelijkheid zijn om te anticiperen op het gerechtvaardigde?
antisemitische verontwaardiging en breng ons volk weer tot bezinning.”