ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ BARBAROSSA
Ο Στάλιν παραβίασε το Σοβιετικό-Πολωνικό σύμφωνο μη επίθεσης
με την εισβολή στην Πολωνία το 1939.
Ο Στάλιν παραβίασε το Σοβιετο-Φινλανδικό σύμφωνο μη επίθεσης
με την εισβολή στη Φινλανδία το 1939 χωρίς καμία κήρυξη πολέμου,
έναρξη του χειμερινού πολέμου.
Οι ηρωικοί Φινλανδοί πολέμησαν τον μεγάλο Κόκκινο Στρατό.
Ο Στάλιν βομβάρδισε τη Σουηδία το 1940.
Ο Στάλιν παραβίασε μια διάταξη του σοβιετογερμανικού συμφώνου μη επίθεσης,
Ribbentrop-Molotov, εισβάλλοντας στη Λιθουανία, την Εσθονία και τη Λετονία το 1940.
Μπολσεβίκοι μπήκαν για να τρομοκρατήσουν, να βασανίσουν και να σκοτώσουν τους ανθρώπους
στην καθιερωμένη κομμουνιστική πρακτική.
Οι σοβιετικές εκτοπίσεις βοοειδών
πλήττει περισσότερο από μισό εκατομμύριο Εσθονούς, Λετονούς και Λιθουανούς.
Χριστιανοί Ευρωπαίοι μεταφέρθηκαν στα Γκουλάγκ.
Το 12% του συνολικού πληθυσμού της Βαλτικής είτε απελάθηκε στη Σιβηρία
ή εκτελέστηκε από την εβραϊκή σοβιετική μυστική αστυνομία.
Ο Στάλιν άρπαξε ένα κομμάτι της ανατολικής Ρουμανίας το 1940
και ανάγκασε (;) τη Ρουμανία να παραδώσει τη Βεσσαραβία, τη Μολδαβία.
Σε ένα νοσηρό διπλό πρότυπο,
οι Σύμμαχοι παρέμειναν σιωπηλοί για αυτή τη βάναυση σοβιετική επίθεση.
Αντίθετα, το σύμφωνο Τσόρτσιλ-Στάλιν υπογράφηκε στις 15 Οκτωβρίου 1939.
Ο υπουργός Εξωτερικών για τον Πολέμο, Τσόρτσιλ, υπέγραψε τα εκτελεστικά έγγραφα
αυτού του συμφώνου στις 8 Φεβρουαρίου 1940, στο Λονδίνο.
Οι Σύμμαχοι δεν έδωσαν κουβάρι για την Πολωνία.
Την χρησιμοποίησαν μόνο για να ξεκινήσουν τον πόλεμο κατά της Γερμανίας.
Και τώρα, ακόμα κανένα μποϊκοτάζ και καμία πολεμική δήλωση στο Σοβιέτ.
Καμία αντικομμουνιστική προπαγάνδα στα μέσα ενημέρωσης
και όχι «ο Στάλιν είναι ο πολεμοχαρής».
Τίποτα.
Από το 1933, όταν έγινε φίλος με τους Σοβιετικούς,
Ο Ρούσβελτ είχε σταθερά στενές σχέσεις με τους ανθρώπους
που είναι είτε κομμουνιστές είτε κομμουνιστές συμπαθούντες.
Ο Χίτλερ γνώριζε καλά ότι ο Στάλιν ήταν καθ' οδόν να εισβάλει στην Ευρώπη.
Οι υποψίες του για τον Στάλιν
από την πτώση του Σοβιέτ έχουν αποδειχθεί νόμιμες.
Έγγραφο Νο 103202/06 υπογεγραμμένος αρχηγός του προσωπικού, Kirill Meretskov, το 1940,
αποκάλυψε ότι ο Στάλιν ετοιμαζόταν να εισβάλει στη Δυτική Ευρώπη τον Ιούλιο του 1941,
σε μια μαζική εισβολή που ονομάζεται Operatsia Groza (Επιχείρηση Καταιγίδα).
Χρονολογείται στις 18 Σεπτεμβρίου 1940,
τρεις μήνες πριν υπογραφεί η γερμανική «Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα».
Αφού ο Γκεόργκι Ζούκοφ έγινε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου τον Φεβρουάριο του 1941,
το σχέδιο ονομαζόταν MP 41 (Mobilisatsyonni Plan 41).
Μπορεί να βρεθεί στη λεγόμενη "Osobaya Papka",
ένα αρχείο που περιέχει περίπου 100.000 άκρως απόρρητα έγγραφα.
Στο βιβλίο «Ledokol» ή «Icebreaker», ο Ρώσος Εβραίος ιστορικός Viktor Suvorov
μας δίνει πειστικές αποδείξεις ότι ο Χίτλερ αναγκάστηκε σε προληπτικό χτύπημα
ενάντια σε μια τεράστια σοβιετική στρατιωτική μηχανή
έτοιμος να εισβάλει και να καταστρέψει ολόκληρη τη Δυτική Ευρώπη.
Ο Σουβόροφ παραθέτει άκρως απόρρητα σοβιετικά έγγραφα, που το αποδεικνύουν
ο Σοβιετικός Στρατός κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου ως επιθετική δύναμη.
Ο Στάλιν χρησιμοποιούσε την κλασική στρατηγική διαίρει και βασίλευε.
Ήλπιζε πρώτα στη Βρετανία, τη Γαλλία και τη Γερμανία
να εκτεθεί, να καταστραφεί και να εξαντληθεί
ώστε ο Κόκκινος Στρατός να μπορέσει να εισβάλει στο έδαφός τους στη Δύση.
Όλες οι προετοιμασίες των Μπολσεβίκων ήταν για εισβολή, όχι για άμυνα.
Η Σοβιετική Ένωση είχε ήδη μετακινήσει τμήμα μετά από διαίρεση
πιο κοντά στα γερμανικά σύνορα.
Παρήγαγε πέντε έως δέκα φορές τον αριθμό των τανκς, πολυβόλων,
κανόνια και αεροπλάνα που μπόρεσε να παράγει η Γερμανία.
Για κάθε μήνα που περνούσε, οι πιθανότητες της Γερμανίας χειροτέρευαν.
Δεδομένου ότι οι κομμουνιστές δηλώνουν ανοιχτά τη φιλοδοξία να κατακτήσουν τον κόσμο,
δεν θα μπορούσε να υπάρξει καμία αμφιβολία
ότι ο Στάλιν ήταν έτοιμος για μια επίθεση στη Γερμανία.
Το 1941, ο ναύαρχος NG Kuznetsov ήταν υπουργός Ναυτικού της Σοβιετικής Ένωσης.
καθώς και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Σοβιετικού Κομμουνιστικού Κόμματος.
Στα μεταπολεμικά του απομνημονεύματα, θυμόταν:
«Για μένα υπάρχει ένα πράγμα πέρα ​​από κάθε επιχείρημα,
Ο Στάλιν όχι μόνο δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο πολέμου με τη Γερμανία του Χίτλερ,
αντιθέτως, θεωρούσε έναν τέτοιο πόλεμο... αναπόφευκτο...
Ο Στάλιν έκανε προετοιμασίες για πόλεμο... Ευρείς και ποικίλες προετοιμασίες,
ξεκινώντας από ραντεβού... που είχε επιλέξει ο ίδιος.
Ο Χίτλερ ανέτρεψε τους υπολογισμούς του».
Η Γερμανία και οι Ιταλοί έμαθαν για τη σχεδιαζόμενη σοβιετική επίθεση στην Ευρώπη
και ετοίμασε το αντιπλάνο: Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα.
Στις 22 Ιουνίου 1941, ο Χίτλερ εισέβαλε στα Σοβιετικά σε μια προληπτική επίθεση.
Αυτό το γερμανικό προληπτικό χτύπημα
έσωσε την Ευρώπη από τον Κόκκινο Στρατό, τουλάχιστον για λίγο.
Ο Στάλιν ήταν έτοιμος να χτυπήσει τη Δυτική Ευρώπη με 3 εκατομμύρια στρατιώτες
όταν τους πιάνουν με κατεβασμένα τα παντελόνια,
καθώς οι Γερμανοί στρατιώτες κουβαλούσαν πόρπες ζωνών στις οποίες ήταν χαραγμένες οι λέξεις
Ο Θεός μαζί μας, μπήκε στην πλέον αντιχριστιανική Κόκκινη Γη τους.
Από τη Βαλτική στη Μαύρη Θάλασσα,
Γερμανοί στρατιώτες έμπαιναν σε θέσεις για να ξεκινήσουν την εισβολή.
Οι πιο βάναυσες μάχες στην ιστορία
έλαβε χώρα κατά μήκος του Ανατολικού Μετώπου, που εκτεινόταν πίσω στη Γερμανία
μέσω της Σοβιετικής Ένωσης, της Ουγγαρίας, της Ρουμανίας, της Βουλγαρίας,
τα Βαλκάνια, την Ουκρανία, τη Λευκορωσία, την Πολωνία και τα κράτη της Βαλτικής.
Σε αυτά τα τοπία, οι πιο γενναίοι στρατιώτες της Ευρώπης θυσίασαν τη ζωή τους
να ελευθερώσει την Ευρώπη από τον τρόμο των μπολσεβίκων.
Ουκρανοί, Ρώσοι, Εσθονοί, Λετονοί και άλλοι Ανατολικοευρωπαίοι
καλωσόρισε τους Γερμανούς καθώς απελευθερώθηκαν από τη σκλαβιά
και βασανιστήρια που υπέστησαν προηγουμένως υπό σοβιετικά χέρια.
Οι ντόπιες γυναίκες ευλόγησαν τους Γερμανούς καθώς περνούσαν.
Οι γυναίκες έδιναν φαγητό στους στρατιώτες
και οι στρατιώτες τους βοήθησαν ακόμη και στην αποκατάσταση σπιτιών και εκκλησιών.
...τα γερμανικά χωριά, ό,τι μας έμεινε
μπήκε στα τρένα με βοοειδή και μεταφέρθηκε στη Σιβηρία.
Και πολλά χωριά πραγματικά εξαφανίστηκαν έτσι.
Και ήταν κυριολεκτικά θέμα ωρών, αν όχι λεπτών,
μέχρι που ήρθε η σειρά μας στο Χάλμπσταντ.
Και καταλαβαίνω ότι στην πραγματικότητα το μισό Halbstadt εξορίστηκε.
Και καθόμασταν ήδη στο σιδηροδρομικό σταθμό.
Ήταν Σεπτέμβριος του 1941, όταν ο γερμανικός στρατός κατέλαβε την Ουκρανία
και σταμάτησαν την εξορία, σταμάτησαν τα τρένα, σταμάτησαν τα τρένα.
Και ήταν για εμάς σαν να μας είχε στείλει ο Κύριος τους αγγέλους.
Εδώ ήταν άνθρωποι που μιλούσαν γερμανικά, που μιλούσαν ψηλά γερμανικά,
που σταμάτησε τον τρόμο που μας επικρατούσε για 25 χρόνια,
που ήρθε και μας άνοιξε τις εκκλησίες και είπε
«μπορείς να έχεις όλες τις υπηρεσίες που θέλεις».
