จูเดียประกาศสงครามกับเยอรมนี
ในปี 1932 เบอร์นาร์ด เลอแคช ประธานสันนิบาตยิวโลกกล่าวว่า:
“เยอรมนีเป็นศัตรูสาธารณะอันดับหนึ่งของเรา
เป้าหมายของเราคือประกาศสงครามโดยปราศจากความเมตตาต่อเธอ"
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2476 ก่อนที่ชาวเยอรมันจะประกาศใช้กฎหมายต่อต้านชาวยิว
และก่อนที่การสู้รบกับชาวยิวจะเกิดขึ้น
ผู้นำชาวยิวทั่วโลกออกอย่างเป็นทางการ
การประกาศสงครามกับเยอรมนี
การคว่ำบาตรสินค้าเยอรมันของชาวยิวทั่วโลกเริ่มต้นขึ้น
ชาวยิว 20,000 คนประท้วงที่ศาลาว่าการนิวยอร์ก
การชุมนุมและการคว่ำบาตรมุ่งเป้าไปที่สินค้าของเยอรมัน
ซามูเอล อุนเทอร์เมเยอร์ กล่าวในนามของชาวยิวนานาชาติ
ประกาศสงครามกับเยอรมนีด้วยการคว่ำบาตรทางเศรษฐกิจ
หน้าแรกของหนังสือพิมพ์ London Daily Express ฉบับวันที่ 24 มีนาคม มีพาดหัวข่าวว่า:
"จูเดียประกาศสงครามกับเยอรมนี"
ผู้นำชาวยิวถูกยกมาเป็นการเรียกร้องให้มี
สงครามศักดิ์สิทธิ์กับชาวเยอรมัน:
“ผู้ค้าส่งชาวยิวจะลาออกจากบ้าน นายธนาคาร ตลาดหลักทรัพย์ของเขา
พ่อค้า กิจการของเขา และขอทาน กระท่อมอันต่ำต้อยของเขา
เพื่อร่วมทำสงครามศักดิ์สิทธิ์กับประชาชนของฮิตเลอร์..."
'เดอะเอ็กซ์เพรส' เผยตอนนี้เยอรมนีกำลังเผชิญหน้า
ด้วยการคว่ำบาตรการค้า การเงิน และอุตสาหกรรมระหว่างประเทศ
ในลอนดอน นิวยอร์ก ปารีส และวอร์ซอ
นักธุรกิจชาวยิวรวมตัวกันเพื่อรณรงค์สงครามครูเสดทางเศรษฐกิจ
ในเดือนสิงหาคม ปี 1933 ซามูเอล อันเตอร์เมเยอร์พูดคุยเกี่ยวกับแผนการทำลายล้าง
และการกำจัดชาวยิวที่กำลังดำเนินอยู่และเกี่ยวกับสงครามด้วย
ที่ต้องต่อสู้กับเยอรมนีเพื่อหยุดมัน
ในการออกอากาศทางวิทยุอันน่าสยดสยอง Untermeyer เรียกร้องให้ชาวยิว
เพื่อทำลายเยอรมนีในสงครามศักดิ์สิทธิ์
ประณามชาวเยอรมันว่าเป็นสัตว์ร้ายดุร้ายและเนรคุณ
Untermeyer อ้างว่าชาวเยอรมันกำลังทำลายล้างชาวยิว
ด้วยการ "กักขังพวกเขาไว้ในค่ายกักกันอันเลวทราม
อดอยากและทรมานพวกเขา ฆ่าและทุบตีพวกเขาอย่างไม่มีสาเหตุ
และหันไปใช้การทรมานทุกรูปแบบเท่าที่จะเป็นไปได้
ไร้มนุษยธรรมเกินกว่าจะปฏิสนธิ
จนกระทั่งการฆ่าตัวตายกลายเป็นหนทางเดียวในการหลบหนี
และทั้งหมดเพียงเพราะพวกเขาเป็นหรือบรรพบุรุษที่อยู่ห่างไกลของพวกเขาจึงเป็นชาวยิว ... "
นี่คือปี 1933 และ Untermeyer กำลังพูดถึงเรื่องการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์อยู่แล้ว
เขาคงมีพลังจิตเหนือธรรมชาติอยู่บ้าง
ในการออกอากาศทางวิทยุทาง WABC New York เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2476 Untermeyer ระบุว่า:
“พวกท่านแต่ละคน ทั้งยิวและต่างชาติ
ที่ยังไม่ได้เข้าร่วมในสงครามศักดิ์สิทธิ์นี้ควรทำตอนนี้และที่นี่
การที่คุณไม่ควรซื้อสินค้าที่ผลิตในเยอรมนีนั้นไม่เพียงพอ
คุณต้องปฏิเสธที่จะติดต่อกับพ่อค้าหรือเจ้าของร้านคนใด
ที่ขายสินค้าที่ผลิตในเยอรมัน
หรือใครอุปถัมภ์เรือเยอรมันหรือขนส่ง...
เราจะบ่อนทำลายระบอบการปกครองของฮิตเลอร์และนำชาวเยอรมันมาสัมผัส
โดยการทำลายการค้าส่งออกซึ่งขึ้นอยู่กับการดำรงอยู่ของมัน
การคว่ำบาตรสินค้าและบริการของเยอรมันทั้งหมด
(?) ตอนนี้เราต้องคว่ำบาตรทั่วโลกอย่างไม่เต็มใจ
(?) ซึ่งเราเรียกร้องและขณะนี้ได้รับการสนับสนุนอย่างกว้างขวางจากชายและหญิง
ของลัทธิและชนชั้นทั้งหมด
ในทุกยุคทุกสมัย ไม่มีสงครามศักดิ์สิทธิ์เกิดขึ้นอีกต่อไป
เพื่อที่จะแบ่งปันและรับใช้กองทัพแห่งอารยธรรมนี้
(?) คุณต้องซื้อและใช้เท่านั้น แต่จะปฏิเสธที่จะซื้อและใช้
(?) สินค้าใด ๆ ที่ผลิตในประเทศเยอรมนีหรือ ??? บนเรือหรือเรือขนส่งของเยอรมัน
เยอรมนีใหม่ที่จะหลุดพ้นจากลัทธิอำนาจสูงสุดของชาวยิว
ถูกประกาศว่าเป็นศัตรูต่อผลประโยชน์ของชาวยิว
จึงต้องถูกรัดคอทางเศรษฐกิจอีกครั้ง
สิ่งสำคัญคือต้องทราบด้วยว่านี่คือเมื่อก่อน
ฮิตเลอร์ตัดสินใจคว่ำบาตรสินค้าของชาวยิว
ชาวยิวจำนวนมากในเยอรมนีและปาเลสไตน์ต่อต้านการคว่ำบาตรระหว่างประเทศ
โดยบอกว่าจะส่งเสริมความรุนแรงต่อต้านชาวยิวในเยอรมนี
ชาวยิวเหล่านี้สนับสนุนระบอบสังคมนิยมแห่งชาติ
แต่พวกยิวที่นับถือศาสนายิวกลับไม่สนใจเลย
แม้ว่ารัฐบาลเยอรมันจะพยายามบรรเทาความตึงเครียดก็ตาม
และป้องกันการลุกลามของการเรียกชื่อ
และการคุกคามจากผู้นำชาวยิวระหว่างประเทศ ยังคงดำเนินต่อไป
การรณรงค์ต่อต้านเยอรมนีของชาวยิวนั้นรุนแรงมาก
ที่ฮิตเลอร์กล่าวว่าถ้าการรณรงค์ไม่หยุด
จะมีการคว่ำบาตรร้านค้าที่เป็นของชาวยิวในเยอรมนีหนึ่งวัน
อย่างไรก็ตาม การรณรงค์แสดงความเกลียดชังยังคงบีบบังคับเยอรมนีต่อไป
เพื่อใช้มาตรการป้องกันที่สร้างสถานการณ์
ซึ่งชาวยิวก็ถูกกีดกันมากขึ้นเรื่อยๆ
ในทำนองเดียวกัน หนังสือพิมพ์ชาวยิว Natasha Retsch เขียนว่า:
“สงครามกับเยอรมนีจะยืดเยื้อโดยชุมชนชาวยิวทั้งหมด
การประชุม การประชุม... โดยชาวยิวทุกคน
ด้วยเหตุนี้การทำสงครามกับเยอรมนีจะทำให้มีชีวิตชีวาในเชิงอุดมคติ
และส่งเสริมผลประโยชน์ของเราซึ่งกำหนดให้เยอรมนีถูกทำลายทั้งหมด
อันตรายสำหรับพวกเราชาวยิวอยู่ที่ชาวเยอรมันทั้งหมด
ในเยอรมนีโดยรวมและรายบุคคล
มันจะต้องทำให้ไม่เป็นอันตรายตลอดไป
ในสงครามครั้งนี้พวกเราชาวยิวต้องเข้าร่วม
และด้วยกำลังและพลังทั้งหมดที่เรามีอยู่ -
ผู้นำชาวยิวทั่วโลกพร้อมสื่อและสื่อมวลชนระดับโลก
ตอนนี้กำลังเริ่มโฆษณาชวนเชื่อต่อต้านเยอรมนีครั้งใหญ่
ที่จะลุกลามเข้าสู่สงครามโลกครั้งที่ 2 ในไม่ช้า
เป็นการตอบโต้โดยตรงต่อเรื่องนี้ที่รัฐบาลเยอรมัน
ในที่สุดก็เริ่มคว่ำบาตรธุรกิจของชาวยิวหนึ่งวัน
หลังจากที่ชาวยิวได้ประกาศสงครามกับเยอรมนี
ดร.โจเซฟ เกิบเบลส์ประกาศว่าการคว่ำบาตรหนึ่งวันจะถูกยกเลิก
หากการประท้วงต่อต้านเยอรมนีถูกระงับ
หากการประท้วงไม่ยุติ เกิ๊บเบลส์เตือน
ว่าการคว่ำบาตรต่อต้านชาวยิวจะกลับมาดำเนินการต่อไป
อย่างไรก็ตามสิ่งนี้จะไม่ช่วยอะไร
การคว่ำบาตรชาวยิวทั่วโลกดำเนินต่อไปเป็นเวลาหลายเดือน
วลาดิมีร์ จาโบตินสกี ซึ่งเป็นคอมมิวนิสต์ชาวยิว
และเป็นผู้ก่อตั้งองค์กรก่อการร้าย Irgun
เขียนใน Natasha Retsch ฉบับเดือนมกราคม พ.ศ. 2477 ว่า:
“การต่อสู้กับเยอรมนีดำเนินไปเป็นเวลาหลายเดือนแล้ว
โดยชุมชนชาวยิวทุกแห่ง การประชุม การประชุมใหญ่ องค์กรการค้า
โดยชาวยิวทุกคนในโลก มีเหตุผลที่จะเชื่อ
ว่าส่วนของเราในการต่อสู้จะมีคุณค่าโดยทั่วไป
เราจะปล่อยสงครามทางวิญญาณและวัตถุออกไป
ของโลกทั้งใบกับเยอรมนี
ความทะเยอทะยานของเยอรมนีคือการเป็นชาติที่ยิ่งใหญ่อีกครั้ง
เพื่อยึดคืนดินแดนและอาณานิคมที่หายไปของเธออีกครั้ง
ความสนใจชาวยิวของเราในทางกลับกัน
เรียกร้องให้ทำลายเยอรมนีให้สิ้นซาก
ชาติเยอรมันเป็นอันตรายต่อเราทั้งโดยรวมและรายบุคคล
David A. Brown ประธานแห่งชาติของ United Jewish Campaign ในปี 1934 กล่าวว่า:
“พวกเราชาวยิวกำลังจะทำสงครามกับเยอรมนี”
Chaim Weizmann ประธานหน่วยงานชาวยิวนานาชาติทั้งสองแห่ง
และองค์การไซออนิสต์โลก
และต่อมาเป็นประธานาธิบดีคนแรกของอิสราเอล กล่าวในปี พ.ศ. 2479 ว่า:
“ไม่ใช่เรื่องเกินจริงที่จะบอกว่าชาวยิว 6 ล้านคน
ถูกตัดสินให้ติดคุกในส่วนนี้ของโลก
โดยที่พวกเขาไม่ต้องการและประเทศต่างๆ จะถูกแบ่งออกเป็นเหล่านั้นเพื่อใคร
ที่ที่พวกเขาไม่ต้องการและที่ที่พวกเขาไม่ได้รับการยอมรับ
เอมิล ลุดวิก โคห์น ในปี 1938 กล่าวว่า:
“ฮิตเลอร์ไม่ต้องการทำสงคราม แต่เขาจะถูกบังคับให้ทำสงคราม และในความเป็นจริง ในไม่ช้านี้”
อังกฤษมีคำพูดสุดท้ายเหมือนในปี 1914..."
Henry Morgenthau เลขาธิการกระทรวงการคลังสหรัฐฯ Hearst Press กันยายน พ.ศ. 2476 กล่าวว่า:
“สงครามในยุโรปในปี 1934 เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้”
ในปี 1938 ชาวยิวประกาศสงครามกับเยอรมนีซ้ำแล้วซ้ำอีก
ชาวอเมริกันได้รับการกระตุ้นจากสื่อมวลชนที่เป็นชาวยิว
คว่ำบาตรสินค้าเยอรมันและธุรกิจของเยอรมันทั้งหมด
ในการประชุมไซออนิสต์โลกปี 1936 Chaim Weizmann กล่าวว่า:
“บางทีอาจมีเพียง 2 ล้านคนเท่านั้นที่จะรอดชีวิตจากการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น
แต่พวกเขาจะพร้อมสำหรับชีวิตในปาเลสไตน์"
โปรดทราบว่านี่คือในปี 1936
จดหมายที่ตีพิมพ์โดย Miami News เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2481
เรื่อง "ฆ่าชาวเยอรมัน" ระบุว่า:
“ไม่มีอะไรนอกจากการกำจัดคนผิวขาวที่ป่าเถื่อนที่เกือบจะสมบูรณ์แล้ว
จะทำให้เกิดความสงบสุขในโลกและไมตรีจิตต่อมนุษย์”
ศาสตราจารย์อเล็กซานเดอร์ คูลิเชอร์ ชาวยิว
ทนายความชื่อดังและไซออนนิสต์กล่าวเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2480 ว่า:
“เยอรมนีเป็นศัตรูของศาสนายิว และต้องถูกไล่ตามด้วยความเกลียดชังอย่างร้ายแรง
เป้าหมายของศาสนายิวในปัจจุบันคือ
การรณรงค์อย่างไร้ความปราณีต่อชาวเยอรมันทุกคน
และความหายนะของประเทศชาติโดยสิ้นเชิง
เราเรียกร้องให้ปิดล้อมการค้าโดยสมบูรณ์
การนำเข้าวัตถุดิบหยุดลง
และการตอบโต้ต่อชาวเยอรมัน ผู้หญิง และเด็กทุกคน"
การตอบสนองของเยอรมนีเป็นการป้องกัน ไม่ใช่มาตรการที่น่ารังเกียจ
เรื่องราวที่สำคัญ
ข้อเท็จจริงที่สำคัญ
ที่ชี้แจงสิ่งที่เราไม่ได้รับในโรงเรียน
เราไม่ได้รับในหลักสูตร
พวกเขาไม่ได้สอนพวกเขาแม้แต่ในระดับอุดมศึกษา
ฉันบรรยายต่อหน้าอาจารย์ประวัติศาสตร์
ทำไมฮิตเลอร์ถึงเกลียดชาวยิวจริงๆ?
เขาต้องการอะไรจากพวกเขา?
พวกเขารบกวนเขาอย่างไร?
แต่ทั้งหมดนี้เขียนไว้ที่นี่ใน "Mein Kampf"
หนังสือเล่มนี้ถูกตีพิมพ์เมื่อเร็ว ๆ นี้เท่านั้น
เพิ่งได้รับการอนุมัติให้แปลเป็นภาษาฮีบรู
ห้ามมาทั้งปี...
แต่มีคำแปลก่อนหน้านี้ที่แปลโดย "หยาด วาเชม"
พวกเขาได้รับอนุญาตให้...
ฮิตเลอร์อ้างในหนังสือของเขา
ว่าชาวยิวเป็นคอมมิวนิสต์
พวกเขาทำการปฏิวัติรัสเซีย
พวกเขาสังหารชาวรัสเซีย 30 ล้านคนที่นั่น
ผู้มีปัญญาในทางที่โหดร้ายและน่าสะพรึงกลัวทั้งหมด
และนั่นคือแผนการของพวกเขาสำหรับคนทั้งโลก
ประเทศต่อไปคือเยอรมนี
พวกเขาก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์และพรรคสังคมนิยมเยอรมัน และมันเป็นเรื่องจริง
“ถ้าเราไม่เอาชนะพวกเขาตอนนี้ พวกเขาจะกำจัดเรา
และพวกเขาจะสังหารคนฉลาดอีก 20 ล้านคน”
และนั่นคือวิธีที่พวกเขาเดินทางจากประเทศหนึ่งไปอีกประเทศหนึ่ง
สุดท้ายก็เหลือแต่คนฉลาดเท่านั้น
จะเป็นชาวยิว
และเขาพูดถูก
การปฏิวัติรัสเซียทำโดยชาวยิว
กองทัพรัสเซียถูกสร้างโดยรอทสกี้
เขาสร้างการแบ่งแยกชาวยิวของพรรคคอมมิวนิสต์
ในภาพแรกของรัฐบาลรัสเซีย
จากสมาชิกทั้งหมด 13 คน
6 คนเป็นชาวยิว
ใครเป็นผู้ก่อตั้ง KGB?
ชาวยิว.
ทุกอย่างจึงถูกเขียนไว้อย่างชัดเจน
เขาไม่ได้เกลียดชาวยิวเพราะพวกเขามี "เปโอ" -
เขาไม่ได้เกลียดพวกเขาที่สังเกต Mitzvot
เพราะพวกเขาเป็นคอมมิวนิสต์
และเขาเขียนไว้ชัดเจนว่า:
“ชาวยิวทำลายศาสนาและความศรัทธา”
"พวกเขาเผยแพร่ความบาปในพระเจ้าในเยอรมนี"
เขาเขียนไว้ตรงนี้
ตอนนี้คุณเข้าใจแล้วว่าทำไมพวกเขาไม่สอนเรื่องนี้ในโรงเรียน?
เพราะใครเป็นคนเขียนหลักสูตร?
พวกฝ่ายซ้ายเหมือนกัน
พวกเขาทำลายคุณค่าทั้งหมด
วรรณกรรมและละครพิษ
จากหนังสือพิมพ์เยอรมันรายใหญ่ 9 ฉบับ มีชาวยิว 7 ฉบับเป็นเจ้าของ
คิดว่ายังแยกไม่ออกว่าคิดยังไงกับเรื่องนี้...
เหตุใดเหตุการณ์เหล่านี้จึงเกิดขึ้น - ทำไมชาวยิวและชาวเยอรมันถึงขัดแย้งกัน
กลายเป็นเรื่องรุนแรงมาก และทำไมชาวยิวถึงเกลียดชังกันขนาดนี้ ทำไมจึงต้องเกิดขึ้น?
มันยังไม่ชัดเจนสำหรับฉันเลย
แต่บางทีฉันอาจจะจัดการสักวันหนึ่ง
- ความเกลียดชังของชาวยิวต่อชาวเยอรมัน? - ใช่.
ไม่เคยอ่านจากคนอื่นเลย
การแสดงออกที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังต่อบุคคลอื่นเช่นจากชาวยิว
- ทำไม... - มากกว่าความเกลียดชังที่ชาวเยอรมันมีต่อชาวยิว?
หลังจากนั้นไม่นานความเกลียดชังของชาวเยอรมัน ชาวยิวเร็วกว่ามาก
และ... สิ่งที่คุณต้องทำคืออ่านทัลมุด
ฉันมีทั้งหมด 12 เล่มที่ได้รับอนุญาต
การแปลและฉบับล่าสุด พ.ศ. 2545
เพราะเราต้องการตรวจสอบข้อความที่เผยแพร่ทั่วไปจากทัลมุด
ถูกต้องหรือไม่? (โดยเฉพาะเมื่อเปรียบเทียบกับฉบับที่ได้รับอนุญาต)
และฉันอ่านได้ไม่เกินสามหน้า มันทำให้ฉันรู้สึกไม่สบาย
นี่มันช่างน่ารังเกียจจริงๆ เนื้อหาเกี่ยวกับเรื่องเพศและอื่นๆ อีกมากมาย
ว่าจะทำอย่างไรกับเด็กอายุ 3 ขวบ และ...
