KÖTÜ SAVAŞ
Birinci Dünya Savaşı'nın yapılmasının birçok farklı nedeni vardı.
1871'den bu yana Almanya bir güç merkezi olarak ortaya çıktı
Avrupa'da köklü güç düzeni dengesini bozuyor.
Yerleşik büyük güçler, İngiltere, Fransa ve Rusya
1914'te bu yeni rakibi yok etmek için bir araya geldiler.
28 Haziran 1914'te,
Gavrilo Princip, Bosnalı bir Sırp ve başarısız bir öğrenci
Arşidük Franz Ferdinand'a suikast düzenledi,
Avusturya-Macaristan tahtının halefi.
Avusturya-Macaristan, Almanya ile savunma paktı imzalamıştı.
Almanya 1909'da bunu ilan ederek yeniden doğruladı:
Almanya, Avusturya-Macaristan'ın yanında yer almak zorundaydı.
bir savaş başlatmış olsa bile.
Avusturya, Birinci Dünya Savaşı'nı başlatan Sırbistan'a savaş ilan etti.
Bütün savaş boyunca,
Almanya barış istiyordu ve çatışmadan hiçbir çıkarı yoktu.
Almanya Aralık 1916'da savaşı kazanma yolunda ilerlese bile,
Kaiser Wilhelm, İtilaf güçleriyle barış görüşmesi yapmayı teklif etti.
Aralık 1916'ya gelindiğinde Almanya'nın açık bir avantajı vardı.
Fransa korkunç kayıplar verdi.
Rusya iç Bolşevik ayaklanmasıyla karşı karşıya kaldı
ve devrimci bir kaos yaşandı ve birliklerini geri çekmek zorunda kaldı.
İngiltere denizaltı ablukası altındaydı
ve Almanya'nın bir santimetresi bile işgal edilmemişti.
Almanya hâlâ cömert barış koşulları teklif ediyordu.
Kaiser Wilhelm savaşı durdurmaya hazırdı
ve her şeyin daha önce nasıl olduğuna geri dönün.
İşte o zaman Siyonist Yahudiler Chaim Weizmann ve Nahum Sokolow
İngilizlere kirli bir anlaşmayla yaklaştı.
Küresel nüfuzlarını kullanmayı teklif ettiler
ABD'yi İngiltere'nin yanında savaşa sokmak için,
Almanya'yı içeriden baltalıyor ve yok ediyor.
ABD'ye giriş karşılığında
İngilizler Filistin'i Osmanlı Türkiye'sinden çalacaktı.
Almanya'nın müttefikiydi ve Yahudilerin oraya yerleşmesine izin verdi.
Anlaşmaya Balfour Deklarasyonu adı verildi
ve Baron Walter Rotschild'e teslim edildi.
Londra'daki Yahudiler daha sonra Louis Brandeis'e mesajlar gönderdiler.
Yüksek Mahkeme'nin Yahudi üyelerinden biri,
Başkan Wilson'a savaşa katılması için baskı yapması talimatını verdi.
Bernard Baruch gibi diğer Siyonist iktidar simsarları
Paul Warburg ve Jacob Schiff de Amerika'ya katılması için baskı yaptı.
İngiliz hükümeti kabul etti
Filistin'de bir Yahudi vatanını destekleyeceklerini
Amerika'daki güçlü Yahudi lobisi karşılığında
ABD'nin Müttefiklere katılmasını sağlamak.
İngiliz uçakları Almanya üzerine Yidiş dilinde basılmış broşürler attı.
Almanya'da Yahudilerin desteğini kazanmak için Balfour broşürleri,
Yahudilere savaşı kazandıktan sonra Filistin'de bir vatan vaat ederek.
Ve işte Balfour Deklarasyonu.
Burayı gördüğünüzde ne hissediyorsunuz?
Gerçekten bunun en olağanüstü anlardan biri olduğunu hissediyorum
Yahudi halkının tarihinde.
(?) Buna ulaşmak 3000 yıl sürdü.
Sonra diyeceksiniz ki bu mucize nasıl oldu?
Oportünizmin en inanılmaz örneği.
Demek istediğim, eğer fakir bir bilim adamı adayına sahip olduğunuzu düşünüyorsanız,
Bir şekilde İngiltere'ye ulaşan Chaim Weizmann,
ailemden birkaç kişiyle (?) tanışır,
onları baştan çıkarıyor, öyle büyük bir çekiciliği ve inancı var ki,
Balfour'a varır ve...
Balfour'u inanılmaz bir şekilde ikna ediyor,
ve Başbakan Lord George,
ve bakanların çoğu,
Yahudilerin ulusal evi fikri
gerçekleşmesine izin verilmelidir.
Anlaşma yapıldıktan sonra Yahudilerin sahibi olduğu medya
hemen bir ton Alman karşıtı propaganda başlattı
Almanları barbar hunlar olarak tasvir ediyor.
Bu, Amerika'nın savaşa müdahalesine halkın desteğini almak için yapıldı.
Almanya'daki Siyonistler ve Yahudi Marksistler ise
Almanya'yı içeriden istikrarsızlaştırmaya başladı
silah endüstrisi fabrikalarındaki çeşitli grevler yoluyla,
bu da Almanların savaş çabalarını zayıflattı.
Eğer Amerika savaşa kandırılmamış olsaydı,
tam orada durdurulurdu
ve milyonlarca Avrupalının hayatı kurtarılacaktı.
Daha sonra Amerika'nın savaşa girişi söz verildiği gibi gerçekleştirildi.
Lord Balfour, Siyonistlere Britanya'nın
Savaş bittikten sonra anlaşmanın gereğini yerine getirecekti,
Filistin'in Osmanlı Türklerinden çalınması ve devrilmesi.
Avrupa topraklarında daha fazla Avrupalı ​​kanı dökülmeden önce,
hem Almanya hem de Avusturya-Macaristan yine barışçıl bir çözüm istedi.
Wilson, Almanya ve Avusturya-Macaristan'ın
aslında genel barış önerilerini dile getirmişti,
ama o gelişigüzel bir şekilde hepsini reddetti.
Savaş sonrası barışın ne kadar güzel olacağı konusunda yalan söylemek,
Wilson pek çok savaş yorgunu Alman'ı kandırmayı başardı
koşulsuz teslimiyet ve silahsızlanma
Aynı yılın Kasım ayında, 1918.
Almanya'daki komünistler ve Siyonistler kendi vatandaşlarını sırtından bıçakladılar.
Marksist sendika liderleri fabrika grevleri emrini verdi,
Alman birliklerini hayati malzemelerinden mahrum bıraktı.
Almanların morali ve sanayi üretimi hızla düştü.
Almanya silahları bıraktı ve onursal bir barış diledi.
Savaştan sonra 1918'deki hain ihanet,
"arkadan bıçaklama".
Almanya, Siyonistler ve komünistler tarafından içeriden ihanete uğradı.
ve sonuç olarak hepsi birbirine düşman olarak bağlanmıştı,
Çünkü Almanya'nın başarısızlığını görmek istiyorlardı.
Bugün İsrail'de 2 Kasım Balfour Günü geniş çapta kutlanıyor.
Filistinli Araplar bunu bir keder günü olarak görüyorlar.
VERSAILLES ANTLAŞMASI
Ocak 1919'da galipler Paris Barış Konferansı'nda buluştu.
Almanya'yı mali açıdan ezmek
ve mağlup milletin yeni sınırlarını belirlemek.
Almanya davet bile edilmedi
ve nihai kararlarda herhangi bir söz hakkına sahip olmayacak,
Küreselciler Almanya'yı parçalara ayırırken.
Konferans aynı zamanda gelecekteki bir dünya hükümetinin temelini oluşturdu.
Milletler Cemiyeti.
Orada bulunan Siyonist heyet,
Amerika'yı savaşa sokan,
Ayrıca Osmanlı İmparatorluğu'nun eski Arap topraklarının da
Türk yönetiminden ayrılarak küçük devletlere bölündüler,
Böylece Filistin İngiliz himayesine girebilecekti.
Yahudiler daha sonra Filistin'in bir parçası üzerinde hak iddia etti.
Milletler Cemiyeti tarafından garanti edilen,
tam da Herzl'in 1887'de öngördüğü gibi.
Paris Barış Konferansı'ndan,
20 Haziran 1919'da acımasız ve kötü şöhretli Versailles Antlaşması geldi,
ve aynı yılın 20 Eylül'ünde San Germain Antlaşması.
Bugün liberal tarihçiler bile Antlaşmanın kötülüğünün farkındalar.
Savaş istemeyen, savaştan kaçınmaya çalışan bir Almanya
ve birçok kez barış yapmayı teklif etti
tüm savaş boyunca artık tamamen silahsızdı.
Almanya büyük savaş tazminatı ödemek zorunda kaldı
para ve doğal kaynaklar şeklinde.
Ezici borç ödemeleri, 100 milyar Mark,
modern para birimiyle bir trilyon dolara eşit,
Alman ekonomisini mahvetti
ve çok geçmeden yüksek enflasyonlu bir parasal çöküşe neden oldu.
Almanya'dan talep edilen savaş tazminatlarının toplamı
yaklaşık 226 milyar marktı.
Amaç Almanya'yı mali açıdan kırmaktı.