Ήταν σαν παράδεισος.
Η μητέρα μου, μέχρι τη μέρα που πέθανε, ποτέ...
δεν σταμάτησε ποτέ να μιλά για τα υπέροχα δύο χρόνια που πέρασε,
ήταν ο γερμανικός στρατός, όταν ήρθε ο γερμανικός στρατός και κατέλαβε τα χωριά.
Κινήθηκαν εναντίον μας.
Πήραν τα σπίτια, τα δώσαμε με χαρά. Θα μπορούσαν να έχουν...
Η γιαγιά μου άρχισε να μαγειρεύει σαν να ήταν εκτός μόδας
και ήταν υπέροχο όταν ήρθαν οι Γερμανοί.
Και έστησαν, προφανώς, ορισμένα στρατηγεία εκεί.
Είχαν κάποιες ραδιοφωνικές εκπομπές, ορισμένους σταθμούς και ούτω καθεξής,
αλλά οι περισσότεροι μετακόμισαν, φυσικά,
μας έτρεξε και κινήθηκε ανατολικά στον αγώνα τους προς τη Μόσχα.
Και μετά έσπρωξαν προς τη Μόσχα.
Κάποιοι όμως έμειναν πίσω και ήμασταν απολύτως πεπεισμένοι
ότι οι Γερμανοί είχαν έρθει για να μας σώσουν από τον κομμουνισμό.
Και ποτέ δεν υπήρχε λόγος να αλλάξουμε γνώμη.
Γιατί να το κάνουμε; Οι Γερμανοί ήταν ήρωες στα μάτια μας.
Καθώς οι Γερμανοί προχωρούσαν ανατολικά, εκατομμύρια Ρώσοι αρνήθηκαν να πολεμήσουν για τον Στάλιν
και, αντ' αυτού, παραδόθηκε στους Γερμανούς.
Την τυραννία του Στάλιν μισούσε κάθε φιλελεύθερος Ρώσος,
τόσο μισητό μάλιστα, που ολόκληροι σχηματισμοί
παραδόθηκε και προσφέρθηκε εθελοντικά να πολεμήσει για τους Γερμανούς,
παίρνοντας πίσω την πατρίδα τους από τον τρόμο του εβραϊκού μπολσεβικισμού.
Ο Χίτλερ θεωρούσε τον κομμουνισμό ως δηλητήριο για την Ευρώπη
και αποφάσισε ότι σκοπός της ζωής του ήταν να το ξεριζώσει και να το καταστρέψει.
Οι Γερμανοί δεν είχαν τίποτα εναντίον των Ρώσων ως λαού,
αλλά αντίθετα, ενάντια στον κομμουνισμό.
Πολλοί Ρώσοι προσφέρθηκαν εθελοντικά να πολεμήσουν για τον Χίτλερ.
Σχεδόν μισό εκατομμύριο Ρώσοι εθελοντές υπηρέτησαν στην πρώτη γραμμή
και άλλα 100.000 ή περισσότερα που υπηρετούν σε άλλες μη μάχιμες θέσεις.
Οι αντικομμουνιστές στρατιώτες του Ρωσικού Απελευθερωτικού Στρατού
φορούσε γερμανικές στολές με ρωσικό μπάλωμα.
Το 1944 μετονομάστηκε επίσημα:
Οι Ένοπλες Δυνάμεις της Επιτροπής για την Απελευθέρωση των Λαών της Ρωσίας.
Επικεφαλής τους ήταν ο στρατηγός Αντρέι Βλάσοφ, αλλά υπό τη γερμανική ανώτατη διοίκηση.
Πολέμησαν γενναία, πρωτίστως σε βασικούς ρόλους ενάντια στους κομμουνιστές παρτιζάνους.
Ο στρατηγός Vlasov και ο Heinrich Himmler συναντήθηκαν και ξεκαθάρισαν λεπτομέρειες
του σχηματισμού ενός μαζικού νέου στρατού αποτελούμενου από Ρώσους.
Πήραν αυτό που ονομαζόταν «Το Μανιφέστο του Σμολένσκ», που γράφτηκε το 1942,
που περιέγραφε τους στόχους της απελευθέρωσης της Ρωσίας από την κομμουνιστική κατοχή.
Όριζε ότι στη νέα Ρωσία
«...Κάθε λαός θα αποκτήσει την εθνική ελευθερία,
συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος αυτοδιάθεσης.
Η πραγμάτωση αυτού του δικαιώματος στην εθνική ανεξαρτησία και ελευθερία είναι δυνατή,
Ωστόσο, μόνο αφού καταστρέψει τον Στάλιν και την κλίκα του».
Ο Χίμλερ και ο Βλάσοφ συμφώνησαν ότι αρχικά έπρεπε να υπάρξει
5 μεραρχίες οργανωμένες από Ρώσους αιχμαλώτους και εργάτες
από τα κατεχόμενα ανατολικά εδάφη,
των οποίων ο αριθμός είχε φτάσει μέχρι τότε πάνω από 5 εκατομμύρια.
Ο Χίτλερ σχημάτισε επίσης τις μονάδες Einsatzgruppen για την απαραίτητη απομάκρυνση
της αιμοδιψής εβραϊκής ηγεσίας των μπολσεβίκων από τις σοβιετικές πόλεις.
Εγκληματίες κομμουνιστές παρτιζάνοι εκτελέστηκαν και απαγχονίστηκαν
ως τιμωρία για όσα είχαν κάνει στους χριστιανούς Ρώσους.
Ο Στάλιν φημολογούνταν τώρα ότι έπαθε βλάβη.
Ο Αδόλφος Χίτλερ εξήγησε:
«Πιθανώς όλοι νιώσατε ότι αυτό ήταν ένα πικρό και δύσκολο βήμα για μένα.
Ο γερμανικός λαός δεν είχε ποτέ εχθρικά συναισθήματα προς τους λαούς της Ρωσίας.
Τις τελευταίες δύο δεκαετίες όμως,
οι εβραιομπολσεβίκοι ηγεμόνες στη Μόσχα έχουν επιχειρήσει
να βάλει φωτιά όχι μόνο στη Γερμανία, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Η Γερμανία δεν επιχείρησε ποτέ
να διαδώσει τη εθνικοσοσιαλιστική κοσμοθεωρία της στη Ρωσία.
Μάλλον, οι εβραιομπολσεβίκοι κυβερνώντες στη Μόσχα
προσπαθούσαν συνεχώς να μας υποτάξουν
και οι άλλοι ευρωπαϊκοί λαοί στην κυριαρχία τους.
Το έχουν προσπαθήσει όχι μόνο διανοητικά,
αλλά κυρίως με στρατιωτικά μέσα.
Τα αποτελέσματα των προσπαθειών τους, σε κάθε έθνος,
ήταν μόνο χάος, μιζέρια και πείνα».
Πριν από τη μάχη της Μόσχας,
Ο Χίτλερ κατάφερε να νικήσει τον Σοβιετικό Στρατό και να πιάσει πολλούς αιχμαλώτους.
Τότε συνέβη ένα απίστευτο πάγωμα.
40 με 50 βαθμούς Κελσίου υπό το μηδέν.
Το κρύο προκάλεσε προβλήματα στους Γερμανούς.
Τα γερμανικά στρατεύματα είχαν μόνο καλοκαιρινές στολές
και ο εξοπλισμός επίσης πάγωσε επί τόπου.
Κανένα τανκ δεν μπορούσε να κινηθεί.
Ο καιρός θα ενταθεί και η θερμοκρασία θα σημειώσει πτώση.
Ο χρόνος θα στραφεί αποφασιστικά εναντίον των Γερμανών,
και πριν από την τελευταία ώθηση της Βέρμαχτ στη Μόσχα, η Γερμανία είχε κολλήσει.
Εν τω μεταξύ, ο Ρούσβελτ επέκτεινε τον νόμο Lend-Lease
που θα έστελνε ακόμη μεγαλύτερη οικονομική και στρατιωτική βοήθεια στη Σοβιετική Ένωση.
11,3 δισεκατομμύρια ή περίπου 150 δισεκατομμύρια δολάρια σήμερα
για να σώσει το κομμουνιστικό καθεστώς.
Ήταν εκείνη την εποχή μάζες σιβηρικών στρατευμάτων
επαναφέρθηκαν από τη ρωσική Άπω Ανατολή
και ρίχτηκε κατά των Γερμανών.
Οι Γερμανοί δεν κατάφεραν να πάρουν τη Μόσχα
και αντ' αυτού απωθήθηκαν ξανά.
Ο Στάλιν ένιωσε την ανάγκη να υποστηρίξει τα στρατεύματά του από μονάδες αποκλεισμού,
επιφορτισμένοι να εκτελέσουν όποιον υποχωρούσε από το μέτωπο.
Χαρακτήρισε επίσης προδότη όποιον συλληφθεί
και αργότερα εκτέλεσε αυτούς τους πρώην κρατούμενους
ενώ έστελναν μέλη της οικογένειάς τους στους καταυλισμούς.
Πρέπει να θυμάστε ότι όταν ο Κόκκινος Στρατός παρέλασε,
πίσω από τον Κόκκινο Στρατό βρισκόταν ένας δεύτερος στρατός, ο στρατός NKVD
που είχε τα δικά του τανκς, είναι δικά του πολυβόλα και ούτω καθεξής.
Πυροβολώντας προς τα εμπρός, για να μην μπορεί κανείς να κάνει πίσω.
Ο γιος του Στάλιν, Yakov Dzhugashvili, συνελήφθη από τη Βέρμαχτ το 1942.
Η Βέρμαχτ προσφέρθηκε να ανταλλάξει Γερμανούς αιχμαλώτους
με τον Στάλιν για την επιστροφή του γιου του.
Ο Στάλιν το απέρριψε και δήλωσε:
«Δεν έχω γιο με το όνομα Γιάκοφ».
Αν και οι συνθήκες είναι ασαφείς, ο Yakov πέθανε αργότερα σε αιχμαλωσία.
Κάποιοι λένε ότι έπεσε σε έναν φράχτη που περιβάλλει ένα στρατόπεδο αιχμαλώτων.
Κάποιοι λένε ότι πυροβολήθηκε ενώ προσπαθούσε να διαφύγει.
Κλείνοντας στο Στάλινγκραντ, ο Στάλιν έφυγε τώρα δειλά από την πόλη.
Η μάχη του Στάλινγκραντ μεταξύ των Γερμανών και των Σοβιετικών
πολεμήθηκε για τον έλεγχο της στρατηγικής ζωτικής σημασίας σοβιετικής πόλης
που ο Στάλιν είχε δώσει το όνομά του,
σήμερα γνωστό ως Βόλγκογκραντ.
Η μάχη ήταν μια από τις πιο αιματηρές στην ιστορία,
με στρατιωτικούς και αμάχους θανάτους σχεδόν δύο εκατομμυρίων.