คุณรู้มั้ย ทั้งหมดนี้มันแปลกมากสำหรับเรา
ฉันไม่ต้องการที่จะคิดเกี่ยวกับมัน
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2466 ถึง พ.ศ. 2476 ผู้รักชาติชาวเยอรมัน
ตกเป็นเป้าโดยคอมมิวนิสต์และผู้ก่อการร้ายชาวยิวเป็นประจำ
นักสังคมนิยมแห่งชาติ 200 คน และเจ้าหน้าที่ตำรวจ 216 คน
ถูกคอมมิวนิสต์ยิวส่วนใหญ่สังหาร
นักสังคมนิยมแห่งชาติ 20,000 นาย และเจ้าหน้าที่ตำรวจ 1,976 นายได้รับบาดเจ็บ
เฮอร์เบิร์ต นอร์คุส เด็กนักเรียนและสมาชิกเยาวชนฮิตเลอร์
ถูกแทงอย่างทารุณถึงหกแห่ง
Horst Wessel นักเรียนชาวเยอรมันถูกยิง
วิลเฮล์ม กุสลอฟ ผู้นำสังคมนิยมแห่งชาติสวิส
ถูกสังหารอย่างโหดเหี้ยมโดยชาวยิว David Frankfurter ในปี 1936
ชาวเยอรมันโกรธเคืองกับการฆาตกรรม
การกระทำอันเป็นการก่อการร้ายต่อชาวเยอรมัน
ดำเนินไปนานนับปีไม่สิ้นสุด
27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2476 สี่สัปดาห์หลังจากการแต่งตั้งของฮิตเลอร์เป็นนายกรัฐมนตรี
ผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์จุดไฟเผา Reichstag
ตำรวจท้องที่จับกุมคอมมิวนิสต์ชาวดัตช์ชื่อ Marinus van der Lubbe
ชายผู้จุดไฟเผา Reichstag
ไฟดังกล่าวน่าจะเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามกลางเมืองที่เกิดจากคนแดง
ก่อนที่ฮิตเลอร์และ NSDAP จะสถาปนาตนเองได้
ฮินเดนเบิร์กและฮิตเลอร์ดำเนินการอย่างรวดเร็วโดยออกพระราชกำหนดสถานการณ์ฉุกเฉิน
และผู้นำคอมมิวนิสต์ถูกจับกุม
แล้วส่งไปยังที่ต่อมาเรียกว่าค่ายกักกัน
คอมมิวนิสต์ส่วนใหญ่เป็นชาวยิว นี่คือสาเหตุที่สื่อนำเสนอภาพนี้
เป็นการข่มเหงชาวยิวอย่างเป็นระบบ
คืนมีดยาว หรือที่รู้จักในชื่อ ปฏิบัติการฮัมมิ่งเบิร์ด
เกิดขึ้นในเยอรมนีสังคมนิยมแห่งชาติ ระหว่างวันที่ 30 มิถุนายน ถึง 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2477
มีบุคคลอย่างน้อย 85 คนถูกประหารชีวิต
และอีกกว่าพันคนถูกจับกุมโดยนักสังคมนิยมแห่งชาติ
เหตุผลก็คือในฐานะผู้นำ Ernst Rohm และคนอื่นๆ
กำลังวางแผนทำรัฐประหารต่อต้านชาวเยอรมัน
การกระทำของฮิตเลอร์คือการป้องกัน
การปฏิวัติคอมมิวนิสต์อีกครั้งเกิดขึ้นในเยอรมนี
การกวาดล้างมีความเข้มแข็งและมั่นคง
การสนับสนุนจากผู้นำกองทัพเพื่อฮิตเลอร์
เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481
ชาวยิวโปแลนด์ชื่อ Hershel Grynszpan มาถึงสถานทูตเยอรมัน
ขอพูดคุยกับเจ้าหน้าที่ทางการทูต
เมื่อเอิร์นส์ วอม ราธ นักการทูตชาวเยอรมัน วัย 29 ปี ประจำอยู่ที่กรุงปารีส
เข้ามาทักทายผู้มาเยือน กรินสปันหยิบปืนขึ้นมา
และสังหารเขาอย่างเลือดเย็น
นี่คือฟางที่ทำให้หลังอูฐหัก
ตอนนี้ชาวเยอรมันมีการคว่ำบาตร ใส่ร้าย ที่ได้แรงบันดาลใจจากชาวยิวมากพอแล้ว
ความอบอุ่นและการฆาตกรรมมุ่งเป้าไปที่พวกเขา
ข่าวการฆาตกรรมทำให้เกิดการจลาจล การเผาทำลาย และการทำลายล้าง
มุ่งตรงไปที่ร้านค้าและธุรกิจของชาวยิวและคอมมิวนิสต์
การจลาจลดังกล่าวไม่ได้รับอนุมัติจากสมาชิก NSDAP อย่างเป็นทางการคนใด
และเกิ๊บเบลส์ผู้โกรธแค้นสั่งการให้ยุติความรุนแรงทันที
และหยุดไปตั้งแต่คืนแรก
เกิ๊บเบลส์กำลังเจรจาเพื่อล้มล้างในขณะนั้น
การคว่ำบาตรชาวยิวระหว่างประเทศ
และกลัวว่าความรุนแรงจะทำให้การเจรจาหยุดชะงัก
ในตอนเช้าหลังจากเหตุการณ์ Kristallnacht
เกิ๊บเบลส์ประกาศในรายการวิทยุว่าการกระทำใดๆ ต่อชาวยิว
ถูกห้ามโดยเด็ดขาดและเตือนถึงบทลงโทษขั้นรุนแรง
ที่ฝ่าฝืนคำสั่งนี้
เขาบ่นว่าตอนนี้เขาจะต้องอธิบายเรื่องเลวร้ายนี้
แก่ชาวเยอรมันและชาวโลก
และเขาไม่รู้ว่าจะให้คำอธิบายที่น่าเชื่อถือแบบไหน
ฮิตเลอร์โกรธมากเช่นกันเมื่อได้ยินเรื่องนี้ครั้งแรก
และสั่งให้ส่งข้อความเทเล็กซ์ไปที่สำนักงานของกาลาเทีย(?) ซึ่งอ่านว่า:
“โดยคำสั่งด่วนจากผู้มีอำนาจสูงสุด
การลอบวางเพลิงธุรกิจของชาวยิวหรือทรัพย์สินอื่น ๆ
จะต้องไม่เกิดขึ้นไม่ว่าในกรณีใดๆ ทั้งสิ้น”
หลายคนถูกจับกุมในข้อหาใช้ความรุนแรงต่อชาวยิวด้วย
ค่ำคืนแห่งความรุนแรงที่ชาวยิวเรียกกันว่า Kristallnacht
คืนที่กระจกแตก มักถูกกล่าวถึงในสื่อตะวันตก
และในหนังสือเรียนของเรา กล่าวถึงการจลาจลที่บ้าคลั่ง เกิดขึ้นเอง และต่อต้านกลุ่มเซมิติก
แต่ความหวาดกลัวที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีก สงครามจิตวิทยา ความปั่นป่วน การคว่ำบาตร
และการฆาตกรรม ซึ่งจริงๆ แล้วกระตุ้นให้เกิดความขุ่นเคืองของชาวเยอรมัน
ไม่เคยมีการกล่าวถึงในหนังสือประวัติศาสตร์ของเราเลย
หลังจากชาวยิวประกาศสงครามกับเยอรมนีในปี พ.ศ. 2476
เจ้าหน้าที่เยอรมันประนีประนอมและทำข้อตกลงในการเจรจาลับ
กับศูนย์กลางปาเลสไตน์ขององค์กรไซออนิสต์โลก
ซึ่งจะช่วยให้ชาวยิวชาวเยอรมันและทรัพย์สินของพวกเขาสามารถเดินทางไปยังปาเลสไตน์ได้
ข้อตกลงดังกล่าวเรียกว่าข้อตกลงการโอนหรือข้อตกลง Haavara
สนธิสัญญานี้ทำให้ชาวยิวหลายพันคนได้
เพื่ออพยพไปยังปาเลสไตน์โดยมั่งคั่งครบถ้วน
การย้ายถิ่นฐานเป็นเรื่องที่ดำเนินการอย่างถูกต้องตามกฎหมายและได้รับการควบคุม
และไม่ใช่การบินอย่างดุเดือด
เป็นความพยายามที่จะแก้ไขข้อขัดแย้งระหว่างกันอย่างสันติ
ชาวยิวและชาวเยอรมันเพื่อให้ทั้งสองได้อยู่อย่างสงบสุขอีกครั้ง
ชาวยิวแต่ละคนถูกกำหนดไว้สำหรับปาเลสไตน์
ฝากเงินเข้าบัญชีพิเศษในประเทศเยอรมนี
จากนั้นนำเงินไปซื้อเครื่องมือการเกษตรที่ผลิตโดยเยอรมัน
วัสดุก่อสร้าง ปั๊มและปุ๋ย ฯลฯ
ซึ่งถูกส่งออกไปยังปาเลสไตน์และขายที่นั่น
โดยบริษัท Haavara ที่เป็นชาวยิวในเทลอาวีฟ
เงินจากการขายจึงมอบให้กับผู้อพยพชาวยิว
เมื่อเขามาถึงปาเลสไตน์
ในจำนวนเท่ากับเงินฝากของเขาในเยอรมนี
ข้อตกลงดังกล่าวจึงเป็นไปตามเป้าหมายของไซออนิสต์ในการนำชาวยิว
และทรัพย์สินให้กับปาเลสไตน์ ในขณะเดียวกันก็บรรลุเป้าหมายของเยอรมันไปพร้อมๆ กัน
ของการลดอิทธิพลของชาวยิวในเยอรมนี
ด้วยเหตุนี้ ฮิตเลอร์จึงสนับสนุนการอพยพชาวยิวไปยังปาเลสไตน์
ในประเทศตะวันออกตั้งแต่ปี พ.ศ. 2476 ถึง พ.ศ. 2484
เมื่อสงครามขัดขวางการทำงานร่วมกันต่อไป
เมื่อถึงเวลาสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้ปะทุขึ้น เศรษฐกิจของอิสราเอล
จะมีทรัพย์สินมูลค่าถึงครึ่งล้านล้านดอลลาร์
ส่งจากประเทศเยอรมนีผ่านข้อตกลง Haavara
ขณะเดียวกันในสหรัฐอเมริกาในช่วงปี พ.ศ. 2472 ถึง พ.ศ. 2482
ชาวเม็กซิกัน 2 ล้านคนก็ถูกส่งตัวไปเม็กซิโกด้วย
ตามที่ได้รับอนุมัติครั้งแรกจากประธานาธิบดีเฮอร์เบิร์ต ฮูเวอร์
ในจำนวนนี้ มี 1.2 ล้านคนโดยกำเนิดเป็นพลเมืองอเมริกัน
ทางออกสุดท้ายของฮิตเลอร์ต่อปัญหาชาวยิว
กำลังสร้างบ้านเกิดให้กับชาวยิวบนเกาะมาดากัสการ์ที่สวยงาม
นอกชายฝั่งแอฟริกาตอนใต้ และอพยพชาวยิว 1 ล้านคนต่อปี
ภายใต้การคุ้มครองและการกำกับดูแลของเยอรมัน
แนวคิดเรื่องบ้านเกิดของชาวยิวในมาดากัสการ์
ได้รับการเผยแพร่ไปทั่วยุโรปตั้งแต่ช่วงทศวรรษที่ 1880
พรรคสังคมนิยมแห่งชาติได้จัดทำแผนโดยละเอียด
เพื่อการอพยพชาวยิวไปยังมาดากัสการ์
และเพื่อการตั้งถิ่นฐานของพวกเขาที่นั่น
เฮย์ดริช พลตรี SS ยื่นแผนนี้
โดยตรงต่อรัฐมนตรีต่างประเทศของ Reich ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2483
น่าเสียดายที่แผนมาดากัสการ์ถูกยกเลิก
เมื่ออังกฤษบุกเกาะในปี พ.ศ. 2485
ยึดอำนาจจากฝรั่งเศสวิชีหลังยุทธการมาดากัสการ์
มาดากัสการ์ชาวยิวน่าจะเป็นวิธีแก้ปัญหาแบบ win-win สำหรับชาวยิวและชาวยุโรป
และคงจะไว้ชีวิตชาวปาเลสไตน์ที่ยากจนและชาติอาหรับอื่นๆ
ความน่าสะพรึงกลัวและสงครามทั้งหมดที่พวกเขาต้องอดทน
หลังจากการสถาปนาอิสราเอลในปี พ.ศ. 2491
ชาวยุโรปและชาวยิวประสบปัญหาในการอยู่ร่วมกันมานานหลายศตวรรษ
ชาวยิวถูกขับออกจากกว่า 100 ชาติมาก่อน
การไล่ออกครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องใหม่
ทุกประเทศที่ชาวยิวได้รับสิทธิและสิทธิพิเศษอย่างเต็มที่
พวกเขาเอารัดเอาเปรียบและเสื่อมทรามทางศีลธรรมของประเทศเจ้าภาพ
ทำให้คนต่างชาติเป็นมลทินแล้วสร้างความโกลาหลต่อตนเอง
แน่นอนว่าพวกเผด็จการชาวยิวมี
สามารถกล่าวโทษ "ต่อต้านชาวยิว" ได้เสมอ
พรรคสังคมนิยมแห่งชาติต้องการให้ชาวยิวออกจากเยอรมนี
และไซออนิสต์ต้องการให้ชาวยิวมาที่ปาเลสไตน์
เพื่อช่วยสร้างรัฐไซออนิสต์
พรรคสังคมนิยมแห่งชาติจัดการประชุมที่เมืองวันซี
ชานเมืองแห่งหนึ่งของกรุงเบอร์ลิน เมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2485
ซึ่งมีการตัดสินใจเกี่ยวกับแนวทางแก้ไขปัญหาชาวยิวขั้นสุดท้าย
เอกสารต้นฉบับจากการประชุมมีอยู่จริงในอินเทอร์เน็ต
และไม่มีที่ไหนพูดถึงการฆ่าชาวยิวเลย
ที่ประชุมไม่ได้หารือเรื่องห้องแก๊ส เหตุกราดยิง
หรือวิธีการทำลายล้างอื่นๆ
ไม่เคยมีแผนการแก้ปัญหาขั้นสุดท้าย เสียงของเดวิด โคล
นั่นเป็นหนึ่งในความเท็จที่ลอยไปทั่ว ผู้แก้ไขการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวยิว
เพียงเพราะพวกนาซีใช้คำว่าการแก้ปัญหาขั้นสุดท้าย
ทั้งในหลายปีก่อนสงครามและตอนเริ่มสงคราม
นั่นไม่ได้หมายความว่าพวกเขาไม่เคยร่างแผนเลย
แม้กระทั่งรายงานการประชุม, รายงานการประชุมที่จดไว้
ของการประชุมวันสีค่อนข้างชัดเจน
ว่าชาวยิวเมื่อถึงจุดหนึ่งจะได้รับการปล่อยตัว
ดังนั้นจึงไม่มีการพูดถึงแผนการแก้ปัญหาขั้นสุดท้ายใดๆ
มีเพียงการพูดคุยถึง
“ตอนนี้แนวรบด้านตะวันออกค่อนข้างจะหยุดชะงัก
เราต้องหาคำตอบว่าจะทำอย่างไรกับสิ่งเหล่านี้
ชาวยิวหลายล้านคนที่ตอนนี้เราอยู่ในความดูแลของเรา”
นั่นเป็นปัญหาที่พวกนาซีรู้สึกว่าจำเป็นต้องจัดการ
แต่ไม่ใช่ด้วยการสร้างแผนงานขนาดยักษ์ขึ้นมา
วัตถุประสงค์ของการประชุมวันสีคือเพื่อหารือและวางแผน
ชาวยิวในยุโรปจะถูกเนรเทศไปทางทิศตะวันออกอย่างไร
ชาวยิวบางส่วนจะยังคงอยู่ในเยอรมนี
เพื่อทำงานเกี่ยวกับการก่อสร้างถนนและอื่นๆ
พวกเขายังตัดสินใจว่าชาวยิวที่เข้าร่วมในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
ซึ่งล้วนมีอายุเกิน 65 ปีแล้ว และทุกคนทำงานในอุตสาหกรรมต่างๆ
จะอยู่ในประเทศเยอรมัน
สิ่งนี้ได้รับการยืนยันจาก Yehuda Bauer ด้วย
ศาสตราจารย์ด้าน Holocaust Studies ในสถาบัน Avraham Harmon แห่ง
ชาวยิวร่วมสมัยในมหาวิทยาลัยฮิบรูแห่งเยรูซาเลม
ค่ายขนส่งก็ถูกสร้างขึ้นในโปแลนด์เช่นกัน
เพื่ออำนวยความสะดวกในการอพยพของชาวยิว
คำว่า "Endlosung der Judenfrage" คำตอบสุดท้ายของคำถามชาวยิว
เป็นวลีที่ใช้โดยนักสังคมนิยมแห่งชาติ
ว่าด้วยเรื่อง "อุสวันเดอรุ่ง" การอพยพ
และ "เอวากุยรุง" การอพยพชาวยิวในยุโรปที่ถูกยึดครอง
ไปทางทิศตะวันออก ปาเลสไตน์ และมาดากัสการ์
อย่างไรก็ตาม กลุ่มแรกที่ใช้คำนี้จริงๆ แล้วคือพวกไซออนิสต์
คำตอบสุดท้ายของคำถามชาวยิวคือ ที่จริงแล้ว
คำพูดโดยตรงจากแถลงการณ์ของไซออนิสต์ในปี 1897
วลีที่น่าอับอายนี้ถูกใช้โดยผู้นำไซออนิสต์
นานก่อนที่จะมี NSDAP ด้วยซ้ำ
ในปี พ.ศ. 2440 สมาคมชาวยิวแห่งชาติ - โคโลญ
เผยแพร่โปรแกรม (เรียกว่า 'วิทยานิพนธ์'):
“ประสบการณ์ได้แสดงให้เห็นว่าการปลดปล่อยพลเมืองยังไม่เพียงพอ
ในการรักษาอนาคตทางสังคมและวัฒนธรรมของชาวยิว
คำตอบสุดท้ายของคำถามชาวยิวจึงอยู่
ในการสถาปนารัฐยิว"
ในปี พ.ศ. 2440 ครอบครัว Rothschilds ได้ก่อตั้งสภาไซออนนิสต์
และจัดการประชุมครั้งแรกที่เมืองมิวนิก
สิ่งนี้ถูกจัดเรียงใหม่ในเมืองบาเซิล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
การชุมนุมนี้นำโดย Theodor Herzl "บิดาแห่งไซออนิสต์"
และในปี พ.ศ. 2442 เขาได้เสนอ 'คำตอบสุดท้ายของคำถามชาวยิว'
และเสนอให้ชำระบัญชีความมั่งคั่งของชาวยิว:
“จำเป็นอย่างยิ่งที่ความทุกข์ทรมานของชาวยิวจะเลวร้ายลง...
สิ่งนี้จะช่วยเราในการบรรลุแผนของเรา
ฉันมีความคิดที่ยอดเยี่ยม...
ฉันจะชักจูงพวกต่อต้านยิวให้ชำระล้างความมั่งคั่งของชาวยิว...
พวกต่อต้านยิวจะช่วยเหลือเราในการที่พวกเขาจะเสริมสร้างความเข้มแข็ง
การข่มเหงและการกดขี่ของชาวยิว
พวกต่อต้านยิวจะเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเรา”
Herzl ยังใช้คำว่า 'คำตอบสุดท้ายของคำถามชาวยิว'
ในจดหมายถึงซาร์แห่งรัสเซียเมื่อปี พ.ศ. 2442
"...ข้าพเจ้าเป็นหนี้บุญคุณในการยื่นแผนไซออนนิสต์
เพื่อเป็นคำตอบสุดท้ายของคำถามชาวยิว"
นาฮุม โซโคลอฟ ไซออนิสต์เขียนไว้ในหนังสือของเขาในปี 1919 เรื่อง History of Zionism ว่า:
“ความก้าวหน้าของอารยธรรมสมัยใหม่นั้นถือได้ว่าเป็นความเจริญอย่างหนึ่ง
พระเมสสิยาห์สมัยใหม่สำหรับการแก้ปัญหาขั้นสุดท้ายของชาวยิว"
Richard James Horatio Gottheil เป็นบุตรชายของแรบไบ
และประธานสหพันธ์ไซออนิสต์อเมริกัน เขาพูดว่า:
"การดูดซึมของชาวยิวจะต้องไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาสุดท้ายของคำถามชาวยิว"
หนังสือชาวยิวปี 5676 ระบุว่าชาวยิวชาวอังกฤษ
นำนโยบายสำหรับ "การแก้ปัญหาขั้นสุดท้ายของคำถามชาวยิว"
แม้แต่ในปี 1940 บทความในนิตยสารชาวยิวที่อ้างถึง Trotsky
กล่าวถึง "คำตอบสุดท้ายของคำถามชาวยิว"
อารีห์ ลีออน คูโบวี ทนายความ นักการทูต และไซออนิสต์ชาวอิสราเอล กล่าวว่า:
ไม่มีเอกสารที่ลงนามโดยฮิตเลอร์ ฮิมม์เลอร์ หรือเฮย์ดริช
พูดถึงการทำลายล้างชาวยิว...
