WAARSCHUWING Sommige kijkers vinden de volgende video mogelijk verontrustend. Discretie van de kijker wordt geadviseerd.
OVERSTROMINGEN VAN BLOED
Toen de communisten naar het westen trokken,
zij voerden regelmatig brute moordpartijen uit.
In Wit-Rusland, Estland, Letland, Litouwen, Polen, Oekraïne en Rusland
duizenden onschuldige intellectuelen en gedachtecriminelen werden afgeslacht.
Reeds toen de communisten het oostelijke grondgebied van Polen claimden,
duizenden Poolse soldaten werden op brute wijze gevangengenomen door het Rode Leger.
Stalin gaf toen opdracht tot 15.000 Poolse officieren
gevangengezet in speciale kampen in Kozelsks, Ostashkov en Starobielsk.
Gedeeltelijk omdat hij vreesde dat deze mannen potentieel hadden
van het starten van een nationale beweging die daartoe in staat is
van het verzet tegen de communistische overname van Polen in de toekomst.
Op 5 maart 1940, Stalin en Kaganovich
tekende een bevel om Poolse leger- en politieagenten te executeren.
De joodse chef van de geheime politie, Lavrentiy Beria, was een beruchte slager
die zijn misdaden pleegde door de nationaal-socialisten de schuld te geven.
Hij stuurde 20 miljoen mensen naar slavenarbeidskampen.
Beria was toen het brein achter wat het bloedbad in het Katyn-woud zal worden genoemd.
In april 1940 gaf Stalin opdracht tot meer dan 10.000 Poolse officieren
meegenomen naar het Katyn-bos nabij het dorp Gnyozdovo,
op korte afstand van Smolensk in Rusland,
waar de slachtoffers werden geëxecuteerd.
De Polen werden in hun uniformen het bos in gemarcheerd,
met hun handen op hun rug gebonden
en werden vervolgens in de achterkant van de nek geschoten.
Duizenden werden begraven in enorme massagraven.
Veel van deze slachtoffers konden later niet meer door hun familieleden worden herkend
vanwege het feit dat hun lichamen en gezichten
werd op brute wijze verwoest door het Rode Leger.
Sommige Polen werden geëxecuteerd in de gevangenissen van Kalinin en Charkov en elders.
Van de totale doden waren ongeveer 8.000 officieren
gevangengezet tijdens de Sovjet-invasie van Polen in 1939.
Nog eens 6.000 waren politieagenten
en de rest werd gearresteerd door de Poolse intelligentsia
dat de Sovjets als inlichtingenagenten werden beschouwd,
landeigenaren, saboteurs, fabriekseigenaren, advocaten, ambtenaren en priesters.
Naar schatting ongeveer 22.000 van de beste Polen
werden alleen al in dit bloedbad door de NKVD gedood.
Toen de Duitsers begin 1943 de massagraven ontdekten,
ze schakelden een Europese Rode Kruiscommissie in, de Katyn Commissie genaamd,
bestaande uit 12 forensische experts en hun personeel,
maar bij de processen van Neurenberg gaven de Sovjets alleen maar de Duitsers de schuld
voor het plegen van het bloedbad van Katyn,
en de Britten, Fransen en Amerikanen lieten het hen gewoon doen.
Talrijke Duitse officieren werden ten onrechte opgehangen
voor de moord op duizenden onschuldige Poolse nationalisten.
Moorden die in feite zijn gepleegd door Stalin en de NKVD.
President Roosevelt doelbewust en opzettelijk
het bewijsmateriaal over wie deze misdaden werkelijk heeft gepleegd, heeft verdoezeld.
Dat dergelijke corruptie op hoog niveau had kunnen plaatsvinden
van de Amerikaanse regering in die jaren bewijzen dat we daar vraagtekens bij moeten zetten
officieel bewijs van de Holocaust in de Tweede Wereldoorlog.
Het Sovjetrapport waarin de Duitsers de schuld kregen van het plegen van het bloedbad van Katyn
werd in Neurenberg vermeld als 054-USSR.
Lid van de speciale Staatscommissie, academicus NN Burdenko,
en lid van de Speciale Staatscommissie, Mythropolitos Nikolai,
twee voor de hand liggende leugenaars met een agenda, hebben dit rapport ondertekend.
Dit waren dezelfde bekende leugenaars die ook het officiële Sovjetrapport ondertekenden
over Auschwitz dat in Neurenberg vermeld stond als 008-USSR.
Dit alleen al zou reden tot zorg moeten zijn
voor iedereen die ook maar een beetje om objectieve waarheid geeft.
Het Sovjetrapport over Auschwitz werd ondertekend door twee bewezen leugenaars.
De Sovjets hielden hun eigen misdaden geheim.
Pas in 1989 werden communistische documenten vrijgegeven, waarin het feit werd gedocumenteerd
de Sovjet-NKVD voerde het bloedbad van Katyn uit.
In 2012 rapporteerde World Press hun recente bevindingen over het bloedbad in Katyn.
Zoals lang werd vermoed, wisten Churchill en Roosevelt het
dat Stalin opdracht had gegeven tot het bloedbad, maar er zijn mond over had gehouden.
De VS hebben het verborgen gehouden.
Op 17 november 1941 vaardigde Stalin order 0428 uit waarin hij dit verklaarde
communistische partizanen zouden zich verkleden in Duitse uniformen,
vooral die van de Waffen-SS
(?) en vernietig alle nederzettingen binnen een gebied van ongeveer 40 tot 60 kilometer diepte
van de belangrijkste gevechtslinies en om de burgerbevolking meedogenloos te doden.
Het was belangrijk om bij deze aanvallen enkele overlevenden achter te laten
die de vermeende Duitse wreedheden zou melden.
Deze oorlogsmethode werd ook bevestigd door Duitse soldaten
die veel Russische partizanen gevangen nam die Duitse uniformen droegen.
De bolsjewieken offerden doelbewust hun eigen volk op deze manier op
om anti-Duitse propaganda te creëren
en om haat tegen de Duitsers in de Sovjet-troepen te zaaien.
Om de boodschap volledig over te brengen,
zij hadden deze verschrikkingen ook gefotografeerd.
De beroemde foto's zijn nu favoriet in de pers,
gebruikt als bewijs voor de vermeende systematische massamoord op Joden.
De bestelling bepaalde:
“Het is belangrijk om overlevenden te hebben die zullen vertellen over ‘Duitse wreedheden’.
Voor dit doel moet elk regiment jager-eenheden vormen
van ongeveer 20-30 man sterk
met de taak om de dorpen tot ontploffing te brengen en te verbranden...
bij het werken in Duitse uniformen achter de vijandelijke linies
en het vernietigen van die buitenposten van nederzettingen.
Onder de bevolking moeten we het gerucht verspreiden
de Duitsers branden de dorpen in brand om de partizanen te straffen."
DE VERKRACHTING VAN EUROPA
Met hun gratis arsenaal aangevuld met Amerika's beste tanks,
tommy guns, vliegtuigen, vrachtwagens, jeeps en zelfs eten en dekens,
het Rode Leger rukte vanuit het oosten op naar Duitsland.
Stalins complot om heel Oost-Europa in te nemen werd geholpen
door de obsessie van Eisenhower en Marshall om Europa vanuit Engeland binnen te vallen,
in plaats van eenvoudigweg uit de zachte onderbuik van Europa te komen.
In juli 1944 zijn de communisten Polen binnengevallen en Duitsland binnengedrongen.
Stalins Joodse voornaamste propagandist en prominent lid van de
Door de Sovjet-Unie gesponsord Joods Antifascistisch Comité, Ilya Ehrenburg,
aanzet tot verkrachting en moord op Duitse burgers door het Rode Leger van de Sovjet-Unie.
Verwijzend naar Duitse vrouwen,
Ehrenburg verheugde zich over de oprukkende legertroepen van het Rode Leger:
"Die blonde heks gaat een slechte tijd tegemoet..."
Net als de Joden rond Roosevelt,
Ehrenburg streefde ook naar de uitroeiing
en genocide op het hele Duitse volk.
