Το Ολοκαύτωμα είναι ο όρος που χρησιμοποιείται για τη διάδοση της πεποίθησης
ότι 6 εκατομμύρια Εβραίοι δολοφονήθηκαν από τους Γερμανούς κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο,
κυρίως, με αέρια σε αυτοσχέδιους θαλάμους αερίων
παραπλανητικά μεταμφιεσμένοι σε ντους.
Αυτή η αφήγηση επαναλαμβάνεται συχνά στο Χόλιγουντ, από τα ΜΜΕ
και στα δημόσια σχολικά συστήματα.
Ωστόσο, ένα αυξανόμενο κίνημα γενναίων επιστημόνων, ιστορικών, μηχανικών,
δημοσιογράφους και άλλους ακτιβιστές της ελευθερίας του λόγου
έχουν ερευνήσει την επίσημη πολιτικά ορθή ιστορία του Ολοκαυτώματος
και διαπίστωσε ότι ήταν υπερβολικό και μάλιστα ψευδές.
Αυτοί οι γενναίοι άνθρωποι ονομάζονται σήμερα ρεβιζιονιστές,
αλλά συχνά καταγγέλλονται ως αρνητές του ολοκαυτώματος από τα μέσα ενημέρωσης.
Αυτή η τεχνική επισήμανσης χρησιμοποιείται για να αποθαρρύνει τον λόγο
και συζήτηση για αυτό το αμφιλεγόμενο θέμα.
Αυτοί οι ρεβιζιονιστές δεν αμφισβητούν ότι οι Εβραίοι διώχθηκαν,
στερήθηκαν πολιτικά δικαιώματα, απελάθηκαν, φυλακίστηκαν και αναγκάστηκαν να εργαστούν
στα στρατόπεδα συγκέντρωσης ή ότι οι Εβραίοι πέθαναν σε αυτά τα στρατόπεδα
και τα γκέτο κατά τη διάρκεια του πολέμου, όταν οι ασθένειες έγιναν μείζον πρόβλημα.
Ούτε αμφισβητούν ότι οι εγκληματίες κομμουνιστές παρτιζάνοι,
των οποίων η πλειοψηφία ήταν Εβραίοι,
σκοτώθηκαν επίσης από πυροβολισμούς και απαγχονισμό κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Οι ρεβιζιονιστές δεν αρνούνται αυτούς τους Εβραίους
και άλλα θύματα του πολέμου την αξιοπρέπειά τους.
Δεν αρνούνται τα θύματα να θυμούνται
και δεν αρνούνται να δείξουν συμπόνια για κανένα από τα θύματα.
Ανεξάρτητα από το πώς πέθαναν, κάθε ένας από αυτούς τους θανάτους ήταν μια τραγωδία
όπως και οι θάνατοι εκατομμυρίων άλλων κατά τη διάρκεια αυτού του φρικτού πολέμου.
Εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως Ευρωπαίοι,
υπέστησαν και πέθαναν φρικτούς θανάτους στα πεδία των μαχών,
στην ανοιχτή θάλασσα και στις βομβαρδισμένες πόλεις κατά τη διάρκεια μιας σύγκρουσης
που σίγουρα δεν θα είχε συμβεί ποτέ
ο διεθνής Εβραίος δεν κήρυξε τον πόλεμο στη Γερμανία το 1933.
Τα στοιχεία που χρησιμοποιούν οι ρεβιζιονιστές
ενάντια στην επίσημη αφήγηση του Ολοκαυτώματος είναι πολυάριθμες.
Θα δούμε τώρα μερικές από τις πιο πειστικές από αυτές.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οι εχθροί φυλακίστηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης
για να αποφευχθούν απόπειρες υπονόμευσης κατά του έθνους.
Για παράδειγμα, μετά την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ, πάνω από 100.000 Ιάπωνες
που ζούσαν στις ακτές του Ειρηνικού φυλακίστηκαν από τον Δημοκρατικό Πρόεδρο Ρούσβελτ
χωρίς κανένα έγκλημα εκτός από το να γεννηθείς Ιάπωνας.
Εκτελεστικό διάταγμα 9066, υπογεγραμμένο από τον Πρόεδρο Franklin Delano Roosevelt,
εκδόθηκε με την προϋπόθεση ότι οποιοσδήποτε ιαπωνικής, γερμανικής και ιταλικής καταγωγής
δεν μπορούσε να εμπιστευτεί και έπρεπε να αντιμετωπιστεί ως εχθρός.
Δεν θεωρήθηκαν ως μεμονωμένοι άνθρωποι,
αλλά ως απειλή που πρέπει να αντιμετωπιστεί σκληρά.
Έτσι, χιλιάδες Αμερικανοί ιαπωνικής, ιταλικής και γερμανικής εθνότητας
μεταφέρθηκαν αναγκαστικά και ρίχτηκαν σε αμερικανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Κάποιοι μάλιστα αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια και τις επιχειρήσεις τους.
Με σιδηροδρομικά βαγόνια, που μεταφέρθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης
πάνω από χίλια μίλια μακριά.
Τοποθετήθηκαν μέσα σε συρματοπλέγματα
όπου τα πολυβόλα κατευθύνονταν προς τα κάτω από σκοπιές.
Κοιμήθηκαν μέσα σε στρατώνες γεμάτους από ζωύφια
και τους αρνήθηκαν επαρκή φάρμακα, καταφύγιο και προμήθειες.
Τώρα, είχαμε αυτόν τον φράχτη με αλυσίδες γύρω από το στρατόπεδο,
και ζούσαμε, ίσως ένα τέταρτο τετράγωνο μακριά από τον φράχτη,
και τον φράχτη τον φύλαγαν στρατιώτες
που περπατούσαν πέρα ​​δώθε με τα όπλα στους ώμους.
Ανέβηκα στο φράχτη και άκουσα ένα θρόισμα στο γρασίδι.
Πραγματικά ήμουν κάπως λυπημένος για αυτό που υπήρχε έξω από το φράχτη.
Και σκέφτεται: «Ξέρεις, παλιά μπορούσα να το κάνω αυτό».
Τα κέντρα μετεγκατάστασης δεν είναι φυσιολογικά και μάλλον ποτέ δεν μπορούν να είναι.
Η ζωή στο σπίτι έχει διαταραχθεί.
Ο νόμος του Ρούσβελτ εν καιρώ πολέμου περιόριζε τις ελευθερίες
και απαιτούνται δελτία ταυτότητας για αυτούς τους κρατούμενους.
Κανένας από αυτούς τους κρατούμενους δεν αποζημιώθηκε ποτέ για την απώλεια περιουσίας
ή τον χρόνο που πέρασαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Δεν τους καταβλήθηκαν πολεμικές αποζημιώσεις και δεν τους αφιερώθηκαν ταινίες.
Αμερικανικές αφίσες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
και άλλο προπαγανδιστικό υλικό με επίκεντρο τη φυλή,
που μετέτρεψε τον πόλεμο σε φυλετικό πόλεμο.
Σφυροκόπησαν στο κεφάλι του κοινού ότι οι Ιάπωνες και οι Γερμανοί
ήταν λιγότερο από ανθρώπινοι, υπάνθρωποι, ακόμη και παρόμοιοι με αρουραίους.
Αυτά προκάλεσαν πολυάριθμες φρικαλεότητες κατά αμάχων κατά τη διάρκεια του πολέμου
καθώς ο Αμερικανός στρατιώτης διδάχθηκε ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν ήταν καν άνθρωποι.
Όλα τα στρατόπεδα που έχτισαν ήταν σε απομονωμένα σημεία.
Δέκα από αυτούς διασκορπίστηκαν σε όλη την αμερικανική Δύση και ένα ζευγάρι στο Αρκάνσας.
Το Heart Mountain, το Poston και η Tule Lake ήταν τα μεγαλύτερα.
Η λίμνη Tule στέγασε επίσης εκείνους των οποίων η πίστη
η κυβέρνηση αμφισβήτησε συγκεκριμένα.
Η Αρχή Μετακόμισης Πολέμου ή WRA τα ονόμασε «Κέντρα μετεγκατάστασης».
Θυμάμαι πότε έλεγαν
«Λοιπόν, σε φυλακίζουν για τη δική σου προστασία».
Λοιπόν, ως παιδί 10-11 ετών ήξερα ότι,
αν ήμουν εδώ για τη δική μου προστασία,
γιατί τα πολυβόλα δείχνουν προς το μέρος μας και όχι έξω.
Ακούσαμε αυτόν τον νεαρό άνδρα να φωνάζει και να λέει...
καθώς θυμάμαι κάτι για το ότι δεν μπορούσαν να τον κρατήσουν εκεί.
Ότι ήταν... ήταν Αμερικανός.
Και άρχισε να βγαίνει και ο φύλακας,
που ήταν πιθανώς περίπου 15 πόδια μακριά του,
μόλις τον πυροβόλησε στο στομάχι.
Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν ήταν στην πραγματικότητα ασυνήθιστα εκείνη την εποχή.
Η Φινλανδία και ακόμη και η ουδέτερη Σουηδία έκλεισαν επίσης κομμουνιστές
στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, αφού δεν μπορούσε να εμπιστευτεί τους κομμουνιστές.
Στην πραγματικότητα ήταν οι Βρετανοί Εβραίοι χρηματοδότες
που εφηύρε τα στρατόπεδα συγκέντρωσης στο Boer τον Οκτώβριο του 1899,
όταν έψαχναν για χρυσό και διαμάντι στη Νότια Αφρική.
Το 1933, όταν ο διεθνής Εβραίος είχε κηρύξει τον πόλεμο στη Γερμανία,
καθιερώθηκαν επίσημα ως εχθρός της Γερμανίας,
που σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο,
έδωσε στη Γερμανία το νόμιμο δικαίωμα να αφοπλίσει και να εγκλωβίσει τους Γερμανοεβραίους.
Μετά τις αλλεπάλληλες απόπειρες ανατροπής, δολοφονίες
και με τρόμο εναντίον του γερμανικού λαού,
οι Εβραίοι έχουν γίνει εχθροί του γερμανικού έθνους.
Οι εθνικοσοσιαλιστές θεωρούσαν λογικά Εβραίους
ως άμεση απειλή για την εθνική ασφάλεια.
Οι Εβραίοι είχαν συντριπτική υπερεκπροσώπηση στην κομμουνιστική ανατροπή.
Εβραίοι με διεθνιστικές, κομμουνιστικές, σιωνιστικές και ταλμουδικές τάσεις
λειτουργούσαν ουσιαστικά ως πέμπτη στήλη
και ένας δούρειος ίππος στη Γερμανία,
προσπαθώντας να αποσταθεροποιήσει τη χώρα για να την αναλάβουν οι Μπολσεβίκοι.
Οι Γερμανοί γνώριζαν για τις εβραϊκές δυνάμεις
πίσω από την επανάσταση των Μπολσεβίκων στη Ρωσία
και ο κόκκινος τρόμος που ακολούθησε.
Η Γερμανία θα είναι η επόμενη στη σειρά,
και δεν είχαν σταματήσει οι Γερμανοί τους Εβραίους Μπολσεβίκους,
ολόκληρη η Ευρώπη θα είχε πέσει.
Γι' αυτό λοιπόν οι κομμουνιστές, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων ήταν Εβραίοι,
φυλακίστηκαν σε στρατόπεδα εργασίας
για να τους βγάλει χρήσιμη δουλειά κατά τη διάρκεια του πολέμου
μέχρι να μπορέσουν να απελαθούν.
Benjamin Freedman Ο Πρώην Εβραίος που ανέλαβε μόνος του την εβραϊκή ανωτάτη εγκληματική μαφία.
«Όταν η Γερμανία συνειδητοποίησε ότι οι Εβραίοι ήταν υπεύθυνοι για την ήττα της,
φυσικά το αγανακτούσαν.
Αλλά ούτε τρίχα στο κεφάλι κανενός Εβραίο δεν έπαθε κακό. Ούτε μια τρίχα.
Καθηγητής Tansill του Πανεπιστημίου Georgetown,
που είχε πρόσβαση σε όλα τα μυστικά έγγραφα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ,
έγραψε στο βιβλίο του και παρέθεσε από ένα έγγραφο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ
γράφτηκε από τον Hugo Schoenfelt, έναν Εβραίο που ο Cordell Hull έστειλε στην Ευρώπη το 1933
να ερευνήσει τα λεγόμενα στρατόπεδα πολιτικών κρατουμένων.
Και έγραψε πίσω ότι τα βρήκε σε πολύ καλή κατάσταση.
Ήταν σε εξαιρετική φόρμα. όλοι φέρθηκαν καλά.
Και γέμισαν κομμουνιστές.
Λοιπόν, πολλοί από αυτούς ήταν Εβραίοι, γιατί έτυχε να είναι οι Εβραίοι
ίσως το 98% των κομμουνιστών στην Ευρώπη εκείνη την εποχή.
Και υπήρχαν μερικοί ιερείς εκεί, και υπουργοί, και εργάτες,
Τέκτονες και άλλοι που είχαν διεθνείς σχέσεις».
Ο τύφος, μια θανατηφόρα ασθένεια που προκαλείται από το βακτήριο Rickettsia,
ρήμαξε τους στρατούς, τόσο του Α' και του Β' Παγκοσμίου Πολέμου,
και επίσης στοίχισε τις ζωές κρατουμένων σε αυτά τα στρατόπεδα εργασίας.
Ο τύφος ιστορικά συνδέθηκε πάντα με πολέμους και συνθήκες συνωστισμού,
και μεταδίδεται από εξωτερικά παράσιτα όπως ψείρες, ψύλλοι και τσιμπούρια.
Οι κρατούμενοι στα γερμανικά στρατόπεδα
θα είχαν ξεφλουδίσει τα μαλλιά τους μέσω χημικών ντους
ή να τους ξυρίσουν τα μαλλιά.