คำว่า 'การทำลายล้าง' ไม่ปรากฏในจดหมายจากเกอริงถึงเฮย์ดริช
เกี่ยวกับคำตอบสุดท้ายของคำถามชาวยิว”
การต่อสู้เพื่อสันติภาพของฮิตเลอร์
เป้าหมายหลักของฮิตเลอร์คือการแก้ไขปัญหาสนธิสัญญาแวร์ซายส์
และเพื่อทวงคืนดินแดนเยอรมันที่ถูกขโมยไป
เพื่อรวมชาวเยอรมันทั้งหมดเข้าเป็นอาณาจักรไรช์ที่ 3
ในช่วงต้นปี 1923 ฮิตเลอร์กล่าวในสุนทรพจน์ของเขาว่า:
“ตราบเท่าที่สนธิสัญญานี้ยังคงอยู่
ไม่มีการฟื้นคืนชีพของชาวเยอรมัน
ไม่มีการปฏิรูปสังคมใดๆ ทั้งสิ้น
สนธิสัญญาดังกล่าวจัดทำขึ้นเพื่อนำชาวเยอรมัน 20 ล้านคนไปสู่ความตาย
และทำลายชาติเยอรมัน
สิ่งที่นักประวัติศาสตร์ที่ถูกต้องทางการเมืองไม่ได้กล่าวถึง
หรือจงใจปกปิดความจริงที่ว่าฮิตเลอร์สร้างไว้หลายอย่างจริงๆ
บันทึกความพยายามเพื่อหลีกเลี่ยงสงครามโลกครั้งที่สอง
อย่างไรก็ตาม เครื่องบูชาสันติภาพแต่ละเครื่องถูกปฏิเสธ
โดยผู้ที่จะได้รับผลประโยชน์จากการทำสงครามกับเยอรมนี
เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2476
ฮิตเลอร์กล่าวสุนทรพจน์ประกาศว่าเยอรมนียินดีปลดอาวุธ
หากประเทศเพื่อนบ้านจะตอบแทน
ข้อเสนอถูกปฏิเสธ
แต่ประเทศอื่นๆ ยังคงเติมอาวุธยุทโธปกรณ์ของตนต่อไป
สะสมระเบิดและเพิ่มจำนวนทหาร
สันนิบาตแห่งชาติ เครื่องมือระดับโลกของมหาอำนาจที่ได้รับชัยชนะ
บังคับให้เยอรมนีผ่านการทดลอง
ก่อนที่จะสามารถหารือเรื่องการลดอาวุธของประเทศอื่นๆ ได้
ดังนั้น เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2476
ฮิตเลอร์แยกตัวออกจากสันนิบาตชาติโลกาภิวัตน์
ซึ่งไม่สามารถตกลงกันได้
เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2476 ฮิตเลอร์ยื่นข้อเสนอหกประเด็น
เพื่อพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2477
ฮิตเลอร์บรรลุข้อตกลงไม่รุกรานกับโปแลนด์
อันตรายของจักรวรรดิไรช์ตอนนี้ยิ่งใหญ่มาก
ว่าฮิตเลอร์เริ่มการเกณฑ์ทหารอีกครั้งในวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2478
ในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2478 ฮิตเลอร์ให้คำมั่นกับฝรั่งเศสในทุกโอกาสที่เป็นไปได้
ความปรารถนาที่จะอยู่อย่างสงบสุขกับเธอ
วันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2478 ฮิตเลอร์พยายามอีกครั้ง
เพื่อหลีกเลี่ยงโอกาสที่จะเกิดสงครามเพิ่มขึ้น
เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2478
ฮิตเลอร์เจรจาข้อตกลงทางเรือกับบริเตนใหญ่
เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2479
ฮิตเลอร์ได้จัดทำแผนสันติภาพที่ครอบคลุม
แผนสันติภาพนี้อาจเป็นจุดเปลี่ยนอย่างแท้จริง
เพื่อความเจริญรุ่งเรืองของทุกชาติในยุโรป
“ข้าพเจ้าขอใช้เหตุผลในกิจการระหว่างประเทศ
ฉันต้องการแสดงให้เห็นว่าความคิดเรื่องความเป็นปฏิปักษ์ชั่วนิรันดร์นั้นผิด
เราไม่ใช่ศัตรูทางพันธุกรรม” - อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ 1936
เราจะบังคับสงครามนี้กับฮิตเลอร์ ไม่ว่าเขาต้องการหรือไม่ก็ตาม”
- วินสตัน เชอร์ชิล ออกอากาศในปี 1936
การเชื่อมต่อ
Anschluss คือการรวมออสเตรียโดยสมัครใจเข้ากับจักรวรรดิไรช์ของเยอรมัน
สนธิสัญญาแวร์ซายได้ทำลายจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
และปฏิเสธไม่ให้ออสเตรียใหม่รวมตัวกับเยอรมนี
แต่หลังจากที่ได้เห็นความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ของเยอรมนีของฮิตเลอร์แล้ว
ไม่มีการหยุดยั้งความปรารถนาของชาวออสเตรียที่จะรวมตัวกัน
กับพี่น้องที่ร่าเริงของพวกเขา
พลเมืองออสเตรียถึง 99% อย่างท่วมท้น
โหวตให้กลับมารวมตัวกับพี่น้องชาวเยอรมันอีกครั้ง
เช้าวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ.2481 โดยไม่มีการยิงปืนสักนัด
กองทัพเยอรมันได้ข้ามพรมแดนใกล้กับเบราเนา ซึ่งเป็นบ้านเกิดของฮิตเลอร์
และได้รับการต้อนรับในฐานะผู้ช่วยให้รอดและผู้ปลดปล่อยโดยชาวออสเตรียผู้ร่าเริง
เป็นการแสดงท่าทางแบบพี่น้องต่อชาวออสเตรีย
และสัญญาณสู่โลกที่เหลือของการพบกันใหม่อย่างสันติ
ฮิตเลอร์เชิญกองทหารออสเตรียให้เดินทัพเข้าไปในเยอรมนีเช่นกัน
ไม่น่าแปลกใจเลยที่สื่อโลกาภิวัตน์ตะวันตก
พรรณนาถึงการรวมตัวกันอย่างสนุกสนานเป็น
"เยอรมนีบุกและพิชิตออสเตรีย"
ออสเตรียยังคงอยู่ในภาวะซึมเศร้าเมื่อฮิตเลอร์รวมทั้งสองประเทศเข้าด้วยกัน
ด้วยความช่วยเหลือจากเยอรมนี ปัญหานี้จึงคลี่คลายลง
คำสั่งซื้อได้รับการฟื้นฟูและภายในสองปีก็มีการจ้างงานเต็มจำนวน
12 มีนาคม พ.ศ. 2481
ข้อตกลงมิวนิก
ชาวเยอรมันเชื้อสายเชโกสโลวาเกีย
มีความปรารถนาเดียวกันที่จะกลับมารวมตัวกับเยอรมนีอีกครั้ง
เมื่อสนธิสัญญาแวร์ซายฉีกออสเตรีย-ฮังการีออกเป็นชิ้น ๆ
เป็นการรวมเช็ก สโลวัก เยอรมัน และฮังกาเรียนเข้าด้วยกัน
เข้าสู่สภาพเทียมที่เรียกว่าเชโกสโลวาเกีย
ปรากและโบฮีเมียเป็นส่วนหนึ่งของเยอรมนีมานานหลายศตวรรษ
ระบอบการปกครองของปรากเป็นภัยคุกคามร้ายแรงต่อเยอรมนี
เบเนส ประธานาธิบดีคอมมิวนิสต์เชโกสโลวาเกีย
ได้รับคำสั่งจากปรมาจารย์เครมลินให้เปิดพรมแดน
ไปยังกองทัพคอมมิวนิสต์ทันที
เพื่อเริ่มทำสงครามกับเยอรมนี
ปรากจะเป็นจุดเริ่มต้นของโซเวียตสู่เยอรมนี
ภูมิภาค Sudetenland ของเยอรมนีทางตอนใต้ของเยอรมนี
มีพลเมือง 3.5 ล้านคน เช่นเดียวกับชาวออสเตรีย
ชาว Sudetenland'ers ต้องการรวมตัวกับเยอรมนี
แต่เอ็ดเวิร์ด เบเนส ประธานาธิบดีคอมมิวนิสต์แห่งเชโกสโลวาเกีย
จะไม่อนุญาต
พวก Sudetenland'ers ถูกปฏิบัติอย่างโหดร้ายอยู่แล้ว
โดยรัฐคอมมิวนิสต์เชโกสโลวาเกีย
เพื่อยุติเรื่องนี้ในวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2482
กองทัพเยอรมันเข้าสู่เชโกสโลวาเกีย
ต่อมาในวันเดียวกันนั้นเอง ฮิตเลอร์ก็อยู่ในปรากพร้อมกับกองทหารของเขา
เพื่อแก้ไขปัญหาโดยสันติ
ฮิตเลอร์เรียกประชุมฉุกเฉินที่มิวนิก
กับอิตาลี ฝรั่งเศส และอังกฤษ
ทุกคนเห็นพ้องกันว่าซูเดเทนลันด์ของเยอรมันจะรวมเป็นหนึ่งเดียวกับเยอรมนี
และชาวสโลวาเกียจะมีรัฐของตนเองเรียกว่าสาธารณรัฐสโลวัก
ชาวเยอรมัน Sudeten กลับคืนสู่การปกครองของเยอรมัน
ตามที่พวกเขาต้องการ สถานการณ์ win-win อย่างแท้จริง
เหมือนกับเมื่อมาถึงประเทศออสเตรีย
ฮิตเลอร์ยังได้รับการต้อนรับจากวีรบุรุษเมื่อไปเยือนซูเดเตนแลนด์
แชมเบอร์เลนกลับมาจากมิวนิกเพื่อตอบรับอย่างมีความสุข
โบกกระดาษที่เขาและฮิตเลอร์ลงนามและประกาศว่า:
“เป็นครั้งที่สองในประวัติศาสตร์ของเรา
นายกรัฐมนตรีอังกฤษเดินทางกลับจากเยอรมนีแล้ว
นำความสงบสุขมาสู่เกียรติยศ ฉันเชื่อว่ามันเป็นความสงบสุขสำหรับยุคของเรา”
ธันวาคม พ.ศ. 2481 ฮิตเลอร์สั่งการให้รัฐมนตรีต่างประเทศเยอรมนี
เพื่อทำข้อตกลงกับฝรั่งเศส
ทางเดินโปแลนด์
หลังสงครามโลกครั้งที่ 1 ฝ่ายสัมพันธมิตรได้ตัดดินแดนเยอรมัน
และมอบให้เป็นส่วนหนึ่งของปรัสเซียตะวันตกของเยอรมนี
สู่ประเทศโปแลนด์ที่สถาปนาขึ้นใหม่
ปรัสเซียตะวันออกถูกตัดขาดและโดดเดี่ยวจากเยอรมนีโดยสิ้นเชิง
สนธิสัญญาแวร์ซายได้แยกเมืองดานซิกของเยอรมนีออกจากเยอรมนี
และมอบให้แก่โปแลนด์โดยขัดกับความต้องการของพลเมืองของตน
นักรัฐศาสตร์ สเตฟาน วูล์ฟฟ์
ศาสตราจารย์แห่งมหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮมกล่าวว่า:
“การกระทำของเจ้าหน้าที่รัฐโปแลนด์ภายหลังการก่อตั้งทางเดิน
ดำเนินไปตามวิถีแห่งการดูดซึมและการกดขี่”
ส่งผลให้มีเชื้อสายเยอรมันจำนวนมาก
ออกจากโปแลนด์หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
นักสถิติชาวเยอรมันร่วมสมัยกล่าวว่าชาวเยอรมัน 592,000 คนออกไปภายในปี 2464
และนักวิชาการชาวโปแลนด์คนอื่นๆ กล่าวว่ามีชาวเยอรมันเหลืออยู่ถึงล้านคน
เมืองดานซิกที่เป็นอิสระนั้นเป็นชาวเยอรมันมากกว่า 90 เปอร์เซ็นต์
และมีมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2414 เป็นของเยอรมนี
เมืองที่มีประชากรพูดภาษาเยอรมันเป็นส่วนใหญ่
พร้อมด้วยพื้นที่โดยรอบของเยอรมนีในแคว้นปรัสเซียตะวันออก
ดานซิกถูกแยกออกจากแผ่นดินใหญ่ของเยอรมนีโดยสนธิสัญญาแวร์ซาย
(?) ซึ่งแต่ก่อนดินแดนเยอรมันปัจจุบันเป็นของโปแลนด์
ตัดผ่านแคว้นปรัสเซียนปอมเมอเรเนียนของเยอรมนี
ตรงกันข้ามกับความเชื่อที่นิยม ฮิตเลอร์ไม่ได้มีความแค้นกับชาวโปแลนด์
ในความเป็นจริง เขาประทับใจอย่างยิ่งกับชัยชนะของโปแลนด์
ในสงครามโปแลนด์-โซเวียต ค.ศ. 1919 ถึง 1921
ฮิตเลอร์ต้องการเป็นพันธมิตรกับโปแลนด์แบบที่เขามีกับอิตาลี
และถ้าเขาทำได้เขาคงจะร่วมทีมกับชาวโปแลนด์
เพื่อปกป้องยุโรปจากลัทธิคอมมิวนิสต์
จอมพลโจเซฟ พิลซุดสกี้ เป็นผู้นำของโปแลนด์
จวบจนเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2478 ฮิตเลอร์นับถือเขา
ในปี พ.ศ. 2477 มีการลงนามสนธิสัญญาสันติภาพระหว่างอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ และพิลซุดสกี้
รับรองสันติภาพระหว่างทั้งสองประเทศ
“มันสมเหตุสมผลดีที่โปแลนด์ควรเข้าร่วม”
ในกำแพงป้องกันพวกบอลเชวิส" ฮิตเลอร์กล่าว
ทุกแผนกของโปแลนด์หมายถึงการเสริมสร้างอำนาจทางการทหาร
ไม่เพียงแต่เป็นไปได้เท่านั้น แต่ยังชัดเจนอยู่แล้วด้วย
การโจมตีของลัทธิบอลเชวิสต่อยุโรป
การโฆษณาชวนเชื่อต่อต้านโปแลนด์ทั้งหมดถูกห้ามโดยฮิตเลอร์แล้ว
ในสุนทรพจน์ของ Reichstag เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2478 ฮิตเลอร์กล่าวว่า:
“เรารับรู้ด้วยความเข้าใจและมิตรภาพที่จริงใจ
ของผู้รักชาติที่แท้จริง รัฐโปแลนด์เป็นบ้าน
ของประชาชนผู้ยิ่งใหญ่ในชาติ"
ตามสนธิสัญญาไม่รุกรานนี้
ทั้งสองประเทศให้คำมั่นว่าจะแก้ไขปัญหาด้วยการเจรจา
ไม่ใช่ความขัดแย้งด้วยอาวุธ
น่าเสียดายที่ Pilsudski เสียชีวิตเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2478
และการเจรจาสันติภาพก็ล้มเหลว
ในเยอรมนี ลดธงครึ่งเสาแล้ว
ฮิตเลอร์เสียใจอย่างยิ่งกับการเสียชีวิตของพิลซุดสกี้
และเขายังเขียนจดหมายถึงภรรยาของเขาด้วย
การเสียชีวิตอย่างกะทันหันของผู้นำโปแลนด์ถือเป็นข่าวร้ายสำหรับเยอรมนี
จอมพลที่ได้รับความนิยมสืบทอดต่อจากจอมพล Edward Rydz-Smigly
การตายของพิลซุดสกี้และการฟื้นคืนชีพของสมิกลี่
น่าจะเป็นความพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ของเยอรมนี
สมิกลีไม่สนใจสันติภาพกับเยอรมนี
และเขาได้ลงนามในสนธิสัญญาป้องกันร่วมระหว่างโปแลนด์-อังกฤษแทน
ที่สัญญาว่าจะให้ความช่วยเหลือทางทหารแก่อังกฤษในสถานการณ์ดังกล่าว
หากโปแลนด์จะถูกประเทศอื่นในยุโรปโจมตี
Henry Morgenthau Jr. รัฐมนตรีคลังชาวยิวแห่งอเมริกา
โทรศัพท์ไปหานักการเมืองชาวยิวชาวฝรั่งเศส ลีออน บลัม
และแนะนำให้แช่แข็งบัญชีธนาคารของเยอรมันในฝรั่งเศส
ด้วยความหวังที่จะผลักดันฝรั่งเศสเข้าสู่สงครามกับเยอรมนี
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2481 สมิกลี เผด็จการแห่งโปแลนด์เรียกร้องส่วนแบ่งแคว้นซิลีเซีย
และพื้นที่เช็กเล็กๆ อื่นๆ บางแห่ง
กองทัพโปแลนด์ได้ผนวกพื้นที่ดังกล่าวซึ่งมีประชากร 227,399 คน
และรถถังของโปแลนด์เคลื่อนเข้าสู่ดินแดนเช็กที่ถูกผนวก
ชาวเช็กไม่มีอำนาจเกินกว่าจะหยุดการบังคับผนวก
วันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2482 รูสเวลต์เป็นกลาง
ได้ส่งคำขาดไปยังอังกฤษเพื่อเรียกร้องให้ต่อจากนี้ไป
รัฐบาลอังกฤษจะต่อต้านเยอรมนีอย่างรุนแรง
ขณะนี้แผนที่เริ่มเผยแพร่โดยแสดงเขตแดนใหม่ของโปแลนด์ตะวันตก
ขยายไปทางตะวันตกของกรุงเบอร์ลิน
หนังสือพิมพ์และนักการเมืองเยอรมันอย่างอดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ตอนนี้กล่าวหาว่าทางการโปแลนด์จัดและอดทน
การกวาดล้างชาติพันธุ์อย่างรุนแรงของชาวเยอรมันเชื้อสายที่อาศัยอยู่ในโปแลนด์
เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2482
นักการทูต นักข่าว และนักประพันธ์ชาวยิว วิลเลียม บูลลิตต์
เรียกคอลัมนิสต์ของหนังสือพิมพ์อเมริกันว่า คาร์ล เฮนรี ฟอน วีแกนด์
หัวหน้าผู้สื่อข่าวยุโรปของบริการข่าวต่างประเทศ
ไปที่สถานทูตอเมริกันในกรุงปารีสและบอกกับเขาว่า:
“สงครามในยุโรปได้รับการตัดสินแล้ว
โปแลนด์ได้รับการสนับสนุนจากอังกฤษและฝรั่งเศส
และจะไม่ยอมทำตามข้อเรียกร้องจากเยอรมนี
อเมริกาจะเข้าสู่สงครามไม่นานหลังจากที่อังกฤษและฝรั่งเศสเข้าสู่สงคราม"
ในการสนทนาลับที่ไฮด์ปาร์ค เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2482
รูสเวลต์ให้คำมั่นกับอดีตประธานาธิบดีคอมมิวนิสต์แห่งเชโกสโลวาเกีย
ดร. Edward Banes ว่าอเมริกาจะเข้ามาแทรกแซงอย่างแข็งขัน
ฝั่งอังกฤษและฝรั่งเศสในสงครามยุโรปที่คาดการณ์ไว้
เคานต์เจอร์ซี โปตอคกีเป็นเอกอัครราชทูตโปแลนด์ประจำสหรัฐอเมริกา
เขาอธิบายในปี 1934 ว่า:
“เหนือสิ่งอื่นใด การโฆษณาชวนเชื่อที่นี่อยู่ในมือของชาวยิวทั้งหมด
เมื่อคำนึงถึงความไม่รู้ของสาธารณชน การโฆษณาชวนเชื่อของพวกเขาก็มีประสิทธิภาพมาก
ว่าผู้คนไม่มีความรู้ที่แท้จริงเกี่ยวกับสถานการณ์ที่แท้จริงในยุโรป
ประธานาธิบดีรูสเวลต์ได้รับมอบอำนาจ
เพื่อสร้างกำลังสำรองจำนวนมหาศาลในอาวุธยุทโธปกรณ์สำหรับสงครามในอนาคต
ซึ่งพวกยิวจงใจมุ่งหน้าไป”
ในรายงานจากวอชิงตันส่งถึงรัฐมนตรีต่างประเทศในกรุงวอร์ซอว่า
ลงวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2482 มีข้อความว่า:
“แรงกดดันของชาวยิวต่อประธานาธิบดีรูสเวลต์และกระทรวงการต่างประเทศ
กำลังมีพลังมากขึ้นเรื่อยๆ...