Ilya Ehrenburg moedigde de massale verkrachting en moord op Duitse vrouwen aan.
Ilya's folders verklaarden:
"...De Duitsers zijn geen menselijke wezens...
Niets geeft ons zoveel vreugde als Duitse lijken!"
Toen de soldaten Danzig naderden,
Miljoenen pamfletten werden met een boodschap op de troepen gedropt
gecomponeerd door de propagandist Ehrenburg, en ondertekend door Stalin.
VERMOORD ZE ALLEMAAL
MANNEN, OUDE MANNEN
KINDEREN EN DE VROUWEN
NADAT JE JEZELF MET HEN HEBT GEAMUSEERD.
DODEN, NIETS IN DUITSLAND IS SCHULDLOOS.
NOCH DE LEVENDEN, NOCH DE NOG ONGEBORENEN
Breek de rassentrots van de Duitse vrouw
NEEM HAAR ALS JE LEGITIEME BUIT
DODEN, DAPPERIGE MILITAIREN
VAN HET OVERWINNENDE SOVJETLEER.
Er ontstond een onvoorstelbare orgie van geweld en verkrachting,
die een van de gruwelijkste episoden uit de menselijke geschiedenis belichten.
Minstens 2 miljoen Duitse vrouwen, jong en oud,
werden door een groep verkracht, sodomiseerd en geslagen.
Vaak met het oog op hun kinderen of familieleden.
Groepen soldaten vielen huizen binnen.
In wilde orgieën van dronken geweld,
vrouwen werden gepenetreerd met gebroken flessen of bajonetten.
Het was allemaal hetzelfde,
of de communisten kinderen of oude vrouwen verkrachtten.
De vrouwen werden niet één of twee keer verkracht,
maar tien, twintig, dertig en honderd keer.
Moeders werden verkracht in het bijzijn van hun kinderen.
Meisjes werden verkracht in het bijzijn van hun broers.
Zelfs doodsbange vrouwen die naar kerken en ziekenhuizen vluchtten
werden opgejaagd, verkracht en doodgemarteld.
Nonnen, kleine meisjes en oudere vrouwen raakten besmet met geslachtsziekten.
Er waren gevallen waarin borsten werden afgesneden
en slachtoffers die in brand werden gestoken nadat ze waren verkracht.
Sommige Duitse vrouwen werden onder schot gedwongen
om te vrijen met dode rottende lijken.
Bij zwangere vrouwen werd hun baby uit het lichaam gesneden.
Bij sommige baby's werd het hoofd ingeslagen.
Een naakte vrouw werd in gekruisigde houding door de handen genageld.
Een vrouw van 84 jaar oud werd zittend op een bank gevonden,
van wie de helft van het hoofd was afgescheurd met een bijl of schop.
Vrouwen, inclusief kinderen en oude mannen, werden allemaal op beestachtige wijze vermoord.
Toen de laatste delen van het Duitse verzet in het Oosten zich overgaven,
een meisje herinnerde zich:
"De verkrachting begon vrijwel onmiddellijk en er zat een wreedheid in de daden."
Het is meer dan alleen verkrachting... het is een geestelijk bloedbad.
opzettelijke vernietiging van de Duitse vrouwelijkheid door verkrachting.
En uw man ziet dit. Hij is gewaarschuwd:
‘Als je iets doet, snijden we je doormidden.
Zie je deze zaag die we hier hebben? We snijden je letterlijk doormidden."
De meest opvallende daders
waren de bijna volledig joodse achterhoedetroepen van de NKVD
en de mongoloïde troepen uit de Aziatische republieken
van het verre oosten van de Sovjet-Unie.
Voor deze troepen vertegenwoordigde de Duitse vrouw
alles wat ze haatten aan blanke Europeanen,
dus onze trots zou worden verpletterd.
Veel van de etnische Russen in het leger
beschouwde deze door joden geleide troepen ook als volkomen genadeloos.
Over het algemeen waren de commissarissen in het Russische leger Joods.
Nu waren er veel commissarissen,
maar dit zijn de politieke functionarissen die in elke eenheid hierboven zitten,
Ik veronderstel dat boven een peloton,
die er zijn om ervoor te zorgen dat iedereen zich aan de partijlijn houdt,
iedereen is een goede communist, iedereen is een goede Duitse hater.
Met andere woorden, je hebt deze mensen,
deze Joodse commissarissen vielen de soldaten lastig om meer te doden, om meer te doden.
Dood meer. Verkracht meer.
En eigenlijk zijn het de cheerleaders die met elke eenheid meegaan.
ongeveer de grootte van een bedrijf, zou ik zeggen.
En dus heb je deze ongekunstelde soldaatjongens, jeugdig.
Je hebt de Joodse commissarissen die hen aanmoedigen
om het beste op het dode niveau te doen.
En dus, als iemand als Ilya Ehrenburg,
aan de rechterhand van Jozef Stalin, zegt dat het niet alleen oké is,
maar het is bijna een bevel voor jou om de Duitse vrouwen mee te nemen,
speel met ze, verkracht ze zo vaak als je wilt en vermoord ze dan,
dat klinkt als een bevel, dat is geheiligd.
Dat is goedgekeurd door de Sovjetregering.
...en dan, vrouw, kom met mij mee
en we zeiden: "Nee, we gaan niet met je mee",
en toen nam hij mijn schoonzus mee,
hij nam haar mee naar buiten,
er moet geweest zijn...
een kleine stal
ten minste...
we hoorden 3 schoten.
Toen kwam hij terug
en wij vroegen hem...
Ja, hij heeft haar neergeschoten...
ze had zich verzet!
En toen wilde hij ons ook
en wij zeiden nee,
dan worden wij liever ook neergeschoten...
En...
dan had hij eerst
schoot grootmoeder
Hij ging ons echt neerschieten...
Toen begonnen we te bidden...
en we baden allemaal samen.
en daarna,
mijn vader schudde iedereen de hand
en hij zei vaarwel...
en dan...
hij heeft papa neergeschoten.
En daarna mijn moeder.
Toen zag hij dat ik nog leefde,
hij trok aan mij
en toen wilde hij mij verkrachten
En...
Ik heb me verzet
en toen sloeg hij mij
met zijn geweerkolf op mijn hoofd
en toen dacht ik
nu ga ik flauwvallen,
maar ik viel niet flauw,
daarna deed ik alsof ik bewusteloos was
en de hele tijd dat ik daar lag,
hij luisterde naar mijn hartslag.
Hij luisterde of ik nog leefde
en toen sneed hij mijn broek open
en knip al mijn kleren af
en toen verkrachtte hij mij...
Nee...
hij deed een stap terug
kijk in de kinderwagen,
het kind leefde nog,
daarna schoot hij drie keer door de kinderwagen,
toen dacht ik...
Waarom waren die kogels niet voor mij...
Wat als je erachter zou komen dat een van je medesoldaten iemand had verkracht?
Niemand heeft er iets van gemerkt.
Integendeel, de soldaten vertelden elkaar alles
Het werd bijna als heldhaftig of moedig beschouwd...
...om met een vrouw te slapen - of met meerdere
Zelfs als er iemand werd vermoord, nou ja, het was oorlog...
Het was dus geen probleem als een soldaat met een vrouw of meisje sliep.
Duizenden Duitse vrouwen pleegden zelfmoord,
in plaats van zich te onderwerpen aan de gruwel.
Veel vrouwen verdronken zichzelf allemaal samen
met hun eigen kinderen in de dichtstbijzijnde rivier.
Vrouwen die kinderen bij de hand hielden, renden naar het water.
Er waren ook hele gezinnen, inclusief ouderen.
Velen hadden zich aan elkaar gebonden.
Ik begreep niet wat ze aan het doen waren.
Er waren ook individuen die de rivieroever op en neer renden,
en kinderen die hun familie hadden verloren.
Daar was het verschrikkelijke gezicht
van degenen die de vorige nacht het water in waren gegaan -
die opgeblazen lichamen, roodachtig blauw.