John Maynard Keynes, bu sert tazminatların
Almanya'nın mali açıdan çöküşüne yol açacaktır.
Almanya'nın silahlı kuvvetleri 100.000 adamla sınırlıydı
yalnızca ülke içindeki polis görevleri için tasarlanmıştır
ve zorunlu askerlik yasaklandı.
Tüm Almanya kolonileri ondan alındı.
Aynı şey Avrupa'daki bazı Alman bölgelerinde de yaşandı.
Toplamda Almanya topraklarının %13'ünden vazgeçmek zorunda kaldı.
Milyonlarca Alman, Alman İmparatorluğu'nun dışında mahsur kaldı
ve milyonlarca kişi zorla evlerinden sürüldü.
Almanya da sanayisinin büyük bir bölümünü kaybetti
önemli demir cevheri ve kömür varlıkları ortadan kaybolduğunda.
Endüstriyel Alman Ren Bölgesi, 15 yıl boyunca Fransız birlikleri tarafından işgal edilecek.
Versailles Antlaşması Almanya için yıkıcı bir barış antlaşmasıydı.
ancak anlaşmanın aynı zamanda ciddi ekonomik sonuçları da oldu.
sadece Almanya için değil, Avrupa ve dünya için de
Almanya dünya ekonomisinde çok önemli bir tuğlaydı.
Antlaşma 440 madde içeriyordu.
Bunlardan 414'ü özellikle Almanya'yı cezalandırmaya adanmıştı
ulusun tamamen masum olduğu bir savaş için.
Winston Churchill, 1919 tarihli Times gazetesinde anlaşmanın nihai amacını dile getirdi.
"Almanya önümüzdeki 50 yıl içinde yeniden iş yapmalı mı?
Bu savaşı (1. Dünya Savaşı) boşuna yürütmüştük." - Winston Churchill
WEİMAR CUMHURİYETİ
Kuşatma ve benzeri görülmemiş açlık ablukası
neredeyse bir milyon Alman çocuğu, kadını ve yaşlı erkeği öldürdü
ve toplumun en kırılganı.
Müttefiklerin artık tek bir sabit niyeti vardı:
Almanya'yı tamamen yok edecek şekilde Versailles'ın gücünü uzatmak.
Almanya artık tamamen silahsızlanmıştı ve her taraftan hasar görmüştü.
ve kendini savunmanın hiçbir yolu yoktu.
Komşuları her an ona saldırmaya karar verebilir mi?
Altınla ödenmesi gereken çok büyük onarım maliyetleri nedeniyle,
artık Mark'ın desteği yoktu.
Bu, tüm Alman tasarruflarını tamamen yok eden enflasyona yol açtı.
Almanya 1922'den 1923'e kadar en korkunç hiperenflasyonla karşı karşıya kaldı
dünya gördü ve Alman Markı değersizleşti.
İşsizlik, açlık ve umutsuz bir gelecek
Weimar Cumhuriyeti'ni Alman halkına ayırdı.
İntihar oranları yüksekti, işsizlik %30'u aştı
Çaresiz Almanlar intihar ederken.
Doğum oranları son derece düşüktü.
Havada anarşi ve kaos vardı.
Silahsızlandırılmış, aşağılanmış ve aç Alman halkına hiçbir şey kalmamıştı.
Komünistler birçok şehrin bazı kısımlarını ele geçirdiği için bunu yapabilirdi.
1929'da Federal Rezerv Büyük Bunalım'a neden oldu.
Araştırmacı Boris Borisov ve "Amerikan Kıtlığı" başlıklı makalesi
ABD'deki mali krizin kurbanlarının sayısının 7 milyondan fazla olduğu tahmin ediliyor.
Küreselci güçler artık yeni bir kıtlık yaratmayı başarmışlardı.
daha önce Rusya'da olduğu gibi milyonlarca beyaz Avrupalıyı öldüren olay.
Ben Bernanke Büyük Buhran hakkında şunları söyledi:
"Yaptık."
Bernanke biz derken elbette Yahudi liderleri kastediyordu
Federal Rezerv Sisteminin.
Almanya'da, tasarlanmış borsa çöküşünün etkileri
diğer ülkelerden bile daha kötüydü,
İnsanların hayat birikimleri silinirken,
Fiyatlar 20 ay boyunca her iki günde bir ikiye katlandı.
1922'de enflasyon çılgınca kontrolden çıkıyordu.
İnsanlar sabahları maaşlarını alacak ve ellerinde bir çanta dolusu banknot olacaktı.
(?) ve mağazalara koşmaları gerekecekti,
çünkü ödemenin alınmasına kadar geçen sürede Anton Gill - Yazar
ve mallarını, yiyeceklerini satın aldıkları zaman, Alevler Arasında Bir Dans: Savaşlar Arasında Berlin
fiyatlar artacaktı.
Berlin tam bir kaos halindeydi.
Yüzbinlerce mülksüzleştirilmiş insan sokaklarda açlıktan ölüyor.
Aynı zamanda çok zengin insanlar da vardı.
Bir tarafta şalgam çorbası yiyen fakirler.
Karga, sincap, hatta fare satan kasaplar.
Ve diğer tarafta, bunu karşılayabilen insanlar,
hiç düşünmeden en leziz yemekleri yiyorlardı.
Almanlar tek bir posta pulu için 2 ila 20 milyar Mark ödemek zorunda kalıyordu.
Bir somun ekmeğin maliyeti 2 milyar Mark'tı.
Yarım kilo tereyağı 2 trilyon Mark'a mal oldu.
Alman orta sınıfı en kötü darbeyi aldı
ve tüm birikimlerinin ve işlerinin yok edildiğini gördü.
Açlıktan ölmek üzere olan aileler ve çocuklar sokaklarda dilendi.
Birçok Alman, devalüe edilmiş paralarını şu şekilde ifade etti:
"Jude fetzen", Yahudi konfetisi,
çünkü Almanlar açlıktan ölürken,
Yahudiler Cumhuriyet'te altın lüks hayatlarını yaşadılar.
Almanya 1929 yılı sonunda tamamen iflas etmişti.
Yahudi istatistikçi Alfred Marcos
1930 yılı için ortalama Yahudi gelirinin tahmini
nüfusun geri kalanının ortalama gelirinin üç katı.
Ruhr'daki gibi sanayilerin hepsi iflas etmişti
ve milyonlarca işçi işten çıkarıldı.
Ocak 1933'te 6 milyondan fazla Alman işsizdi.
Yahudiler Alman nüfusunun %1'inden azını oluşturmasına rağmen,
Yahudilerin Weimar Cumhuriyeti'ndeki siyasi etkisi
nüfustaki sayılarıyla orantısızdı.
Medyanın ve basının yüzde 50'sinden fazlasını kontrol etmeyi başardılar.
ve tüm hakimlerin %70'i, metal ticaretinin %57'si,
Tahılın %22'si ve tekstil ticaretinin %39'u.
Alman bankacılığı ve finansı tamamen Yahudilerin kontrolü altındaydı.
Bunlar özellikle Berlin'deki özel bankacılıkta belirgindi.
1923'te 150 özel Yahudi bankası vardı,
Yahudi olmayan yalnızca 11 özel bankanın aksine.
Reichstag yönetim kurulunun 6 üyesinden 4'ü Yahudiydi,
Jacob Goldschmidt ve Rudolf Havenstein dahil.
Herkesin insanların zihinlerini kontrol edebilmesi için,
Basını ve medyayı kontrol etmek gerekiyor.
Basın ve kamuoyunun Yahudi hakimiyeti
1865 yılında Reuters haber ajansıyla başladı.
1865'te İsrail Beer Josaphat doğumlu Yahudi Paul Reuter tarafından kuruldu.
Reuters Telegram Şirketi
dünyanın ilk büyük haber kuruluşuydu.
Bugün dünyadaki hemen hemen her büyük haber kaynağı
Reuters hizmetlerine abone olur,
94 ülkede 200'den fazla şehirde, 20'ye yakın dilde faaliyet gösteren.
Washington Post kontrol altındaydı
Siyonist Federal Rezerv Başkanı Eugene Meyer tarafından.
1940 yılında Meyer, Washington Post'un pasifist editörünü kovacaktı.
ABD'nin İkinci Dünya Savaşı'na katılımını onaylamayı reddettiği için.
Post daha sonra Meyer'in kızına devredilecekti.
merhum Katharine Mayer Grayham.
1896'da Adolph Ochs New York Times'ı satın aldı
ve New York Times Şirketini kurdu.
Amerika Birleşik Devletleri'nin gazete hanedanlarından biri olan Ochs Sulzberger ailesi,
o zamandan beri New York Times'ın sahibi.
117 yıldır Amerika'nın en etkili haber kaynağı
aynı ailenin elindeydi.
1926'da Yahudi David Sarnoff NBC'yi kurdu.
ABD'deki ilk büyük yayın ağı.
1928 yılında 27 yaşındaki Yahudi işadamı William S. Paley
CBS Radyo Ağı'nın çoğunluk mülkiyetini güvence altına aldı.
Paley, CBS'yi 114 bağlı istasyonla ulusal bir güç merkezine dönüştürdü.
En güçlü dört medya kaynağının,
Washington Post, New York Times, NBC ve CBS,
artık tamamı Yahudi mülkiyeti ve kontrolü altındaydı.