ขณะนี้ชาวยิวเป็นผู้นำในการสร้างโรคจิตสงคราม
ซึ่งจะทำให้ทั้งโลกเข้าสู่สงครามและนำมาซึ่งภัยพิบัติทั่วไป
อารมณ์นี้เริ่มชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆ
ในคำจำกัดความของรัฐประชาธิปไตย
ชาวยิวยังสร้างความโกลาหลอย่างแท้จริง:
พวกเขาผสมผสานแนวคิดเรื่องประชาธิปไตยและลัทธิคอมมิวนิสต์เข้าด้วยกัน
และเหนือสิ่งอื่นใดได้ชูธงแสดงความเกลียดชังต่อลัทธินาซีอย่างร้อนแรง
ความเกลียดชังนี้กลายเป็นความบ้าคลั่ง
มันถูกเผยแพร่ทุกที่และทุกวิถีทาง:
ในโรงภาพยนตร์ ในโรงภาพยนตร์ และในสื่อ
ชาวเยอรมันถูกมองว่าเป็นชาติที่อาศัยอยู่ภายใต้ความเย่อหยิ่งของฮิตเลอร์
ที่ต้องการพิชิตโลกทั้งใบ
และทำให้มนุษยชาติจมอยู่ในมหาสมุทรเลือด
ในการสนทนากับตัวแทนสื่อมวลชนชาวยิว
ฉันมักจะต่อสู้กับความไม่หยุดยั้งซ้ำแล้วซ้ำเล่า
และเชื่อมั่นว่าสงครามเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
ชาวยิวนานาชาติกลุ่มนี้ใช้ประโยชน์จากการโฆษณาชวนเชื่อทุกวิถีทาง
เพื่อต่อต้านแนวโน้มใด ๆ ต่อสิ่งใดก็ตาม
การรวมตัวและความเข้าใจระหว่างประเทศ
ด้วยวิธีนี้ความเชื่อมั่นจึงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องแต่แน่นอน
ในความคิดเห็นของสาธารณชนที่นี่ว่าชาวเยอรมันและดาวเทียมของพวกเขา
ในรูปแบบฟาสซิสต์ย่อมเป็นศัตรูกัน
ถูกปราบโดย 'โลกประชาธิปไตย'”
ในบันทึกประจำวันวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2482 เขากล่าวว่า:
“ในตะวันตก มีองค์ประกอบทุกประเภทที่ผลักดันให้เกิดสงครามอย่างเปิดเผย:
ชาวยิว พวกทุนนิยมสุดยอด พ่อค้าอาวุธ
วันนี้พวกเขาพร้อมแล้วสำหรับธุรกิจที่ยอดเยี่ยม
เพราะพวกเขาได้พบสถานที่ที่สามารถจุดไฟได้: ดานซิก;
และชาติที่พร้อมรบคือโปแลนด์
พวกเขาต้องการทำธุรกิจบนหลังของเรา
พวกเขาไม่แยแสต่อการทำลายล้างประเทศของเรา
แท้จริงแล้วทุกสิ่งจะต้องสร้างขึ้นใหม่ในภายหลัง
พวกเขาสามารถทำกำไรจากสิ่งนั้นได้เช่นกัน”
ดังเช่นเมื่อก่อนชาวเยอรมันในโปแลนด์ยังเป็นชนกลุ่มน้อยที่ถูกข่มเหง
ลิดรอนสิทธิทั้งปวง เช่นเดียวกับที่ชาวเยอรมันติดอยู่ในเชโกสโลวาเกีย
ระหว่างปี 1919 ถึง 1939 เยอรมนีถูกโจมตีซ้ำแล้วซ้ำเล่า
โดยพรรคพวกโปแลนด์ที่ทำงานเพื่อผลประโยชน์ของชาวยิวหรือคอมมิวนิสต์
มีชาวเยอรมันเชื้อสายเยอรมัน 80,000 คนอยู่ในค่ายผู้ลี้ภัย
ทั้งในดานซิกและไรช์เยอรมัน
ผู้แปรพักตร์ชาวไอริชไปยังเยอรมนี วิลเลียม จอยซ์ อธิบายว่า:
“ชายและหญิงชาวเยอรมันถูกล่าราวกับสัตว์ป่า
ผ่านถนนของบรอมเบิร์ก เมื่อพวกเขาถูกจับได้
พวกเขาถูกทำลายและฉีกเป็นชิ้นๆ โดยกลุ่มคนโปแลนด์...
โรงฆ่าสัตว์ก็เพิ่มขึ้นทุกวัน
ชาวเยอรมันหลายพันคนหนีออกจากบ้านในโปแลนด์
ไม่มีอะไรมากไปกว่าเสื้อผ้าที่พวกเขาสวม
ในคืนวันที่ 25 สิงหาคม ถึง 31 สิงหาคม รวม
เกิดขึ้นนอกเหนือจากการโจมตีพลเรือนสายเลือดเยอรมันนับไม่ถ้วน
44 การกระทำรุนแรงด้วยอาวุธที่ได้รับการรับรองอย่างสมบูรณ์แบบ
ต่อบุคคลและทรัพย์สินของทางการเยอรมัน”
มีผู้เสียชีวิต 12,857 ราย ในพื้นที่บรอมเบิร์ก
ทิ้งศพไม่ทราบชื่อไว้จำนวนมากที่นั่น
และอีกหลายคนเสียชีวิตที่อื่น
ทั้ง Hogan และสำนักอาชญากรรมสงคราม Wehrmacht เห็นด้วยกับข้อสรุปเหล่านี้
ข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์เหล่านี้ก็ได้รับการยืนยันเช่นกัน
โดยนักประวัติศาสตร์ชาวเยอรมันตะวันออก Theodor Bierschenk ในปี 1954
และนักข่าวพรรคสังคมประชาธิปไตย ออตโต เฮเกะ ในปี พ.ศ. 2498
บนพื้นฐานของเอกสารโปแลนด์
George Ohio กล่าวว่า: "ฉันอาศัยอยู่ในเยอรมนีในช่วงทศวรรษ 1980
เมื่อผู้คนจำนวนมากที่อาศัยอยู่ในช่วงสงครามยังมีชีวิตอยู่
ฉันตามหาใครก็ตามที่อาศัยอยู่ใกล้โปแลนด์ในปี 1939
และโชคดีที่ได้เจอคนมากมาย
คนหนึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ศุลกากรที่บอกว่ามันแย่มากที่ชายแดน
พวกเขามีอาวุธและมีระเบิดอยู่ในห้องทำงานเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการโจมตี
อีกคนหนึ่งบอกฉันว่าสัตว์เลี้ยงในฟาร์มของเขามักถูกขโมยโดยผู้ก่อการร้ายชาวโปแลนด์
อีกคนหนึ่งเล่าว่าหลานสาวของเขาถูกชาวโปแลนด์ข่มขืนที่ข้ามพรมแดน
นี่เป็นเพียงหนึ่งในหลาย ๆ เรื่องราวที่พลเรือนชาวเยอรมันเล่าให้ฉันฟัง
ซึ่งได้เห็นการรุกล้ำชายแดนเหมือนเคยเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2462 ถึง พ.ศ. 2471
สิ่งหนึ่งที่หลายคนมองข้ามก็คือ
โปแลนด์โจมตีเยอรมนีอย่างเปิดเผย
หลังสงครามโลกครั้งที่ 1 ซึ่งนำไปสู่การสู้รบบริเวณชายแดนหลายครั้ง
เมื่อเยอรมนีเริ่มกดดันโปแลนด์ให้หาทางแก้ไขทางเดิน
การโจมตีเริ่มขึ้นอีกครั้ง
และสิ่งหนึ่งที่ชัดเจนสำหรับฉันก็คือ
เยอรมนีไม่ได้ก่อเหตุโจมตีเหล่านี้"
เพื่อแก้ไขปัญหา ฮิตเลอร์ได้เสนอข้อเสนอเชิงปฏิบัติหลายประการ
ซึ่งรวมถึงการลดกำลังทหารบริเวณท่าเรือสำคัญ
การลงประชามติโดยยอมรับ Gdynia เป็นเมืองท่าของโปแลนด์ในทะเลบอลติก
ทางรถไฟและถนนกว้าง 1 กม. เพื่อเชื่อมปรัสเซียตะวันออกกับเยอรมนี
หรือเชื่อมโยงโปแลนด์กับทะเลบอลติก
จะมีการลงนามสนธิสัญญาต่อต้านองค์การคอมมิวนิสต์สากลด้วย
เพื่อปกป้องโปแลนด์จากการโค่นล้มคอมมิวนิสต์
ข้อเสนอของเยอรมันทุกข้อถูกละเลย
เจเซฟ เบ็ค รัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศโปแลนด์ที่ไม่ชอบอย่างกว้างขวาง
ปฏิเสธข้อเสนอของเยอรมันทุกข้อ
หลังจากนี้การโฆษณาชวนเชื่อของเยอรมันจะหันมาต่อต้านโปแลนด์
ทั้งอังกฤษและฝรั่งเศสต่างเข้าหาพันธมิตรอันศักดิ์สิทธิ์ใหม่อย่างเปิดเผย
ระบอบบอลเชวิคที่ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์สตาลิน พันธมิตรอันศักดิ์สิทธิ์ใหม่
ด้วยความหวังที่จะฟื้นฟู Triple Entente Alliance เวอร์ชันใหม่
ที่ได้ก่อให้เกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่งต่อเยอรมนีทั้งสองแนวหน้า
ริดซ์-สมิกลี เผด็จการคนใหม่ของโปแลนด์
ได้รับเลือกจากนักโลกาภิวัตน์ให้ทำศึกกับเยอรมนี
เพื่อให้อังกฤษและฝรั่งเศสโจมตีเยอรมนีจากทางตะวันออกในขณะนั้น
เพื่อปกป้องโปแลนด์ และสุดท้ายก็เพื่อสหภาพโซเวียต
แล้วร่วมรบกับเยอรมนีจากทางตะวันออก
กลยุทธ์การรุกรานที่วางแผนไว้นี้ต่อเยอรมนี
กำลังถูกพูดคุยอย่างเปิดเผยและในสื่อกระแสหลัก
ตัวอย่างเช่น ในช่วงต้นปี 1938 ในหนังสือชื่อ "A New Holy Alliance"
โดยนักเขียนชาวยิวชื่อดัง เอมิล ลุดวิก เกิดที่เอมิล โคห์น
ในหนังสือเขาเรียกร้องให้มีการเกิดใหม่เหมือนกันทุกประการ
พันธมิตรทางทหารสองแนวหน้าเมื่อสองทศวรรษก่อน
ถูกวางแผนต่อต้านเยอรมนี
สหราชอาณาจักร, ฝรั่งเศส, สหรัฐอเมริกา, รัสเซีย,
สภาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศที่มีอิทธิพลอย่างสูงจากนิวยอร์ก
ในนิตยสารการต่างประเทศ
ได้รับการวิจารณ์ที่ดีต่อหนังสือของลุดวิกซึ่งมีความเป็นไปได้
การสร้างพันธมิตรสองฝ่ายได้รับการยืนยันอย่างเปิดเผย
เอมิล ลุดวิก กล่าวว่า:
“แม้ว่าฮิตเลอร์จะต้องการหลีกเลี่ยงสงครามในช่วงสุดท้ายก็ตาม
ซึ่งจะทำลายเขา เขาจะแม้จะปรารถนาก็ตาม
ถูกบังคับให้ทำสงคราม"
ฮิตเลอร์มองเห็นเกมที่โปร่งใสนี้
และติดต่อกับสตาลินในที่สุด
เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2482 ฮิตเลอร์ลงนามในสนธิสัญญาไม่รุกรานเยอรมนี-โซเวียต
หรือที่เรียกว่าสนธิสัญญาโมโลตอฟ-ริบเบนทรอพ
นี่เป็นการกระทำเพื่อขัดขวางพันธมิตรตะวันตกที่กำลังอบอุ่น
ด้วยการทำให้ข้อตกลงทริปเปิลใหม่ของตนเป็นกลางกับโซเวียต
ฮิตเลอร์ไม่ต้องการให้เกิดสงครามสองแนวหน้า
และการเป็นพันธมิตรชั่วคราวกับสตาลินก็หมดสิ้นไปด้วยความหวัง
ว่าอังกฤษไม่กล้าประกาศสงคราม
แม้จะลงนามในสัญญาแล้วก็ตาม
ฮิตเลอร์ยังคงพยายามหลีกเลี่ยงสงครามโดยติดต่อกับพันธมิตรเพื่อพูดคุย
ซึ่งพวกเขาปฏิเสธที่จะเข้าร่วมทุกครั้ง
ฮิตเลอร์ยังเขียนจดหมายจากใจถึงประธานาธิบดีดาลาเดียร์ของฝรั่งเศสด้วย
เพียงไม่กี่วันหลังจากที่ริบเบนทรอพและโมโลตอฟได้ทำข้อตกลงที่เสร็จสิ้นในมอสโก
แล้วในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2473
หนังสือพิมพ์โปแลนด์ผู้มีอิทธิพล The League of Great Powers
ได้มีประกาศดังต่อไปนี้
“การต่อสู้ระหว่างโปแลนด์และเยอรมนีเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
เราต้องเตรียมตัวรับมืออย่างเป็นระบบ
...ความพ่ายแพ้ของเยอรมนีต้องเกิดจากกองทัพโปแลนด์
ใจกลางดินแดนเพื่อถล่มเยอรมนีให้ถึงแก่ใจ
ในสงครามกับเยอรมนี จะไม่มีนักโทษ
และจะไม่มีที่ว่างสำหรับความรู้สึกของมนุษย์หรือความรู้สึกทางวัฒนธรรม
โลกจะสั่นสะเทือนก่อนสงครามเยอรมัน-โปแลนด์
เราจะปลุกให้ทหารของเรามีอารมณ์เสียสละเหนือมนุษย์
และวิญญาณแห่งการแก้แค้นและความโหดร้ายอย่างไร้ความปราณี"
หนังสือพิมพ์วอร์ซอ Depesza เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2482
ได้ดำเนินการข้อความต่อไปนี้:
“เราพร้อมที่จะทำสัญญากับปีศาจแล้ว
ถ้าเขาช่วยเราต่อสู้กับฮิตเลอร์ ฟัง:
กับเยอรมนีไม่เพียงแต่กับฮิตเลอร์เท่านั้น
เลือดเยอรมันจะหลั่งไหลในสงครามในอนาคตในลำธารเช่นนี้
เหมือนไม่ได้เห็นมาตั้งแต่แรกเริ่มของโลก”
จอมพล Rydz-Smigly ของโปแลนด์กล่าวในเดลี่เมล์เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2482 ว่า:
“โปแลนด์ต้องการทำสงครามกับเยอรมนี
และเยอรมนีก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้แม้ว่าเธอต้องการก็ตาม”
เอกอัครราชทูตโปแลนด์ประจำกรุงปารีสกล่าวเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2482 ว่า:
“มันจะเป็นกองทัพโปแลนด์ที่จะบุกเยอรมนีในวันแรกของสงคราม”
Lord Beaverbrook เป็นหนังสือพิมพ์ชั้นนำ (?) ในบริเตนใหญ่
His Daily Express เป็นหนังสือพิมพ์ที่มีผู้อ่านมากที่สุดในโลกในขณะนั้น
ในจดหมายส่วนตัวที่เขียนเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2481 เขาเขียนว่า:
“มีชาวยิวชาวเยอรมัน 20,000 คนในอังกฤษ อยู่ในสายอาชีพและกำลังค้นคว้าวิจัย”
พวกเขาทั้งหมดทำงานกับที่พักกับเยอรมนี
ชาวยิวมีตำแหน่งใหญ่ในสื่อที่นี่...
อย่างน้อยฉันก็หวั่นไหว ชาวยิวอาจขับไล่เราเข้าสู่สงคราม”
ในที่สุดฮิตเลอร์ได้ประกาศต่อเอกอัครราชทูตอังกฤษ เซอร์เนวิลล์ เฮนเดอร์สัน
เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2482:
“การยั่วยุของโปแลนด์กลายเป็นสิ่งที่ทนไม่ได้”
เจ้าหน้าที่โปแลนด์ได้รับการสนับสนุนให้โจมตีเยอรมนี
ตามคำสัญญาของเอกอัครราชทูตอังกฤษ เซอร์ ฮาวเวิร์ด วิลเลียม เคนนาร์ด
และเอกอัครราชทูตฝรั่งเศส ลีออน โนเอล
พวกเขาได้สัญญาไว้ว่าอังกฤษและฝรั่งเศส
โปแลนด์จะมาช่วยเหลือทันทีหากเยอรมนีโจมตี
ฮิตเลอร์กล่าวถึงการละเมิดชายแดนมากกว่า 30 ครั้งในเดือนสิงหาคมปีเดียว
ในสุนทรพจน์ที่รัฐสภาไรช์สทาคเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2482
ในช่วงสัปดาห์สุดท้ายของเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2482
ในที่สุดชาวเยอรมันก็ถูกคุกคามในหมู่บ้านด้วยการแสดงออก
"ฆ่าพวกมันออกไป"
การโฆษณาชวนเชื่อทางเชื้อชาติในโปแลนด์ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นสื่อของชาวยิว
มีบทบาทสำคัญในการประหัตประหารชนกลุ่มน้อยชาวเยอรมัน
การโจมตีถึงจุดสุดยอดในวันที่ 3 กันยายน ที่เมืองบรอมเบิร์ก
ในสิ่งที่เรียกว่าวันอาทิตย์นองเลือด
กองทัพโปแลนด์ให้การสนับสนุนพลเรือนและพลพรรคโปแลนด์อย่างเต็มที่
ตามล่าสังหารชนกลุ่มน้อยชาวเยอรมันที่ยังเหลืออยู่ในโปแลนด์
ตามแนวทางปฏิบัติมาตรฐานของคอมมิวนิสต์ ประชากรชาวเยอรมันถูกตามล่า
บ้านถูกตรวจค้น และชาวเยอรมันกลุ่มน้อยถูกทุบตีและข่มขืน
โดยปกติแล้วพวกมันจะถูกต้อนรวมกัน ถูกขับออกไป และถูกสังหารหมู่
ในจุดที่แยกได้ครั้งละ 39, 48, 53 ถึง 104
อย่างน้อย 5,500 ตัวถูกฆ่าเหมือนหมู
เด็ก ๆ ถูกตอกตะปูในโรงนา
ผู้หญิงถูกข่มขืนและใช้ขวานฟันจนตาย
ผู้ชายถูกทุบตีและถูกฟันจนตาย
ชาวเยอรมัน 328 คนถูกต้อนเข้าไปในโบสถ์โปรเตสแตนต์ในเมืองบรอมเบิร์ก
หลังจากนั้นโบสถ์ก็ถูกจุดไฟ มีผู้เสียชีวิตทั้งหมด 328 ราย
การสังหารหมู่ในเมืองบรอมเบิร์กจะถูกซ่อนไว้จากหนังสือประวัติศาสตร์ของเรา
ปัจจุบัน การสังหารหมู่เหล่านี้กลายเป็นเรื่องเลวร้ายที่สุดครั้งหนึ่ง
และอาชญากรรมอันโหดร้ายที่เคยเกิดขึ้นกับประชากรพลเรือน
ลีออน เดเกรลล์ กล่าวว่า:
“ในบรรดาอาชญากรรมทั้งหมดของสงครามโลกครั้งที่สอง
ไม่มีใครเคยได้ยินเกี่ยวกับการสังหารหมู่ขายส่ง
ที่เกิดขึ้นในโปแลนด์ก่อนสงคราม
ผู้ชาย ผู้หญิง และเด็กชาวเยอรมันหลายพันคนถูกสังหารหมู่
ในรูปแบบที่น่าสยดสยองที่สุดโดยกลุ่มคนที่โกรธแค้น (?)"
ฮิตเลอร์ตัดสินใจยุติการสังหารหมู่และรีบเข้าไปช่วยเหลือ
ในที่สุดเยอรมนีก็ตอบโต้ในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2482
ในวันเดียวกับที่ดานซิกถูกเยอรมนียึดอย่างเป็นทางการ
เยอรมนีบุกโปแลนด์และยึดดินแดนคืน
ที่ถูกพรากไปจากเธอโดยสนธิสัญญาแวร์ซาย
สงครามกับโปแลนด์กินเวลาเพียง 29 วัน
Blitzkrieg เข้ายึดโปแลนด์ด้วยความประหลาดใจ
การกระทำรุนแรงต่อชาวเยอรมันจะดำเนินต่อไป
และในที่สุดก็รวมชาวเยอรมันที่ถูกสังหารทั้งหมด 58,000 คน
การสังหารหมู่ชาวเยอรมันยุติลงในวันที่ 18 กันยายน
เมื่อกองทัพเยอรมันมาถึง(?)
