Η ΑΝΕΞΗ ΤΟΥ ΑΔΟΛΦΟΥ ΧΙΤΛΕΡ
Ένας άνθρωπος που αγανακτούσε αυτόν τον εκφυλισμό της Γερμανίας,
πιθανώς περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον στον κόσμο
τι ο Αδόλφος Χίτλερ.
Γεννημένος στις 20 Απριλίου 1889 σε οικογένεια εργατικής τάξης.
μεγάλωσε μαθαίνοντας τα πάντα στη ζωή με τον δύσκολο τρόπο.
Ο Χίτλερ ζούσε ως άστεγος παρασυρόμενος
για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην πόλη της Βιέννης,
αφού απορρίφθηκε από το κολέγιο τέχνης.
Ενώ προφανώς δεν ήταν αρκετά καλός για να κερδίσει μια θέση στην ακαδημία,
γρήγορα ανακάλυψε ότι πολλοί Εβραίοι καλλιτέχνες ήταν.
Μερικοί από αυτούς τους Εβραίους καλλιτέχνες μετανάστευσαν επίσης στο Βερολίνο
παραγωγή πορνογραφίας και ερωτικής για τα προς το ζην.
Ο Χίτλερ προσφέρθηκε εθελοντικά να πολεμήσει για την Αυστρία το 1914.
Μέχρι εκείνη τη στιγμή, και οι δύο γονείς του είχαν πεθάνει.
Στη συνέχεια παρακάλεσε τις αρχές της Βαυαρίας να τον αφήσουν να πολεμήσει για τη Γερμανία.
Πολέμησε με μεγάλη γενναιότητα, ένστικτο και διάκριση
και προήχθη σε Λοχία.
Έλαβε τον Στρατιωτικό Σταυρό, Σιδηρούν Σταυρό Β' τάξεως,
Σιδερένιος Σταυρός Α' τάξης και 6 μετάλλια γενναιότητας.
Τραυματίστηκε δύο φορές.
Τον Οκτώβριο του 1916 τραυματίστηκε βαριά
και έμεινε δύο μήνες σε στρατιωτικό νοσοκομείο.
Θα μπορούσε να μείνει στο σπίτι,
αλλά αντίθετα επέλεξε να επιστρέψει στην πρώτη γραμμή.
Τον Οκτώβριο του 1918,
τυφλώθηκε προσωρινά από βρετανική επίθεση με δηλητηριώδες αέριο.
Ο Χίτλερ άκουσε για τη συνθηκολόγηση της Γερμανίας
ενώ ανακτούσε την όρασή του στο νοσοκομείο.
Ήταν μπερδεμένος και εξοργισμένος όταν άκουσε τα νέα
και σκέφτηκε ότι η θυσία και τα βάσανα
των Γερμανών στρατιωτών δεν ήταν τίποτα.
Ο καλλιτέχνης από τη Βιέννη ήθελε απαντήσεις
και δεν θα αναπαυόταν μέχρι να αποκαλυφθούν οι εχθροί
και η τιμή της Γερμανίας αποκαταστάθηκε ξανά.
Όταν ο Αδόλφος Χίτλερ εντάχθηκε στο Εργατικό Κόμμα (DAP) το 1919,
έγινε το έβδομο μέλος της εθνικιστικής ομάδας.
Ο Χίτλερ αποφάσισε τότε ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή
να καταλάβει την εξουσία της τοπικής κυβέρνησης στο Μόναχο.
Οι βετεράνοι του πατριωτικού πολέμου θα συμμετάσχουν μαζί του στις εξεγέρσεις
και κινούνται ενάντια στην εθνική κυβέρνηση στο Βερολίνο.
Στη συνέχεια, ο Χίτλερ χρησιμοποίησε μια συγκέντρωση στο Beer Hall του Μονάχου για να εξαπολύσει πραξικόπημα.
Ένα ενθουσιώδες πλήθος βρέθηκε για να τον υποστηρίξει.
Η τοπική εξέγερση ή Putsch πυροδοτήθηκε από μια συγκινητική ομιλία του Χίτλερ,
αλλά παρενέβη από τα κομμουνιστικά στρατεύματα
που άνοιξε πυρ εναντίον των εθνικιστών σκοτώνοντας 16 από αυτούς.
Ο Χίτλερ και οι άλλοι συνελήφθησαν και δικάστηκαν για προδοσία.
Στη δίκη του, ο Χίτλερ χρησιμοποίησε την ευκαιρία του
να διαδώσει τις πολιτικές και φιλοσοφικές του ιδέες,
που προφανώς ήταν τόσο εμπνευσμένα
(?) ότι ??? τον δημοσίευσε ακόμη και σε μερικές εφημερίδες.
Ο κριτής εντυπωσιάστηκε απίστευτα
και εξέδωσε μια επιεική ποινή για τον Χίτλερ και τους εθνικιστές αντάρτες.
Το πραξικόπημα του Μονάχου απέτυχε, αλλά ο θρύλος του μεγάλου ομιλητή μεγάλωσε
και κάθε μέρα που περνούσε, γοήτευε και προσέλκυε νέους οπαδούς.
Δημιούργησε γρήγορα μια μεγάλη βάση στήριξης.
Κατά τη φυλάκισή του το 1924,
έγραψε τη Βίβλο του Εθνικοσοσιαλισμού:
«Mein Kampf», Ο αγώνας μου.
Ο στενός του συνεργάτης, Ρούντολφ Χες, φυλακίστηκε με τον Χίτλερ
πληκτρολόγησε την υπαγόρευση για το βιβλίο που εκδόθηκε το 1925.
Το «Mein Kampf» ήταν εν μέρει πολιτικό μανιφέστο και εν μέρει αυτοβιογραφία
που περιέχει συζητήσεις ιστορίας, φιλοσοφίας και οικονομίας.
Στο βιβλίο, ο Χίτλερ εξήγησε την παγκόσμια συνωμοσία για την παγκόσμια κυβέρνηση
και ότι κατευθύνθηκε από διεθνείς Εβραίους τραπεζίτες.
Έγραψε επίσης για τη γερμανική απώλεια στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο,
Η Εβραϊκή-Μπολσεβίκικη Επανάσταση, η Συνθήκη των Βερσαλλιών,
και τον επακόλουθο υπερπληθωρισμό που κατέστρεψε τη Γερμανία.
Κατηγόρησε τους ελίτ μαρξιστές Εβραίους της Γερμανίας
του ελέγχου των εφημερίδων και των τραπεζών,
υποδαυλίζοντας πολέμους και διαφθείροντας την τέχνη, τον πολιτισμό και την ηθική της Ευρώπης.
Το «Mein Kampf» γρήγορα αυξήθηκε σε δημοτικότητα, γεγονός που έκανε τον Χίτλερ πλούσιο άνθρωπο.
Ο Χίτλερ δεν ήταν ο μόνος άνθρωπος που προειδοποίησε για τον διεθνή Εβραϊσμό.
Το 1922, ο Χένρι Φορντ, ο Αμερικανός βιομήχανος,
ιδρυτής της Ford Motor Company,
δημοσίευσε ένα σύνολο τεσσάρων τόμων με τίτλο «Ο διεθνής Εβραίος»,
όπου εξέθεσε τα σχέδια και τις επιχειρήσεις μιας οργανωμένης εβραϊκής παγκοσμιοποιητικής ελίτ.