Yahudi Günlük Bülteni 27 Temmuz 1935'te şunları söylüyordu:
"Gerçekten önemli olan tek bir güç vardır: Siyasi baskının gücü.
Biz Yahudiler dünyadaki en güçlü insanlarız.
Çünkü bu güce sahibiz ve onu nasıl uygulayacağımızı biliyoruz."
1933'ten önce en büyük iki Alman gazetesi de Yahudilerin elindeydi.
Leopold Ullstein, August Scherl ve Rudolf Mosse,
bu Yahudiler Alman basını üzerinde fiili bir tekele sahipti.
Ana yayınları Berliner Tageblatt'tı.
Bu makalenin editörü bir Yahudi olan Theodore Wolf'du.
siyasette de önemli bir rol oynadı.
Tüm başyazılar, tüm politikalar, tüm düşünceler
ve her büyük etki alanı
artık Yahudi kontrolüne geçmişti.
Berlin'deki 29 meşru tiyatronun 23'ünde Yahudi yönetmenler vardı.
1931'de sinemaya uyarlanan 144 film senaryosundan
119'u Yahudiler tarafından yazılmış ve 77'si Yahudiler tarafından üretilmiştir.
1866: Almanya Şansölyesi Bismarck'a başarısız suikast girişiminde bulunuldu.
1874: Bismarck'a 2. başarısız suikast girişiminde bulunuldu.
1878: (Mayıs) Alman Kaiser Wilhelm'e başarısız suikast girişiminde bulunuldu.
1881: Rusya Çarı, önceki dört girişimin başarısızlıkla sonuçlanmasının ardından suikasta kurban gitti.
1893: Moskova Belediye Başkanı suikasta kurban gitti. 1884: Kızıllar Chicago'da 8 polisi öldürdü.
1894: Fransa Başbakanı suikasta kurban gitti. 1897: İspanya Başbakanı suikasta kurban gitti.
1900: İtalya Kralı suikasta kurban gitti. 1901: ABD Başkanı William McKinley suikasta kurban gitti.
1905: İspanya Kralı ve Kraliçesi Eşine başarısız suikast girişiminde bulunuldu.
1905: Rusya Büyük Dükü suikasta kurban gitti.
1908: Portekiz Kralı ve Veliaht Prensi suikasta kurban gitti.
1911: Rusya Başbakanı suikasta kurban gitti.
1918: Rusya Çarı ve tüm ailesi öldürüldü.
1919: Kızıllar New York'ta Wall Street'i bombaladı; 38 kişi öldürüldü.
1919: ABD Başsavcısı A. Mitchell Palmer'ın özel evi bombalandı.
1922: Fransa Cumhurbaşkanı'na başarısız suikast girişiminde bulunuldu.
1932: Paket bomba ABD'li Yargıç Webster Thayer'in evini yerle bir etti ve karısını yaraladı.
1933: Chicago Belediye Başkanı suikasta kurban gitti.
1918-1933: Eski sokak radikallerinin başını çektiği Sovyetler Birliği: Lenin, Troçki,
Stalin ve diğerleri, milyonlarca masum insanı öldürüyor, işkence ediyor ve hapse attırıyor.
"Yaşayacağımız dünya devrimi yalnızca bizim meselemiz olacak ve
elimizde. Bu devrim Yahudilerin diğer tüm insanlar üzerindeki hakimiyetini güçlendirecektir."
"Almanların Yahudilere ne yaptığını sorduğunuzda,
Yahudilerin Almanlara ne yaptığını her zaman sormalısınız.
1918'de Lenin ve Troçki Komünist Enternasyonal'i kurdular.
Komintern olarak da bilinir, Moskova, Rusya'da.
Rusya'da Bolşevik Devrimi'ni takip eden günlerde,
Troçki sürekli devrim fikrini destekledi.
bu da Sovyetler Birliği'nin diğer ulusları siyasi olarak kışkırtması gerektiği anlamına geliyordu
dünyanın her yerinde kendi Bolşevik devrimlerini başlatmak için.
Komintern niyetinin savaşmak olduğunu açıkça ifade etti.
uluslararası bir Sovyet cumhuriyetinin yaratılması için,
yani Komünist Dünya Hükümeti.
Komintern'e bağlı partiler Fransa'da, İtalya'da, Çin'de kuruldu.
Almanya, İspanya, Belçika, ABD ve diğer ülkeler.
Komünizm ideolojisi Avrupa'ya zehir gibi yayıldı.
Yazar Ernest Elmhurst 1938'de şunu açıkladı:
"Sosyalizm, Komünizm ve Bolşevizm gerçekte planın yalnızca halkalarıdır
nihai amacı ile dünyayı kucaklayan Yahudiliğin
tüm dünyayı Yahudi egemenliği altına sokmak..."
1917 Rus Devrimi'nin ardından
Devrimci Yahudi komünist liderler Karl Liebknecht ve Rosa Luxemburg
Kurt Eisner ve Paul Levi'den oluşan bir grup Yahudi komüniste önderlik etti.
Franz Mehring, Wilhelm Pieck, Richard Muller,
Emil Barth, Gustav Landauer, Eugen Levine ve Emil Eichhorn
Almanya'da da şiddetli ve kanlı bir komünist devrime kalkışmak.
Yahudi-Bolşevik haydutların girişimi boşunaydı
Kızılların Rusya'da yaptıklarını yapmasına izin vermek için Alman işçilerini kandırmak
ve tüm ulusu Komünist yönetim altında köleleştirmek.
1919'da Alman Freikorps'un gazileri tarafından kahramanca durduruldular.
Vatansever gazilerden oluşan Freikorps paramiliter birimleri
siperlerden döndükten sonra Berlin'i kızıl pislikten arındırmak için harekete geçti.
Yahudi Bela Kun bir Yahudi devrimini kışkırttı
Mart 1919'da Macaristan'ın liderliğini devraldı.
Aylarca süren Kızıl Terör ve Hıristiyanlara yönelik katliamlardan sonra,
Macarlar karşı koymayı başardılar.
Macar Tuğamiral Miklos Horthy
Bolşeviklere karşı savaşmak için ulusal bir ordu kurdu.
Romanya ordusunun desteğiyle
Horthy, 1 Ağustos 1919'da ülkeyi geri almayı başardı.
İtalya'da Yahudi önderliğindeki komünistler Cerana'da(?) toplu katliamlar gerçekleştirdiler.
Modena, Bologna, Teatro (?), Yana (?) ve Milan,
ancak Mussolini'nin faşist güçleri tarafından yenilgiye uğratıldılar.
Faşizm, Avrupa'yı komünizmden kurtarmaya yönelik bir hareketti.
Bugün küresel medyamız sayesinde,
neredeyse herkes faşizmin korkunç bir şey olduğunu düşünüyor.
Faşizm kısaca milletin, onun kültürünün, halkının savunucusudur.
Faşizmde hükümet, filmlerin izlenmesinde kilit bir rol oynuyor.
tiyatro, sanat, edebiyat, müzik, eğitim vb.
Yüksek bir ahlaki standardı korumak için,
her şeyi temiz ve saygın tutun,
Güçlü bir vatanseverlik ve onur duygusunu teşvik etmek,
ve toplumu içeriden yozlaştıran çöküşün yayılmasını önleyin.
Winston Churchill bile faşizmin
"Komünizm zehrine karşı gerekli panzehiri kanıtladı."
Mussolini hakkında şunları söyledi: "Romalı deha... insanlar arasındaki en büyük yasa koyucu."
20 Ocak 1927'de Roma'da konuşan Winston Churchill şunları söyledi:
İtalyan olsaydım, eminim ki olurdum
Baştan sona tüm kalbimizle yanınızdayız...
...İtalya yıkıcı güçlere karşı savaşmanın bir yolu olduğunu gösterdi
Halk kitlelerini doğru bir şekilde yönlendirerek toparlayabilen,
uygar toplumun onuruna ve istikrarına değer vermek ve savunmak istemek...
...Bundan sonra hiçbir büyük ulus yardımsız kalmayacak
nihai koruma aracıyla
Bolşevizm'in kanserli büyümesine karşı."
12 yıl sonra Winston Churchill uyum sağlayacak
ülkesi ve halkı Bolşevizmle.
Oswald Mosley Britanya'nın faşist lideriydi
ve ülkesini de kurtarmaya çalıştı ama hiçbir zaman yeterli güce sahip olamadı.
Corneliu Codreanu şunları söyledi: "Faşizm her şeyden önce,
ulusunuzu onu tehdit eden tehlikelere karşı korumak.
Bu tehlikelerin yok edilmesi anlamına gelir
ve ulusunuz için yaşama ve zafere giden özgür bir yolun açılması."
Yahudi Bolşevikler 1936'da İspanya'yı ele geçirmeye çalıştılar.
bu da kanlı İspanya İç Savaşı'na yol açtı.
Yahudiler bir toplu katliam, tecavüz ve yıkım çılgınlığı başlattılar.
Yahudi Leiba Lazareviç Feldbin, Sovyet Kızıl Ordu subayı,
İspanya İç Savaşı'nda Sovyet güvenlik şefiydi.
İspanya genelinde 20.000'den fazla kilise yıkıldı,
6832 İspanyol rahip, 3000 keşiş, 300 rahibe ve 13 piskopos öldürüldü.