“ฉันพูดในนามของเหตุผล
ฉันไม่เห็นเหตุผลที่สามารถบังคับให้สงครามครั้งนี้ดำเนินต่อไปได้ " - อดอล์ฟฮิตเลอร์
วันที่นายธนาคารได้รับสงคราม 3 กันยายน พ.ศ. 2482
ฉันกำลังพูดกับคุณจากห้องคณะรัฐมนตรีที่ 10 ถนนดาวนิง
เช้าวันนี้ เอกอัครราชทูตอังกฤษ ณ กรุงเบอร์ลิน กล่าวมอบตัวแก่รัฐบาลเยอรมัน
บันทึกสุดท้ายระบุว่า เว้นแต่เราจะได้ยินจากพวกเขาภายใน 11 โมง
ว่าพวกเขาได้เตรียมถอนทหารออกจากโปแลนด์ทันที
สงครามจะเกิดขึ้นระหว่างเรา
ฉันต้องบอกคุณตอนนี้ว่าไม่ได้รับการดำเนินการดังกล่าว
และด้วยเหตุนี้ประเทศนี้จึงทำสงครามกับเยอรมนี
ชาวเยอรมันที่ได้รับการปลดปล่อยยินดีต้อนรับฮิตเลอร์สู่ดานซิกในฐานะวีรบุรุษ
หลังจากปิดกั้นเส้นทางการเจรจาอย่างสันติแล้ว
เจ็ดปีก่อนสงครามอังกฤษและฝรั่งเศส
ประกาศสงครามกับเยอรมนีเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2482
เมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2561
ระเบิดลูกแรกถูกทิ้งลงบนดินเยอรมันโดยกองทัพอากาศ
จากนั้นสหภาพโซเวียตก็บุกโปแลนด์จากทางตะวันออกและสังหารหมู่
ชาวโปแลนด์ผู้บริสุทธิ์นับหมื่นคน แต่ฝ่ายพันธมิตรไม่ได้พูดอะไรเลย
ฝ่ายสัมพันธมิตรใช้โปแลนด์เป็นเพียงหุ่นจำลองในการเริ่มสงคราม
เชอร์ชิลล์จะยอมแพ้โปแลนด์ด้วยซ้ำ
และยุโรปตะวันออกทั้งหมดไปยังโซเวียตหลังสงคราม
ฝรั่งเศสบุกเยอรมนีจริงๆ เมื่อวันที่ 7 กันยายน
กองทัพเยอรมัน,
ตอนนี้เสริมด้วยกองทหารที่กลับมาจากการทัพโปแลนด์
ได้ทำการตอบโต้
ซึ่งยึดคืนดินแดนที่เสียไปจากการรุกรานของฝรั่งเศส
ในการปลดปล่อยสิ่งที่ฝรั่งเศสรุกราน
ชาวเยอรมันสูญเสียทหาร 196 นาย สูญหาย 114 นาย บาดเจ็บ 356 นาย
เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2482 สงครามเยอรมัน-โปแลนด์สิ้นสุดลงแล้ว
ภารกิจของฮิตเลอร์สำเร็จแล้ว
หากบริเตนใหญ่และฝรั่งเศสไม่ประกาศสงคราม
สงครามคงจะหยุดลงตรงนั้น
ชีวิตหลายล้านชีวิตจะได้รับการช่วยชีวิต
อย่างไรก็ตาม อังกฤษมีแผนจะทำสงครามระยะยาว
และพวกเขาไม่ต้องการความสงบสุข
ช่วงเวลาอันเงียบสงบระหว่างสิ้นสุดสงครามโปแลนด์จนถึงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2483
เรียกว่าสงครามลวง
ในช่วงเวลานี้ เยอรมนียังคงเจรจาเพื่อสันติภาพต่อไป
ดยุกแห่งอังกฤษ อาเธอร์ เวลสลีย์ ดยุคที่ 5 แห่งเวลลิงตัน กล่าวว่า:
“การประกาศสงครามครั้งนี้
เป็นความผิดของผู้ต่อต้านผู้ปราศรัยและชาวยิวที่ร่วมเพศ”
ในระหว่างการปราศรัยเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2482
ฮิตเลอร์ร้องขอสันติภาพอีกครั้ง เขาพูดว่า:
"ในเวลาไม่นานและในสถานที่ใด
ฉันเคยกระทำการขัดต่อผลประโยชน์ของอังกฤษบ้างไหม...
ฉันเชื่อว่าแม้กระทั่งทุกวันนี้จะมีสันติภาพที่แท้จริงได้ในยุโรปเท่านั้น
และทั่วโลกหากเยอรมนีและอังกฤษเกิดความเข้าใจกัน”
ชาวโปแลนด์ส่วนใหญ่เข้าใจ
ว่าเยอรมันไม่ใช่ศัตรูที่แท้จริงของพวกเขา
และไม่มีส่วนช่วยในเกมแต่อย่างใด
ความขัดแย้งชายแดนเกิดขึ้นจากพรรคพวกโปแลนด์หรือยิว
ได้รับการสนับสนุนจากสื่อมวลชนของชาวยิวและสมิกลี เผด็จการโปแลนด์
ทำงานร่วมกับรูสเวลต์อย่างใกล้ชิด
คอลเลกชันเอกสารลับของโปแลนด์ที่ตกไปอยู่ในมือของชาวเยอรมัน
เมื่อวอร์ซอถูกยึดในเดือนกันยายน พ.ศ. 2482
กำหนดบทบาทสำคัญของรูสเวลต์ไว้อย่างชัดเจน
ในการนำสงครามโลกครั้งที่สอง
พวกเขายังเปิดเผยกองกำลังเบื้องหลังรูสเวลต์ที่ผลักดันให้เกิดสงคราม
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2482 อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ กล่าวว่า:
“ฉันได้มอบมิตรภาพครั้งแล้วครั้งเล่า
และหากจำเป็น ความร่วมมือที่ใกล้ชิดกับอังกฤษมากที่สุด
แต่ความรักไม่อาจเสนอได้จากด้านเดียวเท่านั้น
มันก็ต้องพบกับการตอบแทนของอีกฝ่าย
เยอรมนีไม่ได้แสวงหาผลประโยชน์ใดๆ ในชาติตะวันตก”
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2482 ฮิตเลอร์ประกาศในสุนทรพจน์เกี่ยวกับข้อเสนอสันติภาพใหม่
เพื่อป้องกันไม่ให้ชาวยุโรปถูกสังหารในสงครามที่ไร้เหตุผลมากขึ้น
หากฝ่ายสัมพันธมิตรต้องการความสงบสุข
พวกเขาคงได้จับมือที่ยื่นมาหาพวกเขามานานแล้ว แต่ไม่ใช่
ชะตากรรมของแผนนี้ก็เหมือนกันทุกประการ
เช่นเดียวกับการอุทธรณ์อื่นๆ ก่อนหน้านี้ทั้งหมดของฮิตเลอร์ - ไม่มีการตอบสนอง
เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2482 รูสเวลต์และที่ปรึกษาชาวยิว เบอร์นาร์ด บารุค
แทนที่จะตัดสินใจยกเลิกการกระทำที่เป็นกลางก่อนหน้านี้
เพื่อให้สามารถขายอาวุธให้กับประเทศที่ทำสงครามได้
และในไม่ช้าก็จะเข้าสู่สงครามครั้งใหม่กับเยอรมนี
Daily Herald กล่าวในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2482:
“หยุดพูดเรื่องสันติภาพได้แล้ว! ทำลายเยอรมนีเป็นชิ้นๆ!”
ฮิตเลอร์ร้องขอให้ฝ่ายสัมพันธมิตรถอนการประกาศสงคราม:
“การทาบทามเพื่อสันติภาพของฉันทั้งหมดถูกปฏิเสธและมีการประกาศสงครามกับเรา...
ชาวเยอรมันไม่มีความเกลียดชัง ไม่มีความรู้สึกต่ำต้อย
ต่อชาวอังกฤษหรือชาวฝรั่งเศส"
สำหรับฝรั่งเศสเขากล่าวว่า:
"ฉันแสดงความปรารถนาต่อฝรั่งเศสเสมอที่จะฝังความเป็นศัตรูกันในสมัยโบราณของเราตลอดไป
และนำสองชาตินี้มารวมกันซึ่งมีอดีตอันรุ่งโรจน์เช่นนี้”
สำหรับชาวอังกฤษ ฮิตเลอร์พูดว่า:
“ฉันได้ทุ่มเทความพยายามไม่น้อยเพื่อบรรลุมิตรภาพแองโกล-เยอรมัน
ฉันไม่เคยกระทำการขัดต่อผลประโยชน์ของอังกฤษเลยสักครั้งและไม่ว่าที่ไหน...
เหตุใดจึงต้องทำสงครามในตะวันตกครั้งนี้?”
หยุดวิลเฟรด
ฝ่ายสัมพันธมิตรวางแผนบุกนอร์เวย์และสวีเดน
โจมตีตัดทรัพยากรแร่เหล็กของเยอรมนีออกจากสวีเดน
โดยการขุดน่านน้ำนอร์เวย์อย่างผิดกฎหมาย
แล้วเข้ายึดครองท่าเรือนาร์วิคที่สำคัญของนอร์เวย์
เมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2483
อังกฤษละเมิดความเป็นกลางของนอร์เวย์โดยการขุดน่านน้ำนอร์เวย์
มีแผนการสร้างฐานปฏิบัติการในเดนมาร์กด้วย
เพื่อนบ้านที่เป็นกลางของเยอรมนีทางตอนเหนือ
แผนของฝ่ายพันธมิตรเหล่านี้เรียกว่า: 'ปฏิบัติการวิลเฟรดและแผน R 4'
นักการเมืองชาวนอร์เวย์ชื่อ Vidkun Quisling
ยืนยันการมีอยู่ของแผนพันธมิตรเหล่านี้
ควิสลิ่งรับราชการทหารตั้งแต่ปี 1911 จนถึงกลางทศวรรษที่ 20
เชี่ยวชาญในกิจการรัสเซีย
เขาประจำการอยู่ที่รัสเซียและเห็นบอลเชวิคเล่นโดยตรง
ในปี พ.ศ. 2472 เขากลับมายังนอร์เวย์และทำหน้าที่เป็นนักการทูต
และรัฐมนตรีกลาโหมของทั้งสองรัฐบาลในเวลาต่อมา
ในปี 1930 เขาเขียนว่า "รัสเซียและตัวเรา"
ซึ่งเขาพูดถึงอันตรายของลัทธิบอลเชวิส
ในปี พ.ศ. 2476 เขาได้ก่อตั้ง National Collection
พรรคเอกภาพแห่งชาติเพื่อปกป้องนอร์เวย์จากการคุกคามของลัทธิคอมมิวนิสต์
ในวันเกิดปีที่ 50 ของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ควิสลิงได้ส่งการ์ด
ขอบคุณเขาที่ช่วยยุโรปจากลัทธิบอลเชวิสและการครอบงำของชาวยิว
ฮิตเลอร์บอกกับควิสลิ่งว่า:
“หลังจากยื่นข้อเสนอต่ออังกฤษครั้งแล้วครั้งเล่า
ในการปรับโครงสร้างองค์กรของยุโรป
ตอนนี้ฉันพบว่าตัวเองถูกบังคับให้ต่อต้านความตั้งใจที่จะต่อสู้กับอังกฤษในครั้งนี้”
Quisling ผู้เห็นอกเห็นใจเยอรมนีไม่ต้องการประเทศของเขา
กลายเป็นสนามรบจึงแจ้งให้ฮิตเลอร์ทราบถึงแผนการนี้
เพื่อทำสงครามจากสองประเทศสแกนดิเนเวีย
ในเวลาเช้าตรู่ของวันที่ 9 เมษายน พ.ศ.2483
เยอรมนีจึงนำปฏิบัติการเวเซอรูบุงไปปฏิบัติอย่างรวดเร็ว
และเข้ามายึดครองเดนมาร์ก แล้วก็ถึงท่าเรือนาร์วิกของนอร์เวย์
ก่อนที่อังกฤษจะวางทุ่นระเบิดได้
นี่เป็นการซ้อมรบเชิงป้องกัน
ต่อต้านปฏิบัติการของพันธมิตรที่วางแผนไว้ วิลเฟรด และแผน R 4
ดังนั้นฮิตเลอร์จึงป้องกันไม่ให้สหราชอาณาจักรใช้นอร์เวย์และเดนมาร์ก
เป็นพื้นฐานของการดำเนินการกับการขนส่งของเยอรมัน
นักการทูตเยอรมันยืนยันอย่างใจเย็นต่อความเป็นผู้นำของประเทศสแกนดิเนเวียว่า
เยอรมนีไม่แสวงหาการพิชิตหรือการแทรกแซงกิจการภายในของตน
ชาวเยอรมันทิ้งใบปลิวเหนือเดนมาร์กซึ่งอธิบายการกระทำของพวกเขา
ประณามการอุ่นเครื่องและการโฆษณาชวนเชื่อของอังกฤษที่ต่อต้านชาวเยอรมัน
และให้ความมั่นใจแก่ชาวเดนมาร์กว่าเยอรมนีจะปกป้องประเทศของตน
ชีวิตภายใต้การยึดครองของเยอรมันอย่างจำกัดดำเนินไปโดยไม่มีปัญหาใดๆ
สำหรับชาวสแกนดิเนเวียในช่วงสงครามและชาวนอร์ดิกส่วนใหญ่
ดีใจที่พวกเขาได้รับการคุ้มครองจากชาวเยอรมัน
คำร้องขอสันติภาพของฮิตเลอร์ถูกเพิกเฉยซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ขณะที่กองทหารอังกฤษและฝรั่งเศสได้รวมพลกันทางตอนเหนือของฝรั่งเศส
มีการหารือกันอย่างเปิดเผยถึงแผนการที่จะรุกคืบไปทางตะวันออกสู่เยอรมนี
ผ่านเบลเยียมและฮอลแลนด์
เพื่อเป็นการป้องกันตนเองของชาติอีกประการหนึ่ง
เยอรมนีเข้าต่อสู้กับฝ่ายสัมพันธมิตรก่อนที่ฝ่ายสัมพันธมิตรจะบุกเยอรมนี
และทรงสถาปนาสนธิสัญญาแวร์ซียส์ฉบับที่ 2 ขึ้นใหม่กับเธอ
กองทัพอังกฤษและฝรั่งเศสสู้กันไม่ได้
สำหรับกลยุทธ์ใหม่ที่เรียกว่า Blitzkrieg
ถึงอังกฤษและฝรั่งเศส
ผู้ซึ่งมุ่งหวังจะสู้รบในสนามเพลาะเหมือนเช่นในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
เครื่องจักรสงครามเยอรมันรุ่นใหม่นี้สร้างความประหลาดใจที่พวกเขารับมือไม่ได้
ชาวเยอรมันยึดดินแดนและทรัพยากรที่สำคัญอย่างรวดเร็ว
ซึ่งขนาบข้างและติดกับฝ่ายสัมพันธมิตรบนชายฝั่งฝรั่งเศส
ฮิตเลอร์บุกโจมตีประเทศสมาชิกสันนิบาตชาติอย่างเบลเยียมและเนเธอร์แลนด์
สำหรับที่ตั้งทางยุทธศาสตร์และสำหรับการร่วมมือกับฝ่ายสัมพันธมิตร
รัฐบาลของประเทศต่ำอยู่ภายใต้แรงกดดันจากพันธมิตรอย่างรุนแรง
เพื่อให้ผ่านได้อย่างปลอดภัยสำหรับการโจมตีของพันธมิตรที่วางแผนไว้
บนพื้นที่ชนบทของประเทศเยอรมนี
ต่อมารัฐบาลเยอรมันได้ตีพิมพ์บทความภาษาอังกฤษจำนวน 50 หน้าชื่อว่า
"การวางอุบายของพันธมิตรในประเทศต่ำ"
ซึ่งเป็นการให้รายละเอียดความร่วมมือกับฝ่ายสัมพันธมิตรอย่างเต็มที่
อธิบายว่าทำไมชาวเยอรมันจึงบุกโจมตีประเทศต่ำอย่างมีกลยุทธ์
สื่อตะวันตกและนักประวัติศาสตร์สมัยใหม่
ได้เก็บข้อกล่าวหาเหล่านี้เป็นความลับจากสาธารณะนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
สื่อที่เป็นของชาวยิว เช่นเดียวกับหนังสือประวัติศาสตร์ในปัจจุบัน
แทนที่จะวาดภาพ Blitz เป็น
การพิชิตของนาซีในฮอลแลนด์ เบลเยียม และฝรั่งเศส
Alfred Duff Cooper เพื่อนร่วมงานของ Churchill กล่าวว่า:
"สงครามประหารชีวิตต่อชาวเยอรมันทุกคน"
ลอร์ดบีเวอร์บรูคเขียนถึงแฟรงก์ แกนเนตต์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2481 ว่า:
“ชาวยิวกำลังตามล่านายกรัฐมนตรีแชมเบอร์เลน
เขากำลังถูกพวกเขาคุกคามอย่างหนัก...
ชาวยิวทั้งหมดต่อต้านเขา...
พวกเขาได้มีตำแหน่งใหญ่ในสื่อที่นี่...