Η άρνηση του Στάλιν να αποσύρει τον Κόκκινο Στρατό από την πόλη
οδήγησε σε μια μακρά μάχη και τεράστια ταλαιπωρία
για τους πεινασμένους πολίτες.
Τον Ιούλιο του 1942, ο Στάλιν εξέδωσε διαταγή που αποτρέπει την ύπαρξη αμάχων,
ακόμη και γυναίκες και παιδιά, από την έξοδο από την πόλη.
Αφού η γερμανική επίθεση κατέλαβε το μεγαλύτερο μέρος της πόλης,
ο Κόκκινος Στρατός εξοπλισμένος με Lend-Lease των ΗΠΑ
κατέστρεψε τους Γερμανούς με αιματηρές μάχες από σπίτι σε σπίτι.
Οι απώλειες που υπέστησαν οι Γερμανοί θα καθιστούσαν αδύνατη τη νίκη στη Ρωσία.
Η πολεμική οικονομία της Γερμανίας δεν είχε τεθεί σε πλήρη πόλεμο μέχρι το 1943.
δηλαδή πολύ αργά.
Στις 2 Φεβρουαρίου 1943,
Ο Στρατάρχης Friedrich Paulus τελικά παραδόθηκε στους Σοβιετικούς.
300.000 Γερμανοί, Κροάτες, Ούγγροι, Ρουμάνοι και Ιταλοί στρατιώτες,
συμπεριλαμβανομένων 35.000 Ρώσων εθελοντών που πολεμούν για τη Γερμανία
εναντίον των κομμουνιστών, είχε πλέον περικυκλωθεί.
Πάνω από 11.000 αρνήθηκαν να καταθέσουν τα όπλα τους κατά την επίσημη παράδοση,
προτιμώντας αντ' αυτού να πολεμήσει μέχρι θανάτου εναντίον των Μπολσεβίκων.
Στις αρχές Μαρτίου, κάθε αντίσταση είχε εξαλειφθεί.
Όσοι έμειναν αναγκάστηκαν να βαδίσουν ανατολικά
ή εργάστηκε μέχρι θανάτου σε σοβιετικά στρατόπεδα θανάτου.
Οι ιστορικοί έχουν πλέον επιβεβαιώσει ότι από τις 11.237 επιστολές
που στάλθηκαν από στρατιώτες στις οικογένειές τους,
σχεδόν όλοι εξέφρασαν προθυμία και αποφασιστικότητα
να πολεμήσει τον κομμουνισμό και να πεθάνει μαχόμενος για τον εθνικοσοσιαλισμό
και ο Φέρερ Αδόλφος Χίτλερ.
Η μάχη του Στάλινγκραντ θα ήταν ένα σημείο καμπής στον πόλεμο.
Μετά τη μάχη του Κουρσκ στις 5 Ιουλίου έως τις 23 Αυγούστου 1943,
οι Γερμανοί ήταν περισσότεροι από δύο προς ένα
και υπέστησαν απώλειες περίπου 203.000,
ενώ οι κομμουνιστές έχασαν 803.000 χιλιάδες.
Οι Γερμανοί δεν πέτυχαν τον στόχο τους.
Η Γερμανία αναγκάστηκε σε πλήρη υποχώρηση
καθώς οι ΗΠΑ άνοιξαν ένα νέο μέτωπο στην Ιταλία.
Η Γερμανία δεν θα ανακτούσε ποτέ ξανά την πρωτοβουλία στον πόλεμο.
Οι Γερμανοί αναγκάζονταν σταθερά να φύγουν τελείως από το σοβιετικό έδαφος,
μετά από αυτό, οι Σοβιετικοί τους καταδίωξαν σε όλη την Ανατολική Ευρώπη
και στην ίδια τη Γερμανία το 1945.
Οι Γερμανοί πάλευαν τώρα με παγετώδεις καιρικές συνθήκες
και ταυτόχρονα πρόσφερε την απαραίτητη προστασία
στους πρόσφυγες που φεύγουν από τους δολοφόνους κομμουνιστές.
Όλο και περισσότεροι άνθρωποι έφυγαν απελπισμένα από τη Δύση
για να φτάσει στην ασφάλεια από τους κομμουνιστές.
Και τότε, φυσικά, το 1943, η ιστορία άλλαξε.
Και οι Γερμανοί απωθήθηκαν.
Και στο σπρώξιμο, μας κίνησαν μαζί τους,
ότι μας έμεινε και πήγαμε πρόθυμα.
Δεν υπήρχε κίνηση υπό την απειλή όπλου.
Αν είχαμε μείνει πίσω, οι κομμουνιστές θα μας είχαν πάρει και θα μας είχαν εκτελέσει
και μας έστειλε στη Σιβηρία,
οπότε πολύ πρόθυμα κινηθήκαμε, υποχωρήσαμε με τους Γερμανούς...
Ξέρεις, εδώ περπατούσαμε προς το Ράιχ, προς τη Γερμανία,
που ήταν πάντα στο μυαλό μας ένα πλασματικό μέρος.
Πιστεύαμε απόλυτα στον Αδόλφο Χίτλερ.
Πιστεύαμε στη φύση του αγώνα του,
στην αξία του αγώνα του.
Είχαμε αυτούς τους υπέροχους Γερμανούς στρατιώτες να μας προστάτευαν σε όλη τη διαδρομή
και περπατούσαμε στο Ράιχ.
Υπήρχαν, λοιπόν, πολλά τραγούδια
στην πορεία στην αρχή το φθινόπωρο.
Υπήρχαν όλη αυτή η Χιτλερική Νεολαία με τα όμορφα ζωηρά ρούχα τους
και με ποδήλατα και μας έδιναν γλυκό νερό,
και τα κορίτσια μαγείρευαν, και ξέρετε, μας σέρβιραν καφέ και ούτω καθεξής.
Πάντα μας ταΐζε ο στρατός.
Είχαν την κουζίνα, τις κουζίνες του χωραφιού, τα ταξίδια ???.
Μετά ήρθε ο χειμώνας και το φαγητό λιγόστευε,
τα άλογα αρρώσταιναν, ο δρόμος στενεύει.
Έκανε εξαιρετικά κρύο.
Όταν σκέφτομαι τον πόλεμο και την πίστα,
Δεν σκέφτομαι τόσο την πείνα όσο το κρύο. Ήταν πάντα, πάντα κρύο.
Αυτό θυμάμαι.
Και μετά, φυσικά, όταν ήρθε ο χειμώνας, γινόταν όλο και πιο δύσκολος.
Έπρεπε να διανυκτερεύσουμε συχνά σε περίεργα σπίτια.
Ο στρατός θα κατάσχεσε σπίτια, θα έβαζε τους πρόσφυγες εκεί.
Ο στρατός μας προστάτεψε μέχρι τέλους.
Ο στρατός ποτέ δεν μας απογοήτευσε, ποτέ δεν μας άφησε κάτω μέχρι το τέλος.
Λάβετε επίσης υπόψη ότι η Γερμανία, εκείνη την εποχή, δεν χρειαζόταν πρόσφυγες.
Ξέρεις, πεινούσαν, πάλευαν, δεν είχαν τίποτα.
Μας πήραν σαν οικογένεια.
«Ο σκοπός αυτού του μετώπου δεν είναι πλέον η προστασία των μεμονωμένων εθνών,
αλλά μάλλον η ασφάλεια της Ευρώπης, και επομένως η σωτηρία όλων." - Αδόλφος Χίτλερ
ΠΕΡΛ ΧΑΡΜΠΟΡ
Ενώ οι στρατιώτες στο έδαφος μάχονταν για να τερματίσουν τον πόλεμο,
κορυφαίοι πολιτικοί έκαναν ό,τι μπορούσαν
για πολιτικούς λόγους για να συνεχιστεί η σύγκρουση.
Τον Οκτώβριο του 1940, όταν η Γερμανία είχε τον απόλυτο έλεγχο του ευρωπαϊκού πολέμου,
δεν υπήρχε περίπτωση βρετανικής νίκης,
εκτός αν οι ΗΠΑ μπορούσαν να συρθούν στη σύγκρουση.
Ένα εξέχον μέλος του βρετανικού Πολεμικού Υπουργικού Συμβουλίου, ο Λόρδος Άρθουρ Γκρίνγουντ,
πρόσφερε στους Εβραίους μια νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων με την ελπίδα να συγκεντρώσει την υποστήριξή τους
να φέρει μια απρόθυμη Αμερική στην πολεμική σύγκρουση με τον ίδιο τρόπο
είχε κάνει το 1917 με τη Διακήρυξη Μπάλφουρ
που υποσχέθηκε την Παλαιστίνη στους Εβραίους με αντάλλαγμα την είσοδο των ΗΠΑ.
Ο Γκρίνγουντ έκανε μια προφητική δήλωση:
«Όταν πετύχουμε τη νίκη, και σίγουρα θα...»
Ο Greenwood υπόσχεται:
«Στην ανοικοδόμηση της πολιτισμένης κοινωνίας μετά τον πόλεμο,
θα πρέπει και θα υπάρχει μια πραγματική ευκαιρία για τους Εβραίους παντού
να κάνουμε μια ξεχωριστή και εποικοδομητική συμβολή».
Και αυτό:
«Θα χρειαστούν δέκα εκατομμύρια αγόρια από την Αμερική για να κάνουν τη δουλειά».
Οι ΗΠΑ θα έμπαιναν στον πόλεμο 14 μήνες αργότερα.
Ο Chaim Weizmann είπε στον Τσόρτσιλ τον Σεπτέμβριο του 1941:
«Καταφέραμε να σύρουμε τις Ηνωμένες Πολιτείες στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο
και αν (οι ΗΠΑ) κάνουν αυτό που απαιτούμε
όσον αφορά την Παλαιστίνη και τις εβραϊκές ένοπλες δυνάμεις,
τότε μπορούμε να πάρουμε τους Εβραίους στις ΗΠΑ
να σύρουν και τις Ηνωμένες Πολιτείες σε αυτό».
Ήδη το 1939, ο ταξίαρχος Τζορτζ Βαν Χορν Μόζελι
αποκάλυψε το σχέδιο στη New York Tribune:
«Ο πόλεμος που προτείνεται τώρα έχει σκοπό την εγκαθίδρυση
Εβραϊκή ηγεμονία σε όλο τον κόσμο».
Παρόλο που η Βρετανική Αυτοκρατορία είχε ήδη τεράστιους πόρους
και εκατομμύρια άντρες στη διάθεσή της, ο Τσόρτσιλ και ο Ρούσβελτ
θα πίεζε τώρα τις ΗΠΑ να μπουν στον πόλεμο.
Ποτέ άλλοτε στην ιστορία ο αμερικανικός λαός δεν ήταν τόσο αντιπολεμικός
ή τόσο ενωμένοι στις απόψεις τους όσο ήταν το 1939,
για να μείνουν μακριά από αυτό που θεωρούσαν έναν ακόμη ευρωπαϊκό εμφύλιο πόλεμο.