Rahibelere veya rahiplere yardım ettikleri veya onları sakladıkları için yaklaşık 4.000 meslekten olmayan kişi de öldürüldü.
Feldbin katliamların arkasındaki beyinlerden biriydi.
1939'da dindar Roma Katolik Generali Francisco Franco
öne çıktı ve birleşik bir milliyetçi grup yarattı
ve İspanya'yı komünistlerin eline geçmekten kurtarmayı başardı.
Franco, Portekiz'de Antonio Salazar'ın desteğini aldı.
Benito Mussolini İtalya'da
ve Almanya'da Adolf Hitler.
8 Şubat 1920'de Sir Winston Churchill alarmı dile getirdi
dergisinde yayınlanan bir röportajda dünyadaki gelişmelere ilişkin
Sunday Illustrated Herald (Londra):
"Adem (Spartacus) Weishaupt'un günlerinden Karl Marx'ın günlerine
Troçki, Bela Kun, Rosa Luxemburg ve Emma Goldman'ınkilere.
Medeniyetin yıkılmasına yönelik bu dünya çapındaki komplo
ve durdurulan gelişme temelinde toplumun yeniden inşası için,
Kıskanç kötü niyetliliğin ve imkansız eşitliğin etkisi giderek artıyor."
İdeolojik ve Kültürel Yıkım, incelikli, aşamalı ve
Başka bir grubun değerlerinin dahili olarak sürekli olarak baltalanması,
onları savunmasız kılmak amacıyla güçlü yönleri ve yaşam tarzı.
Bu komünistlerin kullandığı stratejidir.
toplumlara sızıp onları içeriden ele geçirdiklerinde,
Almanya ile başlıyoruz.
Yıkımın dört aşaması şunlardır:
Demoralizasyon, İstikrarsızlaşma, Kriz ve Normalleşme.
Sovyetler ideolojik yıkım ifadesini kullandığında,
bununla ne demek istiyorlar?
İdeolojik yıkım meşru, açık ve açık bir süreçtir. Yuri Aleksandroviç Bezmenov (namı diğer "Tomas Schuman")
Bunu kendi gözlerinizle görebilirsiniz.
Tek yapmanız gereken, tüm Amerikan kitle iletişim araçlarının yapması gereken
muzlarını kulaklarından çıkarmak, gözlerini açmak ve onu görebilmek için.
Zamanın, paranın ve insan gücünün yalnızca %15'i casusluğa harcanıyor.
Geriye kalan %85'i ise yavaş bir süreçtir.
buna ya ideolojik yıkım ya da aktif önlemler diyoruz.
KGB'nin dilinde "Aktivnye meroprijatija" veya psikolojik savaş.
Temel olarak bunun anlamı gerçeklik algısını değiştirmektir.
her Amerikalının o kadar ki,
Bilginin çokluğuna rağmen,
kimse mantıklı sonuçlara varamaz
kendilerini ve ailelerini savunmak adına,
kendi toplulukları ve ülkeleri.
Bu harika bir beyin yıkama süreci.
bu çok yavaş ilerler ve dört temel aşamaya ayrılır.
Bunlardan ilki demoralizasyon.
Bir milletin demoralize olması 15 ila 20 yıl alır.
Neden bu kadar yıl? Çünkü bu minimum yıl sayısıdır.
bir nesil öğrenci yetiştirmeyi gerektiren
düşmanınızın ülkesinde, düşmanın ideolojisine maruz kalıyorsunuz.
Başka bir deyişle Marksizm Leninizm ideolojisi
yumuşak kafalara pompalanıyor
en az üç kuşak Amerikalı öğrencinin
meydan okunmadan veya dengelenmeden
Amerikancılığın temel değerlerine göre, Amerikan vatansever.
ABD'deki demoralizasyon süreci esas itibarıyla tamamlanmış durumda.
Son 25 yıldır...
Aslında fazlasıyla yerine getirildi, çünkü moral bozukluğu artık öyle alanlara ulaşıyor
daha önce yoldaş Andropov ve tüm uzmanları bile yoktu
Böyle muazzam bir başarının hayalini bile kurardım.
Çoğu Amerikalılar tarafından Amerikalılara yapılıyor
Ahlaki standartların olmayışı sayesinde.
Daha önce de belirttiğim gibi gerçek bilgiye ulaşmanın artık bir önemi yok.
Morali bozulan kişi gerçek bilgiyi değerlendiremez.
Gerçekler ona hiçbir şey anlatmıyor.
Onu gerçek kanıtlarla bilgi yağmuruna tutsam bile,
belgelerle, resimlerle,
onu zorla Sovyetler Birliği'ne götürsem bile
ve ona bir toplama kampını göster,
alana kadar buna inanmayı reddedecek
şişman poposuna bir tekme.
Askeri çizme ona çarptığında anlayacaktır, ama daha önce değil.
İşte moral bozukluğunun trajik tarafı da bu.
Yani bir sonraki aşama istikrarsızlaştırmadır.
Bu sefer yıkıcı fikirlerinizi umursamıyor
ve abur cubur yiyip yememeniz gibi tüketim kalıplarınız
şişmanlayıp sarkık olmak, artık bunun bir önemi yok.
Bu sefer... ve ulusun istikrarını bozmak sadece 2 ila 5 yıl sürüyor,
önemli olan esastır: ekonomi, dış ilişkiler, savunma sistemleri.
Ve bunu oldukça açık bir şekilde görebilirsiniz, bazı bölgelerde,
Savunma ve ekonomi gibi hassas alanlar,
Marksist Leninist fikirlerin etkisi
Amerika Birleşik Devletleri'nde kesinlikle harika.
14 yıl önce buna asla inanamazdım.
Dünyanın bu bölgesine indiğimde sürecin bu kadar hızlı ilerleyeceğini düşündüm.
Bir sonraki aşama elbette krizdir.
Bir ülkeyi krizin eşiğine getirmek yalnızca 6 haftayı bulabilir.
Artık Orta Amerika'da bile bunu görebilirsiniz.
Ve krizden sonra, güç yapısında ve ekonomide şiddetli bir değişiklikle birlikte
normalleşme dönemi dediniz. Süresiz olarak sürebilir.
Amerika Birleşik Devletleri'nde olacak olan budur.
Eğer tüm salakların ülkeyi krize sokmasına izin verirseniz,
insanlara her türlü nimeti ve dünya cennetini vaat etmek.
Ekonominizi istikrarsızlaştırmak için,
serbest piyasa rekabeti ilkesini ortadan kaldırmak
ve Washington DC'ye bir Büyük Birader hükümeti kurmak,
birçok şeyin sözünü verecek olan.
Verilen sözlerin yerine getirilip getirilmediği önemli değil.
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki solcularınız, tüm bu profesörler,
ve tüm bu güzel sivil haklar savunucuları,
onlar yıkım sürecinde etkili oluyorlar.
Sadece milleti istikrarsızlaştırmak için.
İşleri tamamlandığında artık onlara ihtiyaç duyulmaz.
Çok fazla şey biliyorlar.
Bazıları hayal kırıklığına uğradıklarında,
Marksist-Leninist'in iktidara geldiğini gördüklerinde,
Belli ki güceniyorlar, iktidara geleceklerini sanıyorlar.
Bu asla olmayacak elbette.
Duvara dizilecekler ve vurulacaklar.
1922 yılının sonlarına doğru Komünist Enternasyonal Komintern,
Avrupa'yı ele geçirmeyi nasıl başarabileceklerini düşünmeye başladılar
en etkili şekilde.
Lenin'in girişimiyle bir toplantı düzenlendi
Moskova'daki Marx Engels Enstitüsü'nde.
Toplantının amacı Marx Kültür Devrimi'ni başlatmaktı.
Toplantıya katılanlar arasında Gyorgy Lukacs da vardı.
Yahudi bir Macar aristokratı ve bir bankacının oğlu.
1924 yazında Lukacs Almanya'ya taşındı.
İlk toplantıyı burada yaptı
Bir grup komünist yönelimli entelektüelin.
Bu toplantı Frankfurt Okulu'nun kuruluşuna öncülük edecekti.
Enstitü resmi olarak kurulmuş ve finanse edilmiştir.
Yahudi milyoner Felix Weil tarafından.
Bu enstitüye Sosyal Araştırmalar Enstitüsü adı verildi.
Daha sonra Frankfurt Okulu olarak anılacaktır.
Max Horkheimer yönetimindeki bu yeni Marksistler
Avrupalıların geleneğe fazla bağlı olduğuna inanıyordu,
ırk, millet, aile ve inanç, komünizmi kabul edebilmek.
Antonio Gramsci hapishanedeyken Marksizm ve Komünizmin
ancak kültür kurumları arasında uzun bir yürüyüşten sonra gelişebildi.
Ancak o zaman, tüm Batılı değerleri yozlaştırdıktan sonra
ve hayatı bizim için imkansız hale getirdi,
proletarya diktatörlüğünü dayatabilirler miydi?
Bu aynı zamanda Fabian sosyalistlerinin ülkeleri zayıflatmak için yaptığı şeydi.
ve yavaş yavaş uluslararası komünizmin uygulanması.
Mantra artık Batı kültürünü değiştirip yok edecekti
Komünizm kabul edilmeden önce.