Ρούχα και παπούτσια επίσης πετάχτηκαν και αντικαταστάθηκαν.
Το Zyklon B ήταν εντομοκτόνο και φυτοφάρμακο
που σκότωσε τις ψείρες που έφεραν τον τύφο.
Αυτή η χημική ουσία χρησιμοποιήθηκε για τη βελτίωση της υγείας των κρατουμένων και τη μείωση,
να μην αυξηθεί η θνησιμότητα σε στρατόπεδο.
Το Zyklon χρησιμοποιήθηκε για λόγους υγιεινής. Σκοτώνοντας ζωύφια, όχι Εβραίους.
Στους θαλάμους αερίων έβαζαν ρούχα, όχι ανθρώπους.
Ήταν υγιεινά, όχι ανθρωποκτονικά.
Και οι υποτιθέμενοι θάλαμοι αερίων ανθρωποκτονίας που είναι γραμμένοι στο βιβλίο,
τεράστια εγχειρίδια για το Ολοκαύτωμα,
αυτά δεν έχουν καμία ανύψωση κυανίου στους τοίχους
πάνω από τα κανονικά επίπεδα φόντου.
Και είναι ένα πολύ απλό συμπέρασμα.
Το Zyklon B κατασκευάστηκε από τη γερμανική εταιρεία Degesch.
Χρησιμοποιήθηκε επίσης από το 1929 στις Ηνωμένες Πολιτείες
από την Υπηρεσία Δημόσιας Υγείας των ΗΠΑ στα σύνορα με το Μεξικό
για να ξεγελάσουν και να απολυμάνουν τους Μεξικανούς μετανάστες
που περνούν από τον Χουάρες στο Ελ Πάσο.
Το DDT χρησιμοποιήθηκε αργότερα ως πιο αποτελεσματική χημική ουσία.
Στο τέλος του πολέμου,
Οι βομβαρδισμοί των συμμαχικών τρομοκρατών κατέστρεψαν τις περισσότερες γερμανικές πόλεις,
υποδομές, προμήθειες τροφίμων και νερού, σιδηρόδρομοι και εργοστάσια φαρμάκων.
Τα στρατόπεδα εργασίας δεν μπορούσαν πλέον να εφοδιαστούν με επαρκή τροφή
και η κατάσταση στη Γερμανία επιδεινώθηκε γρήγορα,
και θανατηφόρες επιδημίες τύφου ξέσπασαν στα στρατόπεδα εγκλεισμού της Γερμανίας.
Κατά συνέπεια, πολλοί από τους κρατούμενους δεν μπορούσαν να ταΐσουν
και αφέθηκαν να πεινάσουν.
Μέχρι τη στιγμή που οι συμμαχικές δυνάμεις σάρωσαν τη Γερμανία,
είδαν τα προειδοποιητικά σημάδια έξω από τα στρατόπεδα.
«Καμία είσοδος, επιδημία τύφου».
Κίνδυνος τύφος
ΣΚΟΝΗ ΑΠΟΣΠΕΙΛΕΙ ΤΥΦΟ 5 MPH
Με την απελευθέρωση των στρατοπέδων,
αντιμετώπισαν μια φρικτή σκηνή κρατουμένων στα τελευταία στάδια του τύφου
και σωροί από άρρωστα και αδυνατισμένα πτώματα.
Μέχρι εκείνη τη στιγμή, οι περισσότεροι κρατούμενοι είτε είχαν πεθάνει
ή πέθαιναν από πείνα ή τύφο.
Οι Σύμμαχοι ήταν σοκαρισμένοι και τρομοκρατημένοι όταν βρήκαν τις άθλιες συνθήκες
για το τι είχαν βοηθήσει να δημιουργηθούν οι εκστρατείες βομβαρδισμών τους.
Ακόμη και μετά την απελευθέρωση των στρατοπέδων από τους Συμμάχους,
χιλιάδες κρατούμενοι πέθαναν σαν μύγες.
Στην πραγματικότητα, το ποσοστό θνησιμότητας στο Μπέργκεν-Μπέλσεν
πράγματι αυξήθηκε αφότου οι Βρετανοί ανέλαβαν το στρατόπεδο.
Τα πλάνα του στρατοπέδου καταγράφηκαν στη συνέχεια και παρουσιάστηκαν στη διεθνή κοινότητα
και η Γερμανία για άλλη μια φορά θα δεχόταν επίθεση και θα κατηγορηθεί.
Ο αείμνηστος Δρ. Ράσελ Μπάρτον ήταν ένας από τους πρώτους Βρετανούς γιατρούς
για να φτάσει στο στρατόπεδο στις 2 Μαΐου 1945.
Ήσουν στη σκηνή στο Μπέλσεν ως νέος.
Ναι, πήγα με μια ομάδα φοιτητών ιατρικής.
Φτάσαμε στο Μπέλσεν στις 2 Μαΐου 1945,
και πρωτοπήγα στο στρατόπεδο στις 3 Μαΐου.
Ο Χίμλερ διέταξε να παραχωρηθεί το στρατόπεδο στις 11 Απριλίου για να σταματήσει ο τύφος,
που ήταν μια επιδημία που εξαπλώθηκε σε όλη την Ευρώπη.
Μπήκαν οι Βρετανοί. μπήκε ένα τμήμα αρμάτων μάχης
στις 15 Απριλίου στις τρεις,
και έκαναν ό,τι μπορούσαν για να διαχωριστούν
ο τύφος[- μολυσμένος] και ο πεθαμένος από τους άλλους.
Πόσοι άνθρωποι βρίσκονταν στον καταυλισμό εκείνη την ώρα
όταν οι Βρετανοί ανέλαβαν το στρατόπεδο;
Νομίζω ότι ήταν περίπου 57 ή 60 χιλιάδες.
Οι Βρετανοί βομβάρδιζαν τα πάντα, και οι Αμερικανοί, που κινούνταν στους δρόμους.
Οπότε το να πάρεις φαγητό εκεί ήταν εξαιρετικά δύσκολο.
Τα αποθέματα νερού μολύνθηκαν με λύματα
και η διοίκηση στο στρατόπεδο λίγο πολύ χάλασε.
Ακόμη και, ας πούμε, αν η γερμανική διοίκηση του στρατοπέδου είχε καταβάλει τη μέγιστη δυνατή προσπάθεια,
και είχαν τα πάντα στη διάθεσή τους, θα μπορούσαν να το αποτρέψουν αυτό;
Δεν υπήρχε θεραπεία για τον τύφο εκείνη την εποχή.
Οι Βρετανοί έβαλαν DDT, που είναι εντομοκτόνο,
πάνω από όλα και όλους,
και με αυτόν τον τρόπο, νομίζω, συγκρατήθηκε ο τύφος.
Ήταν όμως μεγάλος κίνδυνος. Οι άνθρωποι δεν είχαν συνειδητοποιήσει ότι ήταν τύφος.
Υπέθεσα ότι το 50, 60 τοις εκατό των ανθρώπων πέθαναν από τύφο.
Γιατί αυτά τα σώματα είναι γυμνά; Θέλω να πω, μερικοί από αυτούς είναι τόσο αδυνατισμένοι.
Γιατί δεν φορούν τα ρούχα τους;
Λοιπόν, το έκαναν. Όταν τους έσπρωξαν έξω από τις καλύβες, φορούσαν ρούχα.
Αλλά τα ρούχα ήταν τόσο σπάνια - όλα ήταν σπάνια
ότι οι τρόφιμοι θα έτρεχαν αμέσως έξω και θα έβγαζαν όλα τα ρούχα,
γιατί ήταν κρίμα να το σπαταλήσω. Γι' αυτό ήταν γυμνοί.
Είδες, όταν έφτασες εκεί δύο εβδομάδες αφότου ανέλαβε ο βρετανικός στρατός,
οποιαδήποτε ένδειξη για θαλάμους αερίων,
τον τρόπο που είπε η προπαγάνδα που είχαν οι Γερμανοί σε αυτά τα στρατόπεδα;
Ή μήπως έγινε κάποιος ισχυρισμός για αυτό;
Όχι. Δεν νομίζω ότι πιστεύτηκε ποτέ ότι υπήρχε θάλαμος αερίων στο Μπέλσεν-Μπέργκεν.
Άνθρωποι πέθαιναν με 500 την ημέρα, παρεμπιπτόντως, με ρυθμό 500 την ημέρα.
- Ακόμη και υπό βρετανική διοίκηση - Υπό βρετανική διοίκηση, ναι.
Και αυτό που συνέβαινε κυρίως,
οι Άγγλοι στρατιώτες έδιναν στους ανθρώπους το φαγητό τους,
οι μισοπεθαμένοι είχαν πολύ λεπτό στομάχι.
Τα στομάχια θα έσκαγαν και θα πέθαιναν.
Οι τρόφιμοι είπαν ότι οι συνθήκες εκεί, έτσι είπαν οι τρόφιμοι,
ότι οι συνθήκες δεν ήταν πολύ άσχημες μέχρι το τέλος του '44.
Και μετά αυτή η μαζική μετανάστευση
Αλλά μέχρι να βάλουν άλλες 50.000, πλήρως 50.000, φυσικά...
Διαβάζω βιβλία στη γερμανική γλώσσα και δεν είμαι σίγουρος αν είναι ακριβές ή όχι,
αλλά ότι η Βρετανία αθέτησε μια υπόσχεση προς αυτούς τους στρατιώτες να τους αφήσει
??? και ότι υπήρχε μάλλον κακή μεταχείριση
από την πλευρά ορισμένων από τους Βρετανούς στρατιώτες εναντίον εκείνων των Γερμανών.
Δεν ξέρω πού το διάβασες, (;) γιατί ποτέ δεν ήξερα πώς να το βρω,
αλλά κατάλαβα ότι οι περισσότεροι είχαν τελειώσει.
Αυτό με αναστάτωσε πραγματικά, γιατί σκέφτηκα
κάναμε πόλεμο για ιδανικά και όλα αυτά.
Και ήταν ό,τι πιο άτιμο να συμφωνήσω,
(;) δόθηκε ασφαλής επαφή από τη Συμμαχία.
???
Ήσουν εκεί την εποχή που ήταν στην πραγματικότητα οι μπουλντόζες
βάζοντας αυτά τα σώματα στους τάφους, σε αυτά τα μεγάλα χαρακώματα που έχουμε δει;
Οι μπουλντόζες, τα σώματα πετούσαν μέσα. Θα έβαζαν
ένα φορτηγό τριγυρνούσε κάθε μέρα και μάζευε τα πτώματα έξω από την καλύβα,
και μετά τους πήγαιναν εκεί που η μπουλντόζα είχε σκάψει τον τάφο,
και τα πετούσαν στον τάφο.
Και όλοι μας βάλαμε σε αυτό που χρησιμοποιήθηκε... αυτό που έμοιαζε με ένα υπέροχο μεγάλο μπάνιο,
Υποθέτω, επειδή είχαν αυτά τα ντους στην κορυφή.
Και μας έβαλαν σε πάγκους, ήμασταν κολλημένοι όλοι γυμνοί, μεγάλοι και νέοι.
Φυσικά χωρίστηκαν τα φύλα που έπρεπε να καθίσουμε όλοι στη σειρά.
Και αυτό που συνέβη τελικά είναι ότι έβρεξαν από τις ντουζιέρες.
Μας έβρεξαν σαπούνι και νερό,
και ο λόγος για αυτό ήταν ότι έπρεπε να ξεγελαστούμε.
Ήμασταν τόσο γεμάτοι ψείρες.
Μας έκοψαν τα μαλλιά και μας έβρεξαν σαπούνι και νερό.
Δεν θυμάμαι αν υπήρχαν πετσέτες,
οπότε όταν ακούω για τις ντους και το Ολοκαύτωμα και όλα αυτά,
Ξέρω ακριβώς τι ήταν.
Αυτό ήταν σαπούνι και νερό που έπεφτε πάνω μας για να μας ξεγελάσει.
Αυτό ήταν.
Και από πού προήλθε η ιστορία ότι αυτά ήταν επικίνδυνα ντους.
Δεν ξέρω, αυτό πρέπει να βγήκε από τη ρωσική προπαγάνδα.
Έτσι είναι σαν τον Στίβεν Σπίλμπεργκ... που όλοι στη λίστα του Σίντλερ...
περιμένει να μπει το γκάζι.
Ναι, το μόνο που ήταν... ήταν σαπούνι και νερό να μας έβρεχε,
και αυτό το υπέροχο, μεγάλο... το λέγαμε Μπάνια,
- που είναι μια ρωσική λέξη για τουαλέτα. - Μπάνιο.
Μπάνιο, ναι, αλλά ήταν μεγάλο, κοινόχρηστο μπάνιο.
Ήταν τεράστιο, θα έλεγα, ήταν...
Όπως το θυμάμαι, βέβαια, ήμουν μικρός,
αλλά όπως το θυμάμαι, θα έλεγα ότι ήταν τουλάχιστον 30 επί 30.
Πρέπει να φτιάχτηκε για αυτόν τον σκοπό για να μας πλύνει,
να μας ξεπλύνουν σαν τα σκυλιά.
Το ίδιο και για το κούρεμα των μαλλιών. Δηλαδή, ήμασταν όλοι κουρελιασμένοι φαλακροί...
για να σταματήσουμε τις ψείρες, το πρόβλημα της ψείρας που είχαμε.
Όλοι είχαν ψείρες στον πόλεμο.
Ξέρεις, εννοώ, αυτό ήταν απλά γνωστό ότι όλοι είχαν ψείρες
τότε, φυσικά, έπρεπε να μας εξαπατήσουν και να μας βάλουν στη Γερμανία.
- Άρα οι Εβραίοι δεν μπορούν να διεκδικήσουν το μοναδικό θύμα... - Όχι, δεν μπορούν.
Και όταν ακούω τις ιστορίες ότι χάνουν τα μαλλιά τους.