Η δημοσκόπηση της Gallup έδειξε το 94% του αμερικανικού λαού
ήταν απολύτως κατά της συμμετοχής στον πόλεμο όταν ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 1939.
Οι απλοί άνθρωποι είχαν κουραστεί από αυτούς τους πολέμους.
Παρά το γεγονός αυτό, ο Ρούσβελτ επέβαλε νόμους μέσω του Κογκρέσου
έρχεται σε αντίθεση με την υποτιθέμενη ουδετερότητα των ΗΠΑ.
Το 1939, ο Ρούσβελτ κατάργησε τον Νόμο για την Ουδετερότητα των ΗΠΑ
υπέρ της μονόπλευρης προμήθειας όπλων στους εχθρούς της Γερμανίας.
Το έτος αφότου ο Ρούσβελτ ψήφισε τον νόμο Lend-Lease,
που επίσημα τελείωσε την προσποίηση του ότι ήταν ουδέτερος στον πόλεμο,
επέτρεψε επίσης στους Αμερικανούς πολίτες να ενταχθούν στη βρετανική αεροπορία.
Κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου,
Ο Ρούσβελτ προχώρησε στη δέσμευση όλων των γερμανικών περιουσιακών στοιχείων στις ΗΠΑ
και να ανακοινώσει εμπάργκο πετρελαίου κατά των επιτιθέμενων εθνών.
1 δισεκατομμύριο δολάρια σε δανειακή βοήθεια στάλθηκε στη Βρετανία.
Benjamin Gitlow, ιδρυτικό μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος των ΗΠΑ,
έγραψε στο «ομολογώ» το 1940:
«Όταν ήμουν στη Μόσχα, η στάση απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες
σε περίπτωση πολέμου συζητήθηκε.
Ιδιωτικά, ήταν η γνώμη όλων των Ρώσων ηγετών με τους οποίους μίλησα
ότι η αντιπαλότητα μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ιαπωνίας
πρέπει πραγματικά να ξεσπάσει σε πόλεμο μεταξύ αυτών των δύο».
Επειδή ο Ρούσβελτ γνώριζε καλά το μέγεθος του λαϊκού συναισθήματος για αυτό το θέμα,
έλεγε επανειλημμένα ψέματα στον αμερικανικό λαό για την αγάπη του για την ειρήνη
και την αποφασιστικότητά του να κρατήσει τις ΗΠΑ εκτός πολέμου,
ενώ ταυτόχρονα στην πραγματικότητα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του
να φέρει σε πόλεμο και την Ευρώπη και την Αμερική.
Όπως και στην περίπτωση της Γερμανίας,
Η Ιαπωνία είχε επίσης σπάσει τα δεσμά του ενδιαφέροντος του Ρότσιλντ
και γνώρισε ένα οικονομικό θαύμα και μια εθνική αναγέννηση.
Δεν μπορούσε να επιτραπεί.
Έπρεπε να βγει η Ιαπωνία για να γίνει ξανά αγελάδα αρμέγματος των τραπεζιτών.
Στις 23 Ιουνίου 1941,
ο Υπουργός Εσωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, Χάρολντ ΛεΚλερ Άικς,
έγραψε σε ένα σημείωμα προς τον Ρούσβελτ:
«Δεν θα υπάρξει ποτέ τόσο καλή στιγμή
να σταματήσει η αποστολή πετρελαίου στην Ιαπωνία όπως έχουμε τώρα.
Θα μπορούσε να υπάρξει από τον εμπάργκο πετρελαίου στην Ιαπωνία μια τέτοια κατάσταση
όπως θα το έκανε, όχι μόνο δυνατό,
αλλά εύκολο να μπεις σε αυτόν τον πόλεμο με αποτελεσματικό τρόπο.
Και, αν έτσι έπρεπε να εισαχθεί έμμεσα,
θα αποφεύγαμε την κριτική ότι είχαμε πάει ως σύμμαχοι της κομμουνιστικής Ρωσίας».
Ο Ρούσβελτ, φυσικά, εξακολουθούσε να αναζητά απεγνωσμένα τρόπο να μπει στον πόλεμο.
Στη συνέχεια πάγωσε όλα τα ιαπωνικά περιουσιακά στοιχεία στις ΗΠΑ
και αργότερα επέβαλε εμπάργκο πετρελαίου στην Ιαπωνία σε μια διεθνή εχθρική ενέργεια.
Ως άμεσο αποτέλεσμα, η Ιαπωνία έχασε πλέον την πρόσβαση στο 75% του εμπορίου μας στο εξωτερικό
και το 88% του εισαγόμενου λαδιού της.
Αυτό οδήγησε στο να έχει πλέον ανεπαρκείς πόρους η Ιαπωνία
για να συνεχίσει τον πόλεμο της με την Κίνα.
Για να αποφύγουν τον πόλεμο, οι Ιάπωνες ξεκίνησαν πρώτα διαπραγματεύσεις με αξιωματούχους των ΗΠΑ
που απαίτησε η Ιαπωνία πρώτα να αποσυρθεί από την κομμουνιστική Κίνα
πριν τελειώσουν τα εμπάργκο.
Ο Ρούσβελτ, φυσικά, ήξερε ότι οι Ιάπωνες
ποτέ δεν θα άφηναν τον εαυτό τους να ταπεινωθεί με τέτοιο τρόπο.
Εάν οι Ιάπωνες το αρνούνταν, το εμπάργκο θα συνεχιζόταν
και θα κατέρρεαν από τον οικονομικό στραγγαλισμό.
Εάν συμμορφώνονταν και απέσυραν όλα τα στρατεύματα από την ηπειρωτική χώρα,
ο κομμουνισμός θα σάρωνε την ανατολική Ασία,
όπως ακριβώς έγινε μετά τον πόλεμο,
με αποτέλεσμα την κομμουνιστική Κίνα και τον πόλεμο της Κορέας και του Βιετνάμ.
Στους Ιάπωνες δόθηκε ένα νόμισμα με δύο κεφαλές:
να πεθάνει από την πείνα ή να πεθάνει από τον κομμουνισμό.
Αποφάσισαν να απορρίψουν και τις δύο αυτές επιλογές και να πολεμήσουν.
Ο Πολεμικός Μυστικός, Χένρι Στίμσον, το διατύπωσε στο ημερολόγιό του:
«Είμαστε αντιμέτωποι με ένα λεπτό ζήτημα της διπλωματικής περίφραξης που πρέπει να γίνει
έτσι ώστε να βεβαιωθείτε ότι η Ιαπωνία έχει τεθεί σε λάθος
και κάνει την πρώτη κακή κίνηση - φανερή κίνηση...
Το ερώτημα ήταν πώς θα έπρεπε να ελίσσαμε τους Ιάπωνες
στη θέση του πρώτου πυροβολισμού...»
Η μεγάλη οργάνωση που προπαγάνδιζε τη δημόσια υποστήριξη
για την εμπλοκή των ΗΠΑ στον ευρωπαϊκό πόλεμο πριν από την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ
ήταν η έξυπνα ονομαζόμενη Επιτροπή για την υπεράσπιση της Αμερικής βοηθώντας τους Συμμάχους.
Στα τέλη του 1940, ο γερουσιαστής της Δυτικής Βιρτζίνια, Ρας Ντ. Χολτ,
εξέδωσε αναλυτική εξέταση της επιτροπής:
«Η επιτροπή έχει ισχυρές διασυνδέσεις με τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρείες,
εταιρείες χρηματοοικονομικών επενδύσεων και βιομηχανικές επιχειρήσεις.
Αυτά με τη σειρά τους ασκούν επιρροή στους προέδρους και τους καθηγητές κολεγίων,
καθώς και σε εφημερίδες, ραδιόφωνο και άλλα μέσα επικοινωνίας».
Εάν η επιτροπή κατάφερνε να βάλει τις ΗΠΑ σε πόλεμο, ο Χολτ προειδοποίησε:
«Τα αγόρια της Αμερικής θα χύσουν το αίμα τους
για κερδοσκόπους, πολιτικούς και «πατριώτες».
Αν έρθει πόλεμος, στα χέρια των χορηγών της λευκής επιτροπής θα πέσει αίμα -
το αίμα των Αμερικανών που σκοτώθηκαν σε έναν άσκοπο πόλεμο».
Τον Μάρτιο του 1941, μια λίστα με τους περισσότερους οικονομικούς υποστηρικτές της επιτροπής
δημοσιοποιήθηκε και αποκάλυψε τις δυνάμεις
πρόθυμοι να φέρουν την Αμερική στον ευρωπαϊκό πόλεμο.
Ισχυρά διεθνή, κυρίως εβραϊκά, τραπεζικά συμφέροντα
εκπροσωπήθηκαν καλά.
Στο ημερολόγιο του την 1η Μαΐου 1941,
Charles A. Lindbergh, ο Αμερικανός ηρωικός αεροπόρος και ηγέτης της ειρήνης,
αποκάλυψε τον συνασπισμό που ωθούσε τις Ηνωμένες Πολιτείες στον πόλεμο:
«Η πίεση για πόλεμο είναι υψηλή και αυξάνεται.
Ο κόσμος είναι αντίθετος σε αυτό, αλλά η διοίκηση φαίνεται να έχει
«το κομμάτι στα δόντια του» και είναι κόλαση στο δρόμο του προς τον πόλεμο.
Τα περισσότερα από τα εβραϊκά συμφέροντα στη χώρα βρίσκονται πίσω από τον πόλεμο
και ελέγχουν ένα τεράστιο μέρος του Τύπου και του ραδιοφώνου μας
και τις περισσότερες από τις κινηματογραφικές μας ταινίες».
Ο Δρ Μίλτον Αϊζενχάουερ ήταν αδελφός του στρατηγού Αϊζενχάουερ. Αυτός είπε:
«Ο Πρόεδρος Ρούσβελτ θεώρησε απαραίτητο να μπει η χώρα στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
για να σώσει τις κοινωνικές του πολιτικές».
Στις αρχές του 1941, ο βουλευτής Martin Dies επιτροπή
είχε στην κατοχή του έναν στρατηγικό χάρτη που έδινε σαφή απόδειξη
για τις προθέσεις των Ιαπώνων να κάνουν επίθεση στο Περλ Χάρμπορ.
Ο στρατηγικός χάρτης ετοιμάστηκε
από το Ιαπωνικό Αυτοκρατορικό Στρατιωτικό Τμήμα Πληροφοριών.
Ο Martin έγραψε:
«Μόλις έλαβα το έγγραφο,
Τηλεφώνησα στον Υπουργό Εξωτερικών Κόρντελ Χαλ και του είπα τι είχα.
Ο γραμματέας Χαλ με ζήτησε να μην ενημερώσω κανέναν για τον χάρτη
και δήλωσε ότι θα με καλούσε μόλις μιλούσε με τον πρόεδρο Ρούσβελτ.