ฉันตกใจมาก ชาวยิวอาจขับไล่เราเข้าสู่สงคราม
และอิทธิพลทางการเมืองของพวกเขากำลังขับเคลื่อนเราไปในทิศทางนั้น”
วันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2483 มหาดเล็กลาออก
และวินสตัน เชอร์ชิลขึ้นสู่อำนาจโดยไม่ได้รับความยินยอมจากประชาชน
เชอร์ชิลล์เกิดเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2417
สู่ชนชั้นสูงแห่งบริเตนใหญ่
เขาเข้าร่วมกองทัพและเขียนหนังสือยอดนิยมเกี่ยวกับการผจญภัยทางทหารของเขา
เชอร์ชิลล์เป็นผู้สนับสนุนสุพันธุศาสตร์และแนะนำพระราชบัญญัติความบกพร่องทางจิต
ที่ต้องการผู้ที่มีความบกพร่องทางจิต
กักขังอยู่ในสถาบันไปตลอดชีวิต
แม้ว่าเดิมทีเขาต้องการทำหมัน
เขายังแนะนำงบประมาณของประชาชนซึ่งเพิ่มภาษีให้กับคนรวย
เพื่อเป็นทุนสนับสนุนโครงการเพื่อสังคม
เขาช่วยกำหนดค่าแรงขั้นต่ำครั้งแรกของประเทศของเขา
และเงินบำนาญสำหรับผู้ว่างงาน
เขาอยู่เบื้องหลังพระราชบัญญัติการประกันภัยแห่งชาติ
ซึ่งให้สวัสดิการการเจ็บป่วยและการว่างงาน
วันเดียวกับที่เขาขึ้นสู่อำนาจ
เชอร์ชิลล์บุกไอซ์แลนด์เล็กๆ ที่เป็นกลาง
ในการบุกรุกที่มีชื่อรหัสว่า Operation Fork
ไอซ์แลนด์เป็นประเทศที่เป็นกลาง แต่นั่นดูเหมือนจะไม่สำคัญจริงๆ
การยึดครองนี้จะช่วยให้อังกฤษควบคุมมหาสมุทรแอตแลนติกได้
อังกฤษเคลื่อนตัวเข้ามาอย่างรวดเร็ว ทำให้เครือข่ายการสื่อสารหยุดชะงัก
และการรักษาสถานที่ลงจอด
รัฐบาลไอซ์แลนด์ประท้วงการละเมิดความเป็นกลางของพวกเขา
เจ้าหน้าที่ตำรวจไอซ์แลนด์ต้องการหยุดการรุกรานของอังกฤษ
แต่ต่อมาพวกเขาก็ตัดสินใจว่าจะไม่ต่อต้านกองกำลังอังกฤษที่มีอำนาจเหนือกว่า
สหรัฐฯ ตั้งใจจะใช้ไอซ์แลนด์ที่เป็นกลาง
เป็นฐานปฏิบัติการทางเรือในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ
ผู้ชายจำนวนมากจากไอซ์แลนด์อาสาต่อสู้เพื่อ Waffen-SS แทน
วันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2483 ที่ดันเคิร์ก ฮิตเลอร์มีโอกาส
เพื่อยึดกองทัพอังกฤษทั้งหมดแต่เลือกที่จะไม่ทำ
เขาได้ออกคำสั่งหยุดแทน
และชะลอการโจมตีออกไปอีกสองวัน เหลือเวลาอังกฤษ
เพื่อการอพยพอย่างวุ่นวายจากท่าเรือดันเคิร์ก
หวังว่าอังกฤษจะวางอาวุธในที่สุด
และเพื่อพวกเขาจะได้มีสันติสุข
เกือบทุกคนเห็นว่านี่เป็นสัญญาณแห่งสันติภาพ
ปืนใหญ่ รถถัง และรถหุ้มเกราะทั้งหมด
ถูกทิ้งไว้บนชายฝั่งฝรั่งเศส
นายพลฟอน บลอมเบิร์ก ฟริตซ์ ชาวเยอรมันกล่าวถึงคำสั่งระงับว่า:
“ฮิตเลอร์ทำให้เราประหลาดใจโดยพูดด้วยความชื่นชมต่อจักรวรรดิอังกฤษ
ถึงความจำเป็นในการดำรงอยู่ของมัน
และอารยธรรมที่อังกฤษได้นำเข้ามาสู่โลก
เขาเปรียบเทียบจักรวรรดิอังกฤษกับคริสตจักรคาทอลิก
บอกว่าทั้งสองเป็นองค์ประกอบสำคัญของความมั่นคงในโลก
เขาบอกว่าทุกสิ่งที่เขาต้องการจากอังกฤษ
คือเธอควรยอมรับตำแหน่งของเยอรมนีในทวีปนี้
การคืนอาณานิคมของเยอรมนีอาจเป็นสิ่งที่พึงปรารถนา แต่ก็ไม่จำเป็น
และเขาจะเสนอที่จะสนับสนุนอังกฤษด้วยกองทหารด้วยซ้ำ
หากเธอต้องเข้าไปพัวพันกับความยากลำบากทุกที่”
ตอนนี้เชอร์ชิลล์เมาเกินกว่าจะกล่าวสุนทรพจน์ด้วยตัวเอง
เมามากจนเขาจ้างนักแสดง นอร์แมน เชลลีย์
ผู้พากย์เสียงวินนี่เดอะพูห์ในชั่วโมงเด็กของ BBC เพื่อแอบอ้างเป็นเขา
เขาได้กล่าวสุนทรพจน์ทางวิทยุที่โด่งดังที่สุดในประวัติศาสตร์อังกฤษในศตวรรษที่ 20
แอบอ้างเป็นเชอร์ชิลล์และหลอกผู้ฟังหลายสิบล้านคน
หลังจากหกสัปดาห์ของการโจมตีแบบสายฟ้าแลบของเยอรมัน ปารีสก็ตกเป็นของฮิตเลอร์
ฮิตเลอร์และจอมพล Petain ได้สร้างสันติภาพ
การสงบศึกได้ลงนามในรถรางขบวนเดียวกัน
ซึ่งเยอรมนียอมจำนนหลังสงครามโลกครั้งที่ 1
หลังจากเสร็จสิ้นการมอบหมาย ฮิตเลอร์ก็กลับบ้านที่เบอร์ลิน
ซึ่งเขาได้รับการต้อนรับกลับบ้านในฐานะวีรบุรุษของชาติ
ชีวิตทางตอนเหนือของฝรั่งเศสดำเนินไปอย่างสงบสุขสำหรับพลเรือนชาวฝรั่งเศส
ในช่วงสงครามชั่วคราวที่เยอรมันยึดครองระหว่างปี 1940 ถึง 1944
มารยาทของผู้ยึดครองชาวเยอรมันนั้นไร้ที่ติ
ผู้หญิงฝรั่งเศสจำนวนมากตกหลุมรักทหารเยอรมันด้วยซ้ำ
ในวันเดียวกันนั้นเอง ฮิตเลอร์ผ่านทางบุคคลที่สามของสวีเดน
เสนอให้อังกฤษมีข้อเสนอสันติภาพอีกครั้งหนึ่ง
ชาวเยอรมันติดต่อกับเอกอัครราชทูตอังกฤษประจำสวีเดน Victor Mallet
ผ่านผู้พิพากษาศาลฎีกาของสวีเดน Ekeberg
ซึ่งเป็นที่รู้จักของที่ปรึกษากฎหมายของฮิตเลอร์ ลุดวิก ไวส์เซาเออร์
ข้อเสนอสันติภาพใหม่ของฮิตเลอร์มีดังนี้:
จักรวรรดิอังกฤษยังคงรักษาอาณานิคมทั้งหมดไว้
ตำแหน่งของเยอรมนีในทวีปนี้จะไม่ถูกตั้งคำถาม
ทุกคำถามเกี่ยวกับทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
และอาณานิคมฝรั่งเศส เบลเยียม และดัตช์ก็เปิดให้มีการหารือกัน
โปแลนด์. ต้องมีรัฐโปแลนด์อยู่
อดีตรัฐเชโกสโลวาเกียยังคงเป็นอิสระ
แต่อยู่ภายใต้การคุ้มครองของเยอรมัน
ข้อเสนอสันติภาพของฮิตเลอร์ไม่ได้เรียกร้องอะไรจากบริเตนใหญ่
และระบุว่ารัฐที่เยอรมนียึดครองในปัจจุบันจะถูกยึดครอง
เนื่องจากการยึดครองของเยอรมนีเป็นเพียงชั่วคราวเท่านั้น
เนื่องจากสถานการณ์สงครามในปัจจุบัน
แต่ไม่มี. วินสตัน เชอร์ชิลไม่สนใจที่จะสร้างสันติภาพ
ข้อเสนอนี้ถูกปฏิเสธ
ต้องขอบคุณเชอร์ชิลล์ที่ทำให้ความพยายามสันติภาพของเยอรมนีผ่านสวีเดนล้มเหลวเช่นกัน
ในช่วงบ่ายของวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2483
จูเซปเป บาสเตียนีนี เอกอัครราชทูตอิตาลีประจำลอนดอน
ขอเข้าพบรัฐมนตรีต่างประเทศอังกฤษ ลอร์ด แฮลิแฟกซ์
เพื่อหารือเกี่ยวกับความเป็นกลางของอิตาลี
และการไกล่เกลี่ยของอิตาลีระหว่างฝ่ายสัมพันธมิตรและเยอรมนี
บาสเตียนินีเผยเป้าหมายของเบนิโต มุสโสลินีชาวอิตาลี
คือการเจรจาข้อตกลงซึ่งมิใช่เพียงการสงบศึกเท่านั้น
แต่จะปกป้องสันติภาพของยุโรปไปตลอดศตวรรษ
แฮลิแฟกซ์ตอบรับอย่างดี
และนำแนวคิดนี้ไปเสนอต่อคณะรัฐมนตรีสงครามของอังกฤษ
ซึ่งเขาสรุปการประชุมกับบาสเตียนนีนี
และกระตุ้นให้เพื่อนร่วมงานพิจารณาการไกล่เกลี่ยของอิตาลี
ขอย้ำอีกครั้งว่าเชอร์ชิลล์คงไม่มีมันเลย
เพราะเขาไม่สนใจที่จะสร้างสันติภาพ
เชอร์ชิลไม่เคยพิจารณาข้อเสนอของมุสโสลินีเลยแม้แต่ครั้งเดียว
เพื่อไกล่เกลี่ยสันติภาพระหว่างอังกฤษและเยอรมนี
เรื่องก็ดับไปในที่สุด
ต้องขอบคุณเชอร์ชิลล์ที่ทำให้ข้อเสนอสันติภาพของเยอรมนีผ่านอิตาลีล้มเหลวเช่นกัน
แทนที่จะยอมรับข้อเสนอสันติภาพใดๆ
เชอร์ชิลล์ตอบด้วยความหวาดกลัวชาวอังกฤษ
ด้วยความหวาดกลัวที่เล่าขานถึงการโจมตีด้วยแก๊สของเยอรมันที่กำลังจะเกิดขึ้น
หนึ่งเดือนหลังจากที่อังกฤษอพยพดันเคิร์ก
และชัยชนะของฝ่ายอักษะต่อฝรั่งเศส
ฮิตเลอร์ยื่นมือออกมาเป็นครั้งสุดท้าย
เพื่อยุติการนองเลือดอันไร้ความหมาย
ฉันมีโอกาสได้พูดคุยกับเขาโดยไม่มีเพื่อนอื่น...
และผมบอกเขาว่าเราจะมีโอกาสโจมตีลอนดอน
และลอนดอนก็ถูกปกคลุมไปด้วยหมอก และเราสามารถบินได้ด้วยทุกสิ่งที่เรามีอยู่
(?) 52 เหมือนที่เราทำในบาเซิล
แล้วเขาก็บอกว่า "หยุด หยุดเถอะ ฉันไม่อยากได้ยินเรื่องนี้"
การโจมตีอังกฤษทั้งหมดขัดต่อความคิดเห็นของฉัน ขัดต่อความตั้งใจของฉัน
ฉันอยากจะหยุดมันได้แล้ว
ประชากรชาวอังกฤษมีชนชั้นสูงเช่นนี้
และพวกเขาก็คล้ายกับชาวเยอรมันมาก
ฉันเกลียดที่จะต่อสู้กับอังกฤษ”
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2483 ฮิตเลอร์ทิ้งใบปลิวสันติภาพทั่วลอนดอน:
“ในชั่วโมงนี้ ฉันรู้สึกว่าเป็นหน้าที่ของฉันต่อหน้ามโนธรรมของตัวเอง
เพื่อเรียกร้องเหตุผลและสามัญสำนึกอีกครั้ง
ในบริเตนใหญ่ไม่แพ้ที่อื่น
ฉันไม่เห็นเหตุผลว่าทำไมสงครามครั้งนี้จึงต้องดำเนินต่อไป
ฉันเสียใจเมื่อนึกถึงการเสียสละที่มันจะเรียกร้อง
ฉันควรจะหลีกเลี่ยงพวกเขา”
แผ่นพับและสุนทรพจน์ที่ฮิตเลอร์เสนอข้อเสนอสันติภาพ
หลังจากข้อเสนอสันติภาพยังไม่เพียงพอ
เชอร์ชิลล์และที่ปรึกษาชาวยิวของเขาต้องการทำสงคราม
ฮิตเลอร์ยังติดต่อกับมหาตมะ คานธีอย่างใกล้ชิดระหว่างปี 1939 ถึง 1940
และทั้งคู่พยายามที่จะดึงพลังของฝ่ายพันธมิตรมาสู่ความรู้สึกและป้องกันไม่ให้เกิดสงคราม
คานธีเป็นเพื่อนที่จริงใจของฮิตเลอร์
ทั้งสองมีความสอดคล้องกันในหลายประเด็น
พวกเขาทั้งสองมาจากตำแหน่งด้านมนุษยธรรม
และรับรู้ถึงพลังชั่วร้ายที่พวกเขาเผชิญอยู่
คานธีรู้ว่าฮิตเลอร์จะเป็นความหวังสุดท้ายสำหรับสันติภาพในโลก
"เพื่อนรัก... เราไม่สงสัยในความกล้าหาญของคุณเลย
หรือการอุทิศตนเพื่อบ้านเกิดของคุณ
และเราไม่เชื่อว่าคุณเป็นสัตว์ประหลาดที่คู่ต่อสู้ของคุณอธิบายไว้”
คุณรู้ข้อเสนอของฉันไปอังกฤษ
ความทะเยอทะยานทั้งหมดของฉันคือการเข้าสู่ความจริงใจ
และมีความสัมพันธ์ฉันมิตรกับชาวอังกฤษ
การต่อสู้ของอังกฤษ
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ไม่เคยต้องการทำสงครามกับสหราชอาณาจักรเลย
และส่งข้อเสนอสันติภาพอันใจดีต่อไป
เพื่อรอคำตอบจากอังกฤษ ชาวเยอรมันยังคงนิ่งเฉย
มีแม้กระทั่งขบวนการสันติภาพครั้งใหญ่ในฤดูร้อนปี 1940 ในสหราชอาณาจักร
การชุมนุมเพื่อสันติภาพซ้ำแล้วซ้ำเล่าเกิดขึ้นนอกหน้าต่างของเชอร์ชิลล์
สมัยนั้นการประท้วงอาจเดินขบวนไปตามถนนดาวนิงขึ้นไป
หมายเลข 10 และยืนอยู่นอกหน้าต่างของเชอร์ชิลแล้วกรีดร้องและพูด
“เราเหนื่อยกับสงครามของคุณแล้ว เราต้องการความสงบสุข”
และมันก็เกิดขึ้น มีการชุมนุมซ้ำแล้วซ้ำอีกนอกหน้าต่างของเขา
เชอร์ชิลล์ตระหนักว่าเขาต้องการข้ออ้างเพื่อทำลายเยอรมนี
เพราะฮิตเลอร์ไม่ต้องการเริ่มทิ้งระเบิดในลอนดอน
ไม่มีทางอื่นใดที่เชอร์ชิลล์จะสามารถผลักดันชาวอเมริกันเข้าสู่สงครามได้
เว้นแต่เขาจะสามารถกระตุ้นให้ฮิตเลอร์ทำแบบนั้นได้
เชอร์ชิลล์อธิบายความตั้งใจของเขาให้โจ เคนเนดีฟัง
เอกอัครราชทูตสหรัฐอเมริกา บิดาของประธานาธิบดีผู้ล่วงลับ:
“ฉันอยากให้เยอรมันเริ่มทิ้งระเบิดลอนดอนโดยเร็วที่สุด
เพราะสิ่งนี้จะนำชาวอเมริกันเข้าสู่สงคราม และเหนือสิ่งอื่นใด
มันจะยุติขบวนการสันติภาพที่น่าอึดอัดใจและไม่สะดวกนี้
นั่นกำลังดำเนินไปในคณะรัฐมนตรีของฉันเองและในหมู่ประชากรชาวอังกฤษ”
ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเป็นเชอร์ชิลล์ ไม่ใช่ฮิตเลอร์
ซึ่งเป็นผู้ริเริ่มวางระเบิดพลเรือน
ตามอนุสัญญาเจนีวา การวางระเบิดพลเรือนถือเป็นอาชญากรรมสงครามครั้งใหญ่
แต่เชอร์ชิลล์จงใจสั่งให้กองทัพอากาศทำต่อไป
ช่วงเวลาอันเงียบสงบของสงครามลวงสิ้นสุดลงในวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2483
วันรุ่งขึ้นหลังจากที่เชอร์ชิลล์ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรี
ขณะที่เขาปล่อยสงครามทางอากาศเข้าใส่เมืองต่างๆ ของเยอรมันในทันที
เริ่มจากไฟร์บวร์ก
กองทัพอากาศอังกฤษได้รับคำสั่งให้วางระเบิดในพื้นที่พลเรือน
วันรุ่งขึ้น เขาเริ่มโจมตีเป้าหมายการขนส่งครั้งแรก
ในเขตอุตสาหกรรม Ruhr Valley ของเยอรมนี รวมถึงเมืองโคโลญจน์ด้วย
ในช่วงเดือนพฤษภาคม M�nchengladbach, Gelsenkirchen, Hamburg, Bremen,
เอสเซ่น, ดุยส์บวร์ก, ดุสเซลดอร์ฟ และฮาโนเวอร์ถูกโจมตี
ในเดือนมิถุนายน มีการโจมตีดอร์ทมุนด์, มันน์ไฮม์, แฟรงก์เฟิร์ต และโบชุม
ในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2483 เรือรบอังกฤษโจมตีหน่วยนาวิกโยธินฝรั่งเศส
ในเมืองท่า Oran ของแอฟริกาเหนือเพื่อไม่ให้ตกไปอยู่ในมือของชาวเยอรมัน
เชอร์ชิลล์ระบุอย่างชัดเจนว่าเขาไม่ต้องการความสงบสุข
เชอร์ชิลล์จึงสั่งโจมตีเบอร์ลิน
ซึ่งดำเนินต่อไปอีก 7 หรือ 10 วันข้างหน้า
ฮิตเลอร์ไม่ตอบสนอง
ไม่ใช่การโจมตีครั้งแรก ไม่ใช่การโจมตีครั้งที่สอง ไม่ใช่การโจมตีครั้งที่สามหรือสี่
แม้จะโกรธมากขึ้นเรื่อยๆก็ตาม
วันที่ 4 กันยายน ฮิตเลอร์กล่าวสุนทรพจน์อันโด่งดังที่ Sportspalast
(?) ฝูงชนที่ใหญ่ที่สุด นับหมื่น ผู้ชมที่ได้รับเลือก
เขาได้กล่าวสุนทรพจน์โดยกล่าวว่าคนบ้าคนนี้ในลอนดอน
ตอนนี้เขากำลังพยายามยั่วยุเราถ้าเราเลือก (?)
ถ้าเขาทิ้งระเบิด 10 ตัน เราก็กลับไปทิ้งระเบิด 100 ตัน
ถ้าเขาทิ้งระเบิด 100 ตันใส่เมืองของเรา
ย้อนกลับไปทิ้งพันตันได้ และสักวันหนึ่ง ฉันจะทำ...
หากพวกเขามาทำลายมันพูดได้ว่าพวกเขาสามารถทำลายเมืองของเราได้เขากล่าวว่า:
“ฉันจะกำจัดพวกมัน � ออสราเดียเรน � ออกไป ฉันจะกำจัดเมืองของพวกเขา”
คำพูดที่มีชื่อเสียงมาก
นี่คือสิ่งที่เชอร์ชิลล์รอคอย...
วันรุ่งขึ้น วันที่ 5 กันยายน มีการโจมตีครั้งใหญ่ในกรุงเบอร์ลิน
ในที่สุดวันที่ 6 กันยายน กลางวันแสกๆ บ่ายวันนั้น
อังกฤษ... ชาวลอนดอนได้ยินเสียงฝีเท้า
ของเครื่องบินทิ้งระเบิดเยอรมันที่กำลังเข้ามาใกล้เมือง...
และบ่ายวันนั้นวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2483 จุดเริ่มต้นของสายฟ้าแลบ
ชาวลอนดอน 6,000 คนเสียชีวิตและบาดเจ็บในพื้นที่นั้น
สิ่งที่เชอร์ชิลล์ต้องการ มันตรงกันข้ามกับสิ่งที่ฮิตเลอร์ต้องการ
ตอนนี้เชอร์ชิลล์หลอกเขาให้ทำท่าที่เขาไม่เคยอยากทำเลย
อันเป็นผลมาจากการจงใจยั่วยุของเชอร์ชิลล์
ในที่สุดฮิตเลอร์ผู้โกรธแค้นก็ตอบโต้และเริ่มทิ้งระเบิดที่ท่าเรือในลอนดอน
ฝั่งตะวันออกของลอนดอน ในที่สุดเมืองลอนดอน
และเวสต์เอนด์ในวันที่ 6 และ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2483
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2483 ชาวลอนดอน 7,000 คนเสียชีวิตจากเหตุระเบิด
เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2483 ตามคำสั่งของวินสตัน เชอร์ชิลล์
อังกฤษปล่อยระเบิดแรงสูง 100,000 ลูก
และระเบิดไฟ 14,000 ลูกในการวางระเบิดก่อการร้ายครั้งแรกโดยเจตนา
ของเขตพลเรือนของเมืองมันน์ไฮม์
รองประธานาธิบดี รูดอล์ฟ เฮสส์ เป็นมือขวาของฮิตเลอร์และเป็นเพื่อนเก่าแก่
เขาเป็นผู้บังคับบัญชาคนที่สองของเยอรมนี
เขาคือคนที่พิมพ์คำสั่ง 'Mein Kampf' ของฮิตเลอร์
ในปี 1940 ฮิตเลอร์ขอให้เฮสส์ติดต่อกับเพื่อนชาวอังกฤษของเขา
และบอกพวกเขาหรือผู้มีสิทธิเลือกตั้งว่าเยอรมนีมองหาสันติภาพเท่านั้น
เขาพูดกับรูดอล์ฟ เฮสส์เป็นการส่วนตัวว่า:
“คุณมีเพื่อนชนชั้นสูงในอังกฤษที่คุณพูดถึงอยู่เสมอ
คุณไม่สามารถติดต่อพวกเขาในทางใดทางหนึ่งได้?