μεγάλη υπόθεση, κανείς μας δεν είχε μαλλιά.
- Δηλαδή... αυτή ήταν η άποψή μου... - Και τι θα λέγατε για τα βοοειδή;
Λοιπόν, τα βοοειδή ήταν σχεδόν η ίδια ιστορία,
γιατί θεωρούσαμε τους εαυτούς μας τυχερούς αν μπορούσαμε να οδηγήσουμε σε βοοειδή.
Φυσικά, επειδή τότε δεν βασιζόμασταν στα άλογα,
δεν χρειάστηκε να περπατήσουμε με τα πόδια. Φίλε, ήταν πολυτέλεια να οδηγείς βοοειδή.
Και ναι, ήταν γεμάτα κόσμο, και ναι, ήταν πολύ δύσκολο,
ξέρεις, να ταξιδεύεις έτσι. Συχνά δεν μπορούσες να καθίσεις, έπρεπε να σταθείς,
γιατί ήταν στριμωγμένα γεμάτα. Συχνά δεν υπήρχε νερό, δεν υπήρχε φαγητό.
Έτσι ήταν εκείνα τα χρόνια. Οι άνθρωποι ήταν κρεμασμένοι σε αυτά τα βοοειδή.
Όταν βλέπετε αυτές τις φωτογραφίες, θα μπορούσαμε να είμαστε εμείς.
Έτσι ήμασταν εκείνα τα χρόνια. Αυτό δεν σημαίνει τίποτα.
Το ίδιο όταν βλέπεις τις κουκέτες.
Θεέ μου, ήμασταν τυχεροί αν είχαμε κουκέτες όπου μπορούσαμε να κοιμηθούμε το βράδυ.
Αυτό σήμαινε ότι δεν έπρεπε να κοιμόμαστε έξω στο χιόνι.
Και ειλικρινά, ποτέ δεν ακούσαμε πολλά για τη δίωξη των Εβραίων.
Γνωρίζαμε ότι γίνονταν εκτελέσεις στη Ρωσία,
(;) αλλά στη Γερμανία, δεν θυμάμαι ούτε μια φορά
ότι άκουσα κάποια από αυτές τις ιστορίες ποτέ,
ή αργότερα στη Νότια Αμερική, για αυτό το θέμα.
Πρέπει να παλέψω για να βρω αναμνήσεις ακόμη και από τον παραμικρό αντισημιτισμό.
Και ήταν μια από τις πιο ευτυχισμένες μου στιγμές εκεί, γιατί ήταν τόσο ευγενικοί μαζί μας,
και τόσο καλά για εμάς, και έπαιξε μαζί μας,
και μας έδωσε παιχνίδια και, ξέρετε, γλέντι πάνω μας.
Και ποτέ σε όλες αυτές τις εποχές
ήταν κάποιος από αυτούς τους νεαρούς στρατιώτες ακατάλληλος μαζί μας. Ποτέ.
Είναι του πολέμου που είναι η πιο ευτυχισμένη μου στιγμή.
Έγγραφα από τα γερμανικά στρατόπεδα δείχνουν μια εντολή ότι ο Heinrich Himmler,
αρχηγός του στρατοπέδου συγκέντρωσης, εξέδωσε διαταγές στις 28 Δεκεμβρίου 1942 ότι:
«Το ποσοστό των θανάτων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης πρέπει να μειωθεί πάση θυσία».
Τα στρατόπεδα ήταν κυρίως εργοστάσια
και η απώλεια εργατών έπληττε την πολεμική παραγωγή.
Ο επιθεωρητής των στρατοπέδων, Ρίτσαρντ Γκλκς,
ανταποκρίθηκε στην εντολή του Χίμλερ στις 20 Ιανουαρίου 1943:
«Θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν όλα τα μέσα για να μειωθούν τα ποσοστά θανάτων στον καταυλισμό».
Ήδη το 1937, αρκετές γερμανικές εφημερίδες ανέφεραν ότι
η δολοφονία Εβραίων θα τιμωρούνταν με θάνατο.
Ο Τζόζεφ Ράινχαρντ είχε καταδικαστεί σε θάνατο
επειδή σκότωσε έναν Εβραίο έμπορο, τον Αβραάμ, και την Εθνική γυναίκα του.
Ο φόνος ήταν φόνος, ανεξάρτητα από το θύμα.
Στα στρατόπεδα, (υπήρχαν) γραφεία καταγγελιών κατασκήνωσης
όπου οι κρατούμενοι μπορούσαν να υποβάλουν παράπονα ή να κάνουν προτάσεις.
Ένα σύστημα αυστηρής πειθαρχίας, τόσο για τους φρουρούς όσο και για τους κρατούμενους,
με αυστηρές ποινές που επιβάλλονται σε όσους κρίνονται ένοχοι.
Εάν κάποιος φρουρός επιτεθεί σε έναν κρατούμενο, ο φρουρός θα τιμωρούνταν γι' αυτό.
Συχνά με θάνατο. Στο στρατόπεδο υπήρχε και φυλακή
όπου τοποθετούνταν επικίνδυνα ή εγκληματικά άτομα.
Τα γερμανικά SS συνέλαβαν τον διοικητή του Μπούχενβαλντ Καρλ Κοχ
το 1943 για κακομεταχείριση ορισμένων κρατουμένων.
Μετά από έρευνα,
Ο Κοχ κρίθηκε ένοχος από τον δικαστή των SS Κόνραντ Μόργκεν και πυροβολήθηκε.
Ο Εβραίος λόγιος Arno Mayer, καθηγητής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον,
αναγνώρισε στο βιβλίο του το 1988 για την τελική λύση ότι
περισσότεροι Εβραίοι χάθηκαν στο Άουσβιτς ως αποτέλεσμα του τύφου
και άλλα φυσικά αίτια, από αυτά που εκτελέστηκαν.
Δεν υπάρχει τίποτα δολοφονικό στους φούρνους αποτέφρωσης.
Πολλά πτώματα αποτεφρώθηκαν, επειδή το Άουσβιτς ήταν χτισμένο σε βάλτο,
Ως εκ τούτου, τα πτώματα από τύφο θα είχαν δηλητηριάσει το πόσιμο νερό
και μεταδίδουν θανατηφόρες ασθένειες.
Παρόμοια απολύμανση είχε και το Ellis Island στις ΗΠΑ
σε εγκαταστάσεις αποτέφρωσης νεκρών όπως αυτές στα γερμανικά στρατόπεδα.
Μάλιστα οι διαδικασίες στα γερμανικά στρατόπεδα
ήταν ουσιαστικά οι ίδιες με αυτές που χρησιμοποιήθηκαν στο Ellis Island από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Εξυπηρέτησαν τον ίδιο ακριβώς σκοπό για να αποτρέψουν την εξάπλωση της ασθένειας.
Σήμερα στις Ηνωμένες Πολιτείες, η χρήση των κρεματόρια
είναι ακόμη πιο συνηθισμένο από ποτέ στη Γερμανία τότε.
Οι ιστορίες για μαζικές δολοφονίες και αέρια προέρχονται από σοβιετικές αναφορές
εξουσιοδοτημένος από τους γνωστούς ψεύτες και τις γενοκτονικές μαζικές δολοφονίες
γύρω από τον Ilya Ehrenburg και τον Joe Stalin
που στη συνέχεια διαδόθηκε από τους εβραϊκούς New York Times.
Η ιστορία διαδόθηκε λίγες ώρες μετά την παράδοση της Γερμανίας,
γεγονός που καθιστούσε αδύνατον για οποιονδήποτε ψευδώς κατηγορούμενο Γερμανό να αντικρούσει τους σοβιετικούς ισχυρισμούς.
Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει καμία επιστημονική απόδειξη ότι οι Εβραίοι δέχθηκαν αέρια.
Δεν υπήρχαν στοιχεία για θανάτους λόγω αερίων.
Δεν υπάρχουν γερμανικά έγγραφα που να ταυτοποιούν κάποιο θύμα με αέρια.
Καμία εντολή από τον Χίτλερ.
Κανένας ομαδικός τάφος Εβραίων με αέρια.
Στη Νυρεμβέργη, η ύπαρξη των θαλάμων αερίων δεν αποδείχθηκε ποτέ καν.
Χιλιάδες μυστικά γερμανικά έγγραφα που ασχολούνται με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης
κατασχέθηκαν μετά τον πόλεμο,
αλλά ούτε ένα δεν αναφέρεται σε πολιτική ή πρόγραμμα εξόντωσης.
Σε επιστολή προς το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ με ημερομηνία 22 Νοεμβρίου 1944,
ο Ερυθρός Σταυρός που ήταν εγκατεστημένος σε όλα τα στρατόπεδα δήλωσε:
«Δεν μπορέσαμε να ανακαλύψουμε κανένα ίχνος
εγκαταστάσεων εξόντωσης αμάχων κρατουμένων».
Το Βατικανό και ο Ερυθρός Σταυρός πήραν συνεντεύξεις από χιλιάδες απελευθερωμένους κρατούμενους σε στρατόπεδο
στο τέλος του πολέμου για τους υποτιθέμενους θαλάμους αερίων.
Η απάντηση ήταν πάντα η ίδια: «Όχι».
Οι ίδιοι οι συλληφθέντες δεν έχουν μιλήσει γι' αυτά.
Όλες οι ιατροχημικές εξετάσεις έχουν απορρίψει τη χρήση του Zyklon B
στους φερόμενους θαλάμους αερίων ανθρωποκτονίας.
Ο Αμερικανός εμπειρογνώμονας στις τεχνολογίες εκτέλεσης Fred A. Leuchter ταξίδεψε στο Άουσβιτς
και έλαβε κρυφά δείγματα από τους υποτιθέμενους θαλάμους αερίων.
Τους έκανε τεστ και δημοσίευσε τα αποτελέσματά του.
Με βάση τη χημική ανάλυση σε δείγματα τοίχων και διάφορα τεχνικά επιχειρήματα,
Ο Leuchter κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι τοποθεσίες ερευνήθηκαν
δεν μπορούσε τότε ή τώρα να χρησιμοποιηθεί
ή θεωρείται σοβαρά ότι λειτουργούν ως θάλαμοι αερίων εκτέλεσης.
Με εξαίρεση τον βιντεογράφο,
Έφερα τα ίδια πράγματα που θα έφερνα κανονικά
σε μια φυλακή στις Ηνωμένες Πολιτείες αν έκανα μια έρευνα για τον εξοπλισμό τους.
Ο συντάκτης ήταν εκεί για να λάβει και να επαληθεύσει τις μετρήσεις.
Τα σχέδια έγιναν επί τόπου και στη συνέχεια αναπαράχθηκαν
όταν επιστρέψαμε στις Ηνωμένες Πολιτείες για να τεκμηριώσουμε όλα όσα είδαμε.
Εγώ προσωπικά έφτιαξα φωτογραφίες και παρήγαγα
πολλά φωτογραφικά στοιχεία
του υλικού και των εγκαταστάσεων που βρήκαμε στην Πολωνία.
Και ο φωτογράφος βίντεο, που δεν ήταν κάτι φυσιολογικό για μένα,
προσκομίστηκε το έγγραφο το γεγονός ότι τα ιατροδικαστικά δείγματα
που αφαίρεσα από τις εγκαταστάσεις, το δείγμα ελέγχου
από την εγκατάσταση αφαίρεσης υπ' αριθμόν ένα του Birkenau και όλα τα άλλα δείγματα
από τα υποτιθέμενα δωμάτια εκτέλεσης αερίων,
ελήφθησαν κατάλληλα και συσκευάστηκαν για υποβολή στα εργαστήρια.
Εξέτασα τις εγκαταστάσεις και διαπίστωσα ότι ήταν ανίκανες
για την υποστήριξη της χρήσης αερίου υδροκυανίου για τους σκοπούς
εκτέλεσης ή άλλως. Αλλά επιπλέον,
θα ήταν απαραίτητο να αφαιρέσετε δείγματα, να τα επιστρέψετε στις Ηνωμένες Πολιτείες
για δοκιμή σε ανεξάρτητο εργαστήριο, για να επιβεβαιωθεί μάλιστα
αυτό που έδειξε η οπτική μου επιθεώρηση,
ότι αυτές οι εγκαταστάσεις δεν περιείχαν ποτέ στην πραγματικότητα αέριο υδροκυάνιο.
Οι απαιτήσεις που είναι απαραίτητες για το σχεδιασμό μιας εγκατάστασης
που περιέχει ένα εξαιρετικά εκρηκτικό και εξαιρετικά δηλητηριώδες αέριο.
Πρέπει να έχετε πόρτες με φλάντζα, χωρίς παράθυρα, μέσα για να μπαίνει το αέριο,
μέσο για την έξοδο του αερίου, κάτι για τη θέρμανση του αερίου
και ο αέρας να διατηρεί συνεχώς τη σωστή θερμοκρασία,
αντιεκρηκτικοί διακόπτες, εγκαταστάσεις φωτισμού κ.λπ.
Κανένα από αυτά δεν υπήρξε ποτέ.
Μιλάμε για κτίρια από τούβλα και κονίαμα χωρίς θερμότητα,
με αντιεκρηκτικό φωτισμό, χωρίς φλάντζες πόρτες,
σε ορισμένες περιπτώσεις, χωρίς καθόλου πόρτες,
και με τα κρεματόρια που άνοιγαν πολύ κοντά ή δίπλα στις εγκαταστάσεις.
Εάν αυτές οι εγκαταστάσεις χρησιμοποιήθηκαν για εγκαταστάσεις εκτέλεσης αερίου,
εάν εκείνα τα άτομα που χειρίζονταν τις εγκαταστάσεις δεν εκτοξεύτηκαν με αέριο μέχρι θανάτου
την ίδια στιγμή που πέθαναν οι εκτελεσθέντες,
σίγουρα θα είχαν γίνει κομμάτια
όταν το αέριο εξερράγη από ένα τόξο σπινθήρα, σε έναν διακόπτη, η θερμότητα ενός λαμπτήρα,
ή το αέριο που πλησιάζει και μπαίνει στον κλίβανο των κρεματόρια.