Gyorgy Lukacs yeni bir komünist kültürün ortaya çıkması için şuna inanıyordu:
mevcut Avrupa kültürünün yok edilmesi gerekiyordu.
Ahlaki değerleri güçlü olan bir toplumu kontrol altına almanın başka yolu yoktur.
Bu değerleri zayıflatmak yerine.
Dedi ki: "Toplumun devrimci yıkımını gördüm
çağın kültürel çelişkilerine tek çözüm olarak...
Değerlerin dünya çapında bu kadar altüst olması mümkün olamaz
eski değerleri yok etmeden
ve devrimciler tarafından yenilerinin yaratılması."
Willi Munzenberg şunları söyledi:
"Aydınları örgütlemeli ve onları kullanmalıyız
BATI MEDENİYETİNİ KOK ETMEK İÇİN.
Ancak o zaman, onlar sahip olduktan sonra
TÜM DEĞERLERİNİ BOZARAK, HAYATI İMKANSIZ KILDI,
proletarya diktatörlüğünü dayatabilir miyiz?"
Yıkıcı ideoloji olan kültürel Marksizm buradan çıktı.
bu da cinsiyet, cinsel yönelim, aile, ırk,
kültür veya din, beyaz bir kişinin kimliğinin her yönü
sorgulanması gerekiyordu. Bir toplumdaki her norm veya standart
meydan okundu ve ideal olarak değiştirildi ve yıkıldı,
ezilen gruplara fayda sağlamak için
Avrupalılar yerine.
Bu sözde Yahudilerin olduğu bir toplum yaratacaktır.
dışarıdan ayırt edici bir sınıf olarak görülmeyecek,
toplumdaki en yüksek konumlara tırmanmak için kendilerini daha güvende hissedebilecekleri yer
Avrupalılardan fazla bir muhalefetle karşılaşmadan.
Kültürel Marksizmin tüm amacı
Avrupa'nın etnik çıkarlarını gayri meşru hale getirmek ve yasaklamaktı
ve onların yerine azınlıkları yerleştirelim.
Yahudi entelektüel hareketleri hakkında yazmaya başladığımda
Yahudileri sayarak dolaşamayacağımı fark ettim.
Göstermem gereken şey, Yahudilerden oluşan uyumlu bir çekirdeğe sahip olduğunuzdu.
karşılıklı olarak birbirini güçlendiren,
onlar bu hareketin omurgasıydı.
Ve kendilerini Yahudi olarak tanımlayan bu insanların olduğunu göstermem gerekiyordu.
ve onların ne yaptıklarını gördüklerini göstermem gerekiyordu
belirli Yahudi hedeflerini ilerletmek olarak.
Örneğin, en yaygın şeylerden biri şuydu:
Yahudi karşıtlığından endişe duyuyorlardı.
"Eleştiri Kültürü" kitabımdaki yazılarımdan bir kısmı
Yahudilerin olduğunu göstermekti,
Yahudi entelektüel hareketlerinin merkezi olan,
Yahudi karşıtlığı gibi konularda çok endişeliydiler,
teoriler geliştirmeye çalıştıklarını
antisemitizmin bir patoloji olduğu,
antisemitizmin hiçbir entelektüel temeli olmadığı,
ahlaki açıdan sınırın çok ötesindeydi.
Önemli olan Yahudi kimliğinin önemli olduğunu göstermekti
Belirli bir Yahudi davasının ilerletilmesinde.
Bu, bunun tüm Yahudilerin sahip olduğu bir hedef olduğu anlamına gelmiyor.
Aslına bakılırsa tüm Yahudilerin bir şey olduğunu söylemiyoruz.
Örneğin psikanalizin belirli hedefleri vardır.
Antisemitizmden endişe duyuyorlardı.
ama bu çoğu Yahudinin
hatta psikanalize ya da başka herhangi bir şeye inanıyordum.
Birbirine bağlı bir grup insandan bahsediyoruz.
Frankfurt Okulu entelektüellerinin bunu göstermek çok kolaydır.
Max Horkheimer, Adorno ve diğer önde gelen Frankfurt Okulu insanları
Güçlü Yahudi kimlikleri vardı.
Ünlü antropolog Franz Boas çok güçlü bir Yahudi kimliğine sahip.
Anti-semitizm gibi belirli Yahudi meselelerine karşı çok derin bir ilgi
ve onların özel entelektüel çabalarını gördüklerini
belirli Yahudi hedeflerini ilerletmek olarak.
Kendi hedeflerinizi ilerletmekte yanlış bir şey yok, hepimizin yaptığı budur.
Tek şey, bu hedeflerin
çoğu zaman diğer insanlarınkilerle çatışır ve bu nedenle esasen
(?) örneğin Frankfurt Okulu bir ideoloji geliştirmişti
herhangi bir grup kimliğinin olduğu
Yahudi olmayan birinin patoloji olarak kabul edildiği,
böylece benim gibi biri kendini beyaz biri olarak tanımlarsa
ve beyaz bir insan olarak ilgimin olduğunu düşündüm,
bu bir psikiyatrik bozukluk olarak görülüyordu.
Yahudilerin çok güçlü bir yapıya sahip olduğundan hiç söz edilmedi.
Yahudi kimliği ve Yahudi çıkarları duygusu,
onlarla ilgili bir sorun olduğunu.
Bu çerçeveyi oluşturan bir ideolojiydi,
(?) gerçekten çerçevelenmiş ??? Yahudi olmayanların davranışları patolojik olarak görülüyor.
Yahudi olmayanların bile aile bağları güçlü olanların aile hayatı vb.
onlarda bir sorun var.
Aileleri otoriterdi ve psikanalitik şeyler yapıyorlardı
böyle bir şeyi kanıtlamaya çalıştım ama bu sadece, bilirsin,
Bilimden uydurulmuş ve hiçbir bilimsel temeli olmayan bir iddia.
Marx'tan sonra akıllıca karar veren bir grup Marksist vardı: G. Edward Griffin, Yazar
bu kolektivist toplumu bir ulusa getirebileceğinizi Jekyll Adası'ndan Yaratık
kültür yoluyla da belirli değer ve kavramları tanıtarak
bu aileyi parçalayacaktır.
Örneğin, aile birimini bir şekilde parçalayabilseydiniz
artık kendi kendini idame ettiremez hale geldi ve toplumda artık değer verilmedi,
o zaman bu bireysel üyeleri bırakacaktı
eskiden ihtiyaç anında destek için aileye başvurabilenler,
artık serbest bırakılacaklardı, Aileyi Parçalayacaklardı
ihtiyaç anında gidecek bir yerleri olmayacaktı,
bu yüzden artık hükümete başvurmak zorundalar.
Her ne kadar kültürel Marksizm bu tür bir faaliyet olsa da
Kültürü bu şekilde parçalayan her toplumda Kadın "Ezilen" Kadın "Özgürleşmiş" olur.
böylece insanlar içgüdüsel olarak alternatif olarak hükümete yöneliyor
aksi takdirde sahip olacakları destek için.
Bu sanat ve müzik aracılığıyla yapılır.
edebiyat aracılığıyla, sinema filmleri ve buna benzer şeyler aracılığıyla.
Belirli fikir ve kavramların aşılanması,
bu da onları kolektivizm felsefesi için oldukça olgun hale getiriyor
ve onları hükümete yönelmek için oldukça olgun hale getiriyor
büyük baba, tüm sorunların büyük çözücüsü olarak.
Kolektivizm, bir şeyin yeterince önemli olması durumunda
o zaman devlet devreye girmeli
ve istese de istemese de herkesin uyum sağladığından emin olun.
Sosyalist bir toplumun bütün amacı
Marx'ın bahsettiği dört şeyi yapmaktır.
1 - Aileyi yok etmek; 2 - mülkün yok edilmesi; MARKSİZMİN HEDEFLERİ
3 - dini yok etmek; ve 4 - milleti yok etmek.
Ve sonunda gulag ile karşılaşıyorsun
bütün ülkenin Sovyetler Birliği haline geldiği yer.
Hollywood'un bugün çıkardığı hemen hemen her film
Aşağıdaki özelliklerden en az birine sahip karakterleri tasvir etmelidir:
1 - Kahraman ve/veya düşman boşanmış. FİLM GEREKSİNİMLERİ
2 - Kadın baskın, kontrolcü, şiddet yanlısı ve/veya erkeklere karşı tek taraflı olarak tasvir ediliyor.
3 - Erkek mesafeli, kadınsı, aşırı hassas ve/veya hile yapan biri olarak tasvir ediliyor.
4 - Ailenin bir yerinde en yakın üyelerinden en az biri
lezbiyen, gey, biseksüel ya da kadın özgürlükçüsü olmalı.
Çoğu zaman nitelikler çeşitli oranlarda karıştırılır
ve hatta bir miktar şizofreni dokunuşuyla karışmış
kadın ve erkek rol değiştirdikçe.
Son yıllarda filmlerin en büyük temalarından biri de bu oldu.
beyazlar kahraman olma konumlarından neredeyse kaybolma eğilimindeler,
bir nevi, bilirsin, idealize edilmiş ya da buna benzer bir şey.