บอกพวกเขาว่าเราไม่ต้องการอะไรจากอังกฤษ
ว่าเราเพียงต้องการความสงบสุข (?) ยุติสงคราม
คุณไม่สามารถส่งข้อความนี้ไปยังคนอังกฤษได้ทางใดทางหนึ่งหรือ
คุณได้รับการติดต่อเหล่านี้ที่นั่นเหรอ?” แต่ฮิตเลอร์พูดกับรูดอล์ฟ เฮสส์ว่า:
“คุณมีเพื่อนเหล่านี้อยู่ที่อังกฤษ ตอนนี้คุณสามารถติดต่อพวกเขาได้อย่างแน่นอน”
บอกอังกฤษว่าเราไม่ต้องการอะไร”
ข้อเสนอของเขาเพื่อสันติภาพมีดังต่อไปนี้:
ฮิตเลอร์จะเตรียมถอนทหารออกจากฝรั่งเศส
เนเธอร์แลนด์ เบลเยียม โปแลนด์ และแม้แต่เชโกสโลวาเกีย
เขายังต้องการข้อตกลงของอังกฤษด้วย
เพื่อให้มีอิสระทางตะวันออกเพื่อเอาชนะลัทธิคอมมิวนิสต์
เขายังต้องการพื้นที่อดีตเยอรมันกลับคืนมา
นอกจากนี้ฮิตเลอร์ยังได้เสนอให้กองทัพแวร์มัคท์ของเยอรมัน
จะปกป้องจักรวรรดิอังกฤษหากเธอถูกศัตรูคุกคาม
ในเดือนพฤษภาคมปี 1941 Hess บินปฏิบัติภารกิจเดี่ยว
กับ Messerschmitt Bf 110 เหนือสกอตแลนด์
ในสมัยที่เยอรมนีเป็นฝ่ายชนะสงคราม
เขากระโดดร่มโดยถือข้อเสนอสันติภาพอีกประการหนึ่งไปยังอังกฤษ
เฮสส์พูดภาษาอังกฤษได้คล่องและพยายามจะพบปะกัน
กับสิ่งที่เขาเชื่อว่าเป็นนักเคลื่อนไหวเพื่อสันติภาพของอังกฤษ
และเชื่อมโยงกับดยุคแห่งแฮมิลตัน
ผู้ซึ่งเฮสส์เคยเป็นเพื่อนมาก่อนในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่กรุงเบอร์ลินปี 1936
เขาต้องการโน้มน้าวให้เพื่อนชาวอังกฤษของเขาเห็นความปรารถนาอย่างจริงใจเพื่อสันติภาพของเยอรมนี
แต่เขากลับตกอยู่ในมือของเชอร์ชิลล์และถูกจับกุม
แน่นอนว่าวินสตัน เชอร์ชิลล์
ปฏิเสธที่จะยอมรับข้อตกลงสันติภาพของฮิตเลอร์ที่เฮสส์เสนอ
เชอร์ชิลล์กลับจำคุกเขาตลอดชีวิต
และยุติภารกิจสันติภาพอันสิ้นหวังของเฮสส์
เชอร์ชิลล์ปฏิเสธข้อเสนอสันติภาพทั้งหมดและกันไม่ให้เปิดเผยต่อสาธารณะ
เฮสส์ถูกขังเดี่ยวตลอดช่วงสงคราม
ตามคำสั่งของเชอร์ชิลให้ซ่อนตัวว่าใครคือผู้ก่อสงครามที่แท้จริง
เอกสารลับของรัฐบาลเปิดเผยว่าอังกฤษ
ได้รับข้อเสนอสันติภาพมากกว่าสองโหลระหว่างปี 1939 ถึง 1941
ที่โดดเด่นที่สุดในเดือนกันยายน พ.ศ. 2482 ตุลาคม พ.ศ. 2482
กรกฎาคม พ.ศ. 2483 หลังจากการล่มสลายของฝรั่งเศส มกราคม พ.ศ. 2484 เป็นต้น
ข้อเสนอสันติภาพนั้นหูหนวก เนื่องจากเชอร์ชิลล์คงไม่มีข้อเสนอนี้เลย
เขาจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อลากสหรัฐฯ เข้าสู่สงครามแทน
ผู้ก่อสงครามจะหาหนทางอื่นในการทำสงครามต่อไป ประกาศสงครามกับฮิตเลอร์และปฏิเสธข้อเสนอสันติภาพหลายสิบข้อ
แน่นอนว่าฉันรู้สึกเสียใจมากเพราะฉันได้ทำทุกอย่างเพื่อป้องกันสงคราม
เมื่อเร็ว ๆ นี้ Sven Hedin ได้ตีพิมพ์หนังสือเรื่องหนึ่ง
ตอนนี้เสนอราคาอย่างน่ายินดีสำหรับข้อเสนอของฉันต่อชาวโปแลนด์
ซึ่งถ่ายทอดผ่านภาษาอังกฤษในขณะนั้น
ต้องบอกว่ารู้สึกหนาวจริงๆ
เมื่อฉันอ่านข้อเสนอนี้อีกครั้งเมื่อเร็ว ๆ นี้
จากสิ่งที่ฉันรู้ตั้งแต่นั้นมา
เพราะถ้าในขณะนั้นได้รับคำเสนอนี้แล้ว
ถ้าอย่างนั้นดันซิกก็คงเป็นคนเยอรมันแน่ๆ
แต่ที่เหลือทุกอย่างก็คงจำเหมือนเดิม
เราจะอุทิศตนให้กับงานสังคมของเรา เราจะทำงาน
เราจะทำให้เมืองของเราสวยงาม เราจะสร้างที่อยู่อาศัย
เราจะจัดถนนของเราให้เป็นระเบียบ เราจะก่อตั้งโรงเรียน
เราคงจะสร้างรัฐสังคมนิยมแห่งชาติขึ้นมาอย่างแท้จริง
และตอนนี้ก็มาถึงสงครามแล้ว
ฉันทำทุกอย่างที่อยู่ในอำนาจของฉันที่นี่
ทุกสิ่งที่มนุษย์สามารถทำได้
เกือบจะถึงขั้นยอมจำนนเพื่อหลีกเลี่ยงมัน
ฉันยื่นข้อเสนอตามข้อเสนอเป็นภาษาอังกฤษ
ฉันได้ปรึกษากับนักการทูตของพวกเขาที่นี่และขอให้พวกเขาสมเหตุสมผล
แต่ไม่มีอะไรสามารถทำได้
พวกเขาต้องการสงคราม และพวกเขาก็ไม่พยายามที่จะปิดบังมัน
เป็นเวลาเจ็ดปีที่เชอร์ชิลล์ประกาศ: "ฉันต้องการสงคราม!"
ฉันเสียใจที่ชนชาติเหล่านี้ต้องต่อสู้กัน
ที่ฉันอยากจะนำมารวมกันมาก
เอ่อ... อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
“ทำไมเราถึงไม่โต้กลับล่ะ!? ทำไมเราต้องเอาแบบนั้นด้วย?”
เป็นเวลาหลายปีที่ฉันต้องบังคับพวกเขาซ้ำแล้วซ้ำอีกเพื่อให้ถูกกฎหมาย
แต่อย่าเชื่อว่ามันไม่ทำให้ใจฉันรู้สึก
เหมือนระเบิดความโกรธเมื่อได้ยินเรื่องการโจมตีทางอากาศเหล่านี้
คุณก็รู้ว่าฉันไม่ได้ทำสิ่งเหล่านั้นเป็นเวลาหลายเดือน
ฉันไม่ยอมให้ทิ้งระเบิดใส่เมืองปารีสสักลูกเดียว
ก่อนที่เราจะโจมตีวอร์ซอ ฉันขอยอมแพ้ห้าครั้ง
ฉันถูกปฏิเสธเสมอ
ฉันขอให้อย่างน้อยก็ส่งผู้หญิงและเด็กออกไป
ไม่แม้แต่เจ้าหน้าที่ที่ถือธงสงบศึกก็ไม่ได้รับ
ทุกอย่างถูกปฏิเสธ จากนั้นฉันก็ตัดสินใจเท่านั้น
เพื่อทำสิ่งที่กฎแห่งสงครามทุกข้ออนุญาต
เมื่ออังกฤษเริ่มทิ้งระเบิด
ฉันรอสามเดือนครึ่งแต่ไม่ได้ทำอะไรเลย
ฉันรอและคิดง่ายๆ ว่าบางทีพวกเขาอาจจะยังรู้สึกตัวอยู่
มันกลับกลายเป็นแตกต่างออกไป
เชื่อเถอะว่าวันนี้ก็ไม่ต่างกัน
และตอนนี้ Volksgenossen ของฉัน การเสียสละเหล่านี้ (ยาก) สำหรับแต่ละคน;
เพื่อภรรยาที่สูญเสียสามีไปและสิ่งที่รักที่สุดที่เธอมีอยู่กับเขา
และลูกที่สูญเสียพ่อก็เช่นเดียวกัน
มารดาผู้สูญเสียลูกไป
หรือเจ้าสาวหรือคนรักที่ต้องจากไปไม่ต้องกลับมาเจออีก
ล้วนเสียสละอย่างยิ่งใหญ่
ขอให้ชาวเยอรมันทุกคนตระหนักว่าการเสียสละของคนเหล่านี้คุ้มค่า
ไม่น้อยไปกว่ากันที่คนอื่นจะต้องทำอีกในอนาคต
ความเสียสละของสตรีมีบุตรเพื่อชาตินี้
ก็เท่ากับคนที่ปกป้องชาติของเขา
ผู้คนนับไม่ถ้วนล้มลงในสนามรบเพื่อสิ่งนี้ ชาวเยอรมันของเรา
ตลอดหลายศตวรรษ แม้กระทั่งสหัสวรรษ
อีกหลายล้านคนต้องหลั่งเลือดเพื่อสิ่งนี้
ฉันยื่นมือออกบ่อยๆ - โดยเปล่าประโยชน์
พวกเขาต้องการการต่อสู้ครั้งนี้ บัดนี้พวกเขาจะได้มันแล้ว
German Volk จะได้เห็นการต่อสู้ครั้งนี้จนจบ
ชาวเยอรมันโวลค์ต้องการมีสันติภาพในที่สุด
มันต้องการความสงบสุขที่ทำให้มันทำงานได้และสิ่งที่ไม่อนุญาต
พวกอันธพาลจากนานาชาติมาก่อกวนในหมู่ชนชาติอื่นเพื่อต่อต้านเรา
คนเหล่านี้คือสัตว์ร้ายที่สร้างโชคลาภผ่านสงคราม
ฉันไม่มีเหตุผลที่จะทำสงครามเพื่อพิจารณาวัตถุ
สำหรับเรา มันเป็นเพียงกิจการที่น่าเศร้า มันปล้นพวกเรา ชาวเยอรมันโวลค์
และชุมชนทั้งหมดด้วยเวลาและกำลังคนมากมาย
ฉันไม่มีหุ้นในอุตสาหกรรมอาวุธยุทโธปกรณ์
ฉันไม่ได้รับอะไรเลยในการต่อสู้ครั้งนี้
ฉันคงจะมีความสุขถ้าเราได้ทำงานอีกครั้งเหมือนที่ฉันเคยทำงานให้กับ Volk
แต่อาชญากรสงครามระหว่างประเทศเหล่านี้
ในขณะเดียวกันก็เป็นนักการตลาดผิวดำที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในอุตสาหกรรมอาวุธยุทโธปกรณ์
พวกเขาเป็นเจ้าของโรงงาน พวกเขาทำธุรกิจ
พวกเขาเป็นคนเดียวกับที่เราเคยเจอในเยอรมนีก่อนหน้านี้
ฉันไม่ปรารถนาที่จะทำสงคราม
แต่หากถูกบังคับข้าพเจ้า ข้าพเจ้าก็จะสู้จนลมหายใจสุดท้าย
วันนี้ฉันสามารถสู้ได้เพราะฉันรู้ว่า Volk ชาวเยอรมันทั้งหมดยืนอยู่ข้างหลังฉัน
เมื่อสงครามครั้งนี้สิ้นสุดลง เยอรมนีจะเริ่มดำเนินการครั้งใหญ่
เสียงร้องของ 'จงลุกขึ้น' จะก้องไปทั่วดินแดนเยอรมัน!
จากนั้นเยอรมันโวลค์...
จะละทิ้งการผลิตปืนใหญ่
และจะเริ่มงานแห่งสันติภาพและงานสร้างใหม่เพื่อมวลชนนับล้าน!
กลุ่มนานาชาติ
ในปี พ.ศ. 2476 ในวาระแรก
ประธานาธิบดีแฟรงคลิน รูสเวลต์ กระชับความสัมพันธ์กับคอมมิวนิสต์ให้เป็นมาตรฐาน
และสหภาพโซเวียตได้รับการยอมรับทางการทูต
วิลเลียม คริสเตียน บูลลิตต์ ชาวยิว
ได้รับเลือกให้เป็นเอกอัครราชทูตสหรัฐฯ คนแรกประจำรัฐบาล
ต่อมา Bullitt ได้รับมอบหมายใหม่ให้เป็นเอกอัครราชทูตประจำฝรั่งเศส
ฟรีเมสันระดับ 32 ประธานาธิบดีแฟรงคลิน รูสเวลต์
แนะนำให้เพิ่มดวงตาที่มองเห็นได้และปิรามิดลงในธนบัตรดอลลาร์
รูสเวลต์ยังยกย่องลัทธิคอมมิวนิสต์อย่างเปิดเผย
“รัสเซียดีกว่ามากและโลกก็ปลอดภัยกว่าเมื่อมีรัสเซีย”
ภายใต้ลัทธิคอมมิวนิสต์มากกว่าภายใต้ซาร์ สตาลินเป็นผู้นำที่ยิ่งใหญ่”
ตามคำสั่งของระบบธนาคารกลางสหรัฐและเจ้าของเอกชน
เมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2476 แฟรงคลิน ดี. โรสเวลต์ ออกคำสั่งประธานาธิบดีที่ 6102
ซึ่งกำหนดให้ชาวอเมริกันทุกคนต้องส่งมอบเหรียญทองคำทองคำแท่งทั้งหมด
และใบรับรองทองคำให้กับธนาคารกลางสหรัฐในพื้นที่
ผู้ฝ่าฝืนจะถูกปรับสูงสุด 10,000 ดอลลาร์
จำคุกไม่เกินสิบปีหรือทั้งจำทั้งปรับเนื่องจากจงใจฝ่าฝืนคำสั่งนี้
ตั้งแต่นั้นมา พลเมืองสหรัฐฯ ทุกคนมีหนี้สินตั้งแต่เกิด
และเป็นทรัพย์สินของระบบ Federal Reserve System ที่เป็นของเอกชน
1933 และนั่นคือปีในเดือนพฤศจิกายน ซึ่งเป็นช่วงที่แฟรงคลิน รูสเวลต์ในขณะนั้น
ในระยะแรกของเขา ยอมรับสหภาพโซเวียต และปรับความสัมพันธ์ให้เป็นมาตรฐาน
เรื่องนี้กำลังดำเนินการอยู่
เรามีการแทรกซึมที่เริ่มต้นโดยโซเวียตแล้ว
พรรคคอมมิวนิสต์กำกับ
และสิ่งที่ฉันค้นพบ ณ จุดหนึ่งในการค้นคว้าของฉันก็คือ
เพื่อที่จะสานต่อพันธมิตรนี้
เพื่อสานต่อความสัมพันธ์กับสหภาพโซเวียต
ซึ่งกลายเป็นความหลงใหลของรัฐบาลอเมริกันจริงๆ ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา
รัฐบาลอเมริกันต้องเรียนรู้ที่จะโกหกประชาชน
และบอกเราเรื่องโกหกเกี่ยวกับลัทธิคอมมิวนิสต์ บอกเราเกี่ยวกับสตาลิน
บอกเราเรื่องโกหกเกี่ยวกับสหภาพโซเวียต
Malcolm Muggeridge มาถึงสหภาพโซเวียตในปี 1932
เขาเป็นหนึ่งในนักข่าวเพียงไม่กี่คน
เพื่อรายงานสภาพจริงในชนบท
สำหรับทุกบทความเกี่ยวกับการกันดารอาหารที่ปรากฏ
สองเล่มถูกตีพิมพ์โดยปฏิเสธการมีอยู่ของมัน
มักเกอริดจ์นึกถึงนักข่าวที่มีอิทธิพลมากที่สุดในมอสโก
คือวอลเตอร์ ดูรันตี นักข่าวเจ้าของรางวัลพูลิตเซอร์
สำหรับนิวยอร์กไทม์ส
The New York Times มีชาวยิวเป็นเจ้าของและในช่วง Holodomor ครั้งแรกและครั้งที่สอง
เจ้าของและผู้จัดพิมพ์คือ Jew Adolph Ochs
ดูแรนตีแต่งงานกับจิวเวส เจน เชรอนหลังจากโฮโลโดมอร์ครั้งแรกได้ไม่นาน
เขาไม่ได้ยิ่งใหญ่ที่สุด ??? ในหมู่นักข่าวในมอสโก
แต่เขายิ่งใหญ่ที่สุด ??? ของนักข่าวคนใดก็ตามที่ฉันเคยพบ
ในรอบ 15 ปีแห่งวงการสื่อสารมวลชน
และเราเคยสงสัยว่า ที่จริงแล้ว
เจ้าหน้าที่ไม่ได้ควบคุมเขาแต่อย่างใด
เพราะเขาเล่นเกมของพวกเขาอย่างเต็มที่
นักข่าว โจเซฟ อัลซอป อ้างว่า
"Duranty เป็นตัวแทน KGB ที่ยอดเยี่ยมและโกหกเหมือนทหาร"
ในเรื่องความอดอยาก คือความกันดารอาหารครั้งใหญ่ในยูเครน
นั่นคือตอนที่การรายงานของเขาน่าอับอายอย่างยิ่ง
เพราะเขาปฏิเสธว่าไม่มีการกันดารอาหารเลย
จริงๆ แล้วโซเวียตให้อนุญาต Duranty ในการทัวร์ยูเครนโดยไม่มีคนดูแล
เขารายงานใน The Times ว่าการพูดถึงความอดอยากตอนนี้เป็นเรื่องไร้สาระ
อย่างไรก็ตาม มีการเปิดเผยเอกสารจากกระทรวงการต่างประเทศอังกฤษ
ว่าในการสนทนาส่วนตัวที่สถานทูตอังกฤษ
ดูรันตีกล่าวว่ามีผู้เสียชีวิตมากถึง 10 ล้านคน
เมื่อพวกเขาคุยกันถึงคำถามเกี่ยวกับการยอมรับสหภาพโซเวียต
รัฐบาลสหรัฐฯ ยอมรับสหภาพโซเวียต
บทความของ Duranty ถือเป็นหลักฐานที่มีค่ามาก
ในด้านการรับรู้
Duranty ปรากฏตัวในช่วง Red Terror ซึ่งถึงจุดสูงสุดด้วยความอดอยากในรัสเซีย
โฮโลโดมอร์ครั้งแรก (พ.ศ. 2464-2666) และโฮโลโดมอร์ครั้งที่ 2 (พ.ศ. 2475-36)
แต่รัฐบาลสหรัฐฯ ที่ถูกไซออนิสต์ยึดครองก็ยังกระตือรือร้นที่จะยอมรับเรื่องเล่าของเขา
เพื่อรับรู้ถึงระบอบการสังหารบอลเชวิคของชาวยิว
และฉันคิดว่า ในทางใดทางหนึ่ง นี่คือจุดที่เราเห็นการเพิ่มขึ้นของสองมาตรฐาน
ฉันคิดว่าเราเห็นการเพิ่มขึ้นของความสัมพันธ์ทางศีลธรรมในท้ายที่สุดด้วย
ความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรม ความเจ็บป่วยที่เราเห็นในวัฒนธรรมของเราทุกวันนี้
ฉันคิดว่ามีรากฐานมาจากความสัมพันธ์นี้ ดังนั้นฉันจะเริ่มต้นด้วย...
ตั้งแต่เริ่มต้นนี้เพราะฉันคิดว่ามันสำคัญมาก
16 พฤศจิกายน 1933 วันที่เรารับรองสหภาพโซเวียต
นี่เป็นเรื่องที่แปลกมาก
เมื่อพิจารณาจากบันทึกการที่รัฐบาลบอลเชวิคเข้ามา
ในแง่ของจำนวนร่างกาย ในช่วงปีแรกของการปฏิวัตินั้น
โซเวียต ตำรวจลับบอลเชวิคคนใหม่
ดำเนินการโดยไม่ต้องทดลองใช้มากกว่า 1,000 คนต่อเดือน
ต่อมาในช่วงทศวรรษปี ค.ศ. 1930
สตาลินฆ่าคนไปหลายหมื่นคนต่อเดือน
แต่กระนั้น สหรัฐฯ ก็เร่งรีบเข้าสู่การเป็นพันธมิตร
รีบไปยอมรับรัฐบาลโซเวียตภายใต้รูสเวลต์
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองรีบเร่งเข้าสู่พันธมิตรนี้
ทั้งรัฐบาลอังกฤษและอเมริกา
ถูกแทรกซึมอย่างหนักโดยชาวยิวชั้นนำของพรรคคอมมิวนิสต์และผู้แทรกซึมของโซเวียต
ผู้นำทางการเมืองทั้งในอังกฤษและอเมริกา
อยู่ภายใต้อิทธิพลการควบคุมของคอลัมน์ที่ห้าของคอมมิวนิสต์
ทั้งรูสเวลต์และเชอร์ชิลล์รายล้อมตัวเองด้วยที่ปรึกษาชาวยิว
และอาศัยเงินของชาวยิวเพื่อสนับสนุนการรณรงค์หาเสียงในตำแหน่ง
ชาวยิวจึงสามารถควบคุมความคิดเห็นของประชาชนได้อย่างสมบูรณ์ในทั้งสองประเทศ
เราได้เรียนรู้และยืนยันในภายหลังหลังจากเปิดเอกสารสำคัญแล้ว
เกี่ยวกับการล่มสลายของสหภาพโซเวียต พ.ศ. 2534
ต่อมาเราได้เรียนรู้สิ่งเหล่านี้มากมาย
เจ้าหน้าที่อาวุโสในรัฐบาลสหรัฐอเมริกา
กำลังทำงานให้กับสตาลิน พวกเขาเป็นสายลับโซเวียต
ชาวยิวคอมมิวนิสต์บางส่วนที่แทรกซึมเข้าไปในรัฐบาลสหรัฐฯ
ที่อยู่รอบๆ รูสเวลต์ ได้แก่ เบอร์นาร์ด บารุค, เฟลิกซ์ แฟรงก์เฟิร์ตเตอร์,
เดวิด ลิเลียนธาล, เดวิด ไนล์ส, หลุยส์ แบรนไดส์, ซามูเอล โรเซนแมน,
เฮนรี มอร์เกนเทา จูเนียร์, เบนจามิน โคเฮน, รับบี สตีเฟน ไวส์, ฟรานซิส เพอร์กินส์,
ซิดนีย์ ฮิลแมน, เฮอร์เบิร์ต เอช. เลห์แมน, เจสซี สเตราส์, ฮาโรลด์ ลาสกี,
ชาร์ลส ไวแซนสกี้, ซามูเอล อันเตอร์เมเยอร์, ​​เอ็ดเวิร์ด ฟิลีน, เดวิด ดูบินสกี้,
มอร์เดไค เอเสเคียล, อาเบะ ฟอร์ทาส, อิซาดอร์ ลูบิน, แฮร์รี่ เด็กซ์เตอร์ ไวท์,
เดวิด ไวน์ทรับ, นาธาน ซิลเวอร์มาสเตอร์, ฮาโรลด์ กลาสเซอร์, เออร์วิงก์ แคปเล็ต,
ซัลมาน แอดเลอร์, เบนจามิน คาร์โดโซ, แอนนา โรเซนเบิร์ก,
และอื่น ๆ อีกมากมาย
โดยพื้นฐานแล้วชาวยิวที่เอนเอียงไปทางคอมมิวนิสต์เหล่านี้ทำหน้าที่
ในฐานะตัวแทนของสหภาพโซเวียตภายในรัฐบาลอเมริกัน
ดังที่นักประวัติศาสตร์ชาวยิว ลูซี ดาวิโดวิช ตั้งข้อสังเกตว่า:
“รูสเวลต์เองก็ถูกพาเข้าสู่แวดวงของเขา
มีชาวยิวมากกว่าประธานาธิบดีคนอื่นๆ ก่อนหรือหลังเขา”
Winston Churchill ไม่ได้ดีขึ้นเอง
มารดาของเชอร์ชิลล์เป็นชาวยิวและ
มีรายงานเรื่องนี้ในหนังสือพิมพ์เยรูซาเล็ม ฉันคิดว่าเมื่อไม่กี่เดือนก่อน
เห็นได้ชัดว่าฉันกำลังมองหาสิ่งนั้นที่เธอมี
เลือดยิวในสายเลือดมารดาของเธอ
น่าสนใจมากจริงๆ ฉันไม่คิดว่าเชอร์ชิลล์จะรับรู้ถึงข้อเท็จจริงนั้น
เขาไม่เคยกล่าวถึงมันเลย
แต่สิ่งที่น่าสนใจในการเชื่อมโยงของเขากับชุมชนชาวยิว
ซึ่งผมจะลงรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่นี่...