Θέλω να πω, είναι απλώς γελοίο να εξετάζουμε αυτές τις εγκαταστάσεις
θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως θάλαμοι αερίων.
Καμία από τις εγκαταστάσεις που εξετάστηκαν στο Άουσβιτς, στο Μπίρκεναου ή σε άλλες,
θα μπορούσε να έχει υποστηρίξει ή, στην πραγματικότητα, να υποστηρίξει ποτέ
πολλαπλές εκτελέσεις με χρήση υδροκυανίου,
μονοξείδιο του άνθρακα ή οποιοδήποτε άλλο υποτιθέμενο ή πραγματικά θανατηφόρο αέριο.
Με βάση τα πολύ γενναιόδωρα μέγιστα ποσοστά χρήσης για όλους τους υποτιθέμενους θαλάμους αερίων,
συνολικά περίπου 16.093 άτομα την εβδομάδα,
και υποθέτοντας ότι αυτές οι εγκαταστάσεις θα μπορούσαν να υποστηρίξουν εκτελέσεις αερίου,
θα χρειαζόταν 68 χρόνια
να εκτελέσει τον υποτιθέμενο αριθμό των 6 εκατομμυρίων ατόμων.
Προβάλλοντας αυτές τις εγκαταστάσεις ως ικανές να πραγματοποιήσουν μάζα,
πολλαπλές ή και μοναδικές εκτελέσεις,
είναι τόσο γελοίο όσο και προσβλητικό για κάθε άτομο σε αυτόν τον πλανήτη.
Ο Germar Rudolf είναι ένας χημικός που τον χειμώνα του 1990 έως το 91,
ενώ εργαζόταν για διδακτορικό στη χημεία,
στο διάσημο Ινστιτούτο Max Planck για τη Φυσική Στερεάς Κατάστασης στη Στουτγάρδη,
ξεκίνησε μια επιστημονική έρευνα για την αξιοπιστία της έκθεσης Leuchter.
Η λεπτομερής χημική του ανάλυση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι:
«Δεν χρησιμοποιήθηκε υδροκυανικό οξύ
στα κτίρια που φέρεται να ήταν θάλαμοι αερίων ανθρωποκτονίας στο Άουσβιτς».
Η έκθεσή του ενισχύει τα ευρήματα του Fred Leuchter.
Έκθεση έκανε και ο εξέχων Αυστριακός μηχανικός Walter Luftl
καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι οι ανθρωποκτονίες ήταν αδύνατες για τεχνικούς λόγους
και επειδή είναι ασύμβατες με τους παρατηρήσιμους νόμους της φύσης.
Η έκθεση της Luftl αποτελεί περαιτέρω έγκυρη επιβεβαίωση
των ευρημάτων του Fred Leuchter.
Ο Αμερικανός ερευνητής χημικός Dr. William B. Lindsey
έκανε επίσης προσεκτικές εξετάσεις στους υποτιθέμενους θαλάμους αερίων.
Μετά από 33 χρόνια εμπειρίας ως χημικός,
δήλωσε και βεβαίωσε ενόρκως:
«Έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι κανείς δεν δολοφονήθηκε εσκεμμένα ή σκόπιμα
με το Zyklon B με αυτόν τον τρόπο. Το θεωρώ αδύνατο».
Το Ιατροδικαστικό Ινστιτούτο της Κρακοβίας, Robert Faurisson, Frederick Toben,
John Ball, Carlo Mattogno, Jurgen Graf, Ernst Zundel, David McCalden
και πολλοί άλλοι που έχουν επίσης πραγματοποιήσει ανάλογους τεχνικούς ελέγχους
των υποτιθέμενων θαλάμων αερίων έχουν καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα.
Ένας γενναίος Εβραίος ρεβιζιονιστής ονόματι Ντέιβιντ Κόουλ
γύρισε ένα πρωτοποριακό ντοκιμαντέρ με τίτλο «Cole in Auschwitz» το 1992.
Σήμερα υπάρχουν πολλά ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους,
ανάλυση και σχολιασμός των γερμανικών στρατοπέδων εργασίας.
Το 1999, ο Richard Krege, διπλωματούχος ηλεκτρονικός μηχανικός,
και η ομάδα ερευνητών του πραγματοποίησαν μια εξέταση υψηλής τεχνολογίας του εδάφους
στο υποτιθέμενο στρατόπεδο θανάτου Τρεμπλίνκα.
Χρησιμοποιώντας εδαφοδιεισδυτικό ραντάρ για τρεις εβδομάδες,
η ομάδα διαπίστωσε ότι το έδαφος δεν είχε καν διαταραχθεί ποτέ
και τα δείγματα πυρήνα δεν αποκάλυψαν τέφρα.
Τα αποτελέσματα που προέκυψαν δείχνουν με 100% βεβαιότητα
ότι ομαδικοί τάφοι δεν υπήρχαν καν στην Τρεμπλίνκα ή στο Μπέλζετς.
Υπάρχουν, μάλιστα, πολλοί ομαδικοί τάφοι στην Ανατολή.
Ωστόσο, εδώ ήταν που οι Σοβιετικοί έσφαξαν ανθρώπους.
Σήμερα είναι γνωστό ότι, για παράδειγμα,
η σφαγή στο Κατίν διαπράχθηκε από τους Σοβιετικούς,
αλλά κατηγορήθηκε στους Γερμανούς μετά τον πόλεμο.
Ο γιατρός Τσαρλς Λάρσον, ένας από τους κορυφαίους ιατροδικαστές της Αμερικής,
ως μέρος μιας ομάδας έρευνας εγκλημάτων πολέμου των ΗΠΑ,
πραγματοποίησε περισσότερες από 1.000 αυτοψίες των νεκρών στα γερμανικά στρατόπεδα
και κανένας δεν έδειξε στοιχεία θανάτου από δηλητηριώδες αέριο.
Εάν υπήρχαν εκπομπές αερίων με μονοξείδιο του άνθρακα ή κυάνιο,
οι ενδείξεις θα ήταν εξαιρετικά δραματικές και εύκολα ορατές.
Τα πτώματα θα ήταν έντονο κόκκινο κερασιού.
Χωρίς χρώση με κυανίδιο της Πρωσίας
βρέθηκε σε τοίχους στους υποτιθέμενους θαλάμους θανάτου.
Μόνο στους θαλάμους απελευθέρωσης υπάρχουν άφθονες αποδείξεις για εκτοξεύσεις αερίων,
όπου το Zyklon B χρησιμοποιήθηκε σε ρούχα και κλινοσκεπάσματα για να σταματήσει την εξάπλωση του τύφου.
Ο έφορος του μουσείου του Άουσβιτς παραδέχτηκε ότι οι Σοβιετικοί
δημιούργησε τον θάλαμο ανθρωποκτονίας αερίων
μετά τον πόλεμο αλλάζοντας ένα γερμανικό καταφύγιο βομβών.
Στο καταφύγιο βομβών, που μας παρουσιάζεται ως θάλαμος ανθρωποκτονίας αερίων στο Άουσβιτς,
οι κομμουνιστές αφαίρεσαν τα τείχη και έκαναν το κακόφημο
Το Zyklon B ανοίγει τρύπες στην οροφή για να μοιάζει με πραγματικό θάλαμο αερίων.
Τώρα, όταν μπείτε σε αυτό το κτίριο Crema 1,
θα το δεις, φαίνεται λίγο περίεργο.
Έχει όλα αυτά τα χώματα γύρω του.
Ξέρεις, πραγματικά μοιάζει με καταφύγιο βομβών
και αυτό ακριβώς ήταν στο τέλος του πολέμου. Ήταν ένα καταφύγιο βομβών.
Θέλουν να πιστεύεις ότι 4 εκατομμύρια άνθρωποι πέρασαν από τουαλέτες.
Και το έκαναν να φαίνεται ότι όλοι οι άνθρωποι πέρασαν από εκείνο το στρατόπεδο εκεί,
αλλά εκείνο το κτίριο εκεί δεν ήταν ικανό ή φτιαγμένο για να ρίχνει αέρια ανθρώπους.
Εντάξει, καθόλου. Δηλαδή, ξέρεις, αν μπεις μέσα σε αυτό...
Έκοψαν τρύπες στην οροφή στο τέλος και είναι απλά γελοίο. Εννοώ,
Δεν υπάρχει περίπτωση να σκοτωθούν άνθρωποι σε αυτό το κτίριο.
Θέλουν λοιπόν να πιστέψεις
ότι αυτό είναι το κτίριο στο οποίο οι άνθρωποι έπεσαν με αέρια.
Απλώς δεν ήταν εφικτό να πέσει αέριο σε αυτό το κτίριο.
Το θέμα τώρα, εκείνο το κτίριο όπου τελειώνουν την περιοδεία,
που δεν ήταν ποτέ θάλαμος αερίων.
Δίπλα ήταν μια καμινάδα και στο ταβάνι υπήρχαν τέσσερις τρύπες
όπου θα απορρίπτονταν οι κόκκοι Zyklon B
και οι άνθρωποι έβλεπαν τις τρύπες και μπορούσαν να τις εξερευνήσουν,
και μετά κοίτα τριγύρω.
Αυτό που έκανα το '92, πήρα συνέντευξη από τον άνθρωπο που είναι σκηνοθέτης, επιμελητής,
ελλείψει καλύτερης λέξης, για το στρατόπεδο,
και μου παραδέχτηκε στην κάμερα, όχι μια λήψη κρυφής κάμερας. (?)
(;) Ήταν ένα ανοιχτό γύρισμα κάμερας στο γραφείο του.
Ήμασταν εγώ και η φωτογραφική μηχανή μου. Και παραδέχτηκε στην κάμερα
ότι το κτίριο που εμφανίζεται ως θάλαμος αερίων δεν είναι στην αρχική του κατάσταση.
Ότι όταν τα σοβιέτ απελευθέρωσαν το στρατόπεδο αυτό το κτίριο ήταν καταφύγιο αεροπορικής επιδρομής.
Ένα πολύ προφανές, πολύ καθαρό καταφύγιο αεροπορικής επιδρομής. Και μετά οι Σοβιετικοί
το αναδιαμόρφωσαν έτσι ώστε να μοιάζει με την αντίληψή τους για τον θάλαμο αερίων.
Τώρα, δεν υπάρχουν εφεδρικά στοιχεία
για να αποδείξει ότι αυτό το κτίριο ήταν ποτέ θάλαμος αερίων.
Δεν υπάρχει κηλίδα μπλε κυανίου Zyklon στους τοίχους.
Δεν υπήρχαν τρύπες δαπέδου στην οροφή για να πετάξετε στο Zyklon B.
Τα σοβιέτ τα πρόσθεσαν.
Υπήρχαν διαχωριστικοί τοίχοι μέσα στο δωμάτιο. Οι Σοβιετικοί τους γκρέμισαν
για να φαίνεται σαν ένας μεγάλος ανοιχτός θάλαμος.
Έσκισαν τις εγκαταστάσεις του μπάνιου.
Μπορείτε ακόμα να δείτε τις αποχετεύσεις στο πάτωμα, μπορείτε ακόμα να δείτε τις τρύπες
όπου είχε οδηγήσει η τουαλέτα, ο νεροχύτης.
Έβγαλαν όμως όλες τις εγκαταστάσεις και χάραξαν την πόρτα
όπου δεν υπήρχε μια πόρτα για να φαίνεται ότι υπήρχε μια εξέλιξη
από το θάλαμο αερίων στο δωμάτιο του φούρνου.
Υπήρχαν όμως πολλά πράγματα που δεν μπήκαν στον κόπο να καλύψουν.
Υπάρχει ένα τεράστιο φρεάτιο ακριβώς στη μέση του θαλάμου αερίων.
Ένα φρεάτιο στο οποίο μπορεί να κατέβει οποιοσδήποτε ενήλικας, ακόμη και ένας αρκετά βαρύς ενήλικας.
Τώρα, τι είναι αυτό? ήταν μια καταπακτή διαφυγής.
Ήταν αρκετά τυπική διαδικασία σχεδιασμού που υπόγεια,
ή εν μέρει υπόγεια καταφύγια βομβών, θα είχαν καταπακτή διαφυγής
σε περίπτωση που μπάζα ή οτιδήποτε άλλο εμπόδιζαν τους ανθρώπους μέσα
από την έξοδο από το καταφύγιο βομβών από την κύρια πόρτα.
Λοιπόν, έχετε αυτό το φρεάτιο που κανείς δεν είχε προσέξει
για... σε εκείνο το σημείο, Άουσβιτς, όταν πήγα εκεί το '91,
Το Άουσβιτς ήταν ανοιχτό στη Δύση για πάνω από μια δεκαετία.
Κανείς δεν παρατήρησε ποτέ το καταραμένο φρεάτιο και είναι ακριβώς εκεί, καθαρό σαν τη μέρα.
Η πόρτα του θαλάμου ανοίγει, με άλλα λόγια,
αν ήταν ένας θάλαμος αερίων και κολλούσες ανθρώπους εκεί μέσα,
θα μαζεύονταν όλοι στην πόρτα προσπαθώντας να βγουν έξω.
Θα πέθαιναν εκεί. Για να ανοίξω ξανά την πόρτα,
θα έπρεπε να πιέσεις πάνω σε ένα ανάχωμα 50, 100, 200, 300 σωμάτων.
Η πόρτα κλειδώνει από μέσα και όχι από έξω. Με άλλα λόγια,
τα θύματα θα μπορούσαν να αποκλείσουν τους Γερμανούς έξω,
που είναι απλώς ένα ανόητο πράγμα να σκεφτεί κανείς.