Moeder pakte ons vast
en wilde met ons de rivier in rennen.
We waren allebei aan het schreeuwen.
We hadden de rivier bijna bereikt, maar grootmoeder slaagde erin ons tegen te houden
en we zijn er niet in gesprongen.
Ik was in zo'n toestand, ik beefde.
Ik zei: 'Kom binnen, één voor één'
Er was een ingang naar dit appartementencomplex...
...met trap naar de kelder
Ik zei: 'Breng ze binnen voor ondervraging'
Ik had mijn speciale mes, en toen ze binnenkwamen...
...Ik heb hun keel doorgesneden
Ik heb er veel van hen neergestoken.
Zoals je weet bestaat het menselijk lichaam voor 70% uit water.
Het bestaat voor 70% uit water, dus het menselijk lichaam is erg kwetsbaar
Dus je steekt het mes tussen zijn ribben...
...hij valt naar beneden en dat is alles.
Mijn mes was erg scherp
Als je hem hier neersteekt, komt het hier uit...
...en geen keel meer. Dat is het.
Geen geschreeuw, niets.
Denk je niet dat het een oorlogsmisdaad was?
- Wat? - Wat je met die Duitsers hebt gedaan.
Denk ik dat het een oorlogsmisdaad was? Nee, dat doe ik niet.
Anders had ik het niet gedaan.
Er wordt geschat dat maar liefst 2 miljoen Duitse vrouwen
werden verkracht door soldaten van het Rode Leger.
Eén gevangene was een 14-jarige jongen.
De bewakers goten benzine over zijn krullende zwarte haar en staken het in brand.
De jongen werd gek.
Het standbeeld van een bolsjewistische soldaat die een zwangere Europese vrouw verkrachtte, werd verwijderd
Het Poolse Gdansk na een stortvloed aan klachten van de lokale Joodse gemeenschap.
De mannen, ze sloegen met een Totschlager, een 'Doodklopper',
het is een lange stalen veer en aan het uiteinde zit een grote loden bal
en je gebruikt het als een racketballracket.
Je arm, je pols... Je pols en de veer,
ze bezorgen een drievoudige treffer in het gezicht van een Duitser.
Eén van Lola's bewakers vertelde me:
'Ja, de Duitsers in Lola's gevangenis waren slechter af dan Lola.'
Lola werd niet dag en nacht opgesloten in een kamer.
Ze werd niet nacht na nacht gemarteld.
Zijzelf vertelde mij:
'Godzijdank heeft niemand geprobeerd ons te verkrachten. De Duitsers mochten dat niet.'
Maar dat overkwam allemaal Duitse meisjes in Lola's gevangenis in Gleiwitz.
Nu was het bureau van de Staatsveiligheid een Poolse overheidsorganisatie.
De leiders waren Poolse joden.
Het hoofd van het kantoor in Warschau was een Jood.
De afdelingsdirecteuren waren allemaal of bijna allemaal joden.
In de provincie waar Lola was, Silezië..
In Silezië was de directeur van het bureau voor staatsveiligheid een Jood.
Ik ontmoette hem in Kopenhagen, een kleine kale man.
De directeur van de gevangenissen was een Jood.
De minister van Staatsveiligheid was een Jood.
En in Silezië in 1945 was 3/4 van de officieren, 3/4 joods.
Ik interviewde er 24 en ik hoorde dat het bureau van de staatsveiligheid
227 gevangenissen verlenen aan Duitse burgers.
In dit ene kamp vond ik overlijdensakten van 1583 Duitsers.
In andere kampen, andere gevangenissen stierven duizenden Duitse burgers.
Duitse mannen, vrouwen, kinderen, baby's.
In één kamp stond een barak voor 50 baby’s.
Ze lagen in kribben, maar de kampdokter was een Jood, Dr. Cedrowski;
Hij verwarmde de barak niet, hij gaf de baby's geen melk
en 48 van de 50 baby's stierven.
In totaal kwamen 60.000 tot 80.000 Duitsers om het leven
onder de hoede van de ambtenaren van de Staatsveiligheid.
Joodse verslaggevers die ervan op de hoogte waren, schreven er niet over.
Er is momenteel een werkende verslaggever in New York City.
Hij was vlak na de Tweede Wereldoorlog in Polen.
Hij zegt tegen mij: "Wat de Duitsers je ook vertellen, geloof me, het is waar",
maar hij heeft er zelf nooit over geschreven.
De waarheid werd verdoezeld en wordt nog steeds verdoezeld.
DE LAATSTE DAGEN VAN HET DERDE RIJK
In februari 1945 reisde Stalin naar de badplaats Jalta aan de Zwarte Zee
om de meest historische van de Grote Drie conferenties van de oorlog bij te wonen.
Op de Conferentie van Jalta heeft
het plan voor de hervorming van de naoorlogse wereld was gemaakt.
De grootste winnaar was Stalin.
Churchill mompelde tegen Stalin:
‘We hebben zes tot zeven miljoen Duitsers gedood
en waarschijnlijk zullen er nog een miljoen of zo zijn
gedood voor het einde van de oorlog."
De communistische spionnen Alger Hiss en Harry Hopkins hadden een grote invloed op Roosevelt
en er werd besloten dat na de nederlaag van Duitsland
de Sovjets zouden Oost-Europa bezetten.
De Sovjets zouden uiteindelijk meedoen aan de oorlog tegen Japan
en voor de inspanning worden voorzien van Amerikaanse wapens.
Nadat Japan verslagen was,
de Sovjets zouden Noord-Korea bezetten (zonder toestemming van Korea),
en Mantsjoerije in China (zonder goedkeuring van China).
Miljoenen Russische krijgsgevangenen gevangen genomen door de Duitsers,
evenals Russische vluchtelingen die Stalin ontvluchten,
met geweld zouden worden teruggestuurd naar Stalin om te worden geëxecuteerd of dood te werken.
Duitsland zou in tweeën worden gedeeld, net als de hoofdstad Berlijn.
De vorming van een communistische Nieuwe Wereldorde – Verenigde Naties,
na de oorlog zou worden gemaakt.
Op 28 april 1945, toen een totale nederlaag voor Europa op handen was,
Mussolini probeerde te ontsnappen naar het neutrale Zwitserland,
maar Italiaanse communistische partizanen namen Mussolini gevangen
en zijn geliefde Clara Petacci, samen met een aantal van hun vrienden.
Na een ingrijpende rechtszaak,
ze werden allebei geëxecuteerd nabij het Comomeer in Noord-Italië.
Mussolini werd uitgekleed, gemarteld en geschonden,
en Clara Petacci werd verschillende keren verkracht voordat ze werd vermoord.
Niet alleen werd Clara door de communisten verkracht,
maar alle vrouwen in de vluchtende groep met Mussolini
onderging hetzelfde lot.
Aan het einde van de hel werd ze vermoord naast de man van wie ze hield.
Deze menselijke monsters sodomiseerden het lijk van Mussolini,
ze urineerden erop en schopten en sloegen zijn lichaam
totdat hij nauwelijks nog als mens herkenbaar was.
Vervolgens werden de lichamen op een hoop gegooid
op het plein in de buitenwijken van de stad Milaan.
Minstens één lid van de Britse geheime dienst en talloze communisten
bracht een menigte in razernij.
Ze vielen de lijken op alle mogelijke manieren aan.
Uiteindelijk werden de lichamen opgetild en ondersteboven aan vleeshaken gehangen.
Een Amerikaanse ooggetuige beschreef de menigte als sinister,
verdorven en uit de hand gelopen.
Niets weerhield de geallieerden ervan de Duitse hoofdstad in te nemen
voordat het oprukkende Sovjetleger daar kon komen.
Roosevelts schoothondje, Eisenhower, echter,
opnieuw een manier zou vinden om de geallieerde opmars te vertragen,
om tijd te winnen voor Stalin om vanuit het oosten Berlijn binnen te dringen.
Op 28 maart stuurde Eisenhower zelfs een bericht naar Stalin
hem verzekerend dat de geallieerde opmars zich op zou concentreren
West-Duitsland zou in de eerste plaats Berlijn aan Stalin geven.