ประเด็นพื้นฐานสองประการที่น่าสนใจในอาชีพการงานของเชอร์ชิลล์
สมัยประทับอยู่ในถิ่นทุรกันดาร
เมื่อเขาลาออกจากคณะรัฐมนตรีของสแตนลีย์ บอลด์วินในฐานะรัฐมนตรี
และอีก 10 ปีถัดมาจนถึงปี พ.ศ. 2482 เขาก็พ้นจากตำแหน่ง
ออกจากสำนักงานใดๆ ทั้งสิ้น เขาเป็นเพียงสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
สิ่งเดียวที่เขามีก็คือเงินเดือนของเขาในฐานะสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
และรายได้ที่ค่อนข้างน่าสมเพชของเขาในฐานะนักข่าว
ทว่าเขาก็สามารถสนับสนุนที่ดินในชนบทขนาดมหึมาได้
ซึ่งใช้เงินจำนวนมหาศาลมาสนับสนุนชาวสวนทุกคน
และสถานรับเลี้ยงเด็ก พี่เลี้ยงเด็ก แม่ครัว และแม่บ้าน
และส่วนที่เหลือทั้งหมด เขามีพนักงานส่วนตัวประมาณ 20 หรือ 30 คน
ทุกคนสนับสนุนเงินเดือนของเขาในฐานะสมาชิกรัฐสภา
ซึ่งตอนนั้นเป็น 500 ปอนด์ต่อปี 750 ดอลลาร์ต่อปี
หรือ $2,000 จริงๆ เพราะตอนนั้นผมคิดว่ามันคือ 4 ดอลลาร์ต่อหนึ่งปอนด์
เขาทำมันได้อย่างไร? คำตอบก็คือตั้งแต่ปี 1936 เป็นต้นมา
เขาได้รับทุนจากกลุ่มกดดันลับเล็กๆ ที่เรียกว่า 'The Focus'
คุณจะไม่พบการอ้างอิงถึง 'The Focus' มากนักในหนังสือประวัติศาสตร์
แต่มันมีอยู่จริงและมีหลายไฟล์
ของเอกสารส่วนตัวของ Churchill ที่เกี่ยวข้องกับ 'The Focus'...
'The Focus' เป็นกลุ่มนักอุตสาหกรรมชั้นนำของอังกฤษประมาณ 30 หรือ 40 คน
และนายธนาคารและอดีตนักการเมือง
ผู้ตัดสินว่าเชอร์ชิลล์สมควรที่จะลอยนวล...
และพวกเขาก็ให้ทุนแก่เขา
พวกเขาไม่ใช่ชาวยิวทั้งหมด พวกเขาเป็นชาวยิวเป็นหลัก
แต่พวกเขาก็เป็นพวกสังคมนิยมฝ่ายซ้ายด้วย
และสมาชิกรัฐสภาฝ่ายอนุรักษ์นิยมฝ่ายซ้าย
ซึ่งทุกคนตัดสินใจที่จะให้เขาลอยไป
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2479 ประธานอังกฤษในขณะนั้น...
ของบริษัทปิโตรเลียมเชลล์
เขียนเช็คเชอร์ชิลล์จำนวน 40,000 ปอนด์ออกมา
ซึ่งในปัจจุบันเงินน่าจะประมาณ 700,000 ดอลลาร์...
และมอบให้เขาเป็นของขวัญ
เขาเป็นชาวยิว
มันเป็นของขวัญของชาวยิวที่มอบให้เชอร์ชิลล์
และความตั้งใจก็คือเชอร์ชิลล์... พวกเขาซื้อเขา
เขากลายเป็น "คนเป่าปี่ (ของฮาเมลิน)" ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
และคนที่จ่ายเงินให้ไพเพอร์ก็เรียกเพลง
หากดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงจนถึงปี พ.ศ. 2479
เขาแทบจะไม่ได้กล่าวถึงเยอรมนีเลยในสุนทรพจน์และงานเขียนของเขา
สิ่งอื่นที่สำคัญกว่า
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2479 เป็นต้นมา เขาเริ่มตีกลองต่อต้านนาซีและต่อต้านเยอรมัน...
และในเวลานั้นก็มีทัศนคติที่สนับสนุนชาวเยอรมันอย่างมากในอังกฤษ
ร่วมเป็นสักขีพยานถึงพฤติกรรมของดยุคแห่งวินด์เซอร์...กษัตริย์
คิงเอ็ดเวิร์ด...
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 ซึ่งปกครองเพียงไม่ถึงหนึ่งปี
หลังจากที่พ่อของเขาเสียชีวิต เขาสนับสนุนชาวเยอรมันและฮิตเลอร์เป็นอย่างมาก และจริงๆ แล้ว...
เข้ากันได้ดีกับอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เมื่อเขามาเยือนเยอรมนีในเวลาต่อมาในปี พ.ศ. 2480
เขาถูกบังคับให้สละราชสมบัติโดยล็อบบี้เดียวกัน
แต่เป็นล็อบบี้แห่งนี้ซึ่งให้ทุนสนับสนุนเชอร์ชิลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2479 เป็นต้นไป
และในที่สุดก็มีการจัดทำและออกแบบ
เข้าคณะรัฐมนตรีเมื่อปี พ.ศ.2482...
และในที่สุดก็เข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในปี พ.ศ. 2483
เขาทำสงคราม...
ที่อังกฤษไม่สนใจจริงๆ
ฉันเคยพูดแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำอีก
การรับรู้เชิงตรรกะใดๆ เกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่สองในขณะนี้ เมื่อมองย้อนกลับไปหลังจากผ่านไป 50 ปี
กรีดร้องสู่สวรรค์เบื้องสูง...
เมื่อเราเห็นได้ค่อนข้างชัดเจนแล้วว่าเราควรพูดว่า...
เราควรพูดกับชาวโปแลนด์ในปี 1939 ว่า:
“คุณมีปัญหากับชาวเยอรมัน รีบจัดการด้วยตัวเอง”
เราควรพูดกับชาวยิวว่า:
“คุณมีปัญหากับพวกนาซี รีบจัดการด้วยตัวเอง”
มันไม่เป็นปัญหาสำหรับอังกฤษและจักรวรรดิอังกฤษ
เรามีปลาอื่นให้ทอด นั่นคือสิ่งที่เราควรจะบอก
น่าเสียดายที่เชอร์ชิลล์ตกเป็นเหยื่อของคนเหล่านี้
และเขาก็ไม่มีทางเลือกอื่น
ดังนั้น ในปี 1940 เมื่อเรามีตัวเลือกให้เลือก
ที่จะตอบรับข้อเสนอสันติภาพอันเอื้อเฟื้ออันมีแก่เรา
ซึ่งถูกปกปิดไว้จากหนังสือประวัติศาสตร์
โดยชาวเยอรมันหรือทำสงครามที่ไร้เหตุผลโดยสิ้นเชิงต่อไป
เชอร์ชิลล์เลี้ยวผิดและทำให้อังกฤษล้มละลาย
และทำลายจักรวรรดิอังกฤษ
ฉันพูดสิ่งนี้ครั้งแรกในหนังสือ 'Churchill's War' ของฉันในปี 1987
และปัจจุบันมีนักประวัติศาสตร์สำคัญอีกห้าคนที่พูดเรื่องเดียวกัน
บัดนี้กลายเป็นที่รู้จักในชื่อแนวประวัติศาสตร์แนวแก้ไข
ในสงครามโลกครั้งที่สอง และฉันเป็นคนเปิดเส้นทางนั้นจริงๆ
ทำให้คนคิดไม่ถึง
มองไปที่เส้นทางอื่นที่เราน่าจะเลือกได้ในปี 1940
ในปี 1941 เพียงเพื่อยุติเรื่องนี้ มันก็น่าสนใจมากจริงๆ
เพราะเอกสาร Weizmann ซึ่งเป็นเอกสารของ Chaim Weizmann
ซึ่งเป็นประธานาธิบดีคนแรกของรัฐอิสราเอล
และเขาเป็นผู้นำขบวนการไซออนิสต์สากล
ตลอดช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
เอกสารสำคัญของ Weizmann ไม่ว่าจะโง่เขลาหรือฉลาดก็ตาม
ทำให้ฉันสามารถเข้าถึงจดหมายโต้ตอบทั้งหมดของ Weizmann กับ Churchill ได้อย่างสมบูรณ์
และในเอกสารสำคัญของ Weizmann ก็คือจดหมายโต้ตอบทั้งหมดของ Churchill กับ Weizmann
ตลอดช่วงสงครามหลายปีและก่อน (?) สงครามโลกครั้ง
และบันทึกทั้งหมดของเขาเกี่ยวกับการพบปะกับเชอร์ชิลล์
ฉันจะพูดถึงจดหมายเหล่านั้นเพียงฉบับเดียวที่นี่
เป็นจดหมายที่เขียนโดย Chaim Weizmann ผู้นำขบวนการไซออนิสต์...
ขณะนั้นอาศัยอยู่ในสหรัฐอเมริกา ถึงวินสตัน เชอร์ชิลล์ ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2484
สามเดือนก่อนเพิร์ลฮาร์เบอร์
เมื่อเชอร์ชิลล์พยายามดึงสหรัฐฯ เข้าสู่สงครามอย่างบ้าคลั่ง
เพราะนั่นคือความรอดเพียงอย่างเดียวของเขา
และ Weizmann เขียนจดหมายถึง Churchill ซึ่งเขาบอกว่า
“ท่านนายกรัฐมนตรี เว้นแต่ท่านจะให้สิ่งที่เราต้องการแก่เรา
ซึ่งเป็นการก่อตั้งกองทัพยิวในตะวันออกกลาง
ด้วยคลังแสงและอาวุธของเราเอง
และเครื่องแบบของเราเองและธงของเราเอง
เว้นแต่คุณจะให้สิ่งที่เราต้องการแก่เรา
แล้วคุณจะไม่ชนะพวกเรา
และให้ฉันบอกคุณว่าเราจะทำอะไรถ้าคุณให้สิ่งที่เราต้องการ
หากคุณให้ความปรารถนาของเราแก่เรา
จากนั้นเราจะดำเนินการในนามของคุณในสหรัฐอเมริกา
และจำไว้ว่า คุณเชอร์ชิลล์" เขาเขียนในจดหมาย "จำไว้ว่า...
เราเป็นกลุ่มรวมศูนย์ที่ทรงพลังเพียงกลุ่มเดียวในสหรัฐอเมริกา
ซึ่งสนับสนุนอุดมการณ์ของอังกฤษในสงครามครั้งนี้อย่างมั่นคง กันยายน พ.ศ. 2484
โดยพื้นฐานแล้วคนอื่นๆ ต่างก็เป็นผู้โดดเดี่ยว
เราเป็นกลุ่มชาติพันธุ์กลุ่มเดียวที่สนับสนุนอุดมการณ์ของอังกฤษอย่างมั่นคง
เราเป็นเพียงกลุ่มเดียวที่สามารถนำสหรัฐฯ เข้าสู่สงครามครั้งนี้ได้
เราทำมันในสงครามที่แล้วและเราสามารถทำได้อีกครั้ง”
เชอร์ชิลล์กลายเป็นผู้รับหน้าที่ชาวต่างชาติของกลุ่มลับนี้
ชาวยิวคอมมิวนิสต์และไซออนนิสต์รอบๆ เชอร์ชิล ได้แก่ เซอร์โรเบิร์ต มอนด์
เซอร์โรเบิร์ต วาลีย์ โคเฮน และเบอร์นาร์ด บารุค
ทั้งรูสเวลต์และเชอร์ชิลล์กลายเป็นคนต่างชาติ
ในสงครามชาวยิวระหว่างประเทศกับเยอรมนี
นายกรัฐมนตรีอังกฤษ เนวิลล์ แชมเบอร์เลน
กล่าวกับโจเซฟ พี. เคนเนดี เอกอัครราชทูตสหรัฐฯ ประจำสหราชอาณาจักรว่า:
“อเมริกาและทั่วโลก ชาวยิวบังคับให้อังกฤษเข้าสู่สงคราม”
นิตยสารยิว Sentinel of Chicago ฉบับวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2483 กล่าวว่า:
“เมื่อนักสังคมนิยมแห่งชาติและเพื่อนๆ ร้องไห้หรือกระซิบ
ว่าสงครามครั้งนี้เกิดขึ้นโดยชาวยิว พวกเขาพูดถูก"
เชอร์ชิลล์ออกจากลอนดอนเพื่อพบกับรูสเวลต์สำหรับการประชุมที่ควิเบก
ในช่วงปลายฤดูร้อนปี 2486
นักข่าวถามว่าพวกเขากำลังวางแผนที่จะเสนอเงื่อนไขสันติภาพแก่เยอรมนีหรือไม่
เชอร์ชิลล์ตอบอย่างรวดเร็ว:
“สวรรค์ ไม่ พวกเขาจะยอมรับทันที”
อีกครั้งในจดหมายถึงพันธมิตรของเขาในปี 1944
การสังหารหมู่โจ สตาลิน บอลเชวิค
เชอร์ชิลล์ยืนยันความเป็นจริงที่ปฏิเสธไม่ได้ของข้อเสนอสันติภาพอันเอื้อเฟื้อของฮิตเลอร์
“เราไม่เคยคิดถึงสันติภาพ
ไม่แม้แต่ในปีนั้นที่เราโดดเดี่ยวโดยสิ้นเชิง
และสามารถสร้างสันติภาพได้โดยไม่สร้างความเสียหายร้ายแรงต่อจักรวรรดิอังกฤษ
และค่าใช้จ่ายของคุณอย่างกว้างขวาง
เหตุใดเราจึงควรคิดเรื่องนี้ตอนนี้,
เมื่อชัยชนะมาถึงเราทั้งสามคน?”
ใช่แล้ว เยอรมนีกลับมาเป็นประชาธิปไตยก่อนเรา
และเราถูกปล้นและถูกบีบให้แห้ง
เลขที่...
ประชาธิปไตยหรือรัฐเผด็จการมีความหมายอย่างไรต่อไฮยีน่านานาชาติเหล่านั้น?
พวกเขาไม่สนใจเลย! พวกเขาสนใจเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น
คุณจะถูกปล้นไหม?
ใช่หรือไม่?
คุณโง่พอที่จะเงียบในกระบวนการนี้หรือไม่?
ใช่หรือไม่?
และเมื่อระบอบประชาธิปไตยโง่เขลาพอ
ไม่ต้องลุกขึ้นมาก็ดีแล้ว!
แต่เมื่อรัฐเผด็จการประกาศ
“อย่าปล้นคนของเราอีกต่อไป...
“ไม่ว่าจากด้านในหรือด้านนอก! นั่นแย่เลย”
ในความเป็นจริงกฎเกณฑ์เงินในประเทศเหล่านี้
พวกเขาพูดคุยเกี่ยวกับเสรีภาพสื่อ
เมื่อหนังสือพิมพ์เหล่านี้มีเจ้าของเพียงคนเดียว
และเจ้าของคือผู้ให้การสนับสนุน (สื่อมวลชน) ไม่ว่าในกรณีใดก็ตาม
ข่าวนี้ก่อให้เกิดความคิดเห็นสาธารณะ
พรรคการเมืองเหล่านี้ไม่มีความแตกต่างใดๆ เลย
เหมือนเมื่อก่อนกับเรา
คุณรู้จักพรรคการเมืองเก่าอยู่แล้ว
พวกเขาเหมือนกันทั้งหมด
ถ้าอย่างนั้นผู้คนก็ต้องคิดอย่างนั้นโดยเฉพาะในประเทศเหล่านี้
แห่งอิสรภาพและความมั่งคั่ง...
ควรจะมีชีวิตที่สะดวกสบายมากสำหรับผู้คน
แต่ตรงกันข้ามเป็นกรณี
ในประเทศเหล่านี้ ในสิ่งที่เรียกว่า "ประชาธิปไตย"
ผู้คนไม่ได้เป็นจุดสนใจหลักแต่อย่างใด
อะไรสำคัญจริงๆ
คือการดำรงอยู่ของกลุ่ม “ผู้สร้างประชาธิปไตย” กลุ่มนี้
นั่นคือการดำรงอยู่ของคนไม่กี่ร้อยคน
ของทุนนิยมยักษ์
ใครเป็นเจ้าของโรงงานและหุ้นทั้งหมด
และใครคือผู้นำประชาชนในท้ายที่สุด
พวกเขาไม่สนใจคนจำนวนมากเลยแม้แต่น้อย
ยิว!
พวกเขาเป็นคนเดียวเท่านั้น
ใครบ้างที่สามารถระบุได้ว่าเป็นองค์ประกอบระดับนานาชาติ
เพราะพวกเขาดำเนินธุรกิจทุกที่
มันเป็นกลุ่มระหว่างประเทศขนาดเล็กที่ไม่มีรูท
นั่นคือการทำให้ผู้คนหันมาต่อต้านกัน
นั่นไม่ต้องการให้พวกเขามีความสงบสุข
พวกเขาสามารถปราบปรามเราได้!
พวกเขาสามารถฆ่าเราได้ถ้าคุณต้องการ!
แต่เราจะไม่ยอมจำนน!
ชาวยิวเหล่านี้เคยหัวเราะเกี่ยวกับเรื่องนี้
พวกเขาคิดว่ามันเป็นเรื่องตลก
พวกเขาไม่ได้หัวเราะอีกต่อไป
วันนี้พวกเขาตระหนักถึงแรงโน้มถ่วงของสถานการณ์
มันเป็นการต่อสู้
โดยเฉพาะกับคนที่...
...ดูเหมือนจะมีอำนาจทุกอย่างในประเทศของเรา
การต่อสู้กับชาวยิว
พลังซาตาน
ได้ยึดครองทั้งประเทศของเราแล้ว
ใครสามารถยึดตำแหน่งสำคัญของชีวิตทางปัญญาและจิตวิญญาณของเราได้
แต่ยังรวมถึงชีวิตทางการเมืองและเศรษฐกิจด้วย
และจากตำแหน่งสำคัญเหล่านี้ พวกเขาสามารถควบคุมและติดตามคนทั้งประเทศได้
อำนาจนี้มีในเวลาเดียวกัน
อิทธิพลในการประหัตประหารแม้จะมีกฎหมายก็ตาม
บรรดาผู้ที่ต่อสู้กับอำนาจนี้
และใครยินดีที่จะต่อต้านการต่อต้านความก้าวหน้าของมัน
พวกยิวผู้ทรงอำนาจได้ประกาศสงครามกับพวกเรา
และเราประสบความสำเร็จอะไรในปีที่ผ่านมา! จนถึงปี 1939
ความริษยาก็เพิ่มขึ้นไปในทางเดียวกัน
ผู้ชายกลุ่มเดียวกับที่ย้อนกลับไปในเยอรมนีเข้าสู่สงครามโลกครั้งที่ 1
“มิสเตอร์เชอร์ชิลล์” เริ่มก่อกวนทันที
“มิสเตอร์เอเดน”
และแน่นอนพวกยิว โดยมีฮอร์ เบลิชาอยู่แถวหน้า
แคมเปญสเมียร์เริ่มต้นขึ้น
ปีแล้วปีเล่า...
พวกเขากล่าวว่า: "ใช่ เขากำลังติดอาวุธตัวเอง"
ใช่ ฉันทำแบบนั้นมาตลอด
พวกเขาถามฉันมาก่อนด้วย
ทำไมคุณถึงมี SA...
...ถ้าคุณต้องการความสงบสุข?
ทำไมคุณถึงสร้าง SS?
... เมื่อใดที่สิ่งเดียวที่คุณต้องการคือความเป็นพี่น้องกัน?
เพราะมีคนที่ไม่ต้องการมัน!
และฉันอยากจะแสดงให้พวกเขาเห็น
ว่าฉันได้เตรียมตัวไว้สำหรับกรณีอื่นด้วย
สมบัติล้ำค่าที่สุดที่คุณมีในโลก...
เป็นคนของคุณเอง...
และสำหรับคนๆ นี้...
และเพื่อประโยชน์ของคนเหล่านี้...
เราจะต่อสู้และต่อสู้!
และอย่าหย่อนยาน!
และไม่เคยยาง!
และอย่าสูญเสียความกล้าหาญ!
และอย่าสิ้นหวัง!