Γιατί ο θάλαμος αερίων του Άουσβιτς έχει ξύλινη πόρτα,
με γυάλινο παράθυρο και λαβή πόρτας;
Τον Ιανουάριο του 1995, το έγκριτο γαλλικό εβδομαδιαίο περιοδικό L'Express
αναγνώρισε ότι τα πάντα σχετικά με αυτόν τον θάλαμο αερίων είναι ψευδή
και ότι στην πραγματικότητα πρόκειται για μια δόλια μεταπολεμική ανασυγκρότηση.
Η Γαλλίδα Εβραία Olga Wormser-Migot έγραψε ένα βιβλίο για
τα εθνικοσοσιαλιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης στα οποία δήλωσε:
«Το Άουσβιτς... που έμελλε να παραμείνει το πρότυπο στρατόπεδο
και ταυτόχρονα το διοικητικό κέντρο... δεν είχε θάλαμο αερίων».
Ψεύτικη καμινάδα έφτιαξαν και οι Σοβιετικοί το 1947. ΠΡΙΝ ΜΕΤΑ
Δεν έχει άνοιγμα και δεν συνδέεται καν με το κτίριο.
Οι Γερμανοί κρατούμενοι αναγκάστηκαν επίσης να αλλάξουν ένα δωμάτιο ντους
στο Sachsenhausen για να υποστηρίξει μια σοβιετική δίκη παράστασης,
αλλά η πλαστογραφία ήταν τόσο ωμή και ντροπιαστική
ότι οι κομμουνιστές έπρεπε να γκρεμίσουν το κτίριο το 1952.
Εκατοντάδες άνθρωποι κάθε είδους πηγαινοέρχονταν στα γερμανικά στρατόπεδα εργασίας
όλη την ημέρα, προμηθεύοντας τους καταυλισμούς με τρόφιμα και προμήθειες κάθε είδους.
Ωστόσο, κανείς δεν ανέφερε ποτέ και, ωστόσο, κανείς δεν το παραδέχτηκε ποτέ
για να δείτε τυχόν στοιχεία για ανθρωποκτονικούς θαλάμους αερίων,
την κολοσσιαία ποσότητα καυσίμου που απαιτείται,
τα χιλιάδες πτώματα κάθε ώρα ή η σκόνη.
Οι αεροφωτογραφίες δείχνουν την ίδια έλλειψη στοιχείων.
Λεπτομερείς συμμαχικές εναέριες φωτογραφίες από τα γερμανικά στρατόπεδα
κάθε μέρα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 1944 δημοσιοποιήθηκαν το 1979.
Ούτε οι ειδικοί της CIA δεν μπορούσαν να βρουν το παραμικρό ίχνος
από σωρούς από ανθρώπινα πτώματα, καπνούς και καμινάδες κρεματόριου
ή μάζες Εβραίων που περιμένουν τον θάνατο ή την εκτόξευση αερίων.
Οι φρικιαστικές εικόνες από σωρούς πτωμάτων μας έχουν δείξει
ως απόδειξη συστηματικής εξόντωσης των Εβραίων
από τους κακούς Ναζί είναι στην πραγματικότητα παραπλανητικές.
Όλα τα πλάνα με νεκρούς κρατούμενους στο στρατόπεδο είναι εκείνων που πέθαναν από τύφο
και τον υποσιτισμό στα δυτικά στρατόπεδα κατά τις τελευταίες εβδομάδες του πολέμου.
Και αυτό επιβεβαιώνεται από τον γερμανικό στρατό,
Ερυθρός Σταυρός και βρετανικά στρατιωτικά ιατρικά αρχεία.
Ακόμη και οι κύριοι ιστορικοί συμφωνούν τώρα ότι οι μαζικές δολοφονίες
ή ανθρωποκτονίες αερίων δεν έγιναν ποτέ σε κανένα από τα στρατόπεδα
από όπου τραβήχτηκαν τα συμμαχικά πλάνα.
Δυστυχώς, αυτό δεν επισημαίνεται ποτέ όποτε προβάλλεται το υλικό.
Έτσι, προσπαθούν να σου πουλήσουν μια ιστορία, αλλά τώρα ξέρεις την αλήθεια.
Στην πραγματικότητα, οι συμμαχικοί βομβαρδισμοί κορεσμού είναι άμεσα υπεύθυνοι
για πολλούς από αυτούς τους τραγικούς θανάτους.
Είναι επίσης σημαντικό να σημειωθεί
ότι τα περισσότερα από αυτά τα πτώματα δεν είναι καν εβραϊκά.
Ένας μεγάλος αριθμός από τα πτώματα ήταν, στην πραγματικότητα,
το άμεσο αποτέλεσμα των συμμαχικών βομβαρδισμών και επιθέσεων καταστολής.
Οι εικόνες του Nordhausen χρησιμοποιούνται σε όλα τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης,
αλλά έχει αποδειχθεί ότι αυτοί οι κρατούμενοι
ανατινάχτηκαν και καταστράφηκαν από βρετανικά πολεμικά αεροσκάφη,
και δεν εξοντώθηκαν από τους Γερμανούς όπως λέει η επίσημη ιστορία.
Και εκεί είχα πάνω από 4.000 κρατούμενους από φυματίωση.
Αρρωστος.
Αυτό που κάνεις, είναι φυματίωση; Χωρίς φάρμακα. Τίποτα. Σχεδόν φαγητό.
Ήταν ήδη πολύ πενιχρό. Οι Γερμανοί δεν είχαν (τι) να φάνε.
Και ξαφνικά, ήταν 3 Απριλίου στις 3 η ώρα, ξυπνητήρι,
και η αμερικανική αεροπορία από πάνω μας, και έριξαν τις βόμβες ακριβώς στο στρατόπεδό μας.
Και ολόκληρο το στρατόπεδο καταστράφηκε ολοσχερώς.
(;) Και από αυτούς τους 4.000 ανθρώπους, ήμασταν 200 επιζώντες.
Γιατί εκεί πέθαναν. Ήταν στα στρατόπεδα, ξέρετε.
Κρεμασμένοι στο ταβάνι, τα σώματά τους και… Ήταν απαίσιο.
Έκαιγε μέρες και μέρες. Ήμασταν ακόμα
οι νοσηλευτές, οι γιατροί, οι άνθρωποι της διοίκησης,
που δούλευε στη διοίκηση, φύγαμε τρέχοντας.
Και οι Αμερικανοί έκαναν λάθος
γιατί δεν ήξεραν ότι αυτό είναι στρατόπεδο συγκέντρωσης.
Ήξεραν ότι ήταν στρατόπεδο.
Άδειασαν τον στρατό τον προηγούμενο μήνα
και τον Ιανουάριο μας έβαλαν μέσα, βλέπεις; Άρα, δεν ήξεραν.
Έτσι, επέστρεψαν στις 9 το πρωί και χτύπησαν όλη την πόλη.
Όλη την πόλη πλάκωσαν.
Τρέξαμε στα δάση, στα χωράφια και όταν άδειασαν τα αεροπλάνα,
ήρθαν και μας έπληξαν με πολυβόλα.
Δεν ήξεραν ποιος είναι. Είναι Γερμανοί, ξέρεις.
Και πήγαμε στο δάσος, και μείναμε περίπου μια εβδομάδα στο δάσος.
Και φάγαμε μόνο τις ωμές πατάτες.
Τι γίνεται με όλες αυτές τις φωτογραφίες;
Λοιπόν, έχετε δει νεκρούς κυρίως πολιτικούς κρατούμενους,
είτε σκοτώθηκε από πείνα, ασθένεια,
έμμεσα ή άμεσα λόγω βομβαρδισμών των Συμμάχων.
ΣΥΜΜΑΧΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ
Όταν οι Σοβιετικοί κατέλαβαν τα στρατόπεδα,
άνοιξαν ξανά και γέμισαν με Γερμανούς και άλλους αντικομμουνιστές.
Αφού οι κομμουνιστές τους βασάνισαν και τους λιμοκτονούσαν μέχρι θανάτου,
μεταδόθηκαν και φωτογραφίες αυτών των κρατουμένων
ως θύματα του Ολοκαυτώματος του Χίτλερ.
Εικόνες από αυτές τις σφαγές που διέπραξαν οι Σοβιετικοί
ακόμη και νεκρούς Γερμανούς από τους συμμαχικούς βομβαρδισμούς της Δρέσδης
εντάχθηκαν επίσης στην προπαγάνδα και χρησιμοποιήθηκαν ως απόδειξη των νεκρών Εβραίων.
Παρόλο που τώρα γνωρίζουμε την αλήθεια για τα πλάνα,
οι εικόνες έχουν γίνει πλέον εμβληματικές του Ολοκαυτώματος
και τα μέσα μας εξακολουθούν να τα χρησιμοποιούν για να παραπλανήσουν το κοινό.
Το κορυφαίο think-tank για τον ρεβιζιονισμό του Ολοκαυτώματος
είναι το Ινστιτούτο Ιστορικής Αναθεώρησης,
ένας ανεξάρτητος και μη κερδοσκοπικός οργανισμός
αφοσιωμένοι στην εκπαίδευση του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Το 1979, το IHR πρόσφερε δημόσια ανταμοιβή 50.000 $
για επαληθεύσιμη απόδειξη ότι υπήρχαν οι θάλαμοι αερίων ανθρωποκτονίας.
Το αμφισβήτησε ο Mel Melmerstein, ένας Ούγγρος γεννημένος Εβραίος.
Δήλωσε ότι είδε τη μητέρα του και τις δύο αδερφές του να παρασύρονται σε θαλάμους αερίων.
Ως απόδειξη χρησιμοποίησε τα δικά του αυτοβιογραφικά απομνημονεύματα «By bread only».
Στο βιβλίο, περιγράφει πώς του είπε ο πατέρας του
ότι η μητέρα και η αδερφή του είχαν καεί ζωντανές.
Αργότερα θα πει στο βιβλίο του ότι το άκουσε ο θείος του
η μητέρα και η αδερφή του είχαν οδηγηθεί στους θαλάμους αερίων.
Θα άλλαζε την ιστορία του για άλλη μια φορά σε μια επιστολή που δημοσιεύτηκε
σε μια εφημερίδα της Καλιφόρνια λέγοντας ότι είχε δει
η ίδια του η μητέρα και οι δύο αδερφές του οδηγούνται
μέσω μιας σήραγγας στον θάλαμο αερίων νούμερο 5.
Παρόλο που δεν υπήρχε θάλαμος αερίων με αριθμό 5 ή σήραγγα που να οδηγούσε σε αυτόν.
Ο δικαστής Thomas Johnson του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Καλιφόρνια αποφάνθηκε κατά του IHR
και επιβράβευσε τον Melmerstein 70.000 δολάρια δηλώνοντας ότι οι εκρήξεις των Εβραίων
δεν αποτελεί εύλογο θέμα αμφισβήτησης καθώς είναι απλώς γεγονός.
Αναφέρθηκε ήδη κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο
ότι οι Γερμανοί και οι σύμμαχοί τους χρησιμοποιούσαν θαλάμους αερίων
να σκοτώσει χιλιάδες κρατούμενους. Εβραϊκά ελεγχόμενα ΜΜΕ
είχε χρησιμοποιήσει ακόμη και τον μαγικό αριθμό 6.000.000
και οι μαγικές λέξεις εξόντωση και ολοκαύτωμα.
Ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στη βρετανική The Daily Telegraph στις 22 Μαρτίου 1916,
δήλωσε ότι οι Αυστριακοί και οι Βούλγαροι σκότωναν ανθρώπους
κλείνοντάς τους στις εκκλησίες και πνίγοντάς τους με δηλητηριώδη αέρια.
Μερικά από τα άλλα ψέματα προπαγάνδας
είπε ότι οι Γερμανοί έκοβαν τα χέρια των παιδιών,
σταυρώνοντας Καναδούς στρατιώτες, φτιάχνοντας ανθρώπινο σαπούνι σε εργοστάσιο πτωμάτων,
μετρώντας τα μάτια των πολιτών, κόβοντας τα χέρια των εφήβων,
βιασμό και σεξουαλικό ακρωτηριασμό γυναικών,
δίνοντας στα παιδιά χειροβομβίδες για παιχνίδι και ξιφολόγχη μωρών.
Μετά το τέλος του πολέμου, ο Stanley Baldwin παραδέχθηκε στο Κοινοβούλιο
ότι όλα ήταν προπαγάνδα και ότι δεν υπήρχαν τέτοιοι θάλαμοι αερίων.
Ζήτησε επίσης δημόσια συγγνώμη από τον γερμανικό λαό
γι' αυτή τη ρατσιστική προσβολή τους.
Στις 2 Δεκεμβρίου 1925, ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών, Austen Chamberlain,
παραδέχτηκε ότι καμία από την προπαγάνδα της θηριωδίας δεν ήταν αληθινή
και ήλπιζε ότι δεν θα συνέβαινε ποτέ ξανά.
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο,
αυτή η ψεύτικη αντιγερμανική προπαγάνδα διαδόθηκε για άλλη μια φορά.
Κατά τη διάρκεια και μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο,
οι Σύμμαχοι χρησιμοποίησαν προπαγάνδα θηριωδίας κατά της Γερμανίας
για να αποσπάσει την προσοχή των ανθρώπων από τις φρικαλεότητες
διαπράττεται κυρίως από τον Κόκκινο Στρατό.
Σε μια επιστολή της 29ης Φεβρουαρίου 1944 στο BBC,
και ανώτερα μέλη του βρετανικού κλήρου,
από το βρετανικό υπουργείο Πληροφοριών, διαβάστε:
«Γνωρίζουμε τις μεθόδους διακυβέρνησης που χρησιμοποίησε ο μπολσεβίκος δικτάτορας
στην ίδια τη Ρωσία από, για παράδειγμα, τη συγγραφή και τις ομιλίες
του ίδιου του πρωθυπουργού τα τελευταία 20 χρόνια.