Σε περίπου μία ώρα, τηλεφώνησε για να πει ότι είχε μιλήσει με τον Ρούσβελτ
και συμφώνησαν ότι θα ήταν πολύ σοβαρό
εάν κάποια πληροφορία σχετικά με αυτόν τον χάρτη έφτασε στις υπηρεσίες ειδήσεων...
Του είπα ότι ήταν μεγάλη ευθύνη
να αποκρύψει τέτοιες ζωτικής σημασίας πληροφορίες από το κοινό.
Η γραμματέας με διαβεβαίωσε ότι
αυτός και ο Ρούσβελτ το θεώρησαν απαραίτητο για την εθνική άμυνα».
Ο στρατηγός Elliott R. Thorpe υπηρέτησε ως στρατιωτικός ακόλουθος
στην ολλανδική ελεγχόμενη Java, Ολλανδικές Ινδίες.
Το 1941, όταν οι Ολλανδοί έσπασαν έναν ιαπωνικό διπλωματικό κώδικα,
(;) το αναχαιτισμένο μήνυμα αναφερόταν σε προγραμματισμένη ιαπωνική επίθεση στη Χαβάη,
τις Φιλιππίνες και την Ταϊλάνδη.
Αμέσως έστειλε τις πληροφορίες στην Ουάσιγκτον
και παρέδωσε αμέσως αντίγραφα του αποκωδικοποιημένου κειμένου στο συμπερίληψη
Πρόεδρος Ρούσβελτ, Υπουργός Εξωτερικών Κόρντελ Χαλ,
Γραμματέας Πολέμου Χένρι Στίμσον,
Αρχηγός του Επιτελείου Στρατού Στρατηγός Τζορτζ Μάρσαλ
και ο Αρχηγός Ναυτικών Επιχειρήσεων Ναύαρχος Χάρολντ Σταρκ.
Αντίγραφα πήγαν επίσης στον Χάρι Χόπκινς, τον κομμουνιστή σύμβουλο του FDR.
Γιατί οι ΗΠΑ και η Βρετανία
τώρα είχε παρακολουθήσει τους ναυτικούς κώδικες επικοινωνίας της Ιαπωνίας,
όλοι οι σημαντικοί ιαπωνικοί κώδικες έσπασαν.
Ο Ρούσβελτ γνώριζε για την επερχόμενη αιφνιδιαστική επίθεση,
αλλά καμία προειδοποίηση δεν εστάλη στους διοικητές στο Περλ Χάρμπορ.
Ναυτικές πληροφορίες αναχαιτίστηκαν και μεταφράστηκαν
πολυάριθμες ιαπωνικές ναυτικές αποστολές, μερικές ξεκάθαρα αποκαλυπτικές
ότι το Περλ Χάρμπορ είχε γίνει στόχος.
Εάν επρόκειτο να διακοπεί στις σχέσεις των ΗΠΑ,
Το Τόκιο θα εκδώσει ειδική ραδιοπροειδοποίηση.
Το μήνυμα που έπρεπε να επαναληφθεί τρεις φορές κατά τη διάρκεια ενός δελτίου καιρού ήταν
Ανατολικός άνεμος, βροχή.
Ο «ανατολικός άνεμος» σήμαινε τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η «βροχή» σήμαινε διπλωματική διάσπαση (πόλεμος).
Αυτό το μελλοντικό μήνυμα κρίθηκε τόσο σημαντικό
ότι οι ραδιοφωνικές οθόνες των ΗΠΑ το παρακολουθούσαν συνεχώς,
και το Υπουργείο Ναυτικού το πληκτρολόγησε σε ειδικές κάρτες υπενθύμισης.
Στις 4 Δεκεμβρίου, Higashi no kaze ame
μεταδόθηκε και παραλήφθηκε από τις υπηρεσίες πληροφοριών της Ουάσιγκτον.
Εκδίδοντας τις τελευταίες προκλήσεις της Ιαπωνίας,
FDR και ο στρατιωτικός πρόεδρός του Τζορτζ Μάρσαλ,
έβαλαν το δόλωμα για να δαγκώσουν τα γιαπωνέζικα ψάρια.
Η εφημερίδα αποκάλυψε ότι ο Ρούσβελτ σχεδίαζε έναν πόλεμο
πριν την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ. "Πολεμικά σχέδια του FDR!" - Chicago Daily Tribune
Οι Ιάπωνες μπορεί να απεργούν το Σαββατοκύριακο! - Ο διαφημιστής της Χονολουλού
Η Ιαπωνία μπορεί να απεργήσει το Σαββατοκύριακο! - Hilo Tribune Herald
Οι Ιάπωνες, με την ελπίδα να αποκτήσουν νωρίς πλεονέκτημα,
αποφάσισε να επιβάλει όσο το δυνατόν περισσότερους κινδύνους στο ναυτικό των ΗΠΑ.
Το πρωί της 7ης Δεκεμβρίου 1941,
Ιαπωνικά αεροπλάνα εκτοξεύτηκαν από αεροπλανοφόρα
επιτέθηκε στον αμερικανικό στόλο στο Περλ Χάρμπορ στη Χαβάη,
βύθιση ή μεγάλη ζημιά 18 πλοίων,
συμπεριλαμβανομένων 8 θωρηκτών, καταστρέφοντας 188 αεροπλάνα.
Η επίθεση στο Περλ Χάρμπορ πυροδότησε έναν ξαφνικό παροξυσμό
και ένα κύμα πατριωτικού ενθουσιασμού για την είσοδο στον πόλεμο.
Ο Ρούσβελτ και οι άνθρωποι γύρω του θα είχαν επιτέλους τον Παγκόσμιο Πόλεμό τους.
Η επίθεση δεν ήταν έκπληξη.
Ο Ρούσβελτ επέτρεψε επίτηδες σε 2.400 Αμερικανούς ναύτες να πεθάνουν χωρίς καμία προειδοποίηση.
Από το Ημερολόγιο του Χένρι Στίμσον,
μπορούμε να δούμε ότι το άμεσο συναίσθημα του Στίμσον δεν ήταν λύπη
ή οργή για τις χαμένες ζωές στο Περλ Χάρμπορ, αλλά μάλλον ανακούφιση:
«Όταν ήρθαν για πρώτη φορά τα νέα ότι η Ιαπωνία μας είχε επιτεθεί,
Η πρώτη μου αίσθηση ήταν ανακούφιση που είχε έρθει μια κρίση (...)».
Oliver Lyttelton, βρετανικός διευθυντής παραγωγής εν καιρώ πολέμου,
είχε αναμφισβήτητα δίκιο όταν δήλωσε:
«Είναι μια παρωδία στην ιστορία να λέμε ποτέ
ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγκάστηκαν στον πόλεμο.
Η Αμερική προκάλεσε τους Ιάπωνες σε τέτοιο βαθμό
ότι αναγκάστηκαν να επιτεθούν».
Το κείμενο της πολεμικής δήλωσης του Χιροχίτο έχει εμφανιστεί μια φορά στους New York Times
προτού ο ισχυρισμός του εξαφανιστεί στους νικητές της επίσημης ιστορίας.
«...Κηρύσσουμε τον πόλεμο στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και στη Βρετανική Αυτοκρατορία
να διασφαλίσει τη σταθερότητα της Ανατολικής Ασίας και να συμβάλει στην παγκόσμια ειρήνη...
...Να καλλιεργήσουμε τη φιλία μεταξύ των εθνών
και να απολαμβάνουν την ευημερία από κοινού με όλα τα έθνη
ήταν πάντα η κατευθυντήρια αρχή της εξωτερικής πολιτικής της αυτοκρατορίας μας.
Ήταν πραγματικά αναπόφευκτο και μακριά από τις επιθυμίες μας η Αυτοκρατορία μας
έχει τεθεί σε διασταύρωση με την Αμερική και τη Βρετανία (...)».
Ο Hamilton Fish έκανε την πρώτη ομιλία στο Κογκρέσο στις 8 Σεπτεμβρίου 1941.
ζητώντας την κήρυξη πολέμου κατά της Ιαπωνίας.
Στο βιβλίο του "FDR: The Other Side of the Coin",
Ο Fish λέει ότι ντρέπεται για αυτήν την ομιλία σήμερα,
και αν ήξερε τι έκανε ο Ρούσβελτ για να προκαλέσει την επίθεση της Ιαπωνίας,
δεν θα ζητούσε ποτέ κήρυξη πολέμου.
Ο Fish είπε ότι ο Ρούσβελτ ήταν ο κύριος πυροσβέστης που άναψε το φιτίλι του πολέμου,
τόσο στην Ευρώπη όσο και στον Ειρηνικό.
Ο ΠΕΜΟΣ ΤΟΥ ΤΣΟΥΡΤΣΙΛ
Το 1943, όταν η Ιαπωνία κατέλαβε τη σημαντική εξαγωγή ρυζιού της Βιρμανίας,
οι Βρετανοί αγόρασαν τεράστιες ποσότητες ρυζιού και το αποθησαύρισαν.
Τότε ο Τσόρτσιλ διέταξε την εκτροπή των τροφίμων μακριά από την Ινδία
για να ταΐσει τα δικά του στρατεύματα.
Τώρα, ένα σπάνιο αγαθό, η τιμή του ρυζιού τετραπλασιάστηκε.
Το σιτάρι από την Αυστραλία,
που θα μπορούσαν να είχαν παραδοθεί σε πεινασμένους Ινδούς πριν,
αντ' αυτού μεταφέρθηκε στα βρετανικά στρατεύματα.
Ακόμη χειρότερα, οι βρετανικές αποικιακές αρχές και πάλι υπό την ηγεσία του Τσόρτσιλ,
στην πραγματικότητα αρνήθηκε προσφορές από τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες
να στείλει δωρεάν τρόφιμα στη χώρα που λιμοκτονεί.
Ο Τσόρτσιλ σκότωσε σκόπιμα από την πείνα πάνω από 4 εκατομμύρια αθώους Βεγγαλούς
να αντλήσει πόρους στον πόλεμο κατά των δυνάμεων του Άξονα.
Ο Τσόρτσιλ μισούσε τους Ινδούς σχεδόν όσο μισούσε τους Γερμανούς.
γιατί η Ινδία ήθελε την ανεξαρτησία της από τη Βρετανία.
Ο Γκάντι ήταν επίσης πολύ θετικός στον Χίτλερ.
Αργότερα σε μια συνεδρίαση του πολεμικού υπουργικού συμβουλίου, ο Τσόρτσιλ κατηγόρησε τους ίδιους τους Ινδούς
για την πείνα, λέγοντας ότι «αναπαράγονται σαν κουνέλια».
Αυτά τα θύματα δεν ήταν Εβραίοι και γι' αυτό δεν ακούς ποτέ γι' αυτά.
Ο Τσόρτσιλ δεν προσπάθησε καν να κρύψει το γεγονός ότι μισούσε Ινδούς και Γερμανούς:
«Μισώ τους Ινδούς... Είναι θηριώδεις άνθρωποι».