Η έρευνα της Ford αποκάλυψε την κρυφή επιρροή στην αμερικανική πολιτική,
Η Fed, ο Τύπος, το έγκλημα και η ψυχαγωγία.
Οι Γερμανοί εθνικιστές θα έκαναν αργότερα
μελέτησε και μοίρασε μεταφρασμένα αντίγραφα του έργου του Φορντ.
Ο ίδιος ο Αδόλφος Χίτλερ είχε ένα αντίγραφο στο γραφείο του, μαζί με μια φωτογραφία του Φορντ.
Ο ίδιος ο Φορντ αναφέρθηκε στο πρόβλημα της αυξανόμενης επιρροής
του εβραϊκού επικυριαρχίας ως «το πρωταρχικό πρόβλημα του κόσμου».
Το 1931, ο Χίτλερ είπε ότι θεωρούσε τον Φορντ ως πηγή έμπνευσης.
Να απομακρύνει κόσμο και από τους δύο δεξιούς εθνικιστές
και αριστερά σοσιαλιστικά κόμματα,
Ο Χίτλερ απλώς πρόσθεσε εθνικό και σοσιαλιστικό στο όνομα του κόμματος,
καθιστώντας το NSDAP (Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα),
λαμβάνοντας τον σοσιαλισμό χωρίς διεθνισμό,
και εθνικισμός χωρίς καπιταλισμό.
είπε ο Χίτλερ στον λαό
ότι η πολυτιμότερη περιουσία της Γερμανίας ήταν οι δικοί της άνθρωποι
και ότι έπρεπε όλοι να ενωθούν για να σώσουν το δικό τους έθνος.
Η πιο προφανής διαφορά μεταξύ εθνικοσοσιαλισμού και κομμουνισμού
ήταν αυτός ο εθνικοσοσιαλισμός
υποστήριξε την έννοια της ιδιωτικής ιδιοκτησίας και της οικονομίας της αγοράς,
ενώ ο κομμουνισμός κατήργησε κάθε ιδιωτική ιδιοκτησία,
και η κυβέρνηση έλεγχε την οικονομία μέσω κεντρικού σχεδιασμού.
Στον κομμουνισμό, όλη η ιδιωτική περιουσία κατασχέθηκε από το κράτος.
Υπό τον εθνικοσοσιαλισμό,
τα ιδιωτικά δικαιώματα των πολιτών έγιναν σεβαστά και προστατευμένα.
Ενώ στον κομμουνισμό δεν υπήρχαν ιδιωτικά δικαιώματα.
Ο εθνικοσοσιαλισμός ήταν, σύντομα, ένα ριζοσπαστικό κίνημα
για την υπεράσπιση του δυτικού πολιτισμού,
ενώ ο κομμουνισμός ήταν ένα επαναστατικό κίνημα αφιερωμένο στην καταστροφή του.
Ο Χίτλερ ξεκαθάρισε επίσης, το 1938, ότι ο σοσιαλισμός στον εθνικοσοσιαλισμό
δεν ισοδυναμούσε με τον μαρξιστικό διεθνή σοσιαλισμό. Αυτός είπε:
«Σοσιαλιστής» ορίζω από τη λέξη «κοινωνικός»,
που σημαίνει στην κύρια «κοινωνική ισότητα».
Σοσιαλιστής είναι αυτός που υπηρετεί το κοινό καλό
χωρίς να εγκαταλείπει την ατομικότητά του ή την προσωπικότητά του
ή προϊόν της προσωπικής του αποτελεσματικότητας.
Ο όρος που υιοθετήσαμε «Σοσιαλιστής» δεν έχει καμία σχέση με τον Μαρξιστικό Σοσιαλισμό.
Ο μαρξισμός είναι κατά της ιδιοκτησίας, ο αληθινός σοσιαλισμός όχι.
Ο μαρξισμός δεν δίνει αξία στο άτομο,
ή ατομική προσπάθεια, ή αποτελεσματικότητα.
Ο αληθινός σοσιαλισμός εκτιμά το άτομο
και τον ενθαρρύνει στην ατομική αποτελεσματικότητα,
κρατώντας ταυτόχρονα ότι τα συμφέροντά του ως άτομο
πρέπει να είναι σε συμφωνία με εκείνα της κοινότητας.
Όλες οι μεγάλες εφευρέσεις, ανακαλύψεις, επιτεύγματα
ήταν πρώτα προϊόν ενός μεμονωμένου εγκεφάλου.
Σε βάρος μου κατηγορείται ότι είμαι κατά της ιδιοκτησίας
και ότι είμαι άθεος. Και οι δύο κατηγορίες είναι ψευδείς.
Μιλώντας για χιούμορ,
Θα ακούσω τον Χίτλερ αύριο. Θα θέλατε να έρθετε?
Χίτλερ, ο αντισημίτης;
Ο εθνικοσοσιαλιστής αντισημίτης.
Πείτε τους «Ναζί» μόνο και μόνο για να τους τσαντίσετε.
Οι εθνικοσοσιαλιστές δεν αυτοαποκαλούνταν «Ναζί».
Ο όρος «ναζί» μαζί με τον «ναζισμό» είναι ένα πολιτικό επίθετο που επινοήθηκε τη δεκαετία του 1920
από τον Konrad Heiden ως προπαγάνδα κατά του NSDAP και του εθνικοσοσιαλισμού.
Ο Κόνραντ Χάιντεν ήταν Εβραίος δημοσιογράφος
και μέλος του ανταγωνιστικού κόμματος «Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα».
Ο όρος ήταν μια παραλλαγή του ψευδώνυμου για τα μέλη
του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, που τότε λεγόταν «Σόζι»,
συντομογραφία του Socialista.
Το «ναζί» ήταν ένα πολιτικό λογοπαίγνιο βασισμένο στην αυστριακή-βαυαρική αργκό
απλό ή εξοχικό,
και προέρχεται από το αρκετά κοινό όνομα «Ignatz».
Θα ήταν σαν να λέμε «Νάτζι»,
άρα δεν υπήρχαν ναζί, ήταν εθνικοσοσιαλιστές.
Ο Χίτλερ σχεδίασε επίσης τη σημαία NSDAP.
Η σβάστικα είναι ένα αρχαίο σύμβολο που σημαίνει να είσαι καλός, καλή τύχη,
και αντιπροσώπευε το φως, τη συνείδηση ​​και την ευημερία.
Ο γερμανικός λαός ήταν σοβαρά πικραμένος και καταθλιπτικός
από την κατάσταση των πραγμάτων στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης
και αναζήτησαν εξήγηση και λύση για την κατάστασή τους.
Ο εθνικοσοσιαλισμός ήταν η μόνη τους ελπίδα για σωτήρα.
Με παρακμή και όλη την υπονόμευση
των οικογενειακών αξιών τόσο ριζωμένων στη Γερμανία,
η χώρα είχε γίνει ένα μη ασφαλές και ακατάλληλο μέρος για οποιαδήποτε γερμανική οικογένεια.
Με δημοκρατικές εκλογές,
Ο Χίτλερ ανέλαβε την ηγεσία της Γερμανίας στις 30 Ιανουαρίου 1933.