Γνωρίζουμε πώς συμπεριφέρθηκε ο Κόκκινος Στρατός στην Πολωνία το 1920
και στη Φινλανδία, την Εσθονία, τη Λετονία, τη Γαλικία και τη Βεσσαραβία μόλις πρόσφατα.
Πρέπει, λοιπόν, να λάβουμε υπόψη
πώς θα συμπεριφερθεί σίγουρα ο Κόκκινος Στρατός όταν θα κατακτήσει την Κεντρική Ευρώπη.
Εκτός και αν ληφθούν προφυλάξεις,
η προφανώς αναπόφευκτη φρίκη που θα προκύψει,
θα ασκήσει αδικαιολόγητη πίεση στην κοινή γνώμη σε αυτή τη χώρα.
Δεν μπορούμε να μεταρρυθμίσουμε τους μπολσεβίκους, αλλά μπορούμε να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε
να σώσουμε αυτούς και εμάς τους ίδιους από τις συνέπειες των πράξεών τους.
Οι αποκαλύψεις του περασμένου τετάρτου του αιώνα
θα καταστήσει τις απλές αρνήσεις μη πειστικές.
Η μόνη εναλλακτική στην άρνηση είναι
για να αποσπάσει την προσοχή του κοινού από το όλο θέμα.
Η εμπειρία έχει δείξει ότι η καλύτερη απόσπαση της προσοχής είναι
προπαγάνδα θηριωδίας που στρέφεται κατά του εχθρού.
Δυστυχώς, το κοινό δεν είναι πλέον τόσο ευαίσθητο
όπως στις μέρες του «Corpse Factory»
και «Ακρωτηριασμένα Βελγικά Μωρά» και οι «Εσταυρωμένοι Καναδοί».
Ως εκ τούτου, η συνεργασία σας επιδιώκεται ένθερμα να αποσπάσει την προσοχή του κοινού
από τις πράξεις του Κόκκινου Στρατού με την ολόψυχη υποστήριξή σας σε διάφορες κατηγορίες
ενάντια στους Γερμανούς και τους Ιάπωνες
που έχουν τεθεί και θα τεθούν σε κυκλοφορία από το Υπουργείο...»
Με άλλα λόγια, η επιστολή μπορεί να συνοψιστεί ως εξής:
Όλοι γνωρίζουμε τα εγκλήματα όπως το Holodomor και το Red Terror
που διέπραξαν οι Μπολσεβίκοι τα τελευταία 24 χρόνια.
Είναι αναπόφευκτο να κάνουν το ίδιο και στην Κεντρική Ευρώπη.
Θα καλύψουμε τα εγκλήματά τους λέγοντας ψέματα για τους Γερμανούς.
Το κοινό δεν είναι τόσο ανόητο όσο ήταν, τα ψέματά μας θα είναι καλύτερα.
Πρέπει να διαδώσετε αυτά τα ψέματα πειστικά.
Αυτό μας θυμίζει ότι η αλήθεια είναι πραγματικά το πρώτο θύμα του πολέμου.
Αυτή ήταν ουσιαστικά η αρχή.
Μετατρεπόμαστε σε αυτό που γνωρίζουμε σήμερα ως Ολοκαύτωμα.
Καθώς ξεκίνησαν τα μέσα ελέγχου
φτύνουν ακόμη πιο φρικιαστική προπαγάνδα κατά της Γερμανίας.
Βασικά όλα αυτά για τα οποία η προπαγάνδα κατηγορούσε τον Χίτλερ και τους Γερμανούς
ήταν ένοχοι οι ίδιοι οι Μπολσεβίκοι.
Η προπαγάνδα επέτρεψε να συμβούν αυτά τα εγκλήματα και μετά η προπαγάνδα
ανέλαβε όταν διαπράχθηκαν τα εγκλήματα
και βασικά πρόβαλλε τα εγκλήματα πίσω στους νικημένους.
Οι νικητές απλώς το γύρισαν και κατηγόρησαν τα πάντα
σε αυτούς που είχαν σφάξει και βιάσει.
Μετά τον πόλεμο, από πού προήλθαν όλες αυτές οι ιστορίες που ακούμε τώρα;
Χωρίς τέλος, έγινε... (;) γιατί οι Εβραίοι το κατάλαβαν
θα έβγαζαν το Ισραήλ από αυτό ως κίνητρο για να λένε ιστορίες,
και μετά καθώς και αυτό, αν δεν ήταν αρκετό,
Η Γερμανία αρχίζει να δίνει κεφάλαια για κάθε λεγόμενο επιζώντα του Ολοκαυτώματος.
Πρέπει να έχουν μια ιστορία για το να είναι στην Ευρώπη και να επιβιώνουν από το Ολοκαύτωμα.
Και μετά παίρνουν λεφτά από τη Γερμανία.
Λοιπόν, έχετε μια ανταμοιβή για κάθε ιστορία.
Ο Εβραίος Βρετανός δημοσιογράφος Sefton Delmer ήταν ο επικεφαλής της μαύρης προπαγάνδας.
Η μαύρη προπαγάνδα είναι ψευδείς πληροφορίες,
ένα υλικό που υποτίθεται ότι προέρχεται από μια πηγή στη μία πλευρά μιας σύγκρουσης,
αλλά στην πραγματικότητα είναι από την αντίθετη πλευρά.
Συνήθως χρησιμοποιείται για να δυσφημήσει, να ντροπιάσει ή να παραποιήσει τον εχθρό.
Ο OSS, πρόδρομος της CIA, πλαστογραφούσε επίσης έγγραφα και ημερολόγια.
Οι ρεβιζιονιστές είναι πεπεισμένοι ότι η μαύρη προπαγάνδα
είναι ένας θεμελιώδης παράγοντας πίσω από την προπαγάνδα του Ολοκαυτώματος.
«Η προπαγάνδα της θηριωδίας είναι το πώς κερδίσαμε τον πόλεμο
και τώρα μόλις αρχίζουμε με αυτό!
Θα συνεχίσουμε αυτή την θηριώδη προπαγάνδα,
θα το κλιμακώσουμε έως ότου κανείς δεν θα δεχτεί ούτε ένα καλό λόγο από τους Γερμανούς,
μέχρι που θα έχει καταστραφεί όλη η συμπάθεια που μπορεί να έχουν ακόμα στο εξωτερικό
και οι ίδιοι θα είναι τόσο μπερδεμένοι
ότι δεν θα ξέρουν πια τι κάνουν.
Μόλις επιτευχθεί αυτό,
μόλις αρχίσουν να καταστρέφουν τη χώρα τους και τους δικούς τους ανθρώπους,
όχι απρόθυμα αλλά με προθυμία να ευχαριστήσουν τους νικητές,
μόνο τότε θα είναι πλήρης η νίκη μας. Δεν θα είναι ποτέ οριστικό.
Η επανεκπαίδευση χρειάζεται προσεκτική φροντίδα, όπως ένα αγγλικό γκαζόν.
Έστω και μια στιγμή αμέλειας,
και τα ζιζάνια αναφύονται ξανά, αυτά τα άφθαρτα ζιζάνια της ιστορικής αλήθειας».
Τον Σεπτέμβριο του 1940, ο Sefton στρατολογήθηκε από το στέλεχος του πολιτικού πολέμου
να οργανώσει μαύρη προπαγάνδα και συμμαχικό ψυχολογικό πόλεμο.
Η ειδική μέθοδος του Sefton ήταν «Lie as ακριβέστερα»,
για να μην αποκαλυφθούν αμέσως τα ψέματά τους.
Μέχρι το 1947, ο Ντέλμερ συντόνιζε την εκστρατεία μαύρης προπαγάνδας
με τους Γάλλους, τους Σοβιετικούς και τους Αμερικανούς.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, αυτός και το επιτελείο του πλαστογραφούσαν γερμανικά έγγραφα
για φερόμενα γερμανικά εγκλήματα πολέμου που έφτασαν σε επίσημους φακέλους.
Ο Ντέλμερ παρείχε τα έγγραφα στο βρετανικό υπουργείο Πληροφοριών
που με τη σειρά του τους έστειλε στις δίκες της Νυρεμβέργης ως επίσημα έγγραφα.
Χωρίς να ελέγξω αν τα έγγραφα ήταν αληθή ή ψευδή,
παρουσιάστηκαν ως στοιχεία γενικά γνωστών γεγονότων.
Η προπαγάνδα μετά τον πόλεμο κατηγόρησε τη Γερμανία για την έναρξη του πολέμου,
λογοκρίθηκε όλες οι συμμαχικές φρικαλεότητες και απεικόνισε τη Σοβιετική Ένωση ως ουτοπία.
Ο στρατηγός Αϊζενχάουερ συγκέντρωσε επίσης Γερμανούς χωρικούς
και τους ανάγκασε να δουν τι είχαν κάνει.
Το κοινό τρομοκρατήθηκε από τα πλάνα ειδήσεων των ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης.
Μια ταινία μεγάλου μήκους σε σκηνοθεσία Αϊζενχάουερ έδειξε τα συρρικνωμένα κεφάλια
των κρατουμένων και των αμπαζούρ που υποτίθεται ότι ήταν φτιαγμένα από ανθρώπινη σάρκα.
Οι Γερμανοί πολίτες συγκεντρώθηκαν και αναγκάστηκαν να τα δουν όλα
να τους εγκαταστήσει ντροπή και φρίκη.
Μέσα στην εβδομάδα της σύλληψης του Μπούχενβαλντ,
ο Εβραίος σκηνοθέτης του Χόλιγουντ Μπίλι Γουάιλντερ ήταν στο στρατόπεδο
φτιάχνοντας μια ταινία προπαγανδιστικών ψεμάτων που εξακολουθούν να κυκλοφορούν μέχρι σήμερα.
Η ταινία ονομαζόταν «Death Mills», Die Todesmuhlen στα γερμανικά,
και έγινε για το τμήμα ψυχολογικού πολέμου
του Υπουργείου Πολέμου των ΗΠΑ.
Σκοπός του ήταν να κατηχήσει τους Γερμανούς να πιστέψουν
ότι οι εθνικοσοσιαλιστές ήταν κακοί, για να ντροπιάσουν τους Γερμανούς
από τον εθνικισμό και τη φυλετική συνείδηση.
Η ταινία ισχυριζόταν ότι οι Ναζί έφτιαχναν σαπούνι από το λίπος των Εβραίων κρατουμένων,
έφτιαχνε αμπαζούρ από το δέρμα των κρατουμένων
και συρρίκνωνε τα κεφάλια των κρατουμένων όπως στον Αμαζόνιο.
Η σύγχρονη επιστήμη έχει καθορίσει αυτούς τους φρικτούς ισχυρισμούς
από το Buchenwald και το Bergen-Belsen να είναι παράλογη συμμαχική προπαγάνδα.
Όλα έχουν απομυθοποιηθεί ως κατασκεύασμα. Ακόμη και Εβραίοι μελετητές όπως η Deborah Lipstadt
τώρα παραδεχτείτε ότι όλα αυτά ήταν ψέματα προπαγάνδας.
Οι εξετάσεις DNA απέδειξαν ότι τα συρρικνωμένα κεφάλια ήταν ψεύτικα,
το σαπούνι ήταν συνηθισμένο σαπούνι, τα αμπαζούρ ήταν από δέρμα κατσίκας
και δεν υπήρξαν ποτέ ανθρωποκτονίες στα στρατόπεδα.
Ιστορίες για θαλάμους αερίων μεταμφιεσμένους σε ντους
είναι μυθοπλασία ωμότητας εν καιρώ πολέμου, παρόμοια με προηγουμένως καταρριφθείσες αξιώσεις
για τους Εβραίους που γίνονται σαπούνι και αμπαζούρ.
Η φάρσα με τα συρρικνωμένα κεφάλια ήταν δημιουργία του Albert G. Rosenberg,
ένας Εβραίος αξιωματικός που υπηρετούσε στη μονάδα ψυχολογικού πολέμου του Αϊζενχάουερ.
Παρόλο που αυτά τα πράγματα έχουν απομυθοποιηθεί ως φάρσες,
επαναλαμβάνονται από τους ψεύτες γεμάτους μίσος Σιωνιστές.
Σκότωναν τα νήπια και έφτιαχναν αμπαζούρ από δέρματα μωρών
ή σαπούνι από βρεφικό λίπος.
Έδειξα στο λάκκο στο Άουσβιτς ότι έχουν φτιάξει σαπούνι από ανθρώπους
ρίχνουν κόσμο και πήραν το λίπος και φτιάχνουν σαπούνι για τους Γερμανούς στρατιώτες.
βραστό νερό, μεγάλη πισίνα.
Έχουμε σαπούνι φτιαγμένο από ανθρώπινα όντα.
Το 'RIF' σήμαινε ο Rein j'disches Fett. Καθαρό εβραϊκό λίπος.
RJF.
Και το RJF σήμαινε Rein j�disches Fett, μεταφρασμένο: Καθαρό εβραϊκό λίπος.
Καθαρό εβραϊκό σαπούνι, «Rein j�disches Fett».
- Καθαρό εβραϊκό λίπος, «Rein j�disches Fett». - Ναι, "Rein j�disches Fett".
Κομμάτι σαπούνι. Αυτός είπε: ??? Judin Seife,
φτιαγμένο από εβραϊκό λίπος.
Είναι τόσο ηλίθιο...
ΚΑΘΑΡΙΣΜΕΝΟΣ
Jewish Press (1991) War News! Οι Ιρακινοί έχουν θαλάμους αερίων για όλους τους Εβραίους
Το 1944 γράφτηκε ένα άλλο βιβλίο που υποστήριξε την αποναζοποίηση
και μαζική ψυχολογική πλύση εγκεφάλου του γερμανικού λαού.