Είπε επίσης ότι ο Γκάντι:
«Θα έπρεπε να μείνουμε δεμένοι με τα πόδια και τα χέρια στις πύλες του Δελχί,
και μετά τον ποδοπάτησε ένας τεράστιος ελέφαντας
με τον νέο αντιβασιλέα καθισμένο στην πλάτη του».
Το πολύχρωμο σχόλιο του Τσόρτσιλ μπορεί να ήταν προϊόν
για τον τελικό του εθισμό στο αλκοόλ
ή απλώς τη συνολική του αντικοινωνική παρορμητικότητα.
Αυτό που τα κάνει όλα μια μεγαλύτερη τραγωδία
είναι ότι τα θύματα δεν αποζημιώθηκαν ποτέ
και ο υπεύθυνος για την πείνα
ποτέ δεν έχει θεωρηθεί καν υπεύθυνος?
Αντίθετα, έχει τιμηθεί ως ήρωας.
D-DAY
Το μαλακό κάτω μέρος της Ευρώπης έμεινε ευάλωτο σε επίθεση
και τα κοιτάσματα πετρελαίου της Ρουμανίας τροφοδοτούσαν τον γερμανικό στρατό.
Ο Χίτλερ ανησυχούσε ότι οι Σύμμαχοι θα εισέβαλαν στη Γιουγκοσλαβία, στην Ελλάδα
και τα βαλκανικά έθνη να περικόψουν την προσφορά πετρελαίου της Γερμανίας
και να εξαπολύσει μια τελευταία ώθηση στη Γερμανία από τα νότια και τα νοτιοανατολικά.
Μια τέτοια επίθεση θα ήταν καταστροφική και επιζήμια για τη Γερμανία,
αλλά αντί να εκμεταλλευτούμε αυτή την ευκαιρία για να βάλουμε ένα τέλος στον πόλεμο,
Τσόρτσιλ, Ντουάιτ Αϊζενχάουερ, Μοντγκόμερι και Τζορτζ Μάρσαλ
Αντ' αυτού επέμεινε να προετοιμαστεί για εισβολή
της βαριά οχυρωμένης βόρειας Γαλλίας για την παράταση του πολέμου,
σκοτώστε περισσότερους Ευρωπαίους και αγοράστε στους Σοβιετικούς το χρόνο που χρειαζόταν για να βαδίσουν προς τα δυτικά,
και τελικά να επιτρέψει στον Στάλιν
να πάρουν ολόκληρη την Ανατολική Ευρώπη όπως είχαν συμφωνήσει.
Ο λόγος για αυτό ήταν ότι ο Ρούσβελτ και ο Χένρι Μοργκεντάου
οραματίστηκε έναν μεταπολεμικό κόσμο στον οποίο οι Σοβιετικοί και οι Ηνωμένες Πολιτείες
θα ένωναν τις δυνάμεις τους για να θέσουν τα θεμέλια
για μια κομμουνιστική διεθνή παγκόσμια κυβέρνηση, έναν ΟΗΕ.
Την 6η ώρα της 6ης ημέρας του 6ου μήνα του 1944,
Βρετανικές, αμερικανικές και καναδικές δυνάμεις διέσχισαν τη Μάγχη
και ξεκίνησε την εισβολή της D-Day,
απόβαση στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Γαλλία στις ακτές της Νορμανδίας.
Ο Ρούσβελτ και ο Τσόρτσιλ για χρόνια παρείχαν τη Σοβιετική Ένωση
με στρατιωτική και οικονομική βοήθεια.
Τώρα, τελικά έστελναν τα στρατεύματά τους να πολεμήσουν και να πεθάνουν για τον κομμουνισμό.
Σχεδόν 10.000 άνδρες σκοτώθηκαν όταν επιτέθηκαν στις οχυρωμένες παραλίες του Χίτλερ στη Νορμανδία.
Στο τέλος, (Operation) Overlord ιδρύθηκε με επιτυχία
μια αρχική παραλία 100.000 στρατιωτών.
Από αυτή τη βάση στη βόρεια Γαλλία,
οι Σύμμαχοι ενισχύθηκαν για την ώθηση προς τη Γερμανία.
Την ίδια στιγμή, ο Κόκκινος Τρόμος προχώρησε από τα ανατολικά,
εξοπλισμένο μέχρι τα δόντια με προηγμένη αμερικανική βοήθεια από τον Ρούσβελτ.
Με την Ιταλία επίσης υπό συμμαχική κατοχή,
Η Γερμανία είχε τώρα τρία μέτωπα να υπερασπιστεί: δυτικά, νότια και ανατολικά.
Για να δώσει επίτηδες στους κομμουνιστές
ακόμα περισσότερος χρόνος για να κατακτήσουμε και να βιάσουμε την Ανατολική Ευρώπη,
Οι στρατηγοί Αϊζενχάουερ και Μάρσαλ καθυστέρησαν την προέλαση
της Τρίτης Στρατιάς του Στρατηγού Πάτον,
φτάνοντας στο σημείο να κόψει τις αποστολές βενζίνης στον στρατό του Πάτον.
Ο Πάτον είπε τον Αύγουστο του 1944:
«Αυτή τη στιγμή, η κύρια δυσκολία μας δεν είναι οι Γερμανοί,
αλλά βενζίνη.
Αν μου έδιναν αρκετό βενζίνη, θα μπορούσα να πάω μέχρι το Βερολίνο!».
Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΦΟΥΡΓΟΥ
Μεταξύ Δεκεμβρίου 1944 και Ιανουαρίου 1945,
οι γερμανικές δυνάμεις έκαναν μια τελευταία απέλπιδα προσπάθεια να απωθήσουν τις συμμαχικές δυνάμεις,
που αιφνιδίασε εντελώς τους Συμμάχους
και παραλίγο να ανατρέψει τον πόλεμο.
Πολέμησε στο δάσος γύρω από την ορεινή περιοχή του Βελγίου,
η ισχυρή γερμανική επίθεση θα ήταν γνωστή ως η Μάχη του Μπουλγκ.
Οι αμερικανικές δυνάμεις συναντήθηκαν με γερμανικές μεραρχίες Panzer στο δάσος των Αρδεννών,
παλεύοντας με τον παγωμένο καιρό καθώς πολεμούσαν μεταξύ τους.
Ήταν μια αποφασιστική στιγμή στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο,
που θα έδινε στον Χίτλερ μια τελευταία ευκαιρία να οδηγήσει πίσω
οι συμμαχικοί στρατοί που πλησιάζουν στην ακτογραμμή.
Η επιθυμία του ήταν να τους αναγκάσει να επιστρέψουν ξανά σε μια ειρήνη κατόπιν διαπραγματεύσεων.
Ένα τέταρτο εκατομμύριο Γερμανοί στρατιώτες
κύλησαν προς το Δυτικό Μέτωπο και μετακίνησαν τις μονάδες τους
κρυφά προς σημεία ανατολικά του Ardenness στα τέλη Οκτωβρίου.
Οι Σύμμαχοι υποτίμησαν τους Γερμανούς
και νόμιζαν ότι δεν είχαν τη στρατιωτική δύναμη για μια τέτοια επίθεση.
(;) Τον Δεκέμβριο, με τους Γερμανούς να προελαύνουν και να περικυκλώσουν τη Μπαστόν,
(;) μετά οδήγησε τον ποταμό Meuse,
Τα αμερικανικά στρατεύματα ανακάλυψαν γερμανικά στρατεύματα μπροστά και πίσω τους.
Χιλιάδες στρατιώτες των Συμμάχων κατέστρεψαν τα όπλα τους
και εγκατέλειψε μια από τις μεγαλύτερες παραδόσεις στη στρατιωτική ιστορία.
Τα πυρομαχικά ήταν λίγα καθώς τα τάγματα ήταν 10 φυσίγγια ανά πυροβόλο
και οι καιρικές συνθήκες ήταν ακόμα κρύες και χιονισμένες.
Οι συνθήκες παγωμένου κρύου
δεν διευκόλυνε καμία πλευρά στις μάχες.
Τα κρυοπαγήματα ήταν ανεξέλεγκτα και το τσουχτερό κρύο προκάλεσε επιπλέον θύματα.
Οι Γερμανοί εισέρρευσαν (;) για να περικυκλώσουν τους Συμμάχους στο Bastogne από όλες τις πλευρές.
Αν ήθελαν, οι Γερμανοί θα μπορούσαν τώρα να είχαν πάρει εύκολα τον Bastogne,
αλλά αντίθετα έδωσαν στους Αμερικανούς τελεσίγραφο για μια έντιμη παράδοση.
Οι Σύμμαχοι δεν θα είχαν τίποτα από αυτά.
Αντίθετα, τα συμμαχικά αεροπλάνα έφτασαν και άρχισαν να χτυπούν και να βομβαρδίζουν τους Γερμανούς,
και ρίψη προμηθειών στους Συμμάχους,
αρκετά για να κάνει τους Αμερικανούς να ανατρέψουν την τάση.
Στις 3 Ιανουαρίου, οι Σύμμαχοι εξαπέλυσαν αντεπίθεση
και στις 16 Ιανουαρίου περιπολίες από την 1η και 3η στρατιά
συνάντησε βόρεια της Bastogne και απώθησε ξανά τους Γερμανούς.
Στις αρχές Φεβρουαρίου, οι Γερμανοί είχαν απωθηθεί από εκεί που ξεκίνησαν ξανά.
Την ίδια στιγμή, οι Σοβιετικοί έχουν καταλάβει τα ζωτικά κοιτάσματα πετρελαίου στα ανατολικά,
που προκάλεσε έλλειψη καυσίμων για τα γερμανικά τανκς στη Δύση.
Αυτή η έλλειψη καυσίμου τους εμπόδισε να φτάσουν στον ποταμό Meuse
και άφησε τη Luftwaffe μόνιμα αποκλεισμένη.
Οι γερμανικές ζημιές εξάντλησαν τα τελευταία αποθέματα και ανήλθαν σε 84.834.
Οι υπόλοιπες γερμανικές δυνάμεις θα οδηγούνταν τώρα πίσω στην υποχώρησή τους στο Βερολίνο.
Η Μάχη του Bulge ήταν επίσης η πιο αιματηρή μάχη
Οι αμερικανικές δυνάμεις πολέμησαν στον πόλεμο, ο οποίος είχε ως αποτέλεσμα 19.000 νεκρούς,
47.000 τραυματίες και 23.000 αιχμάλωτοι.
ΘΑΝΑΤΟΣ ΑΠΟ ΨΗΛΑ
Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ διόρισε τον Εβραίο καθηγητή Λίντεμαν
ως προσωπικός του σύμβουλος.
Ο Λίντεμαν μαζί με τον Τσόρτσιλ το αποφάσισαν
Η Γερμανία θα υπόκειται σε κορεσμό ταπήτων της περιοχής, απεριόριστους βομβαρδισμούς,
ή αυτό που τα ίδια τα θύματα ονόμασαν τρομοκρατική βομβιστική επίθεση.
Ο Λίντεμαν πρότεινε τον βομβαρδισμό γερμανικών πόλεων
και ότι οι περιοχές της εργατικής τάξης ήταν νόμιμοι στόχοι.