Op 15 april ging Eisenhower zelfs zo ver dat hij een stopzettingsbevel uitvaardigde
het verbieden van geallieerde commandanten de rivier de Elbe over te steken.
De generaals Montgomery en Patton
waren zeer ontsteld over dit bevel om de opmars te stoppen.
Eisenhower's orders verlieten Berlijn
en heel Oost-Europa tot het Sovjet-communisme.
Hitler had over de dood van Mussolini gehoord terwijl hij zich in zijn bunker in Berlijn bevond.
Aan zijn zijde stond de altijd trouwe Eva Braun.
Omringd door zijn opperbevel,
ze waren daar sinds 16 januari 1945.
Churchills bombardementen op Duitse burgers
en de verkrachting van Duitsland ging non-stop door.
In het voorjaar van 1945 was de situatie voor de Duitsers vrijwel hopeloos geworden.
Het Rode Leger had de rivier de Oder bereikt,
wat het laatste grote natuurlijke obstakel vóór Berlijn was.
Duitsland zou nu vanaf elke grens omsingeld zijn.
De Sovjets hadden twee keer zoveel manschappen als de Wehrmacht en vier keer zoveel tanks.
Stalin beweerde dat hij 6 miljoen man had
tegen de resterende 1 miljoen Duitsers van elke eenheid die het Reich kon vinden.
Hitler wist dat hij omsingeld was.
Geconfronteerd met een zekere nederlaag, buitenlandse vrijwilligers, oude mannen, vrouwen en kinderen
voorbereid op het laatste gevecht tegen hopeloze overmacht.
Ook jongens van de Hitlerjugend bereidden zich voor op de laatste slag.
Het enige dat tussen hemel en hel stond
waren de overgebleven Duitse troepen.
Op 19 april bereikten Sovjet-troepen de buitenwijken van Berlijn.
Elke overgebleven wanhopige verdediger van Duitsland
zou worden geëlimineerd door straatgevechten van huis tot huis.
De Rode Terreur kon niet meer worden gestopt.
De strijd omvatte iedereen in zijn gevechtszone.
Hitlers dromen van een vrije wereld waren in een miljoen stukjes uiteengevallen.
Hoewel Hitler zijn beschermengel-gevechtspiloot Hanna Reitsch had,
Hanna was zo volkomen toegewijd aan Hitler
dat zij in de Tweede Wereldoorlog een IJzeren Kruis ontving.
Reitsch was ook de eerste vrouw die een helikopter bestuurde,
een raketvliegtuig en een straaljager.
En op 29 april,
ze vloog met haar lichte vliegtuig naar het chaotische hart van Berlijn
een gewaagde reddingspoging te ondernemen en Hitler een uitweg te bieden,
als hij uit de belegerde stad wilde ontsnappen.
Hanna Reitsch was Hitlers laatste kans om te ontsnappen.
Hitler zei tegen Hanna:
'Je bent een heel moedige vrouw. Er is nog steeds loyaliteit en moed in de wereld.'
Maar hij had er al voor gekozen zijn lot in Berlijn te ontmoeten.
Hij zou blijven.
Eva Braun en Adolf Hitler hadden elkaar ontmoet toen ze nog maar 17 was,
en ze werkte als assistent van fotograaf Heinrich Hoffmann,
die later Hitlers persoonlijke cameraman werd.
Hitler en Braun werden in 1932 geliefden.
Nu, dertien jaar later, toen de resterende Duitse troepen waren overweldigd,
Eva schreef in een brief aan haar vriendin Herta Schneider:
‘We vechten hier tot het laatst,
maar ik ben bang dat het einde steeds dichterbij dreigt te komen."
Op 29 april besloot Hitler te trouwen met zijn oude minnares Eva Braun.
De ceremonie werd afgesloten met Goebbels en Bormann als getuigen.
Hitler tekende de huwelijksakte, maar toen was Eva aan de beurt
ze begon haar achternaam als Braun te schrijven voordat ze de letter B doorstreepte,
en in plaats daarvan Eva Hitler schrijven.
Arm in arm leidde Hitler zijn bruid naar de studeerkamer voor de huwelijksreceptie.
Hitler gaf nu voor het eerst toe dat alles verloren was.
Hitler zei:
"Alles is verloren, pak je spullen en ga.
Je moet vertrekken en binnen een uur zal het laatste vliegtuig je naar buiten brengen."
Na dat moment van stilte,
Eva Braun stapte naar voren, ging naar hem toe, pakte zijn hand en zei:
'Maar je weet dat ik bij je zal blijven.'
Nog geen twee dagen na de bruiloft, op 30 april,
Hitler en zijn bruid beëindigden samen hun leven.
Ze waren nog maar een paar uur getrouwd.
Eva nam een ​​cyanidecapsule en stopte die in haar mond. Ze stierf op slag.
Hitler pakte zijn pistool, zette het tegen zijn rechterslaap en vuurde.
Hitlers hond Blondi werd ook vergiftigd.
Personeelsleden droegen de lichamen in dekens
en doorweekte ze met de benzine die ze konden vinden, en stak ze in brand.
Hitler wilde niet uitgeleverd worden aan de barbaarse bolsjewieken,
omdat hij wist wat ze Mussolini hadden aangedaan.
Het was dus zijn eigen wens om hem van het leven te beroven en zijn lichaam in brand te steken.
Eén dag voordat hij zelfmoord pleegde, dicteerde Hitler zijn politieke testament:
een afscheidsbrief waarin hij elke verantwoordelijkheid voor het starten van de oorlog ontkende.
Tot het allerlaatste moment, toen Hitler niets te winnen had,
hij wilde dat de wereld wist dat hij nooit oorlog had gewild.
‘Het is niet waar dat ik of iemand anders in Duitsland oorlog wilde in 1939.
Het werd uitsluitend gewild en uitgelokt door internationale staatslieden,
hetzij van Joodse afkomst, hetzij werkend voor Joodse belangen..."
HITLERS LAATSTE TESTAMENT
7 mei 1945 - Generaal Jodl tekent een akte van overgave.
Het was echter niet ondertekend door Karl Donitz. Daarom juridisch gezien
Duitsland gaf zich als land niet over na de Tweede Wereldoorlog.
Dit betekent dat de Bondsrepubliek Duitsland, opgericht door het Westen,
evenals de Democratische Republiek Duitsland, geïnstalleerd door de Sovjets,
waren beide illegaal volgens het internationaal recht,
aangezien elk ervan was opgebouwd over een bestaande soevereine staat.
Op 5 juni 1945 maakten de geallieerden bekend
dat ze Duitsland zouden regeren vanuit vier verschillende bezettingszones.
Eén voor elk van de vier machten: Sovjet, Groot-Brittannië, Frankrijk, Verenigde Staten.
Churchill had de oorlog verklaard om zogenaamd Polen te verdedigen.
maar sloot zich in plaats daarvan aan bij Stalin en verdoezelde zijn misdaden
en gaf hem vervolgens Polen.
Albert Einstein wordt vandaag de dag vereerd als het grootste genie van de 20e eeuw.
Einstein was een joodse natuurkundige en lid van de Duitse Communistische Partij,
een zionist en een aanhanger van het bolsjewistische slachtregime
in de Sovjet-Unie.
Hij wordt gecrediteerd voor het creëren van Einsteins speciale en algemene relativiteitstheorie.
Zijn geschriften zijn beschuldigd van plagiaat
door veel historici en onderzoekers.
Een van de beroemdste wiskundige vergelijkingen ter wereld, E= mc�,
werd voor het eerst gepubliceerd door Olinto De Pretto
Twee jaar vóór Einsteins publicatie van de vergelijking.
De vergelijking, E= mc�, zou met recht de Pretto-vergelijking moeten worden genoemd.
Hij was een commie. Hij zegt dat hij een pacifist was,
maar hij wilde oorlog met Duitsland, hij wilde eigenlijk de Duitsers genocide plegen.