Ονομάστηκε «Τι να κάνουμε με τη Γερμανία»
και γράφτηκε από το εξέχον μέλος του B'nai B'rith, Louis Nizer.
Ο Νίζερ ήταν ένας πλούσιος Εβραίος δικηγόρος από τη Νέα Υόρκη
και ήταν επίσης συνάδελφος του Theodore Kaufmann και του Henry Morgenthau,
Γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών του Φράνκλιν Ντ. Ρούσβελτ
και ο συγγραφέας του σχεδίου Morgenthau.
Ο Νίζερ ήθελε να μετατρέψει τους Γερμανούς σε επιβεβαιωτικά ζόμπι με πλύση εγκεφάλου. (?)
Οι εθνικοσοσιαλιστές δάσκαλοι θα αντικατασταθούν.
Τα ΜΜΕ θα δαιμονοποιούσαν και θα απανθρωποποιούσαν τον γερμανικό λαό.
Ο εθνικοσοσιαλισμός θα απεικονιζόταν ως η πιο κακή ιδεολογία.
Τα γερμανικά βιβλία θα καταστραφούν.
Και τεράστιες καύσεις βιβλίων για να καταστρέψουν τον γερμανικό πολιτισμό
και η συλλογική γερμανική μνήμη.
Στο πλαίσιο της προπαγανδιστικής εκστρατείας για τη δαιμονοποίηση των Γερμανών,
οι Σοβιετικοί και άλλοι πλαστογράφησαν επίσης πολλές φωτογραφίες,
που χρησιμοποιούνται για να αναπαραστήσουν τις φρικαλεότητες του Ολοκαυτώματος.
Οι φωτογραφίες νεκρών Γερμανών έγιναν πλέον φωτογραφίες νεκρών Εβραίων.
Οι φωτογραφίες των εθνικοσοσιαλιστών έγιναν εικόνες κακών ρατσιστών Ναζί.
Φωτογραφίες Γερμανών προσφύγων έγιναν φωτογραφίες Εβραίων.
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΨΕΥΤΙΚΟ
Η αντιγερμανική προπαγάνδα ξεκίνησε μετά τον πόλεμο από τα εβραϊκά ΜΜΕ
επρόκειτο να συνεχιστεί για πάνω από 70 χρόνια στο μέλλον.
Κατά τη διάρκεια μιας εμφάνισης στην τηλεοπτική εκπομπή του Larry King,
Ο ηθοποιός Μάρλον Μπράντο τόλμησε να σχολιάσει ότι:
Νομίζω ότι είμαι θυμωμένος με κάποιους από τους Εβραίους.
Είμαι πολύ θυμωμένος με μερικούς από τους Εβραίους.
Το Χόλιγουντ διοικείται από Εβραίους. Ανήκει σε Εβραίους...
και θα πρέπει να έχουν μεγαλύτερη ευαισθησία
για το θέμα των ανθρώπων που υποφέρουν.
Ο Ariel Sharon παραδέχτηκε το 2001 ότι:
«Εμείς, οι Εβραίοι, ελέγχουμε την Αμερική και οι Αμερικανοί το γνωρίζουν».
Ο Εβραίος υπέρμαχος δημοσιογράφος Elad Nehorai είπε:
«Ας είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας, εδώ, συμπολίτες Εβραίοι. Εμείς ελέγχουμε τα μέσα ενημέρωσης.
Έχουμε τόσους πολλούς μάγκες στα εκτελεστικά γραφεία
σε όλες τις μεγάλες εταιρείες παραγωγής ταινιών είναι σχεδόν άσεμνο.
(...) Γνωρίζατε ότι και τα οκτώ μεγάλα κινηματογραφικά στούντιο διοικούνται από Εβραίους;»
Joel Stein, αρθρογράφος των Los Angeles Times,
στη στήλη του στους LA Times το 2008, ο Στάιν λέει ότι:
«Οι Αμερικανοί που πιστεύουν ότι οι Εβραίοι δεν ελέγχουν το Χόλιγουντ
και τα μέσα ενημέρωσης είναι απλά χαζά." Λέει:
«Θέλω η Αμερική να μάθει για το επίτευγμά μας.
Ναι, ελέγχουμε το Χόλιγουντ.
Δεν με νοιάζει αν οι Αμερικανοί πιστεύουν ότι διευθύνουμε τα μέσα ενημέρωσης,
Hollywood, Wall Street ή κυβέρνηση.
Απλώς με νοιάζει να συνεχίσουμε να τα τρέχουμε».
«Οι Εβραίοι διοικούν πλήρως το Χόλιγουντ», παραδέχεται περήφανα ο Στάιν.
Στη συνέχεια, παρέχει έναν μακρύ, μακρύ κατάλογο ιδιοκτητών μέσων ενημέρωσης του Χόλιγουντ
που όλοι είναι Εβραίοι για να αποδείξει την άποψη του.
Σήμερα, έξι εβραϊκές εταιρείες ελέγχουν το 96% των παγκόσμιων μέσων ενημέρωσης.
Η λεγόμενη αποναζοποίηση δεν σταμάτησε ποτέ.
Για επτά δεκαετίες, έχουμε ακούσει μόνο τη μία πλευρά της ιστορίας.
Έχουν κυκλοφορήσει χιλιάδες βιβλία, ταινίες και τηλεοπτικές σειρές
αφιερωμένο στο Ολοκαύτωμα για να τρομάξει τους ανθρώπους
από την εθνικοσοσιαλιστική ιδεολογία.
Μια από τις πιο γνωστές ταινίες
Αυτό έχει επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι βλέπουν τον ρόλο της Γερμανίας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
ήταν αναμφίβολα η Λίστα του Σίντλερ.
Sold out στο κοινό ως αληθινή ιστορία
και γυρίστηκε σε ασπρόμαυρο για να διεκδικήσει την αυθεντικότητα.
Παρά αυτή τη φανταστική ταινία που περιέχει γυμνό και φόνο,
προβάλλεται συνεχώς σε ευρωπαϊκά και αμερικανικά σχολεία
ως υποχρεωτική προβολή για την εκπαίδευση της ιστορίας.
Παρουσιάζει τους Γερμανούς ως κακά τέρατα που νοιάζονταν μόνο για ένα πράγμα:
σκοτώνοντας αθώους Εβραίους.
Ωστόσο, η ταινία βασίστηκε σε ένα βιβλίο μυθοπλασίας που ονομάζεται «Η λίστα του Σίντλερ»,
που κέρδισε το Βραβείο Βιβλίου LA Times για μυθοπλασία, σε συγγραφέα Thomas Keneally.
Ο ίδιος ο συγγραφέας δεν έχει εμπειρία από τα στρατόπεδα.
Εδώ, λοιπόν, έχουμε μια ταινία που προβάλλεται στα παιδιά μας ως αλήθεια
όταν στην πραγματικότητα βασίζεται σε ένα έργο μυθοπλασίας.
Με άλλα λόγια, δεν είναι αλήθεια.
Ονόματα, χαρακτήρες, μέρη και περιστατικά
είναι είτε προϊόντα της φαντασίας του συγγραφέα είτε χρησιμοποιούνται πλασματικά.
Εκπαιδεύονται επίσης τα εντυπωσιακά παιδιά στο γυμνάσιο
να διαβάσω το Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ,
που τώρα μάλλον είναι η κορυφή της θεωρίας του Ολοκαυτώματος.
Η 15χρονη Άννα Φρανκ και ο πατέρας της Ότο Φρανκ
απελάθηκαν από την Ολλανδία στο Άουσβιτς τον Σεπτέμβριο του 1944.
Ο Ότο νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο του Άουσβιτς.
Αρκετές εβδομάδες αργότερα, μπροστά στον προελαύνοντα Σοβιετικό Στρατό,
Η Άννα εκκενώθηκε μαζί με πολλούς άλλους
στον κατάμεστο καταυλισμό του Μπέργκεν Μπέλσεν.
Δεκάδες χιλιάδες Εβραίοι επιζώντες επέλεξαν να φύγουν από το Άουσβιτς
και πήγαινε δυτικά τον Ιανουάριο του 1945 με τους ίδιους ανθρώπους
που υποτίθεται ότι τους δολοφονούσε κάθε μέρα εδώ και χρόνια.
Η Άννα Φρανκ πέθανε από τύφο τον Μάρτιο του 1945.
Ωστόσο, το πρωτότυπο χειρόγραφο ημερολογίου εξετάστηκε ιατροδικαστικά
από το γερμανικό κρατικό ιατροδικαστικό γραφείο, The Bundeskriminalamt.
Η ανάλυσή τους προσδιόρισε ότι σημαντικά τμήματα του έργου
γράφτηκαν με στυλό.
Δεδομένου ότι τα στυλό δεν ήταν διαθέσιμα σε όλους πριν από το 1951,
τμήματα του έργου προστέθηκαν πολύ μετά τον πόλεμο.
Οι ειδικοί στη γραφή καθόρισαν, μετά από προσεκτικότερη εξέταση των πρωτοτύπων,
ότι όλη η γραφή στο ημερολόγιο ήταν από το ίδιο χέρι
και το ΒΚΑ καθόρισε ότι κανένα από τα χειρόγραφα του ημερολογίου
ταίριαξε γνωστά παραδείγματα της πραγματικής γραφής της Anne.
Ο πραγματικός συγγραφέας του ημερολογίου ήταν ο Εβραίος μυθιστοριογράφος Meyer Levin,
ο οποίος ζήτησε και του επιδικάστηκαν 50.000 δολάρια ως πληρωμές για το έργο του
στη δικαστική αγωγή κατά του πατέρα της Άννας, Ότο Φρανκ.
Η αλήθεια για το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ αποκαλύφθηκε για πρώτη φορά το 1959
από το σουηδικό περιοδικό Fria Ord.
Διαπίστωσε ότι ο Εβραίος μυθιστοριογράφος Meyer Levin
έχουν γράψει τον διάλογο του ημερολογίου
και απαιτούσε πληρωμή για το έργο του σε δικαστική αγωγή κατά του Ότο Φρανκ.
Εμφανίστηκε ένα απόσπασμα από τα σουηδικά άρθρα
στην επιστολή του Αμερικανικού Οικονομικού Συμβουλίου, 15 Απριλίου 1959, ως εξής:
«Η ιστορία έχει πολλά παραδείγματα μύθων
που ζουν μεγαλύτερη και πλουσιότερη ζωή από την αλήθεια,
και μπορεί να γίνει πιο αποτελεσματικό από την αλήθεια.
Ο Δυτικός Κόσμος έχει ευαισθητοποιηθεί εδώ και μερικά χρόνια
μιας Εβραϊκής κοπέλας μέσα από το τι υποτίθεται ότι είναι
Η προσωπική της γραπτή ιστορία, Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ.
Οποιαδήποτε ενημερωμένη λογοτεχνική επιθεώρηση αυτού του βιβλίου
θα είχε δείξει ότι ήταν αδύνατο ως έργο ενός εφήβου.
Μια αξιοσημείωτη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Νέας Υόρκης
επιβεβαιώνει αυτή την άποψη,
στο ότι ο γνωστός Αμερικανοεβραίος συγγραφέας Μάγιερ Λέβιν
έχει βραβευτεί με 50.000 δολάρια για να του πληρώσει ο πατέρας της Άννας Φρανκ
ως αμοιβή για το έργο του Λέβιν στο «Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ».
Στοιχεία που συγκεντρώθηκαν από τον Δρ Robert Faurisson της Γαλλίας
διαπιστώνει ότι το περίφημο ημερολόγιο είναι μια λογοτεχνική φάρσα.
Μετά από ουσιαστική έρευνα, ο καθηγητής Faurisson δήλωσε:
«Η αλήθεια με υποχρεώνει να πω
ότι το Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ δεν είναι παρά μια απλή λογοτεχνική απάτη. "
Ο Εβραίος Γερμανός κομμουνιστής Μπρούνο Μπάουμ
παραδέχτηκε ότι ήταν ένας από τους κύριους κατασκευαστές
της προπαγάνδας στο στρατόπεδο του Άουσβιτς. Αυτός είπε:
«Δεν είναι υπερβολή όταν λέω
ότι η πλειοψηφία όλης της προπαγάνδας του Άουσβιτς
γράφτηκε από εμάς τους ίδιους στο στρατόπεδο.
Πραγματοποιήσαμε αυτή την προπαγάνδα για το παγκόσμιο κοινό
μέχρι την τελευταία ημέρα της παρουσίας μας στο Άουσβιτς».
Οι κακοί Γερμανοί στην πραγματικότητα κατέβαλλαν τα δυνατά τους για να κρατήσουν τους κρατούμενους καλά ταϊσμένους,
καλά στεγασμένο και ψυχαγωγημένο στα γερμανικά στρατόπεδα.
Τα στρατόπεδα είχαν επαρκή επαρκή τροφή μέχρι τις τελευταίες εβδομάδες του πολέμου,
όταν οι Σύμμαχοι είχαν βομβαρδίσει όλες τις υποδομές της Γερμανίας στη λήθη.
(;) Είχαμε και μια ορχήστρα όπου κάποιοι από τους μουσικούς μας στέκονται μαζί
και ένας μουσικός ήταν τόσο καλός που έπαιζε τα όργανα
και έγραψε τις νότες και αργότερα είχαμε μια μπάντα που έπαιζε το Σαββατοκύριακο.
Και αυτό φυσικά μας βοήθησε, ξέρετε, έκανε και θεατρικά και άλλα.
Υπήρχαν πολιτιστικές δραστηριότητες στο Άουσβιτς;
Ναι, σας είπα ότι βάλαμε ένα πιάνο... Όχι μόνο ένα πιάνο.
Ένα πιάνο με ουρά μπήκε στο μπλοκ One.