Αυτοί οι βομβαρδισμοί ξεκίνησαν στις 10 Αυγούστου 1940,
με τον βομβαρδισμό στη μικρή πόλη του Φράιμπουργκ.
Αυτό έγινε πριν αρχίσουν οι Γερμανοί να βομβαρδίζουν βρετανικές πόλεις.
Στόχος των βομβαρδισμών ήταν να σπάσουν το πνεύμα των Γερμανών.
Μεταξύ 1940 και 1945, 61 γερμανικές πόλεις
με συνολικό πληθυσμό 25 εκατομμυρίων ψυχών
καταστράφηκαν στις εκστρατείες βομβαρδισμών από τους Συμμάχους.
Οι Σύμμαχοι στόχευσαν συγκεκριμένα αθώους πολίτες.
Πολλές μεγάλες πόλεις όπως η Κολωνία και το Έσσεν
γνώρισε περισσότερες από 250 επιδρομές το καθένα.
Η σκόπιμη στρατηγική του Τσόρτσιλ
σκότωνε όσο το δυνατόν περισσότερους Γερμανούς αμάχους.
«Ίσως την επόμενη φορά να το κάνω
θα είναι η δολοφονία γυναικών, παιδιών και του άμαχου πληθυσμού».
εξήγησε ο Τσόρτσιλ.
Το 1943, όταν οι ΗΠΑ είχαν τελικά επανεξοπλίσει τους Βρετανούς,
τον πολιτισμό για τον οποίο είχαν πολεμήσει σκληρά οι Γερμανοί
ήταν πλέον περικυκλωμένο από κάθε γωνία.
Κάθε αεροπλάνο κατευθυνόταν προς τη Γερμανία
ήταν φορτωμένο με τόνους ισχυρών εκρηκτικών και εμπρηστικές βόμβες.
Πάνω από τις πόλεις, οι Αμερικανοί στρατηγικά
βομβάρδισε βιομηχανικά εργοστάσια κατά τη διάρκεια της ημέρας,
ενώ οι Βρετανοί στοχοποίησαν σκόπιμα αθώους πολίτες τη νύχτα,
με στόχο σπίτια των εργατικών κοινοτήτων.
Το σχέδιο ήταν να προκληθούν τόσες ζημιές, να καταστραφούν τόσα σπίτια,
και να σκοτώσει όσο το δυνατόν περισσότερες γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένους.
Ο Τσόρτσιλ ήθελε να κατεδαφίζονται περισσότερες από δύο πόλεις το μήνα
μέχρι να μην μείνει κανένα.
Ο βομβαρδιστής Χάρις, υπερασπίστηκε τους βομβαρδισμούς πόλεων.
Η πόλη στην οποία επικεντρώθηκε περισσότερο ήταν το Βερολίνο. Άρθουτ Χάρις
Σε έγγραφα από την επιχείρηση Thunderclap, δήλωσε ότι
ήθελε την ολοκληρωτική καταστροφή του κέντρου του Βερολίνου.
Περισσότερες βόμβες μεγάλου βάρους (;) θα έπεφταν στην πόλη του Βερολίνου
παρά σε ολόκληρη τη Μεγάλη Βρετανία καθ' όλη τη διάρκεια του πολέμου.
«Οι γερμανικές πόλεις... θα υποστούν δοκιμασία
παρόμοιο του οποίου δεν έχει ξαναζήσει
από μια χώρα σε συνέχεια, σοβαρότητα και μέγεθος...
Για να επιτευχθεί αυτό το σκοπό, δεν υπάρχουν μακριές βίας στις οποίες δεν θα πάμε».
εγγυήθηκε ο Winston Churchill.
Καθώς σμήνη βρετανικών βομβαρδιστικών άρχισαν μια συστηματική καταστροφή της Γερμανίας,
τόνοι ισχυρών εκρηκτικών εξαπολύθηκαν στο έθνος,
όπως σχολεία, νοσοκομεία, σπίτια, όμορφη αρχαία τέχνη
και η αρχιτεκτονική όλα εξαφανίστηκαν.
Οι Σύμμαχοι πίστευαν ότι αυτό θα μείωνε το γερμανικό ηθικό,
τόσο στο μέτωπο της εστίας όσο και στο μέτωπο μάχης, σε σημείο που
η απόλυτη κατάρρευση ήταν αναπόφευκτη για το Τρίτο Ράιχ.
Στα φρικτά εγκλήματα πολέμου που υποκινήθηκαν από τον Τσόρτσιλ και τον Άρθουρ Μπόμπερ Χάρις,
εκατοντάδες χιλιάδες Γερμανοί πολίτες θα καίγονταν τώρα ζωντανοί
σε επακόλουθες πυρκαγιές σε γερμανικές πόλεις.
Πολλές από αυτές τις επιδρομές συνίστατο σε αρχικές επιθέσεις με χρήση βομβών υψηλής εκρηκτικών
να διαλύσει κτίρια, ακολουθούμενη από επιθέσεις με χιλιάδες
εμπρηστικές βόμβες για να πυρπολήσουν όλα τα υφάσματα,
έπιπλα και ταπετσαρίες που εκτίθενται από τα εκρηκτικά.
Με αυτόν τον τρόπο δημιουργήθηκαν πυρκαγιές υπό τις κατάλληλες συνθήκες,
που έκαψε ζωντανούς δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους,
ειδικά οι γυναίκες και τα παιδιά στο σπίτι,
ενώ οι άνδρες ήταν στο μέτωπο.
Οι πρώτες εκρηκτικές βόμβες ανατίναξαν μια σειρά από κτίρια,
σε προετοιμασία εμπρηστικών μηχανισμών
χτυπώντας τα συστήματα προειδοποίησης αεροπορικής επιδρομής
και προκαλώντας μαζικές καταστροφές και θάνατο.
Καταστράφηκαν ολοσχερώς και τείχη προστασίας και αγωγοί ύδρευσης.
Όταν οι βρυχηθμένοι βομβαρδιστές απελευθέρωσαν το θανατηφόρο φορτίο της,
ένα κρεσέντο φωτιάς κατέβηκε στις πόλεις.
Η Δρέσδη μετατρεπόταν σε έναν ωκεανό φωτιάς.
Η θερμοκρασία του αέρα ανέβηκε στους 600 βαθμούς Κελσίου.
Άνεμοι έως και 45 μέτρα το δευτερόλεπτο ρουφούσαν όλο το οξυγόνο στο κέντρο της καταιγίδας.
Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι κάηκαν ζωντανοί.
Ένα πλήρωμα της RAF είπε:
«Υπήρχαν άνθρωποι εκεί κάτω που τηγανίστηκαν μέχρι θανάτου σε λιωμένη άσφαλτο στους δρόμους.
Τους έκαιγαν
και ανακατεύαμε εμπρηστικές βόμβες σε αυτό το Ολοκαύτωμα.
Λυπήθηκα τρομερά για τους ανθρώπους σε εκείνη τη φωτιά που βοηθούσα να αναζωπυρωθεί.
Ήταν κακό.
Χιλιάδες πύρινες βόμβες πέφτουν παντού.
Εκρήξεις, ζέστη, φωτιά, άνθρωποι που ουρλιάζουν, άνθρωποι καίγονται, άνθρωποι ζωντανοί,
αλλά δεν πέρασε περίπου μισή ώρα...
άρχισε να αναπτύσσει κάτι που ήταν πολύ κακό.
Ήρθαν και έριξαν όλα αυτά τα εμπρηστικά
και μετά, φυσικά, υπάρχει κύμα μετά κύμα...
οπότε ο αντίκτυπος ήταν βαρύτερος,
35 λεπτά, 40 λεπτά μετά το πρώτο...
έπεσαν βόμβες, έπεσαν βόμβες έξω από το κτίριο στο οποίο βρισκόταν,
σκότωσε τον σύντροφό μου, τον Χάρι και τον...
και περίπου τα τρία τέταρτα των ανθρώπων εκεί σκοτώθηκαν,
και έτσι βγαίνεις, και βγαίνεις εκεί τώρα και ανεβαίνεις (;) στο καμίνι.
Είναι φούρνος, γιατί ήμασταν στο κέντρο της Δρέσδης...
Ήταν το...
Ήταν το δεύτερο κύμα που έφερε πραγματικά τον ανεμοστρόβιλο...
γιατί τότε άρχισαν να ρίχνουν τις υπερπαραγωγές των 4000 λιρών,
4000 λίβρες ναπάλμ,
(?) το οποίο αν έπεφτε κάτι,
(;) Έχουμε περάσει περίπου 300 μέτρα...
Υπήρχε... Το έκαναν να αποτεφρωθεί
για να τροφοδοτήσετε τη φωτιά, έτσι ώστε να μπαίνει ο αέρας.
Αυτό είναι πραγματικά ανεμοστρόβιλος και απλά δεν μπορείς...
Εξανθρωπίζει τα πάντα, οτιδήποτε έχετε ζήσει στο παρελθόν...
Προσπάθησαν ????
και η πρώτη παρτίδα κόλλησε στη μέση...
δεν μπορούσαν να ξεφύγουν...
και στο τέλος...
(;) κατεβαίνουν
Ήταν ακόμα ζωντανοί...
και μετά... και μετά...
(;) μετά έσκασαν.
Κύμα επί κύματος φωσφόρου και εμπρηστικών βομβών
ξεβράστηκε τον ανυπεράσπιστο άμαχο γερμανικό πληθυσμό.
Χιλιάδες Γερμανοί ηλικιωμένοι, γυναίκες και παιδιά πνίγηκαν
ή κάηκε ζωντανός σε υπόγεια και τούνελ όπου κρύβονταν
καθώς το οξυγόνο αναρροφήθηκε από τις κρυψώνες τους
και τράβηξε προς τη φλόγα για να τροφοδοτήσει τις φλόγες.
Χιλιάδες άλλοι εκτοξεύονταν στον αέρα
και ρουφήχτηκε από τους ανέμους, ακριβώς στη φωτιά.
Κάποιοι χάθηκαν στις εκρήξεις της λευκής ζέστης.
Η θερμότητα είναι αρκετά έντονη για να λιώσει την ανθρώπινη σάρκα.
Όπου υπήρχε βρύση ή κανάλι,
οι κάτοικοι της πόλης πήδηξαν μέσα μόνο για να βράσουν ζωντανοί.
Οι επιθέσεις άφησαν τις πόλεις σε μια μανιασμένη θάλασσα από φωτιά.
Εκατοντάδες μικρότερες πυρκαγιές συγχωνεύτηκαν σε μεμονωμένες τεράστιες πυρκαγιές.
Στη συνέχεια αναρροφήθηκαν τεράστιες μάζες αέρα για να τροφοδοτήσουν την κόλαση,
προκαλώντας τεχνητό ανεμοστρόβιλο.
Η καταιγίδα στη Δρέσδη ήταν τόσο μεγάλη που οι πιλότοι ανέφεραν ότι τα πιλοτήρια τους
στην πραγματικότητα φωτίστηκαν από τη μεγάλη φωτιά.