Er was een citaat waarin hij zei:
‘De Duitsers kunnen na de oorlog worden gedood of in bedwang worden gehouden,
maar ze kunnen niet worden heropgevoed tot een democratische manier van denken en handelen.
Er wordt gehoopt dat ze tegen het einde van de oorlog grotendeels zullen zijn uitgeroeid."
Albert Einstein zei dit.
Aan de Lincoln University, Californië, hield Einstein een toespraak
waarin hij racisme een ziekte van blanke mensen noemde en eraan toevoegde:
"Ik ben niet van plan erover te zwijgen",
maar hij was fel anti-nationalistisch en anti-blank,
maar heel erg pro-Joods.
In feite werd hem het presidentschap van Israël aangeboden.
Hij sloeg het aanbod beleefd af door te zeggen:
‘Ik ben diep ontroerd door het aanbod van onze staat Israël
en tegelijk bedroefd en beschaamd dat ik het niet kan accepteren."
Hij was een hardcore zionist, maar verzette zich op alle mogelijke manieren tegen het nationalisme voor de Europeanen.
Sterker nog, hij wilde het verpletteren.
Dus wat heeft hij ons eigenlijk gegeven?
Alles is relatief. Relatief... Moreel relativisme, niets is zeker,
Er bestaat niet zoiets als een absoluut, alles mag, wat is de waarheid, hoe dan ook,
er is geen betekenis behalve relativisme natuurlijk, toch?
Dus alleen zijn kijk op het universum is de juiste,
waar we allemaal in stikken, (?) toch?
En veel natuurkundigen zijn het niet eens met zijn theorieën,
want dat zijn alleen maar theorieën.
Hoe gaat het met hem... hoe is hij überhaupt zo groot geworden?
Het is een feit dat zijn werk niet alleen uit verwrongen, onwetenschappelijke ideeën bestond,
maar dat het de wetenschap was die plagiaat pleegde.
Ik weet dat 'Red Ice' (dit programma) hier een show over heeft gedaan,
een geweldige show hierover, waarin dit in detail wordt behandeld.
Tot zijn geschriften behoorde onder meer zijn populaire boek 'Meaning of Relativity' uit 1924,
die werd geplagieerd door de Lorentz-transformatie.
Plagiaat van de massa-energie-equivalentie,
grotendeels gebaseerd op het werk van George Fitzgerald en Hendrick Lorentz,
Ierse en Nederlandse theoretische natuurkundigen...
en ook het werk van de Franse natuurkundige Henri Poincar�.
Hij ontwikkelde de relativiteitstheorie jaren vóór Einstein.
En het wordt nog erger. Plagiaat van Paul Gerber
baanbrekend werk op het gebied van de snelheid van de zwaartekracht. Oké, dit was een Duitse man.
En het idee dat de lichtsnelheid een constante was,
was onafhankelijk van de beweging van zijn bron, was helemaal niet die van Einstein,
maar werd in 1878 voorgesteld door de Schotse wetenschapper James Maxwell.
Ook Bernhard Riemann, een Duitser, was de eerste die zich ontwikkelde
een gedegen niet-Euclidische meetkunde, die de basis vormt van alle wiskunde
hij beschreef de relativiteit.
En zo gaat het verder: Heinrich Hertz, de vader van de eenheid van frequentie,
De geluidstrilling van Hertz ontdekte dat
elektroladingen verlicht met ultraviolet licht
en ze creëren gemakkelijker elektrische vonken.
Welnu, in 1905 publiceerde Einstein een artikel waarin dit werd uitgelegd:
hetzelfde experiment met het foto-elektrische effect van Hertz,
en het was eigenlijk de ontdekking van Hertz die tot de kwantumrevolutie leidde,
en toch kreeg Einstein in 1921 de Nobelprijs
voor de ontdekking van de wet van de foto-elektrische effecten, oké?
Het gaat maar door, Nikola Tesla. Hij kon Einstein niet uitstaan.
Sterker nog, hij noemde hem een ​​oude idioot.
Hij gaf een scherpe analyse van Einsteins relativiteitstheorie en noemde dit
"een prachtig wiskundig gewaad dat fascineert,
verblindt en maakt mensen blind voor de onderliggende fouten.
De theorie is als een bedelaar gekleed in paars
die door onwetende mensen als koning worden beschouwd." Hij zei dit in 1935.
John Murray Cuddihy, een briljante bekende socioloog, zei
Einstein werd gemotiveerd door de wens om de westerse wetenschap te verdraaien en te vernietigen.
Zeer, zeer nauwkeurig.
Dayton Clarence Miller, voorzitter van de Britse Royal Astronomical Society,
was het niet eens met de hele theorie van Einstein.
Hij had zijn eigen absolute ruimtetheorie, wat interessant is. En het gaat maar door.
Honderd prestigieuze Oostenrijkse en Duitse wetenschappers
hekelde hem in dit boek Hundert..., ik weet niet hoe ik het moet zeggen.
Autoren Gegen Einstein, ik zal het hier tevoorschijn halen...
...beschuldigde hem ervan een pseudomystiek te zijn... een pseudomysticus
en eigenlijk gewoon alles speculeren. Honderd wetenschappers.
HL Mencken:
‘Er is een goede reden om te geloven dat Einstein het niet zal volhouden:
op de lange termijn kan zijn gebogen ruimte worden geclassificeerd
psychosomatische bultjes van Gall en Spurzheim."
Nog twee briljante wetenschappers.
Het punt is dus dat we zonder hem niet in het stenen tijdperk zouden zijn.
Nauwelijks. We zouden inmiddels andere planeten cultiveren, toch?
En dan mensen die zeggen "oh, je bent gewoon jaloers op hem" of
"Oh, het is omdat hij Joods is." Nee, het is omdat hij een dief was.
een leugenaar en een plagiaat en een vreselijk persoon in zijn privéleven.
En weet je, echte briljante mensen konden hem niet uitstaan
en ze beschouwden hem als een gek.
Een gek, een leugenaar en een plagiaat, want dat was hij.
En Einstein bekritiseerde wetenschappers door wie hij zich bedreigd voelde, echte genieën,
zoals Erwin Schrödinger – Quantum Theory, Werner Heisenberg, Hilbert, Planck.
Hij was eigenlijk de jaloerse die deze allemaal aanviel,
maar hij werd gesteund als het archetype van genialiteit,
genie en wetenschap, de slimste man ter wereld. En hij was een Jood, toch?
Hij is dus eigenlijk gewoon een pure creatie van een joodse mediahype
die in de jaren twintig werd vervaardigd. Eigenlijk als een popster.
Maar hij was een communist die niet slaagde voor zijn toelatingsexamen voor de universiteit
en schaamteloos opgelichte echte genieën.
Hij is dus een en al rook en spiegel. Hij is een fraudeur, mensen.
En ik weet niet of jullie dit al eerder hebben gehoord, maar het is enorm.
Duitsland, Henrik, zoals je zei, bloeide.
Ik bedoel, er kwamen in deze tijd gewoon geweldige geesten uit Duitsland.
Het is niet zo dat Einstein Duitsland uit een soort stenen tijdperk haalde en zij waren:
Je weet wel: "We gaan niet verder zonder zijn genialiteit", toch?
Terwijl Europa in 1939 nog steeds vrede kende,
de ontwikkeling van de Amerikaanse atoombom
werd voorgesteld door Albert Einstein, Eugene Wigner en Leo Szilard,
alle Joden, aan Roosevelt. Ze schreven hem een ​​brief
waarin ze de kracht van een potentiële atoombom beschreven.
Einstein insinueerde ten onrechte dat Duitsland al aan een atoombom werkte
en dringt er bij Roosevelt op aan een dergelijk wapen te bouwen.
Uit deze inspanning ontstond het Manhattan Project,
waarin de ontwikkeling van de atoombom plaatsvond.
De leider was Robert Oppenheimer.
Ontwikkelaars waren Richard Feynman, Owen Chamberlain,
Enrico Fermi, Edward Teller, John Neumann en anderen.