(?) Morgan Freeman'ın oyuncu kadrosu gibi insanların olduğu yerde çok sorumlular,
ahlaki, tanrısal figür vb.
veya Will Smith ve Wesley Snipes gibi aksiyon figürleriniz var,
yani beyazların çok fazla yer değiştirmesi var
Son birkaç on yılın medya görüntüleri.
Ve beyazlar sıklıkla suçlu olsa da,
Sık sık suç rolleri oynayan sarı saçlı, mavi gözlü insanlarla karşılaşıyoruz,
sahtekâr, zayıf ya da itaatkar insanları oynamak.
Ve siyah karakterler çok güçlü, çok bilgedir.
Elbette sık sık siyahi bilgisayar teknisyenlerini, siyahi bilim adamlarını görürsünüz.
çok bilge ve her şeyi anlayan siyah öğretmenler ve profesörler.
Beyazlar aptal, çoğu zaman da sorumsuz olarak tasvir ediliyor.
çoğu zaman siyahların veya diğer azınlıkların tavsiyelerine ihtiyaç duyuyor.
Bu gerçekten beyazların görsel olarak yer değiştirmesi
sahnenin ortasından çevreye
ve bence bu beyaz insanları hazırlıyor
bir bütün olarak kültürdeki yer değiştirmeleri için.
İsveçli Yahudi yazar ve gazeteci Goran Rosenberg bu dürtüyü açıklıyor
Beyaz ülkeleri kültürel Marksizm yoluyla yok etme çabasının arkasında:
"Tarihsel olarak Yahudiler her zaman uluslarda ve imparatorluklarda başarılı olmuşlardır.
çok kültürlü, çoğulcu ve hoşgörülü ortamlarla,
güçlü, etnik veya milliyetçi toplumlarda ise kötü bir performans sergilediler.
Avrupalı ​​Yahudiler her zaman sembolik bir yabancı ya da 'öteki' olmuştur.
Bu nedenle, tanım gereği,
yabancının hoş karşılandığı bir toplum Yahudiler için iyidir.
Avrupa Yahudiliğinin geleceği bizim yeteneğimize bağlı
çok kültürlü, çoğulcu ve çeşitlilik içeren bir toplumu şekillendirmek."
Smashculturemarxism.com web sitesi
Kültürel Marksizm olgusunu son derece güzel açıklıyor.
Kültürel Marksizm veya kültürel Bolşevizm, genel kültür,
Topluma dair iyi olan her şeyi, onu bir arada tutan şeyleri yok etmeye çalışır,
ilerlemesine ne yardımcı olur, zekayı ve güzelliği teşvik eden şey.
Toplumu yozlaştırmaya ve daha aşağı bir şekle sokmaya çalışıyor
insanların daha az zeki ve daha fazla hayvan olduğu yer.
Marksist yalana dayanıyor
toplumdaki iyi olan her şeyin bir tür baskı olduğu.
Ne zaman biri kültürel Marksizmi teşvik etse,
insanları zulümden kurtarmak olduğunu iddia ederek aynı çizgiyi kullanıyorlar.
Bu ortak kültürel Marksist temaların tümü teşvik ediliyor
özgürlük adına söylenen aynı yalanla:
liberalizm, cinsel sapkınlık, yozlaşmış sanat, yozlaşmış müzik,
kitlesel göç, anti-istihbarat ve hayvan gibi davranan insanların desteklenmesi,
Feminizmin, çokkültürlülüğün yozlaşmış versiyonları,
Avrupa kökenli insanlara baskı yapmak ve milliyetçiliği yok etmek,
ve Yahudi olmayan dinin yok edilmesi.
Kültürel Marksizm büyük ölçüde Marx ve Freud'un bir sentezidir.
Kültürel alanda uygulanan Marksizmdir
ve medyanın, sanatın, tiyatronun, filmin kontrolünde analiz
ve toplumdaki diğer kültürel kurumlar,
genellikle sınıfa, cinsiyete ve ırka vurgu yapılır.
Bir siyasal analiz biçimi olarak,
Kültürel Marksizm 1920'lerde güç kazandı
Almanya'daki bir grup entelektüelin kullandığı modeldi
Frankfurt Okulu olarak bilinen
ve daha sonra başka bir entelektüel grup tarafından
Birmingham, İngiltere'deki Çağdaş Kültürel Çalışmalar Merkezi'nde.
Kültürel çalışmalar ve eleştirel teori alanları
Kökleri kültürel Marksizmin çalışmalarından kaynaklanıyor ve onlardan etkileniyor.
Kültürel Marksizm, Avrupa uluslarını yıkmanın bir yolu olarak formüle edilmiştir
ve uygarlığın doğrudan siyasi eylem dışında yöntemler kullanması.
Theodor Adorno aynı zamanda Frankfurt Okulu'nun orijinal bir üyesiydi.
Amerikan Yahudi Komitesi'nin yardımıyla,
"Otoriter kişilik" başlıklı bir kitap yazdı.
Kitabın amacı her grup üyeliğini seslendirmekti
sanki bu zihinsel bir bozukluğun işaretiymiş gibi.
Vatanseverlik, din, aile ve ırk bağlılığı
tehlikeli ve kusurlu bir otoriter kişiliğin işaretleriydi.
Okulun eleştirel teorisi şunu vaaz ediyordu:
otoriter kişilik ataerkil ailenin bir ürünüydü.
Bu, Kültürel Marksizmin temel ilkelerinden biriydi.
aile birimini parçalama ihtiyacı.
(? ) Frankfurt Okulu ideolojiyi temel aldı... geliştirdi
aileni bir nevi reddetmek zorunda kaldığını.
Ailenizi reddederseniz kabul etme olasılığınız artar
ya da Yahudi karşıtı olma olasılığınız azalır.
Ve biliyorsunuz, bu dikkate değer bir şeydi, çünkü
Yahudi çocukların ebeveynlerini reddetmeleri gerektiğini asla düşünmediler.
Yahudiliği gelecek nesillere yayacaklar.
Ebeveynleriyle özdeşleşen çocuklarınız olmalı,
ama ebeveynlerinizle özdeşleşen otoriter kişilik,
Özellikle Hıristiyan olanlar patolojinin somut örneğiydi.
Bunun ortadan kaldırılması gerekiyordu.
(?) Otoriter kişiliğin ne olduğunu gördünüz mü?
Radikal bireyciliğe sahip bireyleri kültürel bir ideal olarak öne çıkarmak.
Elbette bireyciliğin Avrupa toplumunda uzun kökleri vardır.
ama bahsettiğiniz şey, radikal bireycilikle,
tüm bağlılıklarınızdan vazgeçmektir.
Sadece izole edilmiş bir birey haline gelirsiniz.
Bu, Yahudilerin benimsediği bir reçete değil.
Demek istediğim, eğer Yahudiliğin karakteristik özelliği olan bir şey varsa,
bir grupla güçlü bir özdeşleşme duygusudur.
Yani aslında bu Yahudi olmayanların davranışlarına yönelik bir reçetedir.
bu aslında onları daha az olası hale getirir
diğer gruplarla bağlılıkları olması, çünkü ne...
Yahudilerin bakış açısına göre en korkunç şey nedir?
bir ideoloji etrafında birleşmiş Yahudi olmayan bir gruptur,
Güçlü bir grup üyeliği duygusuna sahip olduklarında,
(?) ve hangi Yahudilere olumsuz bakılıyor?
Demek istediğim, paradigma ve bu elbette Nasyonal Sosyalizm olacaktır.
Almanya'da, 1933'ten 1945'e kadar.
Temel olarak Nazizm neyle ilgiliydi?
bir ulusun üyesi olma konusunda güçlü bir duyguya sahipti,
bir iç grubun parçası olduğunuza dair güçlü bir duyguya sahip olmak,
ve bu diğer insanlar, biliyorsun, sen onların sayfasında değilsin,
Özellikle Yahudiler. Ve bundan kurtulmanın bir yolu, temelde,
Herkes için bireyselliği savunmaktır. Bağlılıklarından kurtul,
dine, ülkeye, ırka, hatta aileye bağlılığı yoktur.
Ve yine, üzerinde durmaya devam ettiğim noktalardan biri şu:
Tamamen ikiyüzlüyüm çünkü kendini güçlü bir Yahudi olarak tanımlamış olmak
bir gruba son derece bağlı olduğunuz anlamına gelir,
Güçlü bir grup üyeliği hissine sahip olduğunuzu,
dış grupları potansiyel olarak düşündüğünüzü
düşman olarak tehdit etmek vb.
(?) ???Grup üyeliğinin psikolojik süreci bizi
diğer gruplardaki insanlara olumsuz bakmak
ve bu herkes için olduğu kadar Yahudiler için de geçerlidir,
yani güçlü kimlik sahibi Yahudiler genellikle
kendi gruplarının son derece olumlu görüşleri,
Dışarıdan gelenlerin son derece olumsuz görüşleri.
Bilirsin, bu eleştiri kültürünün bir parçası
Bu Yahudi aydınların büyük çoğunluğu oldukça olumsuz görüşlere sahip
onların dışındaki... kültür ve halklar hakkında.
Kitapta Adorno ebeveynliği, kişinin ailesiyle gurur duymasını, Hıristiyanlığı,
Geleneksel cinsiyet rollerine bağlılık ve cinsiyete yönelik tutumlar
ve patolojik bir olgu olarak kişinin kendi ülkesine duyduğu sevgi.