Ο Χίτλερ αποκαλείται συχνά δικτάτορας,
αλλά, στην πραγματικότητα, είναι ο μόνος ηγέτης εν καιρώ πολέμου
που θα μπορούσε να αποδείξει ότι ήταν δημοκρατικά εκλεγμένος. Ο Χίτλερ είπε:
«Επιτρέψτε μου τέσσερα χρόνια και σας το ορκίζομαι,
όσο αληθινά ανέλαβα τώρα τα καθήκοντά μου, θα φύγω.
Δεν είναι για καμία ανταμοιβή ή όφελος που ανέλαβα καθήκοντα,
αλλά μόνο για χάρη σου.
Ήταν η μεγαλύτερη απόφαση ολόκληρης της ζωής μου».
Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ
Ο Χίτλερ ήρθε στην πραγματική εξουσία τον Μάρτιο του 1933.
Ανέλαβε μια φτώχεια, άρρωστη και απελπιστικά χρεοκοπημένη πολιτεία,
με πάνω από 6 εκατομμύρια Γερμανούς ανέργους.
Όλα τα γερμανικά αποθέματα χρυσού είχαν κλαπεί από τους νικητές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
ως συντριπτικές αποζημιώσεις.
Όταν ο Χίτλερ έδιωξε την καταστροφική διεθνή τραπεζική κλωτσιά,
έγινε ο μόνος ηγέτης στην ιστορία που συνέλαβε έναν Ρότσιλντ.
Αργότερα περιόρισε την εβραϊκή ιδιοκτησία του ραδιοφώνου και των εφημερίδων.
Το σχολείο της Φρανκφούρτης έκλεισε και τα μέλη του κατέφυγαν στις Ηνωμένες Πολιτείες
και μετανάστευσε σε μεγάλα εβραϊκά πανεπιστήμια.
Ο Χίτλερ δεν ήθελε να ξαναπέσει στην τόκο δουλεία
των διεθνών Εβραίων τραπεζιτών.
Ως εκ τούτου, έθεσε αμέσως εκτός νόμου το σύστημα που βασίζεται στο χρέος, δηλαδή την «τοκογλυφία»,
με τιμωρία θανάτου και δημιούργησε ένα νέο γερμανικό μάρκο
που υποστηριζόταν μόνο από παραγωγική γερμανική σωματική και πνευματική εργασία.
Αφού διαγράψαμε τους παρασιτικούς τραπεζίτες από την εξίσωση,
το γερμανικό οικονομικό θαύμα απογειώθηκε σχεδόν αμέσως.
Αντί να δανείζεται από τις τράπεζες με τόκους,
η κυβέρνηση δημιούργησε ένα νέο νομισματικό σύστημα για τους Γερμανούς που ονομάζεται
"Το σημείωμα του Εργατικού Δημοσίου."
Εκατομμύρια Γερμανοί δούλευαν
και οι εργαζόμενοι πληρώνονταν με τις βεβαιώσεις του Δημοσίου.
Τα χρήματα που εκδόθηκαν από την κυβέρνηση δεν υποστηρίζονταν από χρυσό,
αλλά υποστηρίχτηκε από κάτι πραγματικής αξίας.
Ουσιαστικά παραλήφθηκε για εργασία
και υλικά που παραδόθηκαν στην κυβέρνηση.
Ο Χίτλερ είπε:
«Για κάθε σήμα που εκδόθηκε,
χρειαζόμασταν το ισοδύναμο σημείων για την εργασία που κάνατε ή τα προϊόντα που παράγονται."
Στη συνέχεια, οι εργαζόμενοι ξόδεψαν τα πιστοποιητικά σε άλλα αγαθά και υπηρεσίες,
δημιουργία περισσότερων θέσεων εργασίας για περισσότερους ανθρώπους.
Ο Χίτλερ κατάφερε να τερματίσει τις αποζημιώσεις από τη Συνθήκη των Βερσαλλιών.
Ανοικοδόμησε τη Γερμανία σε κάτι καλύτερο από ποτέ
και το έθνος σηκώθηκε γρήγορα από τις στάχτες και θεράπευσε τις βαθιές του πληγές.
Το πρόβλημα της ανεργίας λύθηκε και η χώρα στάθηκε ξανά στα πόδια της.
Είχε σταθερό νόμισμα, χωρίς χρέος και πληθωρισμό.
Η ανεργία μειώθηκε από 50% σε λιγότερο από 2% μέσα σε λίγα χρόνια.
Μετά από 5 χρόνια, ο Χίτλερ είχε δώσει δουλειά σε 6 εκατομμύρια Γερμανούς
και επιτεύχθηκε πλήρης απασχόληση.
Η εγκληματικότητα ήταν σχεδόν ανύπαρκτη, η ανεργία ήταν παρελθόν
και δεν υπήρχαν άστεγοι και επαίτες.
Στο "Billions for the Bankers, Debts for the People", 1984,
Ο Σέλντον Έμερι δήλωσε:
«Η Γερμανία εξέδιδε άτοκο και άτοκο χρήμα από το 1935 και μετά,
που οφείλεται στην εκπληκτική άνοδό του από την ύφεση
σε μια παγκόσμια δύναμη σε 5 χρόνια.
Η Γερμανία χρηματοδότησε ολόκληρη την κυβέρνηση και τις πολεμικές αποζημιώσεις από το 1935 έως το 1945
χωρίς χρυσό και χωρίς χρέη,
και πήρε όλο τον καπιταλιστικό και κομμουνιστικό κόσμο
να καταστρέψει τη γερμανική δύναμη πάνω στην Ευρώπη
και να επαναφέρει την Ευρώπη κάτω από τη φτέρνα των τραπεζιτών.
Τέτοια ιστορία χρήματος δεν φαίνεται καν
στα σχολικά βιβλία των δημοσίων (κρατικών) σχολείων σήμερα.
Η κύρια προτεραιότητα για τον Χίτλερ
επανέφερε ξανά την υπερηφάνεια και την πίστη στον γερμανικό λαό.
Σε μια συμβολική πράξη εθνικής και πνευματικής αναγέννησης,
φοιτητές πανεπιστημίου διοργάνωσαν μια εφάπαξ καύση βιβλίων
της εκφυλισμένης μαρξιστικής λογοτεχνίας
και βιβλία από το Ινστιτούτο Σεξουαλικής Έρευνας στο Βερολίνο στις 10 Μαΐου 1933.
Πολλοί από τους εθνικοσοσιαλιστές ηγέτες ήταν καλλιτέχνες
που εξέτασε τι έπρεπε να βελτιωθεί στον κόσμο.
Ως αποτέλεσμα, τέχνη και ψυχαγωγία
αντανακλούσε ξανά τις αληθινές αξίες του γερμανικού λαού
και δόθηκε αξιοσημείωτη έμφαση στον πολιτισμό.
Ως ταλαντούχος ζωγράφος,
Ο Χίτλερ γνώριζε καλά την εβραϊκή μαρξιστική επιρροή
πίσω από την υποβάθμιση της γερμανικής τέχνης και πολιτισμού.
Έτσι, εφηύρε την ημέρα της γερμανικής τέχνης:
«Ημέρα Γερμανικής Τέχνης», που ήταν μια παρέλαση που πραγματοποιήθηκε στο Μόναχο
επιδεικνύοντας εκτίμηση για την τέχνη και τον πολιτισμό.
(?) Θέατρα ???, η γερμανική κινηματογραφική βιομηχανία παρήγαγε περίπου
100 ταινίες μεγάλου μήκους το χρόνο μεταξύ 1933 και 1945.