Op de middag van 12 april 1945 stierf Roosevelt aan een zware beroerte.
De mislukte zakenman en KKK-lid,
Vice-president Harry Truman, werd nu president.
Roosevelts joodse en communistische kringen bleven de baas.
terwijl Truman uit Missouri de toespraken hield.
TERREUR IN JAPAN
In april en mei 1945 ondernam Japan drie pogingen
via het neutrale Zweden en Portugal om een ​​vreedzaam einde aan de oorlog te maken.
In augustus probeerde Japan via neutrale Sovjetkanalen te onderhandelen over de overgave.
Elke vredespoging van Japan zou eveneens vruchteloos zijn.
Het negeren van de Japanse pleidooien voor vrede,
de geallieerden zullen zich in plaats daarvan voorbereiden op grote aanvallen op Japan.
De Amerikaanse luchtmacht had bombardementen uitgevoerd
tegen ongeveer zestig Japanse steden, zoals Tokio, al in 1942.
Nu, in de nacht van 9 op 10 maart 1945,
2.000 ton van exact hetzelfde type brandbommen
een maand eerder op Dresden gedropt,
was betrokken bij de genocidale terreuraanslag op Tokio.
Het bevel kwam van luchtmachtgeneraal Curtis LeMay.
zo laag mogelijk te vliegen en de Japanse huizen en andere gebouwen te bombarderen,
die van hout of papier waren gemaakt, om zoveel mogelijk verwoesting aan te richten.
Duizenden burgers werden verbrand of verstikt.
De verbrande lichamen van 100.000 dode burgers bedekten de straten.
Miljoenen onschuldige Jappen raakten gewond en raakten dakloos.
De bombardementen zouden op 23 en 25 mei worden herhaald.
Generaal Curtis LeMay van de Amerikaanse luchtmacht pochte dat
de Amerikaanse bommenwerpers dreven de Japanners terug naar het stenen tijdperk.
Dit zou echter later overschaduwd worden door de volgende atoombommen:
die op Hiroshima en Nagasaki werden gedropt.
Deze bombardementen resulteerden in de onmiddellijke dood
van ongeveer 100 tot 150 duizend in Hiroshima
en 60 tot 80 duizend in Nagasaki
van verwondingen opgelopen door de explosies en acute stralingsziekte,
en nog meer sterfgevallen als gevolg van de langetermijneffecten van ioniserende straling.
Tussen de twee bombardementen
Stalin verbrak het Sovjet-Japanse niet-aanvalsverdrag van 1941
en verklaarde de oorlog aan een reeds verslagen Japan.
Sovjet-troepen begonnen zelfs Mantsjoerije binnen te stromen,
het overweldigen van de Japanse strijdkrachten daar. De Tweede Wereldoorlog was eindelijk voorbij...
Japan capituleerde op 15 augustus 1945.
DE GENOCIDE VAN DUITSLAND
‘De strijd bepaalt niet wie gelijk heeft. Alleen wie er overblijft.
We hebben de fascisten vernietigd, niet het fascisme; We hebben mensen vernietigd, geen ideeën.
Onze triomfen dienden niet als bewijs dat democratie het beste is voor de wereld.
evenmin als de Russische overwinningen dat bewezen
het communisme is een ideaal systeem voor de hele mensheid." - Peter Bowman
Generaal Patton waarschuwde ervoor dat Stalin eerder dan de Amerikanen naar Berlijn zou komen.
Na een bezoek aan het verwoeste Berlijn schreef hij op 21 juli 1945 aan zijn vrouw:
"Berlijn gaf mij de blues.
We hebben vernietigd wat een goed ras had kunnen zijn,
en we staan ​​op het punt ze te vervangen door Mongoolse wilden.
En heel Europa zal communistisch zijn.
Er wordt gezegd dat gedurende de eerste week nadat ze Berlijn innamen,
alle vrouwen die vluchtten werden neergeschoten, en degenen die dat niet deden, werden verkracht.
Ik had het kunnen nemen in plaats van de Sovjets, als mij dat was toegestaan."
Nu de oorlog voorbij was,
het Joodse genocidale Morgenthau-plan werd uitgevoerd
voor de totale vernietiging van de Duitse industrie
en de slavernij van het Duitse ras.
De winnaars zouden nu feitelijk miljoenen Duitsers, vooral burgers, uithongeren.
tot de dood, om het Duitse volk collectief te straffen.
De echte nachtmerrie van Duitsland stond op het punt zich te ontvouwen
toen de communisten Duitsland een collectieve straf oplegden
dat zal het Verdrag van Versailles in vergelijking doen krimpen.
In de grootste daad van etnische zuivering die de wereld ooit heeft gezien,
legden de geallieerde machten een nieuw bewind van terreur, vernietiging, plunderingen,
hongersnood, verkrachting en massamoord op het Duitse volk.
De bezettende geallieerde legers hebben (?) 25% van Duitslands meest vruchtbare land afgesneden.
De Duitse vluchtelingen werden vervolgens aangevallen en verkracht door het Rode Leger
evenals Joodse partijdige bendes die beslag legden en bezetten
de gestolen huizen van de Duitse vluchtelingen.
Churchill steunde de verdrijving van 15 miljoen bezette Duitse burgers
uit de gebieden die zij bewoonden.
Ruim 3 miljoen Duitsers kwamen om tijdens de gedwongen migraties.
Ongeveer 2 miljoen burgers, voornamelijk vrouwen, kinderen en ouderen,
en 1 miljoen krijgsgevangenen.
Tussen 1939 en 1945 werden ongeveer 7 miljoen Duitse krijgsgevangenen
werden in veewagens geladen en naar de Sovjet-goelags vervoerd.
De meerderheid van hen zou hun familie nooit meer zien.
Stalin vaardigde bevel 270 uit,
wat betekende dat alle Russische gevangenen door de Duitsers werden gevangengenomen
zou nu naar vernietigingskampen worden gestuurd en later worden geëxecuteerd.
Zelfs hun vrouwen zouden naar de Goelags worden gestuurd.
Overal werden Duitse burgers en anticommunistische bondgenoten opgepakt,
verkracht, sodomiseerd, verdronken in beerputten, gemarteld
en genitaal verminkt, levend verbrand en geëxecuteerd.
Rijen lichamen hingen in de bomen.
Er werden wrede straffen opgelegd aan honderdduizenden van degenen die het etiket kregen
als Nazi-collaborateurs, wier enige misdaad het sluiten van vrede met Duitsland was
of te hebben gevochten tegen de Sovjets aan het oostfront
als leden van de Duitse SS-eenheden.
Franse vrouwen die tijdens de bezetting met Duitse soldaten uitgingen
werden vernederd doordat hun hoofd kaal werd geschoren of naakt werd uitgekleed.
Anticommunistische vluchtelingenfamilies die hun Duitse verdedigers waren gevolgd
Toen ze zich terugtrokken uit het Oosten, werden ze ook teruggestuurd naar Stalin
waar ze werden gemarteld, waaronder verkrachting van de vrouwen.
Stalin hield ook 25.000 Amerikaanse krijgsgevangenen vast
en 30.000 Britten in zijn Siberische Goelags
en begonnen velen van hen zelfs snel te executeren.
Stalin liet de rest van hen nooit vrij en ze kwamen om in de Goelags.
Als onderdeel van de psychologische herprogrammering en oorlogvoering die bekend staat als
denazificatie waaraan het Duitse volk opzettelijk werd onderworpen
anti-Duitse propaganda, honger, psychologisch trauma en dakloosheid.
Uitgehongerde Duitse vrouwen verkochten hun lichamen aan Amerikaanse soldaten
in ruil voor voedsel, zeep of sigaretten.
De geallieerden werkten fanatiek om hun genocidale pact met Stalin na te komen.
"We moeten ze allemaal zo snel mogelijk kwijt! ",
schreef een ongeduldige Winston Churchill.
‘Let niet op de vijf of meer miljoen Duitsers. Stalin zal voor hen zorgen.