Kültürel Marksistler arasında çatışma yaratmak istiyorlardı.
ezilen azınlık ve ezen çoğunluk,
Ayrıcalık iddiasında bulunanlar ile bu haklara sahip olmayanlar arasında.
İşçi sınıfının yerini azınlıklar aldı.
Aileye, millete ve kültüre bağlılık
Yahudi karşıtlığının başlıca engelleri ve kaynakları olarak görülüyordu.
Yahudi çıkarlarına karşı her türlü direnişten kurtulmaları için,
her beyaz insanın içinde ezilip aşındırılması gerekirdi.
Milliyetçilik, ırksal gerçekçilik, heteroseksüellik, egemenlik,
homojenlik, gelenekçilik, sadakat ve çekirdek aile
büyük engeller olarak görülüyordu
Batı medeniyetinin komünistler tarafından ele geçirilmesine.
Böylece, kültürel Marksistler çeşitli yollar buldular.
kültürümüzü yavaş yavaş içeriden parçalamak.
Marksist eşitlik fikrine gerçekte ulaşmak aslında mümkün değildir.
Bu sadece öne çıkanları alt etmekle ilgili,
Başarılı, çalışkan başarılılar aynı seviyeye
hiçbir şey yapmayanlar, başarısız olanlar ve tembel olanlar gibi.
Böylece herkesi “eşit” hale getirirsiniz.
Yahudi aşırıcılar Batı medeniyetini baltalamak için
mümkün olan en olumsuz ve yıkıcı eleştirinin yapılması çağrısında bulundu
Yahudi olmayanların yaşamının her alanında.
Beyaz karşıtı politikalarının daha sonra bir virüs gibi yayılacağını tahmin ediyorlardı.
Kültürel Marksizm bize beyaz karşıtı politikalar kazandırdı:
ırkçılık suçları ve nefret söylemi yasaları, cinsiyet karışıklığı,
bağlanma kültürü, ahlaki ve cinsiyete dayalı ırksal görecelileştirme,
Çocukların eşcinselleştirilmesi, kitlesel göç,
ırksal gerilimler, zoraki çokkültürlülük,
Toplumda cinsel sapkınlığın sistematik olarak teşvik edilmesi,
Suçun mağduruna karşı önyargılı, güvenilmez bir hukuk sistemi,
çekirdek ailenin parçalanması ve düşük doğum oranları.
Frankfurt Okulu'nun önemli filozofları Herbert Marcuse idi.
Theodor Adorno, Max Horkheimer, Walter Benjamin, Erich Fromm, Friedrich Pollock,
Leo Lowenthal, Jurgen Habermas, Alfred Schmidt, Axel Honneth,
Siegfried Kracauer, Gyorgy Lukacs.
Frankfurt Okulu'ndaki bu entelektüellerin tamamı Yahudiydi.
Bütün komünist devletlerde ilk hedef alınan aydınlardı.
Özgür düşünmek sistem için tehlikelidir.
Birkaçını saymak gerekirse, sosyal adalet ve feminizm,
hepsi beyaz karşıtı, ifade özgürlüğü karşıtı hareketler
Eleştirel teoriden ilham alan ve ondan doğan,
ve böylece kültürel Marksizmin şemsiyesi altına giriyorlar.
Kültürel Marksizmin popüler bir tezahürü de politik doğruluktur.
Büyük İngiliz yazar Theodore Dalrymple bunu çok güzel bir şekilde şöyle tanımlıyor:
"Komünist toplumlar üzerine yaptığım incelemede şu sonuca vardım:
komünist propagandanın amacının ikna etmek ya da inandırmak olmadığını,
bilgilendirmek değil, aşağılamak; ve bu nedenle,
gerçekliğe ne kadar az karşılık gelirse o kadar iyi.
İnsanlar sessiz kalmaya zorlandıklarında
onlara en bariz yalanlar söylendiğinde, hatta daha kötüsü,
yalanları kendileri tekrarlamak zorunda kaldıklarında,
dürüstlük duygularını bir kez ve tamamen kaybederler.
Apaçık yalanları kabul etmek... bir bakıma kişinin kötülüğüne dönüşmektir.
Böylece insanın her şeye direnme gücü aşınır, hatta yok olur.
İğdiş edilmiş yalancılardan oluşan bir toplumu kontrol etmek kolaydır.
Bence politik doğruculuğu incelerseniz,
aynı etkiye sahiptir ve bu amaçla tasarlanmıştır."
Feminizm, Yahudi grubunun evrim stratejisinin bir parçasıydı
Frankfurt Okulu olarak bilinen düşünce kuruluşundan çıkan bir fikir.
Amacı kırgınlığa, bölünmeye neden olmak ve ilişkileri zayıflatmaktı.
Gentile toplumunda kadın ve erkek arasında.
Evlilik kurumunu ve ailenin gerekliliğini yok etmek,
kadınlar çalışma birimlerine dönüştürülecek.
Feminizm, kadınların işverenlerine hizmet ederken özgür olduğu düşüncesidir.
ama kocalarına yardım ettiklerinde köle olurlar.
Kürtajı ve radikal feminizmi teşvik ederek,
cinsiyetler birbirine düşman olacak ve sonuç olarak
Doğumu önleyerek demografilerini düşürüyorlar.
Feminist propaganda beyaz kadınların beyinlerini yıkardı
evliliğin onlar için kölelik teşkil ettiğini ve
evlilik kaldırılmadan kadınların özgürlüğü kazanılamaz
ve geleneksel ilişkiler.
Yahudi entelektüeller, Yahudi aktivistler bu konuyla çok ilgililer.
örneğin feminizmde.
Beyaz erkeği biri olarak görme eğilimi var.
toplumda bir nevi indirgenmesi gereken bir şey,
ama 1950 yılında olduğuna dair hiçbir şüphe olmadığı için (?)
Amerika'da gösteriyi beyaz erkekler yönetiyordu.
Feminizm biliyorsunuz kadınlar evde kalıp çocuk sahibi olmaktan mutluydu.
Artık kadınlar dışarı çıkıp kariyer yapmaya teşvik ediliyor
ve çok az çocukları var.
Benim görüşüme göre böylesi çok daha iyi olur,
Çok daha fazla kadının eş ve anne olmaktan daha mutlu olacağını düşünüyorum.
iş dünyasına gireceklerinden daha
rekabetçi olmaları gereken yerlerde,
aileyi neredeyse ikinci plana atmak zorunda kalmak.
Cinsiyetçilik icat edilen sıfattı
Feminist Yahudi Margaret Feldman'ın kürtajı teşvik etmesiyle.
Bu lakap, doğal düzeni koruyan herhangi bir kişiye saldırmak için kullanılacaktır.
ve cinsiyetlerin toplumdaki karşılıklı tamamlayıcı rolleri.
Feminizmin kadınları korumakla kesinlikle hiçbir ilgisi yoktur.
Beyaz erkekleri aşağılamak ve boyun eğdirmek kültürel Marksist bir programdır.
ve elbette beyaz kadınlar da.
Bana söylediği şeylerden biri de şuydu
o (?) bir gece evde ve tamamen konuşuyoruz
ve gülmeye başladı ve şöyle dedi:
Aaron, kadınların özgürleşmesinin neyle ilgili olduğunu düşünüyorsun?
(?) Ben de bu noktada bu konuda oldukça geleneksel bir düşünceye sahip olduğumu söyledim.
"Kadınların çalışma hakkı var, erkeklerle eşit ücret alıyorlar" dedim.
tıpkı oy kullanma hakkını kazandıkları gibi."
Ve gülmeye başladı ve şöyle dedi: "Sen bir aptalsın."
Ben de "Neden bir aptalım?" dedim.
Şöyle dedi: "Bunun neyle ilgili olduğunu size anlatayım.
Biz Rockefeller'lar bunu finanse ettik.
Kadın özgürlüklerini finanse ettik, biliyor musun?
Ve tüm gazetelere çıkanlar biziz
ve televizyon, Rockefeller Vakfı."
Şöyle diyor: "Peki nedenini bilmek istiyor musun? İki temel neden vardı."
Bunun bir nedeni de şuydu: "Kadın özgürlüğünden önce nüfusun yarısını vergilendiremiyorduk."
İkinci sebep ise şuydu: "Artık çocukları erken yaşta okula gönderiyoruz.
Çocuklara nasıl düşüneceklerini öğretebiliriz.
(?) Aileyi parçalıyor. Çocuklar devlete aile gözüyle bakmaya başlıyorlar.
bir okul olarak, memurlar olarak, aileleri olarak, onlara eğitim veren ebeveynler olarak değil.
Ve bunlar kadınların özgürleşmesinin iki temel nedenidir.
O noktaya kadar bunun asil bir şey olduğunu düşündüm.
Arkasındaki niyetlerini, nereden geldiklerini gördüğümde,
onu yarattıklarında, onun düşüncesi,
Asil bir girişim olduğunu düşündüğüm şeyin ardındaki kötülüğü gördüm.
Yahudi radikal feminist Robin Morgan şunu belirtti:
"'Erkeklerden nefret etmenin' onurlu ve geçerli bir siyasi eylem olduğunu düşünüyorum.
ezilenlerin sınıf nefreti hakkına sahip olduğunu
kendilerini ezen bir sınıfa karşı.