Μερικές από τις καλύτερες κλασικές ηχογραφήσεις που υπάρχουν ακόμα
κατασκευάστηκαν στη Γερμανία του Χίτλερ.
Ηθοποιοί από όλη την Ευρώπη, κυρίως από τη Γαλλία, τη Σουηδία και την Ιταλία
ήταν πρωταγωνιστές σε γερμανικές ταινίες.
Ο Χίτλερ μετέτρεψε τη χώρα του από μια οικονομικά κατεστραμμένη γη
στα πρόθυρα της κατάρρευσης, του εμφυλίου πολέμου και της ολοκληρωτικής κατάρρευσης
στην πιο προηγμένη και ευημερούσα χώρα του κόσμου.
Όλοι ήταν σε πολύ κακή οικονομική κατάσταση, υπήρχε ανεργία,
υπήρχε πείνα και πληθωρισμός και μετά ήρθε ο Χίτλερ και πρόσφερε
ότι θα ξανακάνει τη Γερμανία μεγάλο έθνος
και θα έδινε πίσω τη χαμένη μας αυτοπεποίθηση.
Και εγώ ο ίδιος παιδεύτηκα ότι η πατρίδα μου ήταν κάτι
Πρέπει να υπηρετήσω και αγάπησα την πατρίδα μου,
και ήμουν πολύ περήφανος για τη χώρα μου, στην πραγματικότητα.
Στην πραγματικότητα μολύνθηκα από το τραγούδι και το κλάμα και τις φωνές για να τον χαιρετήσω
και ένιωσα ότι ήταν κάτι πολύ συγκινητικό.
Και αφού ήρθε στην εξουσία ξεκίνησε αμέσως
να κάνει πράξη αυτά που υποσχέθηκε και έδωσε στέγη στους εργαζόμενους,
και απασχόληση για ανέργους,
και υπήρχε φαγητό και όλα ήταν εντάξει ξανά.
Ήταν μια πολιτιστική και οικονομική αναγέννηση χωρίς παράλληλη
σε ολόκληρη την ανθρώπινη ιστορία
που ενέπνευσε τον υπόλοιπο κόσμο να κάνει το ίδιο.
Το ριζοσπαστικό πρόγραμμα του Χίτλερ αποκατέστησε την οικονομική ανεξαρτησία της Γερμανίας,
εξασφάλιζε τη φυλετική ασφάλεια για τους ανθρώπους
και εκτόπισε τον πλούτο του έθνους από τα τραπεζικά καρτέλ στους απλούς ανθρώπους.
Εν τω μεταξύ, ο υπόλοιπος κόσμος εξακολουθούσε να κυβερνά κάτω από την κλίκα των Ρότσιλντ,
βρισκόταν ακόμα σε ύφεση.
Ο Χίτλερ χαλάρωσε επίσης τους αυστηρούς νόμους ελέγχου των όπλων της προηγούμενης κυβέρνησης,
επιτρέποντας στο λαό να υπερασπιστεί ξανά τον εαυτό του.
Γίνονται συνεχώς ψευδείς ισχυρισμοί ότι ο Χίτλερ θα μπορούσε να πάρει την εξουσία
γιατί αφόπλισε τον γερμανικό λαό, αλλά αυτό είναι ανοησία.
Ήταν η κυβέρνηση της Βαϊμάρης
που είχε ήδη αφοπλίσει τον γερμανικό λαό πριν.
Τα όπλα άνοιξαν πλέον σε όλο το Ράιχ.
Ένας άντρας που έζησε στη Γερμανία του Χίτλερ ήταν ο Hans Schmidt. Αυτός είπε:
«Το να είσαι αγόρι ή κορίτσι εκείνη την εποχή ήταν υπέροχο.
Στη νεολαία του Χίτλερ, οι διαφορές μεταξύ των χριστιανικών δογμάτων
ή τα διάφορα γερμανικά κράτη δεν μετρούσαν.
Όλοι νιώθαμε πραγματικά ότι ήμασταν μέλη ενός σώματος ανθρώπων.
Ένα έθνος.
Ξενώνες νέων άνοιξαν σε όλο το Ράιχ,
μας έδωσε τη δυνατότητα να περπατήσουμε από τη μια όμορφη πόλη στην άλλη, βλέποντας την πατρίδα μας.
Καταβλήθηκε κάθε προσπάθεια για να δυναμώσουμε το μυαλό και το σώμα μας.
Σε αντίθεση με ό,τι λέγεται σήμερα,
ενθαρρυνθήκαμε να γίνουμε ελεύθεροι στο πνεύμα
και να μην υποκύψουν στην πίεση των ομοτίμων ή της εξουσίας.
Η 1η Μαΐου 1933 έγινε αργία για τους εργάτες.
Ο Χίτλερ εφάρμοσε το πρόγραμμα «Δύναμη μέσα από τη χαρά»,
που ήταν ένα γενναιόδωρο κοινωνικό πρόγραμμα που έδινε τη δυνατότητα στον απλό άνθρωπο
να έχετε οικονομικά προσιτές δραστηριότητες αναψυχής όπως συναυλίες, θεατρικά έργα,
βιβλιοθήκες, ημερήσιες εκδρομές και κρουαζιέρες σε άλλες χώρες.
Για πρώτη φορά στον κόσμο, εκατομμύρια εργαζόμενοι και τα παιδιά τους
θα μπορούσε να έχει πρόσβαση σε διακοπές στο εξωτερικό σχεδόν δωρεάν.
Οι πρώτες κρουαζιέρες διακοπών κατασκευάστηκαν για τους Γερμανούς εργάτες.
Οι αγαπημένοι προορισμοί ήταν το πορτογαλικό νησί της Μαδέρα,
καθώς και τα ισπανικά νησιά και πόλεις λιμάνια.
Το εθνικοσοσιαλιστικό πρόγραμμα είναι ένα εγχειρίδιο για την εθνική ανάκαμψη.
Το μάθημά του μπορεί να εφαρμοστεί σε οποιοδήποτε έθνος σήμερα.
(;) Με βάση το πρόγραμμα, η Γερμανία σε λιγότερο από 36 μήνες
απολάμβανε πλήρη απασχόληση και το υψηλότερο βιοτικό επίπεδο στον κόσμο.
Ο τρόπος του Χίτλερ ονομάστηκε «λαϊκοί οικονομικοί».
Για να ανακουφίσει τη μεγαλύτερη ανάγκη του γερμανικού λαού,
Το "Winter System Work" δημιουργήθηκε επίσης αμέσως.
«Κανείς δεν θα πεινά ούτε θα παγώσει», ακούγονταν το σύνθημα.
Αυτό πρέπει να συμβαίνει στην αρχή κάθε χειμώνα.
Αυτό το σπουδαίο έργο πρόνοιας είναι κάτι περισσότερο από φιλανθρωπία,
γιατί δεν ρωτάμε απλώς τους πλούσιους
«Σε παρακαλώ δώσε κάτι στους φτωχούς».
Μάλλον λέμε «Γερμανοί, βοηθήστε τον εαυτό σας» - όλοι πρέπει να βοηθήσουν.
Πλούσιοι ή φτωχοί, όλοι πρέπει να πιστεύουν ότι υπάρχει πάντα κάποιος
σε πολύ χειρότερη κατάσταση και πρέπει να τους βοηθήσω ως εθνικός σύντροφος.