Η αναρρόφηση του αέρα της φωτιάς ήταν τόσο ισχυρή που
ξερίζωσε δέντρα και σήκωσε στέγες από σπίτια χιλιόμετρα μακριά.
Απόλυτος πανικός έπληξε τον κόσμο.
Μετά έγινε τόσο τεράστιο, που δεν έμεινε τίποτα.
Καιγόταν ολόγυρα...
απλά έκαιγε, τα πάντα, τα πάντα έκαιγαν.
Και η πόλη καιγόταν! Υπήρχε μια λαμπερή φωτιά,
σκοτάδι και ταυτόχρονα η λαμπερή φωτιά.
Ήταν απερίγραπτο - τόσο σκληρό!
Μια γυναίκα και η κόρη της κάηκαν. Η αδερφή μου έμενε στο διπλανό σπίτι.
Εκεί ζούσαν περίπου είκοσι παιδιά συνολικά.
Κάηκαν ζωντανοί.
Κατέβηκαν στα γόνατά μου, έτρεμαν και έκλαιγαν.
Πολλές γυναίκες ξαπλωμένες εκεί με την κοιλιά τους σκασμένη.
Και μπορούσε κανείς να δει τα μωρά, γιατί ήταν μισά κρεμασμένα έξω.
Πολλά από τα μωρά ήταν ακρωτηριασμένα.
Τέτοια πράγματα τα έβλεπα παντού.
Και πολύ σιγά σιγά, κάποιος μουδιάστηκε.
Ο ένας έκανε σαν ζόμπι.
Κάποιοι βρήκαν αγνοούμενους...
οι περισσότεροι, ωστόσο, δεν το έκαναν.
Όταν τελείωσε η επίθεση, βγήκα στο δρόμο, προς την καταιγίδα της φωτιάς.
Είδα νεκρούς, γυμνούς, και σκέφτηκα: Γιατί είναι γυμνοί;
Ήταν γυμνοί γιατί τα ρούχα τους είχαν πάρει φωτιά
και τους είχαν ξεριζώσει από το σώμα τους.
Δεν είδα ποτέ τόσους νεκρούς, όσο μετά από αυτή την επίθεση.
«Ήταν φρικτό, ήταν φρικτό!
Η κόρη μου ήρθε στην Sachsen Platz, ανεβήκαμε τα σκαλιά
και δεν βρισκόταν τίποτα παρά μόνο πτώματα, και η κόρη μου με ρώτησε:
Μαμά, τι είναι αυτό που βρίσκεται εκεί;
Και της είπα: Μην κοιτάς, είναι όλα πτώματα».
«Ήταν εντελώς παράλογο, είναι δύσκολο να το περιγράψω.
Τέλος πάντων, στο σκοτάδι υπάρχει ένας άντρας που έρχεται προς το μέρος μου
από την τράπεζα Klein-Schachwitzer και σταματά.
Κρατάει μια μικρή βαλίτσα στο χέρι και γελάει δυνατά,
σαν να ήταν τρελός. Ήταν τρομακτικό.
Νόμιζα ότι ο διάβολος περπατούσε στη γη και ξαφνικά είπε:
Εμείς Πολωνοί και Τσέχοι, ξέραμε, ξέραμε
και αύριο θα γίνει άλλη μια επίθεση.
Ήμουν σε κατάσταση σοκ, πρώτα η πόλη και μετά αυτός ο άνθρωπος.
Στάθηκα εκεί, παγωμένος από τη φρίκη».
Αφού πρώτα ανατινάξαμε στοχευμένες πόλεις σε θραύσματα,
τα βρετανικά και τα αμερικανικά βομβαρδιστικά επέστρεψαν σύντομα στον πόλεμο
τρομοκρατημένες ομάδες προσφύγων και διασωστών καθώς προσπαθούσαν να διαφύγουν.
Οι Σύμμαχοι παρέσυραν ξανά τους αμάχους από τα καταφύγιά τους στα ανοιχτά.
Καθώς νόμιζαν ότι όλα είχαν τελειώσει,
διπλάσια βομβαρδιστικά επέστρεψαν με τεράστια φορτία εμπρηστικών βομβών
και φούντωσε ό,τι είχε απομείνει και σκόρπισε μανιασμένες πύρινες καταιγίδες
στα μέρη όπου έχουν καταφύγει Γερμανοί πρόσφυγες.
Οι US Mustang εμφανίζονταν χαμηλά πάνω από τις πόλεις, καταπλακώνοντας οτιδήποτε κινούνταν,
συμπεριλαμβανομένων στηλών οχημάτων διάσωσης και ζώων.
Οι χαμηλές πτήσεις Mustangs πυροβόλησαν με πολυβόλο αβοήθητους ασθενείς
καθώς και χιλιάδες ηλικιωμένοι, γυναίκες και παιδιά,
όλοι όσοι είχαν ξεφύγει από την πόλη.
Όταν το τελευταίο αεροπλάνο έφυγε από τον ουρανό, οι πόλεις έμειναν ερείπια.
Οι δρόμοι γέμισαν με αρουραίους που σμήνωναν πάνω από σωρούς πτωμάτων.
Οι άνθρωποι έχουν υγροποιηθεί σε ένα ??? μάζα
που έλιωσαν στην άσφαλτο του δρόμου και μερικά έμειναν στις στάχτες.
Εκατομμύρια πρόσφυγες εγκατέλειψαν τις πόλεις,
παίρνοντας μαζί τους ιστορίες της πιο τρομερής φρίκης που είχαν δει ποτέ.
Μετά την επίθεση, συνέχισα να τρέχω. Ξαφνικά έμεινα μόνος, όλοι σκορπίστηκαν
και πήγα στα λιβάδια στις όχθες του ποταμού Έλβα.
Γύρισα και για πρώτη φορά κοίταξα γύρω μου και έκλαψα για τη Δρέσδη.
Έκλαψα και έκλαψα για την πατρίδα μου.
Η αμείλικτη εκστρατεία της RAF κατά της Γερμανίας
κατά τους τελευταίους μήνες του πολέμου ήταν ένα τεράστιο έγκλημα πολέμου
που δεν εξυπηρετούσε κανέναν απολύτως στρατιωτικό σκοπό.
Η χειρότερη από όλες τις επιδρομές ήταν αυτή που εξαπολύθηκε στη Δρέσδη.
Δεν είχε κανένα στρατηγικό ή τακτικό κέρδος στον πόλεμο για τους Συμμάχους.
Η Δρέσδη δεν είχε στρατιωτικές βάσεις, κέντρα επικοινωνίας
ή βαριά βιομηχανία και όχι αεράμυνα.
Ήταν γνωστό ως εκθεσιακός χώρος για τον πολιτισμό
και μια από τις πιο όμορφες πόλεις της Γερμανίας.
Αυτή η συμμαχική αεροπορική επιδρομή κατέστρεψε 24.866 σπίτια.
11 τετραγωνικά μίλια εξαιρετικής ακίνητης περιουσίας
και αναντικατάστατους πολιτιστικούς θησαυρούς ολότελα κατεστραμμένους.
35.000 αναγνωρίσιμα πτώματα διαθέσιμα για αναγνώριση
και εκατοντάδες χιλιάδες αγνώριστες.
Περισσότερα από τα τρία πέμπτα της Δρέσδης καταστράφηκαν ολοσχερώς από βομβαρδισμούς
που κράτησε πάνω από 14 ώρες.
Λόγω τόσων πολλών προσφύγων που διέφυγαν προς τα ανατολικά και διέμεναν στη Δρέσδη,
είναι δύσκολο να πούμε ακριβώς πόσοι σκοτώθηκαν.
Οι περισσότεροι έντιμοι ρεβιζιονιστές υπολόγισαν ότι ο αριθμός των νεκρών κυμαίνονταν
από συνολικά 350.000 έως 600.000 νεκρούς.
Ονομάστηκε τρομοκρατική βομβιστική επίθεση μεταξύ των Γερμανών.
Νομίζω ότι ακόμη και κάποιοι από τους Βρετανούς πιλότους της RAF
και οι Αμερικανοί το γνώριζαν και ως τρομοκρατική βομβιστική επίθεση.
Δεν κοροϊδεύονταν, ήξεραν τι έκαναν.
Έσφαζαν γυναικόπαιδα
κάτω στις γερμανικές πόλεις.
Αυτό ήταν αγιασμένο, αυτό εγκρίθηκε από τις βρετανικές και αμερικανικές κυβερνήσεις.
Αυτή η σκόπιμη προσπάθεια να σκοτωθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι άνθρωποι,
μια σκόπιμη προσπάθεια να καεί από προσώπου γης κάθε γερμανική πόλη
πάνω από ένα συγκεκριμένο μέγεθος, ας πούμε 25.000 άτομα.
Όλοι έχουμε ακούσει για τη Δρέσδη. Αν δεν έχουμε, θα έπρεπε να είχαμε ακούσει για τη Δρέσδη.
Αλλά αυτό που οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν είναι ότι,
σχεδόν κάθε γερμανική πόλη είχε παρόμοια μοίρα
τρομερός καταστροφικός βομβαρδισμός και μετά μια καταιγίδα
που δημιουργείται με τη ρίψη βομβών φωσφόρου για την ανάφλεξη των ερειπίων
που έχει κάνει κομματάκια αυτή την πόλη.
Τίποτα δεν με προετοίμαζε να δω γυναίκες και παιδιά
κατέβαινε και πετούσε στον αέρα.
Τίποτα δεν με προετοίμασε για αυτό.
Μετά τη Δρέσδη, ήμουν... καρυδιάς, μου πήρε 40 χρόνια για να το ξεπεράσω.
Δεν νομίζω ότι γέλασα καν για 40 χρόνια.
Δεν μπορούσα ούτε να γελάσω ούτε τίποτα.
(?) Είπα και λέω ακόμα, και ???
Δεν θα συγχωρήσω ποτέ τους ανθρώπους που έκαναν όλες αυτές τις επιδρομές
και αυτό ισχύει για όλους αυτούς, Τσόρτσιλ, Άτλε, όλους αυτούς,
(;) ό,τι μπορούν να πουν.
(;) Συνέχιζαν να βομβαρδίζουν άλλες πόλεις όπως αυτή
και μετά, φυσικά, προσπάθησαν να ρίξουν την ευθύνη σε κάποιον άλλο.
(? ) Όχι, υποτίθεται ότι ήμασταν τα καλά παιδιά
και τελειώσαμε σε χειρότερο σενάριο. (?)
Αυτό που με ενοχλεί είναι ότι όλα αυτά έγιναν στο όνομά μας.
Οι τρομοκρατικοί βομβαρδισμοί της Γερμανίας κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
άφησε περίπου 3 εκατομμύρια Γερμανούς νεκρούς, 500 χιλιάδες από αυτούς παιδιά,
έως 10 εκατομμύρια τραυματίες και 25 εκατομμύρια άστεγοι.