Je zult er geen problemen mee hebben: ze zullen ophouden te bestaan. "
In zijn dagboek merkte George Patton op:
"Vandaag hebben we bestellingen ontvangen
waarin ons werd verteld de Joden speciale onderkomens te geven.
Als het joden betreft, waarom dan niet katholieken, mormonen, enz.?
Wij wenden ons ook tot de Fransen
enkele honderdduizenden krijgsgevangenen
in Frankrijk als slavenarbeid te gebruiken.
Het is grappig om te bedenken dat wij tegen de revolutie hebben gevochten
ter verdediging van de rechten van de mens en de burgeroorlog om de slavernij af te schaffen
en zijn nu op beide principes teruggekomen."
Hij schreef op 23 juli 1945 aan zijn vrouw:
‘Als wat we de Duitsers aandoen ‘vrijheid’ is, geef mij dan de dood.
Ik begrijp niet hoe Amerikanen zo laag kunnen zinken.
Het is Semitisch, en ik ben er zeker van."
Binnen het eerste uur na de eerste lossing
van het krijgsgevangenenkamp Dachau, 122 SS-bewakers
werden neergeschoten nadat ze zich hadden overgegeven aan de Amerikaanse 45e divisie.
Nog eens 40 SS-ers werden door de gevangenen doodgeslagen.
Nog eens 358 SS-ers werden opgepakt en naar een afgesloten kolenwerf gedreven.
Aanvankelijk werden er twaalf met machinegeweren beschoten.
De rest werd kort daarna geëxecuteerd.
In totaal hadden 560 mannen zich overgegeven
werden vermoord tijdens de bevrijding van Dachau.
Dit was een brutale oorlogsmisdaad.
Toch bleven de Amerikaanse soldaten ongestraft.
Een Amerikaanse soldaat zei:
‘De mannen verwondden opzettelijk bewakers.
Veel bewakers werden in de benen geschoten, zodat ze zich niet konden bewegen.
Vervolgens werden ze overgedragen aan de gevangenen.
Eén werd onthoofd met een bajonet. Anderen werden ledemaat voor ledemaat uiteengereten."
In mei 1945,
Churchill verraadde tienduizenden Kroaten die zich aan hen hadden overgegeven.
In plaats daarvan gaf hij ze terug aan Sovjet- en Joegoslavische communisten,
resulterend in het bloedbad in Bleiburg.
Generaal George Patton walgde ervan
door het genocidale beleid tegen het Duitse volk.
Patton wist dat het beleid gericht was op de genocide
en vernietiging van het Duitse volk
afkomstig van de Joden in Washington DC,
rond Morgenthau en Roosevelt.
In een brief aan zijn vrouw schreef Patton:
‘Blijkbaar is het virus begonnen door Morgenthau
van een Semitische wraak tegen alle Duitsers werkt nog steeds..."
Nog voordat de oorlog voorbij was, werden duizenden Duitse krijgsgevangenen gemaakt
was in Amerikaanse gevangenschap gestorven door honger,
mishandeling en regelrechte moord.
Een overlevende uit een van de kampen schreef in april 1945:
“Elk groepje van tien kreeg de buitenruimte van een middelgrote huiskamer.
Drie maanden lang hebben we zo moeten leven. Geen dak boven ons hoofd.
Zelfs de zwaargewonden kregen slechts een bundel stro.
En het regende dagenlang op de Rijn en we waren altijd in de open lucht.
Mensen stierven als vliegen.”
De geallieerde commandant Eisenhower
had de controle over meer dan 5 miljoen levende vijandelijke soldaten.
"Het is jammer dat we niet meer hadden kunnen doden...", mompelde de generaal,
ontevreden over het aantal slachtoffers van de grootste slachting in de menselijke geschiedenis.
“God, ik haat de Duitsers!”, schreef Eisenhower in 1944 aan zijn vrouw.
Omdat de Conventie van Genève krijgsgevangenen van de ondertekenende landen garandeerde
hetzelfde voedsel, onderdak en medische zorg als hun ontvoerders,
en omdat deze wetten door het Internationale Rode Kruis moesten worden afgedwongen,
Eisenhower ontweek feitelijk gewoon het verdrag
door zijn eigen categorie voor gevangenen te creëren.
Hij stelde een nieuwe klasse gevangenen voor: Disarmed Enemy Forces - DEF's.
Gevangenen die het leger niet wilde voeden.
Snap je dat? Ze wilden zich niet voeden na de overgave van Duitsland.
In totaal hadden de geallieerden tussen de 7 en 8 miljoen Duitse gevangenen.
Ze veroverden 4,2 miljoen vóór de nieuwe DEF-status.
Vergelijkbaar met een ander type: Overgegeven vijandelijke personen (SES).
Auteur Giles MacDonogh schrijft dat
de laatste gevangenen, ongeveer 3 tot 4 miljoen, en ik citeer:
"Hebben geen recht op hetzelfde niveau van onderdak en levensonderhoud".
De Sovjets hadden geen overeenkomsten ondertekend
met betrekking tot de humanitaire behandeling van krijgsgevangenen,
daarom waren ze niet verplicht hun gevangenen menselijk te behandelen.
De geallieerden waren van plan de Duitsers als slavenarbeid te gebruiken.
Ook volgens het Morgenthau-plan.
Om zijn misdaden te verdoezelen, vaardigde Eisenhower een bevel uit waarin hij dat beweerde
de Rode Kruisfunctionarissen kregen geen toegang tot zijn vernietigingskampen.
Ik denk dat Jim Bacque hier een belangrijke historische vondst heeft gedaan.
Voor mij, als Amerikaanse historicus, schaam ik mij. Stephen Ambrose, historicus, US Army War College
En er was sadisme, brutaliteit,
weigering van beschikbare medische voorzieningen.
Weigering van water in sommige gevallen,
toen ze vlak bij de oevers van de Rijn waren, stierven mannen door uitdroging.
Uit eigen ervaring zag ik dat de gewonden onbeheerd achterbleven. Luitenant Joachim Buff, 19-jarige krijgsgevangene in Béderich en Rheinberg, 1945
Het kon niemand iets schelen. We werden net als vee behandeld.
Er was geen kamp, ​​alleen de Rijnweiden,
wat later veranderde in een moerassig moeras.
Er waren geen tenten of enige vorm van onderdak.
En ze hadden ons van alles beroofd.
We waren allemaal ijskoud, bibberend van de kou, liggend en gehurkt.
We probeerden een droge plek te vinden en lagen daar uiteraard in de open lucht.
Ik was bewaker in het gevangenkamp van het Amerikaanse leger.
Ik werd gewaarschuwd om niet te praten over wat ik heb meegemaakt, anders zou ik in de problemen komen.
Welnu, de omstandigheden in het kamp waren erbarmelijk. Martin Brech was een 19-jarige soldaat,
We hebben nagelaten ze goed te voeren. Amerikaanse legerwacht in het gevangenkamp, ​​Remagen 1945
Eén keer per dag kregen ze een blikje waterige soep. Het was zo ontoereikend.
Ze gooiden er gras en onkruid in, toen ze dat konden (?) vinden.
Ze leden honger en we hadden zelfs niet genoeg water voor ze.
We waren vlakbij de Rijn, dus ze kropen onder de draden door
in een poging wat water te halen, en we hadden ze met machinegeweren beschoten toen ze dat deden.
Ze hadden geen dekens, geen tenten. Sommigen van hen hadden geen overjassen.
En ze sliepen gewoon in de modder. Dit was april,
tegen het einde van de oorlog, en het was een koude late lente,
en dus stierven ze, en stierven in grote aantallen.
En wat indruk op ons maakte, wij allemaal aan de overkant, waren de vrachtwagens die de lichamen weghaalden.
Dus toen we van de goederenwagens werden geduwd,
we werden in een grote roedel de weilanden in gereden.
En helemaal aan het begin werd ons via de luidspreker verteld:
"Jullie zijn geen gewone krijgsgevangenen. Jullie zijn ontwapende vijanden,
en vallen daarom niet onder de Conventie van Genève."