Οι δωρεές στάλθηκαν στους φτωχότερους στις πόλεις και τις ορεινές περιοχές της Γερμανίας.
Ήταν μια πρώτης τάξεως κοινωνική δράση που είχε μεγάλη επιτυχία.
Οι φτωχοί άνθρωποι αυτών των περιοχών δημιούργησαν τότε μικροαντικείμενα
όπως ξυλόγλυπτα, γυάλινα σκεύη κ.λπ.
ως ένδειξη για τις δωρεές που ελήφθησαν.
Αυτό τους κέρδισε δουλειά και ψωμί και τις πράξεις για ολόκληρο το έθνος
και ο γερμανικός λαός να σταθεί ενωμένος.
Για να δώσουν δουλειά και ψωμί στα εκατομμύρια των ανέργων,
ξεκίνησε η κατασκευή του Autobahn.
Χρησιμοποιώντας μόνο γερμανικό υλικό, κατασκευάστηκε το νέο οδικό σύστημα
ώστε να μην κατέστρεψε ούτε το γερμανικό τοπίο
ή ενδιαιτήματα άγριας ζωής, ούτε δάση.
Η τιμή ανά αυτοκίνητο ήταν μεταξύ 1.350 και 1.600 Ράιχσμαρκ.
αλλά ο Χίτλερ πίστευε ότι οι τιμές ήταν πολύ υψηλές για την κοινή οικογένεια.
Έτσι ο Χίτλερ μαζί με τον Φέρντιναντ Πόρσε
ονειρεύτηκε και σχεδίασε το "αυτοκίνητο του λαού",
το «Volkswagen».
Αυτό θα ήταν το πιο κατασκευασμένο και πιο οικονομικό αυτοκίνητο στον κόσμο.
Εκείνη την εποχή, κόστιζε 995 Ράιχσμαρκ,
που θα μπορούσαν να εξοφληθούν με μικρές πληρωμές.
Το Volkswagen ήταν μια λέξη που επέλεξε ο ίδιος ο Χίτλερ.
Η Γερμανία ήταν ένα χριστιανικό έθνος του οποίου ανήκουν περισσότερα από 46 εκατομμύρια
στη Γερμανική Ευαγγελική Προτεσταντική Εκκλησία
και 30 εκατομμύρια στη Ρωμαιοκαθολική πίστη.
Στη Γερμανία χτίστηκαν περίπου 2.500 νέες εκκλησίες.
Ο ίδιος ο Χίτλερ πίστευε στον θετικό Χριστιανισμό
και επισκεπτόταν τακτικά την εκκλησία.
Πώς ήταν σαν άντρας;
Οι γραμματείς τουλάχιστον τον βρήκαν πολύ φιλικό,
γοητευτικός, ευγενικός και υπομονετικός αρχηγός.
Είχε ακόμη και χιούμορ και δεν το ζήσαμε ποτέ
οποιαδήποτε δυνατά λόγια ή κάτι εχθρικό.
Και για μένα, καθώς ήμουν ο μικρότερος,
είχε στην πραγματικότητα λίγο πολύ πατρική συμπεριφορά.
Πραγματικά... Μου άρεσε και ένιωθα καλά στην παρέα του,
και απολάμβανα να του μιλάω και να ακούω λίγο πολύ τους μονολόγους του.
Πράγματι με παρατηρούσε.
Και αυτή ήταν μια από τις πιο περίεργες στιγμές της ζωής μου.
Είχα την αίσθηση ότι έψαχνε κάπως...
το βλέμμα που στην αρχή ακούμπησε εντελώς πάνω μου
ξαφνικά πέρασε κατευθείαν μέσα μου και σε μια άγνωστη απόσταση.
Ήταν τόσο περίεργο.
Και το μακρύ βλέμμα που μου είχε ρίξει
με έπεισε απόλυτα
ότι ήταν άνθρωπος με έντιμες προθέσεις.
Μπορώ μόνο να πω ότι είμαι χαρούμενος
ότι είδα την πιο όμορφη πλευρά του Χίτλερ.
Σίγουρα πρέπει να υπήρχαν σκοτεινές πλευρές,
αλλά είδα την υπέροχη πλευρά του,
και κανείς δεν μπορεί να μου το πάρει αυτό.
Πολλοί άνθρωποι, φυσικά, έχουν δει ντοκιμαντέρ του History Channel
και τρομακτικά κομμάτια στα μέσα μαζικής ενημέρωσης
που δίνουν μια στρεβλή άποψη για το τι είναι στην πραγματικότητα ο εθνικοσοσιαλισμός.
Καταρχάς, ο εθνικοσοσιαλισμός είναι μια ιδεολογία για τη ζωή.
Έχει να κάνει με την καλλιέργεια της ζωής, τη δημιουργία γερών οικογενειών,
δημιουργία οικογενειών που είναι ικανές να μεγαλώσουν καλά παιδιά.
Παιδιά που είναι ηθικά. Παιδιά που είναι υγιή.
Και παιδιά που βρίσκονται σε δρόμο αρετής
να μπορέσουμε να οικοδομήσουμε ένα καλύτερο και φωτεινότερο μέλλον για το έθνος.
Πρόκειται για συνεργασία.
Συγκεκριμένα, ταξική συνεργασία, συνεργασία φύλου
και συνεργασία σε όλα τα μέλη της κοινωνίας.
Ο εθνικοσοσιαλισμός βλέπει το έθνος σαν ένα σώμα
και ένα σώμα παίρνει όλα τα διαφορετικά μέρη.
Το συκώτι δεν είναι πιο σημαντικό από τον εγκέφαλο
ή την καρδιά ή το χέρι ή το πόδι.
Όλα λειτουργούν παράλληλα το ένα με το άλλο για να μπορέσουν να είναι ζωή.
Εμείς, ως εθνικοσοσιαλιστές, υποστηρίζουμε κάθε μέλος της κοινότητάς μας
ως μέλος μιας ευρύτερης οικογένειας.
Η εργατική τάξη έχει ευθύνη και καθήκον, να μπορεί να δουλέψει σκληρά.
Αλλά έχουν επίσης δικαίωμα στην οικονομική δικαιοσύνη,
να ακουστεί η φωνή τους μέσα στην κοινωνία,
και τα αφεντικά έχουν το δικαίωμα να μπορούν να αποκομίζουν κέρδη
εντός των εταιρειών και των εταιρειών τους,
αλλά πρέπει επίσης να διασφαλίσουν ότι βάζουν τα καλύτερα συμφέροντα
του εργάτη, των οικογενειών και του έθνους πρώτα.
Πιστεύουμε στο να πάρουμε από τον σωστό εθνικισμό χωρίς καπιταλισμό,
και από τον αριστερό σοσιαλισμό αλλά όχι διεθνισμό.
Στο τέλος της ημέρας, ο εθνικοσοσιαλισμός και η οικονομική του θεωρία
έχει να κάνει με το να βάζεις το έθνος πρώτα, γιατί το έθνος είναι η οικογένειά σου.
Ο εθνικοσοσιαλισμός αφορά επίσης την απόρριψη του καπιταλισμού και του κομμουνισμού.