Kadın ve erkek arasındaki eşitsizlikleri ortadan kaldıramayız
evliliği yok edene kadar."
Yahudi feminist ve tarihçi Linda Gordon şunu açıklıyor:
"Çekirdek aile yok edilmeli...
Nihai anlamı ne olursa olsun,
ailelerin parçalanması artık nesnel açıdan devrimci bir süreçtir."
Bunun için Yahudi feminist Andrea Dworkin şunları söyledi:
"...bildiğimiz şekliyle kültürün yapısını yok etmek zorunda kalacağız,
sanatı, kiliseleri, yasaları;
baba hakkı ve ulus devletlere dayalı çekirdek aileleri."
Şöyle devam ediyor: "Bir adamın kanlı bir şekilde dövüldüğünü görmek istiyorum
ağzına bir domuzun ağzındaki elma gibi yüksek bir topuk soktu."
Yahudi feminist Susan Sontag şunu söylüyor:
"Beyaz ırk insanlık tarihinin kanseridir."
Eşcinsel evlilik için mücadele genellikle şunları içerir:
Oraya vardığımızda evlilikle ilgili ne yapacağımız konusunda yalan söylüyoruz, biliyorsun,
çünkü evlilik kurumunun değişmeyeceğine dair yalan söyledik
ve bu bir yalan.
Evlilik kurumu değişecek, değişmeli.
ve yine, var olması gerektiğini düşünmüyorum.
Almanya'daki hiperenflasyon uluslararası toplumu Berlin'e çekti
ve Avrupa'nın ahlaki lağım çukuru olarak biliniyordu
her türlü ahlaksız cinsel aktivitenin yapılabileceği yer.
Kültürel Marksist Yahudilerin tanıttığı
Alman kültürü, sineması, sanatı ve tiyatrosunda çöküş ve ahlaksızlık.
Bu yüzden insanlar bu kadar istekliydi, burası 20'li yılların Babil'iydi.
Ahlaksız, ahlak dışı olduğu düşünülen şeyler
alakasız hale geldi ve her şey gitti.
Fuhuş 1927'de yasallaştırıldı.
Anne-kız ekipleri hizmetlerini sundu
aynı müşteriye aynı anda.
Bu genelev şehrinde en az 17 farklı fahişe türü vardı.
Lezbiyenlerin okul çocuklarını kırbaçlamayı sevdiği kulüpler vardı
ve orada kucağında oturan çocuklarla birlikte oturan askeri subayları bulurdunuz.
Yani bunların çoğu oyunculuktu,
ama buna gönül veren de pek çok insan vardı.
İlk eşcinsel ve transseksüel propaganda tiyatrosu oyunları
1920'lerde Berlin'de yapıldı.
İlk zina tiyatrosu oyunları Yahudi yazarlar tarafından yapılmıştır.
(?) çirkin striptiz kulüplerine dönüşeceğini fark etti.
Restoranların bodrum katları
eşcinsel ya da lezbiyen tulum (?) odaları ve seks kulüpleri olurdu.
İşsiz kalınca seks işçilerinde de artış oluyor,
ama bu sadece Berlinliler değildi.
Onlarca, belki de yüzbinlerce genç erkek ve genç kız vardı.
Bu para cinsinden seks trafiğine katılmak için Berlin'e geliyorlardı. Mel Gordon - Yazar - Şehvetli Panik: Weimar'ın Erotik Dünyası Berlin
Lezbiyen yaşamla dolu bir şehirdi.
Gittiğin her yerde bir fikir vardı
ne olduğunu saklamana gerek yoktu.
Pedofili normalleştirildi
reşit olmayan kızlar kazançlı bir yaşam kazanmayı başardılar
Berlin'de fahişe olarak.
Küçük kızlara serbestçe ulaşılabiliyordu ve telefonla sipariş edilebiliyordu
ve müşterilere paket yemek gibi teslim edildi.
Her entelektüel, en solcu, tüm siyasi sağcı,
Temel olarak Münih'ten gelen bu ekip başlangıçta hiçbir rol oynamadı.
Bütün kasaba solcu fikirlerin elindeydi.
Bukovina Yahudilerinin tanınmış liderlerinden Dr. Manfred Reifer şunları söyledi:
"Alman milletinin büyük bir kısmı mücadele ederken
ırklarının korunması için biz Yahudiler
Almanya sokaklarını bağırışlarımızla doldurduk.
Basına Noel ve Paskalya konulu yazılar sunduk
ve dini inançlarını uygun gördüğümüz şekilde uyguladık.
Alman ulusunun en yüksek idealleriyle alay ettik
ve kutsal saydığı konuları kirletti."
Benjamin Hars(?), Leon Hirsch gibi Yahudilerin sahip olduğu yayınevleri
ve Jacob Stalin(?) Şirketi kitap dağıtıyorlardı
Bu, Batı'nın geleneksel değerlerini açıkça baltaladı.
Yahudiler ayrıca ücretsiz kürtaj için yoğun bir kampanya başlattı
Dr. Max Haddon(?), Dr. Lothar Kurt, Martha Ruben-Kurt,
Alphonse Goldschmidt çok sayıda makale yazdı
Almanlar için kürtaj ve doğum kontrolünü teşvik etmek
doğum oranlarını daha da düşürmek.
Film ve tiyatro işletmelerinin başında Yahudiler vardı.
Josef von Sternberg, Bertolt Brecht, Erich Palmer ve daha birçok Yahudi.
Cinsellik üzerine araştırmalar Yahudi seksologlar tarafından yürütüldü
Iwan Bloch ve Magnus Hirschfeld.
Transseksüel topluluk ilkel seks operasyonlarını teşvik etti.
çünkü erkekler ve kadınlar artık doğal rollerinde kendilerini rahat hissetmiyorlardı.
Fuhuşla, uyuşturucuyla, pedofiliyle, eşcinsellikle, zinayla,
sadizm, mazoşizm, yozlaşmış sanat ve hatta hayvanlarla cinselliğin yaygınlaşması,
Almanya, geleneksel Alman ailesi için güvensiz bir yerdi.
Muhafazakar Almanlar Berlin'e küçümseyerek baktılar.
Milli ruhtan geriye kalanları yok etmek.
Suç çeteleri fuhuş ve uyuşturucu kaçakçılığından geçiniyordu.
yasadışı kumar, pornografi, soygun ve hırsızlık.
Polisin maaşı yetersizdi, yolsuzluğa bulaşmıştı ve kendilerini tamamen güçsüz hissediyorlardı.
Polis otoritesinin anayasal sınırlamaları nedeniyle.
Maurice Samuel, Romanya doğumlu Yahudi ve Siyonist bir romancıydı.
çevirmen ve öğretim görevlisi.
1924'te "Siz Beyler" adlı kitabında açıkça şunu ifade etti:
"Biz Yahudiler, biz yok ediciyiz ve sonsuza dek yok edici olarak kalacağız.
Yapabileceğiniz hiçbir şey ihtiyaçlarımızı ve taleplerimizi karşılayamaz.
Sonsuza dek yok edeceğiz çünkü kendimize ait bir dünya istiyoruz."
Yahudi Dr. Kurt Munzer, "Der weg nach Zion" (Zion'a Giden Yol) adlı romanında şunları yazdı:
"Avrupa'nın bütün ırklarının kanını bozduk -
belki onlara bulaştırdık.
Bugün her şey Yahudileşmiştir. Düşüncemiz yaşayan her şeydedir,
ruhumuz dünyayı yönetir. Biz ustayız,
çünkü bugün güce sahip olan her şey ruhumuzun çocuğudur.
Biri bizden nefret edebilir, biri bizi uzaklaştırabilir.
Düşmanlarımız fiziksel zayıflığımızı yenebilir.
Ama artık kurtulmamız mümkün değil.
Halkları yok ettik, ırkları yendik,
onları kirletti, güçlerini kırdı,
bayatlamış kültürümüzle her şeyi çürümüş, tembel ve yozlaşmış hale getirdik.
Ruhumuz artık yok edilemez."
Haham Harry Waton şunları söyledi:
"Komünist ruhu Yahudiliğin ruhudur...
Komünizmin doğasına daha derinlemesine baktığımızda,
bunun aslında Yahudilikten başka bir şey olmadığını görüyoruz.
Yahudiler yeryüzündeki en üstün ve en kültürlü halk olduklarından,
Yahudilerin insanlığın geri kalanını kendilerine tabi kılma hakları vardır
ve tüm dünyanın efendisi olmak...
Yahudiler tüm dünyanın efendisi olacaklar
ve bütün ulusları kendilerine tabi kılacaklar...
Yahudilik komünizmdir, enternasyonalizmdir, insanın evrensel kardeşliğidir,
işçi sınıfının ve insan toplumunun kurtuluşu.
Yahudiler işte bu manevi silahlarla
dünyayı ve insan ırkını fethedecek...
Aryanlar yok edilecek ve Marksizm zafer kazanacak."
Dürüst Weimar Yahudi şairi Stefan Zweig
şimdi Yahudilere karşı bir tepki gelmesinden korkuyordu:
"Yahudilerin her şeyi kasıp kavurması iğrenç.
Haklı olanı öngörmek bizim sorumluluğumuz değil mi?
Yahudi karşıtı öfkeyi artırın ve halkımızı aklı başına çağırın."