En ons werd ook verteld, om de zaken volkomen duidelijk te maken:
op bevel van Eisenhower, in het Engels en in het Duits,
dat ze niet gekomen waren om ons te bevrijden van het nationaal-socialisme,
maar om Duitsland voor eens en voor altijd uit te schakelen.
Na twee en een half jaar woog ik 30 kilogram,
Ik was mijn huis en land kwijtgeraakt.
Ik had de meeste van mijn familieleden verloren en ik was helemaal alleen in Oost-Duitsland.
En ik wilde gewoon naar huis, maar we zijn nooit thuisgekomen.
Anna Tuerr was een 17-jarige etnisch-Duitse burger
Miljoenen Duitsers stierven na de oorlog door geallieerde actie
dan tijdens de oorlog. Zeker, nog 9 miljoen dode Duitsers
in de zes jaar van vrede, alleen dankzij het geallieerde beleid.
De geallieerde regeringen hebben deze enorme nationale slachting in de doofpot gestopt
en doen dat nog steeds.
Het onderwerp is een verboden onderwerp
en in de Verenigde Staten is het een onderwerp dat we niet willen onderzoeken.
Om deze redenen is het onderwerp dus tot op zekere hoogte in de doofpot gestopt. Majoor Merrit Drucker, Amerikaans leger, gepensioneerd, toegewezen aan Rheinberg, Duitsland 1987
Gewoon ontkennen, er niet naar kijken, geen onderzoek doen, gegevens vernietigen.
Direct na de Tweede Wereldoorlog schreef de joodse dichter Abba Kovner
stichtte de organisatie genaamd Nakam,
bestaande uit een groep joodse partizanen.
Abba Kovner heeft zijn laatste jaren illegaal Joden naar Palestina gesmokkeld.
Ook al was de oorlog voor iedereen voorbij,
deze groep was zo ontevreden over het dodental onder Duitsers
ze begonnen Europeanen op te sporen en willekeurig te vermoorden.
Ze zetten de vrachtwagens op Die Juden kommen – de Joden komen eraan,
om de bevolking bang te maken. Prof. Dina Porat Dep. Joodse geschiedenis - Universiteit van Tel Aviv
In de vrachtwagen legden we hem neer.
Rijd vervolgens naar een bos waar andere leden van de eenheid stonden te wachten.
Vervolgens hebben wij de proef uitgevoerd.
Ze bleven dus in het bos. En ze zijn nooit meer weggegaan.
Soms schoot ik ze zelf.
Ik herinner me dat ik ooit een man beval zijn eigen graf te graven.
Een kwartier lang groef hij terwijl ik naast hem stond.
Toen het diep genoeg was om te gaan liggen,
boom! Dat was het.
Eén van hun doelstellingen was de dood van zes miljoen Europeanen
door hun watervoorraden te vergiftigen.
We wilden 6 miljoen Duitsers vergiftigen.
Ze wilden dat de Duitsers de gruwel van willekeurige moord zouden ervaren.
Dit plan heette plan A.
Plan B was om een ​​paar duizend broden te vergiftigen
bij de bakkerij die bevoorraadde voor gevangenissen en concentratiekampen,
waaronder Dachau, waar de Duitsers nu door de geallieerden werden geïnterneerd.
Het was een groep die haar taak als een verantwoordelijkheid zag.
Wij zagen onszelf als vertegenwoordigers van de Joden.
Als eerste stap werd Kovner naar Tel Aviv gestuurd om de steun te winnen
van de Joodse leiders in de pre-staat Israël voor het plan om Duitsers te vergiftigen.
De Israëlische president en chemicus Chaim Weizmann
was ontvankelijk en keurde het plan goed.
Chaim raadde een wetenschapper aan die vergif voor hen zal maken.
De wetenschappers werkten bij het Sieff Research Institute in Rehovot,
later omgedoopt tot het Weizmann Instituut.
Terugkerend naar Europa op een Brits schip,
Kovner werd gearresteerd door de Britse politie,
die blijkbaar bekend was met het complot.
In die tijd had Kovner genoeg gif bij zich
om de inwoners van vier grote Europese steden te vermoorden
via hun watervoorzieningen, maar in plaats daarvan werd hij naar een Egyptische gevangenis gestuurd.
Plan A was mislukt.
Dit was een verschrikkelijke klap.
We hadden het gif niet, dus we konden niets doen.
De rest van de organisatie hergroepeerde zich in Duitsland
en de in Litouwen geboren Jood Joseph Harmatz nam de leiding van Nakam over.
Hij liet het idee varen om de watervoorraden van de Duitsers te vergiftigen.
In plaats daarvan verwierf de groep een kleine hoeveelheid arseen
en keerde terug naar het meer bescheiden broodvergiftigingsplan.
Toen besloten we... dat we er klaar voor waren.
Op een zaterdagavond, in april 1945, braken ze het kamp Stalag 13 binnen
in Neurenberg, en met een kunstenaarspenseel,
Harmatz schilderde 3.000 broden zwart brood met gif.
We hebben 3.000 broden besmeerd...
wat genoeg was voor 12.000.
Ongeveer 2.280 SS-ers aten het brood, zei hij:
maar kon niet zeggen hoeveel er stierven, en of er al doden waren.
Volgens nieuwsberichten waren destijds meer dan 200 mensen in het ziekenhuis opgenomen.
maar maakte geen melding van sterfgevallen.
Volgens de nabestaanden werd er alles aan gedaan om hen te redden.
Iedereen liet zijn maag leegpompen en ze werden allemaal gered.
Maar daarna waren er geen officiële verklaringen.
...maar wat ik weet is dat het Amerikaanse leger alle ambulances heeft gemobiliseerd.
En ze hadden er duizenden.
En ze droegen ze naar alle mogelijke ziekenhuizen.
En waren ze aan het pompen. Uitpompen.
Harmatz leefde de rest van zijn leven
gerespecteerd en geëerd door zijn medejoden.
De genocidale terrorist Kovner
werd stilletjes vrijgelaten in Joods-Israëlische handen
na slechts een jaar in voorarrest.
Volgend jaar vermomde de joodse terreurgroep Irgun zich als Arabieren
en bombardeerde het King David Hotel in Jeruzalem, waarbij 91 mensen omkwamen.
Menachem Begin was de leider van deze terroristische groepering.
In de toekomst zal hij bekend staan ​​als de premier van Israël.
ondanks zijn racistische en supremacistische opvattingen en zijn terroristische achtergrond.
Tussen 1945 en 1953 wordt geschat tussen de 9 en 15 miljoen
etnische Duitsers werden gedood, voornamelijk burgers.
Er zijn die jaren na de oorlog meer Duitsers omgekomen dan tijdens de hele oorlog.
De Sovjets namen ook de Duitse kampen over, heropenden en vulden ze
met Duitse en andere anticommunisten, zelfs met burgers en vrouwen.
Honderdduizenden kwamen om.
Gedurende de zes maanden na het einde van de oorlog
De Duitse industriële productie daalde met 75%
en de landbouwproductie daalde met 65%. Duitsland was nu een dood land.
OPMERKING Deze video's worden voortdurend aangevallen
door anti-vrijheidsgroepen die de waarheid willen onderdrukken
om te voorkomen dat het grote aantallen mensen bereikt.
Deze anti-vrijheid van meningsuiting groepen kunnen de feiten die in deze video’s worden gepresenteerd niet weerleggen.
Hun enige mogelijkheid is censuur: de video's laten verwijderen
om te voorkomen dat het publiek de informatie te weten komt
en hen in staat te stellen hun eigen mening te vormen.
Help alstublieft deze video's en de informatie daarin te behouden
beschikbaar voor het publiek door ze opnieuw te uploaden of te 'spiegelen' op YouTube,
Dagelijkse beweging, Vimeo, Metacage, Facebook,
en andere video- en sociale netwerksites.
Door samen te werken,
we kunnen de vrijheid van meningsuiting voor iedereen op internet behouden,
en niet toestaan ​​dat het door een kleine minderheid wordt gecontroleerd.