Ο καπιταλισμός και ο κομμουνισμός είναι δύο ιδεολογίες
που παίρνουν τον άνθρωπο και τον κάνουν γρανάζι μέσα σε μια μεγαλύτερη μηχανή.
Ο κομμουνισμός διεξάγει έναν πόλεμο των φτωχών εναντίον των πλουσίων,
και ο καπιταλισμός είναι ένας πόλεμος των πλουσίων ενάντια στους φτωχούς.
Και τα δύο είναι εβραϊκές ιδεολογίες,
και ιδεολογίες που δηλητηριάζουν την εθνική κοινότητα.
Διαλύουν την εργατική τάξη, διαλύουν οικογένειες,
και μετατρέπουν το έθνος σε μια γιγαντιαία πώληση,
να μπορεί να πει ότι όποιος έχει τα περισσότερα χρήματα ή την περισσότερη δύναμη
(;) είναι σε θέση να λεηλατήσει ευφυή.
Ο εθνικοσοσιαλισμός λέει ότι η εθνική κοινότητα πρέπει να συνεργαστεί.
Ότι πρέπει να διασφαλίσουμε ότι όλοι έχουν δικαιώματα και υποχρεώσεις
και τις ευθύνες ο ένας απέναντι στον άλλον,
και αυτό, με τη σειρά του, δημιουργεί μια πιο υγιή κοινωνία.
Ο εθνικοσοσιαλισμός πιστεύει στην καλλιέργεια της αρετής.
Απορρίπτουμε τον εκφυλισμό που βλέπουμε στη σύγχρονη Δύση,
την πορνογραφία που βλέπουμε στις τηλεοπτικές οθόνες,
ο ριζοσπαστικός ατομικισμός μέσα στην κοινωνία μας,
και, αντί αυτού, πείτε ότι θέλουμε να είμαστε σε θέση να καλλιεργήσουμε
και να ενεργοποιήσουμε μέσα μας τη φυσική ομορφιά.
Θέλουμε να μπορούμε να χτίζουμε όμορφη τέχνη.
Θέλουμε να μπορούμε να χτίζουμε όμορφες πόλεις και όμορφες κοινότητες.
Πρόκειται για την καλλιέργεια του καλού
και τα πάντα για τον καπιταλισμό και τον κομμουνισμό και την εβραϊκή δομή εξουσίας
είναι να καταστρέψεις ό,τι είναι καλό.
Το βλέπουμε αυτό στη σύγχρονη Δύση, είτε πρόκειται για εισαγωγή ξένων λαών,
ξένες ιδεολογίες, ριζοσπαστικός φεμινισμός, εκτρώσεις
και μια κουλτούρα που υποστηρίζει το θάνατο αντί για τη ζωή.
Αυτή είναι μια ιδεολογία του θανάτου.
Μια λατρεία θανάτου που καταστρέφει τους δυτικούς λαούς στον δυτικό κόσμο.
Εμείς, ως εθνικοσοσιαλιστές, υποστηρίζουμε μια ιδεολογία ζωής,
της αναγέννησης και της ανοικοδόμησης του εαυτού μας και των εθνών μας.
Είμαστε μια ιδεολογία που πιστεύει στην ειρήνη σε ολόκληρο τον κόσμο.
Ο στρατηγός Leon Degrelle είπε ότι ο εθνικοσοσιαλισμός και ο ρατσισμός
είναι να σηκώσεις τους δικούς σου ανθρώπους,
και θέλουμε το ίδιο για κάθε ομάδα ανθρώπων.
Θέλουμε κάθε εθνότητα και εθνοτική κοινότητα σε όλο τον κόσμο
να μπορούν να είναι πιο δυνατοί, να μπορούν να χαράξουν τη μοίρα τους,
και να μπορέσουμε να συνεργαστούμε ενάντια στον Διεθνή Εβραίο,
δουλειά ενάντια στους διεθνείς καπιταλιστές,
και να εργαστούν ενάντια σε ένα σύστημα που διαλύει έθνη και οικογένειες.
Τέλος, ο εθνικοσοσιαλισμός είναι μια ιδεολογία που δεν είναι ιδεολογία.
Ακολουθεί το φυσικό νόμο.
Αυτές είναι αρχές που είναι μέσα σε όλους μας.
Εμείς, ως εθνικοσοσιαλιστές, είτε είμαστε χριστιανοί, είτε ειδωλολάτρες,
ή απλά αγνωστικιστές, καταλάβετε ότι υπάρχει μεγαλύτερη δύναμη
και υπάρχουν μεγαλύτερες αρχές που μας οδηγούν σε αυτόν τον κόσμο.
Ως ευρύτερη οικογένεια και εθνική κοινότητα,
δεν είμαστε σε πόλεμο μεταξύ μας για διαφορές στη θρησκεία,
διαφορές στην υποκουλτούρα ή διαφορές στην τάξη.
Καταλαβαίνουμε ότι δουλεύουμε μαζί ως ομάδα
είναι αυτό που θα κάνει το έθνος μας δυνατό.
Ο εθνικοσοσιαλισμός χτίζει ένα καλύτερο και λαμπρότερο μέλλον.
Έτσι, μπορεί να λάβετε πολλά ψέματα στα μέσα ενημέρωσης,
αλλά η αλήθεια είναι ότι είμαστε η μόνη ιδεολογία
που μπορεί να νικήσει τον διεθνή Εβραίο και τους διεθνείς καπιταλιστές.
Όχι μόνο στο έθνος μας, αλλά σε όλα τα έθνη.
Για να δημιουργήσουμε μια Γη όπου θα φροντίζουμε το περιβάλλον,
φροντίζουμε τα ζώα, φροντίζουμε το νερό που πίνουμε
και τον αέρα που αναπνέουμε και φροντίζουμε το αίμα μας και τον πολιτισμό μας.
Ο εθνικοσοσιαλισμός σε κάνει διαχειριστή.
Έχετε ευθύνες και καθήκοντα.
Δεν είναι ιδεολογία για τους αδύναμους,
είναι μια ιδεολογία για όσους αγαπούν την πίστη τους,
την οικογένειά τους και τους δικούς τους.
Ο όρος δημοκρατία σημαίνει κάτι
δεν σήμαινε 100 χρόνια ή ακόμα και 50 χρόνια πριν.
Στην πραγματικότητα, οι εθνικοσοσιαλιστές προσπαθούν να αναβιώσουν
και να επαναφέρουν τον όρο δημοκρατία στην αρχική και σωστή σημασία του.
Βασίστηκε η εθνικοσοσιαλιστική μορφή δημοκρατίας
στην αρχή της κοινότητας των ανθρώπων.
Το εθνικοσοσιαλιστικό εκλογικό σύστημα
δεν βασιζόταν στο κοινοβουλευτικό σύστημα,
αλλά παρόλα αυτά ήταν δημοκρατική.
Το εθνικό σύστημα διακυβέρνησης βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό σε δημοψηφίσματα
στην οποία τα πραγματικά σημαντικά ζητήματα της ημέρας
συζητήθηκαν και ψηφίστηκαν από τον γερμανικό λαό.
Έτσι, η εθνικοσοσιαλιστική μορφή δημοκρατίας ήταν πιο καθαρή
και πιο αντιπροσωπευτικό από το σημερινό.
Ο Χίτλερ γνώριζε ότι ο φεμινισμός ήταν ένα έξυπνο εβραιο-πολιτισμικό μαρξιστικό τέχνασμα.
Ένα κόλπο για να διαφθείρουν τον λαό
και να καταστρέψουν τα ιδρυτικά στοιχεία του δυτικού πολιτισμού,
η ετεροφυλοφιλία και η οικογενειακή μονάδα. Ο Χίτλερ είπε:
«Η φράση «χειραφέτηση των γυναικών» είναι μόνο μια εφεύρεση της εβραϊκής διανόησης
και το περιεχόμενό του σφραγίζεται με το ίδιο πνεύμα. Στις πολύ καλές περιόδους
της γερμανικής ζωής, η Γερμανίδα δεν χρειάστηκε ποτέ να χειραφετηθεί».
Και συνέχισε: «Η λεγόμενη χορήγηση ίσων δικαιωμάτων στις γυναίκες,
που απαιτεί ο μαρξισμός, στην πραγματικότητα δεν μεγαλουργεί ίσα δικαιώματα,
αλλά συνιστά καταπάτηση δικαιωμάτων, αφού παρασύρει τις γυναίκες σε μια περιοχή
που αναγκαστικά θα είναι κατώτερη. Η γυναίκα έχει το δικό της πεδίο μάχης.
Για κάθε παιδί που φέρνει στον κόσμο,
δίνει τη μάχη της για το έθνος».
Κάθε παιδί στη Γερμανία του Χίτλερ
θεωρήθηκε ιερή ευλογία άνωθεν
και ένας λόγος για να γιορτάσουμε.
Η μητρότητα ήταν και πάλι μια λατρεμένη και ευγενής πράξη.
Ο Σταυρός της Τιμής της Γερμανίδας μητέρας
απονεμήθηκε σε πολύτεκνες μητέρες.
Και πρέπει να το καταλάβετε από εμένα:
Αν έχω μια γυναίκα δικηγόρο μπροστά μου αυτές τις μέρες,
και δεν έχει σημασία πόσα έχει πετύχει,
και δίπλα της είναι μια μητέρα 5, 6, 7 παιδιών,
και είναι καλά στην υγεία τους και μορφωμένοι από αυτήν,
τότε θέλω να πω:
Από την αιώνια σκοπιά της αιώνιας αξίας του λαού μας
η γυναίκα - που είναι ικανή να κάνει παιδιά, έχει παιδιά και τα μεγάλωσε
και έτσι έδωσε στους ανθρώπους μας τη δυνατότητα να ζήσουν στο μέλλον -
έχει πετύχει περισσότερα.
Έχει κάνει περισσότερα.
Μας βοηθά να αποφύγουμε τον θάνατο των ανθρώπων μας.
Το 1933, ο Χίτλερ ψήφισε νόμο που επέτρεπε τα παντρεμένα ζευγάρια
για να λάβετε άτοκα δάνεια, τουλάχιστον 1000 μάρκα Ράιχ,
ισούται με μισθό 9 μηνών, για δημιουργία κατοικιών και δημιουργία οικογένειας.
Για κάθε τοκετό, το ζευγάρι είχε δικαίωμα να κρατήσει 250 μάρκα
και δεν χρειάστηκε να το ξεπληρώσει. Νεόνυμφων ζευγάρια με παιδιά
έλαβε αυτά τα γενναιόδωρα δάνεια, με δυνατότητα εξόφλησης σε 10 χρόνια,
ώστε να μπορούν να αγοράσουν ένα σπίτι ή ένα διαμέρισμα.
Η γέννηση του πρώτου παιδιού θα ακύρωνε το ένα τέταρτο του δανείου.
Τέσσερα παιδιά θα διέγραφαν ολόκληρο το χρέος.
Σε μια περίοδο 10 ετών, μια οικογένεια με τέσσερα παιδιά
θα κέρδιζε περισσότερα από το ποσό του δανείου.
Στα μάτια των εθνικοσοσιαλιστών,
οι γυναίκες θεωρούνταν οι συντηρητές της φυλής,
οι φύλακες των επόμενων γενεών.
Παντού στη Γερμανία,
χτίστηκαν σπίτια και διαμερίσματα για τους εργάτες.
Δημιουργήθηκαν χωριά μικρών μονοκατοικιών.
Οι μηνιαίες πληρωμές ήταν τόσο χαμηλές που
σχεδόν ο καθένας μπορούσε να αντέξει οικονομικά το δικό του σπίτι.
Όλα τα σπίτια ήταν φυσικά κατασκευασμένα
σύμφωνα με τα υψηλότερα πρότυπα δημόσιας υγείας.
Πριν από το τέλος του 1933, ο Χίτλερ κατάφερε να χτίσει 200.000 κτίρια
σύμφωνα με το οικοδομικό του πρόγραμμα.
Μέσα σε τέσσερα χρόνια, σχεδόν 1,5 εκατομμύριο κατασκευάστηκαν για τον γερμανικό λαό.
Το μηνιαίο ενοίκιο για έναν εργαζόμενο
ήταν μόνο το 1/8 περίπου των μηνιαίων αποδοχών του.
Η οικονομική κατάσταση των αγροτών επίσης βελτιώθηκε δραστικά.
Μόνο το 1933 χτίστηκαν 17.611 σπίτια για τους αγρότες.
Μέσα σε τρία χρόνια χτίστηκαν 91.000 τέτοια σπίτια.
Οι εθνικοσοσιαλιστές ήταν οι πρώτοι που έκαναν ενεργή εκστρατεία κατά του καπνίσματος
και χρηματοδότησε προσωπικά το Ινστιτούτο για τον αγώνα κατά του καπνού.
Η Γερμανία έγινε η πρώτη στον κόσμο που απαγόρευσε το κάπνισμα στις δημόσιες συγκοινωνίες.
Το 1937, η κυβέρνησή του θέσπισε τον πρώτο νόμο
που απαγόρευε την πώληση αλκοόλ σε ανηλίκους
και επέβαλε αυστηρές ποινές για οδήγηση υπό την επήρεια μέθης.
Εισήγαγε επίσης την πρώτη εξέταση αίματος
για οδηγούς αυτοκινήτων που είναι ύποπτοι για οδήγηση μεθυσμένος.
Ο Αδόλφος Χίτλερ ήταν ο πρώτος άνθρωπος που δημιούργησε νόμο
ενάντια στην κακομεταχείριση των ζώων, αναγνωρίζοντας ότι είναι κακή.
Θεσπίστηκε νόμος που επιβάλλει την πλήρη απαγόρευση των πειραμάτων σε ζώα.
Οι εθνικοσοσιαλιστές κήρυξαν τέλος στα αφόρητα βασανιστήρια
και ταλαιπωρία σε πειράματα σε ζώα.
Ο Γκριγκ ανακοίνωσε σε ραδιοφωνική εκπομπή:
«Η απόλυτη και μόνιμη απαγόρευση της ζωοτομίας δεν είναι μόνο αναγκαίος νόμος
να προστατεύει τα ζώα και να δείχνει συμπάθεια με τον πόνο τους,
αλλά είναι επίσης νόμος για την ίδια την ανθρωπότητα».
Η απάνθρωπη τελετουργική σφαγή ζώων ως κοσέρ και χαλάλ απαγορεύτηκε εντελώς.
Θεσπίστηκε ο νόμος για την προστασία των ζώων του Ράιχ.
Η Γερμανία φιλοξένησε μάλιστα διεθνές συνέδριο
για την προστασία των ζώων στο Βερολίνο.
Η εκπαίδευση σχετικά με τους νόμους για την προστασία των ζώων εισήχθη στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση,
δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και κολεγίου.
Η προστασία των ζώων έγινε αποδεκτή ως αντικείμενο διδασκαλίας
σε δημόσια σχολεία και πανεπιστήμια της Γερμανίας.
Με όλα αυτά τα φανταστικά επιτεύγματα,
Η αυτοπεποίθηση, η εθνική υπερηφάνεια και η ευτυχία των Γερμανών εκτοξεύτηκαν στα ύψη.
Η Γερμανία ήταν πλέον ελεύθερη και ανεξάρτητη
χωρίς να χρειάζεται να χρωστάω πια στους τραπεζίτες.
Ο Χίτλερ έγινε ζωντανός θρύλος για τον λαό του
καθώς οι πολιτικές του έβαλαν ξανά τη Γερμανία στα πόδια της
και μάλιστα ονομάστηκε Άνδρας της Χρονιάς το 1938.
Ο πρώην πρωθυπουργός Ντέιβιντ Λόιντ Τζορτζ είπε:
«Δεν είναι η Γερμανία της δεκαετίας που ακολούθησε τον πόλεμο που ξέσπασε και απελπίστηκε
και έσκυψε με μια αίσθηση φόβου και ανικανότητας.
Τώρα είναι γεμάτο ελπίδα και αυτοπεποίθηση.
Ένας άνθρωπος έχει καταφέρει αυτό το θαύμα.
Οι παλιοί τον εμπιστεύονται.
Οι νέοι τον ειδωλοποιούν.
Δεν είναι ο θαυμασμός σύμφωνα με έναν λαϊκό ηγέτη,
είναι η λατρεία ενός εθνικού ήρωα
που έχουν σώσει τη χώρα του από τον απόλυτο δεσποτισμό και την υποβάθμιση.
Δεν έχω γνωρίσει πιο ευτυχισμένο λαό».
Έτσι, όσα γνωρίζουμε για τον Αδόλφο Χίτλερ είναι όπως αυτά που γνωρίζουμε για την ιστορία.
Οι νικητές, φυσικά, γράφουν ιστορία, έτσι δεν είναι;
Γράφουν την ιστορία και μας λένε μια αφήγηση
και υποτίθεται ότι θα καταπιούμε αυτές τις μαλακίες σαν να είναι αλήθεια.
Το μεγάλο έγκλημα του Αδόλφου Χίτλερ ήταν ότι βγήκε έξω, έβγαλε τη Γερμανία
ενός τραπεζικού χρέους που έπνιγε τον γερμανικό λαό.
Πνίγοντας τον γερμανικό λαό σε έναν βόθρο ηθικής φθοράς,
πνιγμένος στα χρέη.
Και είχε το θράσος να πει γάμα στους τραπεζίτες
και άρχισαν να τυπώνουν τα δικά τους χρήματα, και η Γερμανία έγινε άπορη,
μεταπολεμική χώρα που πνιγόταν...
Γερμανοί πεινάνε, χωρίς δουλειά, τίποτα!
Και τους έβγαλε από αυτό το χρέος,
και κυριολεκτικά έφερε αυτό το έθνος πίσω σε μια δύναμη
μέσα σε αρκετά χρόνια χρησιμοποιώντας μόνο τη δική τους προσφορά χρήματος.
Αυτό είναι το πραγματικό έγκλημα που διέπραξε ο Αδόλφος Χίτλερ.
Τώρα, θα μπορούσα να καθίσω εδώ και να μιλήσω με πραγματικά συναρπαστικές προτάσεις
λίγα περισσότερα για όλα όσα έχουμε διδαχθεί
(;) για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και το Ολοκαύτωμα, αλλά αυτό αρκεί για να το πούμε
ότι ταιριάζει σχεδόν με όλα όσα μας έχουν πει
για την Ιστορία γενικά... μπούρδες!
Μαλακίες!
Και ο John F. Kennedy είχε το θάρρος και τις μπάλες και την ακεραιότητα
να παρακάμψει την Federal Reserve Bank, να παρακάμψει αυτό το χρηματοπιστωτικό σύστημα
και πέθανε μέσα σε έξι μήνες, και δεν υπάρχει καμία σύμπτωση εκεί.
Σιγουρα οχι!
Χρειάζεται να κάνουμε μόνο ένα πράγμα για να το ανατρέψουμε.
Ενα πράγμα..
Ας αντιμετωπίσουμε αυτό το χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Ας τυπώσουμε τα δικά μας χρήματα.
(;) Βλέπεις τα πρόσωπα αυτών των Γερμανών που βγαίνουν από τα πλήθη για να συναντήσουν τον Αδόλφο Χίτλερ.
Γνήσια χαμόγελα στα πρόσωπά τους.
Είναι κάτι που δεν μπορείς να δράσεις, δεν μπορείς να το κρύψεις.
Είναι εκεί για να το δουν όλοι, γιατί δεν υπάρχει αμφιβολία
(;) Αυτή είναι μια απίστευτη αγάπη για αυτόν τον τύπο.
(?) Ποιος δεν θα αγαπούσε έναν τύπο που ??? φτώχεια
και να σας βάλει σε ένα μέρος όπου η οικογένειά σας είναι ασφαλής.
Ξέρεις, έχεις ψωμί στο τραπέζι σου
και ο μισθός σου είναι σταθερός και όλα είναι καλά.
(?) Θα μπορούσες ??? αυτός ο τύπος.
Όχι, αυτές δεν είναι πράξεις ενός κακού ανθρώπου.
Αυτός είναι ένας άνθρωπος που αγαπά τη χώρα του και αγαπά τους ανθρώπους στη χώρα του.
Ωστόσο, η αναγέννηση της Γερμανίας και του λαού της ήταν αγκάθι στο μάτι
για τους διεθνείς τραπεζίτες, γιατί δεν μπορούσαν πλέον
ελέγχουν πια τη Γερμανία ή τους ανθρώπους της.
Οι κομμουνιστές είχαν επίσημα χάσει τον έλεγχο της Γερμανίας.
Το αποτέλεσμα θα ήταν η ακραία αναταραχή στα μέσα ενημέρωσης εναντίον του Χίτλερ και της Γερμανίας.
Ξεκίνησαν τώρα προπαγανδιστικές εκστρατείες εναντίον του στη Δύση
από τον εβραϊκό τύπο. Η προπαγάνδα θα αναπτυσσόταν σύντομα
σε μια από τις πιο αιματηρές μάχες όλης της ανθρώπινης ιστορίας.
Το 1936 ο Ουίνστον Τσόρτσιλ άρχισε να ζηλεύει...
"Η Γερμανία γίνεται πολύ δυνατή. Πρέπει να τη συντρίψουμε...
Πρέπει να καταλάβετε ότι αυτός ο πόλεμος δεν είναι εναντίον του Χίτλερ ή του εθνικοσοσιαλισμού,
αλλά ενάντια στη δύναμη του γερμανικού λαού, που πρόκειται να συντριβεί
μια για πάντα, ανεξάρτητα από το αν
είναι στα χέρια του Χίτλερ, ή ενός ιησουίτη ιερέα».
- Ουίνστον Τσώρτσιλ