Μόλις χτίστηκε αυτό, αυτό το νέο τετράγωνο,
το δωμάτιο του κάτω ορόφου είχε οριστεί για θέατρο,
όπου ήθελε να χτίσει μια αυλαία σκηνής σε εκείνο το νέο μπλοκ One,
που ήταν μια μεγάλη τραπεζαρία. Θα ήταν επίσης επιχειρηματικό (;) στάδιο,
έτσι θα μπορούσαν να γίνουν παραστάσεις για γυναίκες εκεί, πολιτιστικές. (?)
Είπε: «Για όνομα του παραδείσου. Δεν είναι κανείς εδώ μέσα
ποιος μπορεί να με βοηθήσει να ράψω σε αυτούς τους συνδέσμους κουρτινών;
Για τη σκηνή. Το κάνω για σένα!», λέει.
Και βγήκα μπροστά και τον βοήθησα στη σκηνή της κουρτίνας
και αυτό ήταν υπέροχο, γιατί είχα έναν άντρα να κάθεται απέναντί ​​μου για αλλαγή.
Και ο συγκάτοικός μου είναι υπεύθυνος για τις εργασίες,
και αν τυχαίνει να ξέρεις μουσική? «Τι όργανα παίζεις;»
Είπα ότι έμαθα πιάνο, αλλά όχι αρκετά καλό για ορχήστρα,
Μπορώ να σας το πω τώρα.
Είπε: «Λοιπόν, τότε ίσως ξέρεις τις νότες». Είπα ναι".
Είπε: «Λοιπόν, μπορώ να σε χρησιμοποιήσω, γιατί έχουμε
να το γράψει από το πρωτότυπο μουσικό κομμάτι αυτό που παίρνει ο σκηνοθέτης (;)
στα όργανα.
Και έτσι, γιατί κάθε όργανο έχει μόνο μια σύντομη γραμμή σε ολόκληρο το χαρτί,
οπότε έπρεπε να το ξεχωρίσω και να γράψω για κάθε όργανο,
από αυτό τι έπρεπε να κάνω.
Έπρεπε να κάνω ακόμη και τις γραμμές,
δεν είχαμε χαρτί που ήταν προεκτυπωμένο για σημειώσεις. Τίποτα.
Έτσι, πέρασα όλη τη μέρα εκεί, για λίγο,
μέχρι που μας πήραν από το Άουσβιτς.
Μετά με είδε να δουλεύω εκεί. Είχα ένα μεγάλο τραπέζι
όπου μπορούσα να δουλέψω και να απλώσω όλο το χαρτί
και ήταν πολύ ήσυχο και χαλαρωτικό. Και ο Ότο ήθελε να μου μιλήσει περισσότερο.
Τότε ήταν που γνώρισα αυτόν τον SS-man κάποια στιγμή.
Αυτή ήταν η τελευταία δουλειά που έκανα όσο ήμουν στο Άουσβιτς.
Και η άλλη δουλειά... Ήταν στο τετράγωνο Δέκα.
Βγήκαμε να μαζέψουμε τα φύλλα και από αυτά τα φύλλα
θα έφτιαχναν τσάι για όλο το στρατόπεδο, για όλο το Άουσβιτς.
Κινηματογράφος Buchenwald
Πώς διασκεδάσατε;
Λοιπόν, στις αρχές εκείνων των ημερών, υπήρχε μια βιβλιοθήκη
όπου οι άνθρωποι μπορούσαν να βρουν βιβλία για να διαβάσουν.
Υπήρχαν εφημερίδες που μπορούσαμε να πάρουμε.
Επίσης μεταξύ μας κάποιες φορές είχαμε βιολί, κουαρτέτο.
Έρχονταν να παίξουν σε στρατώνες.
Και αργότερα, είπαν ότι θα φτιάξουν μια ταινία στο στρατόπεδο.
(; ) Εμείς οι κρατούμενοι είπαμε: «πρέπει να είσαι τρελός.
Θα μας κάνουν ταινία στο στρατόπεδο;»
Αλλά πραγματικά συνέβη. Έκαναν ταινία στο στρατόπεδο... Κι εμείς....
Πηγαίναμε στρατώνες μετά από στρατώνες. Θα μπορούσαμε να πάμε να δούμε μια ταινία μερικές φορές,
έφερναν ταινίες τα βράδια και...
Τι είδους ταινίες θα έδειχναν;
Γερμανικές ταινίες.
Καρτ ποστάλ
Μόλις ήρθα στο κεντρικό στρατόπεδο,
μας επέτρεπαν δύο φορές το μήνα να γράφουμε σπίτι.
Μια καρτ ποστάλ, μια φορά ένα γράμμα.
Σου έδωσαν τα υλικά;
Ναι, μας έδωσαν το γράμμα και τα υλικά... το κόστος.
Πώς πήρατε τα γραμματόσημα;
- Θα μπορούσαμε να αγοράσουμε γραμματόσημα... - Είχες χρήματα;
Ναι, έχουμε λεφτά... έχουμε λεφτά ακόμα...
λεφτά πήραμε;;; η εβραϊκή κοινότητα από το ??? ποιος μας έστειλε...
Όλοι... λίγα λεφτά.
Η πραγματικότητα του Άουσβιτς ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΨΕΜΑΤΑ!
Και στο στρατόπεδο, θα μπορούσατε να έχετε συνάλλαγμα;
Ναι, θα μπορούσαμε να έχουμε χρήματα,
επειδή υπήρχε στο στρατόπεδο ??? αυτού που αποκαλούσαν "Καντίνα",
και όχι πολλές φορές, αλλά μια στο τόσο πούλησαν μερικά τσιγάρα,
ή πούλησαν κάτι... ό,τι είχαν.
Έτσι, αν είχατε χρήματα, θα μπορούσατε να αγοράσετε στην Cantina εκεί.
Φαγητό... Δεν υπήρχε καθόλου φαγητό, πραγματικά. Συνήθως πουλάει κάτι...
Θα πουλούσαν λίγη αδύναμη μπύρα στο...
- Στην Καντίνα; - Ναι.
Αλλά όχι πραγματικά τίποτα άλλο. Οχι πολύ. Κυρίως τσιγάρα.
Και όταν πήγαινες σινεμά έπρεπε να πληρώσεις;
Ναι, έπρεπε να πληρώσουμε.
Αφού σταμάτησαν τα χρήματα, σταμάτησαν τα κανονικά χρήματα,
τότε πληρωθήκαμε σε κουπόνια.
Πληρώθηκε για τη δουλειά σας;
Λοιπόν, δεν ξέρω αν ήταν για δουλειά, οτιδήποτε. Πληρωθήκαμε σε κουπόνια
που ήταν εξαγοράσιμες σε εκείνη την καντίνα, αν είχαν κάτι.
Έτσι, αυτός ήταν ο τρόπος τους να μοιράζουν χρήματα σε όλους.
Όλοι πήραν αυτά τα χρήματα τότε.
Κατασκήνωση ποδοσφαίρου
Φυσικά, αυτό που κάναμε για το Σαββατοκύριακο... Μαζευτήκαμε,
μαζέψαμε μια ομάδα και φτιάξαμε μια ομάδα ποδοσφαίρου,
η οποία ήταν ??? ότι παίζαμε ποδόσφαιρο.
Τι είναι εκπληκτικό που θα υπήρχε μια ομάδα ποδοσφαίρου,
ότι θα είχε μείνει αρκετή ενέργεια για να γίνει κάτι τέτοιο.
Λοιπόν, δεν νομίζω ότι ήμασταν τόσο ενεργητικοί όσο ήμασταν...
με την άλλη κανονική ομάδα,
αλλά κάναμε κάτι για να, ξέρετε, μας κράτησε το μυαλό,
βλέπετε, από τα προβλήματα που είχαμε.
Ειδικά όταν οι Γερμανοί αρχίζουν να χάνουν τον πόλεμο, 1943-44,
έτσι το 1944 είχαμε αγώνες ποδοσφαίρου στο ???.
Οι ποδοσφαιρικές ομάδες ήταν οργανωμένες πολύ καλά.
Σε ομάδες ποδοσφαίρου, κάθε εθνικότητα οργάνωσε μια ομάδα ποδοσφαίρου.
(;) Οργανώσαμε όλο τον εξοπλισμό, τα πάντα για να παίξουμε ποδόσφαιρο στη γραμμή συναρμολόγησης.
Λοιπόν, ξέρετε ότι (πόσο) δωρεάν ήταν, και ήταν το 1944.
??? Αμερικανοί;;;
Από την άλλη πλευρά, λοιπόν, εκεί, πρέπει να δώσουν περισσότερη ελευθερία,
αλλά υπήρχε πολύ περισσότερη ελευθερία και...
Το φαγητό δεν βελτιώθηκε πολύ, γιατί... απλός λόγος.
Δεν είχαν πολύ τον εαυτό τους.
Προσπάθησαν καθόλου οι πολίτες να σας βοηθήσουν;
Αντάλλαξαν αγαθά με πράγματα;
Όπως λέω, είχαμε σχεδόν όλα όσα θέλαμε,
για τις ποδοσφαιρικές ομάδες, από τους πολίτες, από τους εξωτερικούς πολίτες.
Και αυτό ήταν κρυφό. (;) Πίνακας αποτελεσμάτων ποδοσφαίρου πρωταθλήματος
Δεν έκαναν πολλά γι' αυτό, γιατί ήξεραν ότι ο πόλεμος ήταν σε εξέλιξη(;)
Έπαιξαν ακόμη και ποδόσφαιρο μαζί μας.
???
..Αστείο περιστατικό, μια φορά η πολωνική ομάδα έπαιξε εναντίον της γερμανικής ομάδας,
και ένας από αυτούς τους στρατευμένους SS αποφάσισε ότι θέλει να παίξει για την πολωνική ομάδα,
οπότε, λέμε, εντάξει, μπορείς να παίξεις.
Και τότε ο διοικητής, διοικητής των SS, ήταν σαν καπετάνιος,
αποφάσισε ότι θέλει να παίξει για τη γερμανική ομάδα,
έτσι πήγε στο χωράφι. Νομίζω ότι ήταν λίγο άβολα.
Πώς ένιωσες για αυτό;
Και το αστείο μέρος του,
είπαμε, απλά τους αφήστε να παίξουν και θα παίξουν μόνοι τους,
(;) απλώς τρέξαμε γύρω τους. Βρετανική ομάδα ποδοσφαίρου POW Άουσβιτς
αλλά αυτό ήταν ένα από αυτά τα περιστατικά, έχει κολλήσει, έχει κολλήσει, είναι διασκεδαστικό,
αλλά αυτό συνέβη, έτσι, αλλά ήταν το 1944,
σχεδόν... τα πράγματα έκλεισαν.
Λοιπόν, αυτό που λέτε είναι ότι όσο πλησίαζε το τέλος του πολέμου,
η πίεση υποχώρησε, αντί να γίνει πιο σκληρή ή...;
Στο στρατόπεδό μας, η πίεση, νιώσατε πίεση πολύ χαμηλή(;).
Γίνονταν γάμοι ακόμα και μαιευτήρια για εγκύους.
Οι τρόφιμοι ερωτεύονταν και παντρεύονταν στα στρατόπεδα.
Πάνω από 3.000 ζώντες γεννήσεις καταγράφηκαν μόνο στο Άουσβιτς,
χωρίς ούτε ένα βρεφικό θάνατο όσο λειτουργούσε υπό γερμανική κυριαρχία.
Οι κακοί ναζί έστησαν ακόμη και παιδικό σταθμό για τα παιδιά.
Ο Φρέντι Χιρς με κάλεσε στον παιδικό στρατώνα,
τότε πήγαινε και...
Με ρώτησε αν μπορούσα να ζωγραφίσω κάτι στον τοίχο για τα παιδιά.
Και είπα, "καλά, αν μπορείτε να πάρετε τα υλικά..."
Είπε «Θα πάρω τα υλικά». Και είπα, "Εντάξει".
Και μετά ένας πολύ όμορφος νεαρός ξανθός
από το στρατόπεδο των ανδρών ήρθε μια μέρα,
και ο Φρέντι Χιρς με κάλεσε να έρθω να τον συναντήσω.
Και με ρώτησε τι χρειάζομαι.
Έτσι, είπα, "καλά, αν μπορώ να πάρω χρώματα τοίχου, χρειάζομαι χρώματα τέμπερας,
Θα τα ήθελα, αν μπορείτε να μου πάρετε μερικά».
Και είπε, «ναι, ό,τι θέλετε».
Και έτσι, πριν το καταλάβω, ο Φρέντυ είχε έτοιμα τα πράγματα για μένα.
Και άρχισα να ζωγραφίζω. Στην αρχή χωρίς να ξέρω τι κοίταξα σε αυτό το τεράστιο, βαρετό...(;)
Ήταν κάπως στο χρώμα της ελιάς.
Όπως όλοι οι στρατώνες ήταν... τοίχος. Και σκέφτηκα, λοιπόν,
το πράγμα που πρέπει να κάνετε είναι να φαίνεται σαν να είμαστε σε ελβετικό σαλέ,
στο κατάστρωμα, και υπάρχει ένα κιγκλίδωμα με λουλούδια και γλάστρες πάνω του,
και κοιτάμε τα όμορφα λιβάδια
και ίσως δω μερικές αγελάδες και πρόβατα και άλλα... Και άρχισα να ζωγραφίζω.
Και μετά, αφού ήταν πολύ μακριά,
Έβαλα μερικά πρόβατα και μερικές αγελάδες,
και μετά παρατήρησα ότι όλα τα παιδιά στέκονταν γύρω μου, πίσω μου.
Γύρισα λοιπόν και τους ρώτησα αν έχουν κάποια ιδιαίτερη επιθυμία,
τι να βάλεις σε εκείνο το λιβάδι.
Και είπαν η Χιονάτη και οι επτά νάνοι.
Και αυτή ήταν μια πολύ εκπληκτική απάντηση.
Έτσι, έφτιαξα έναν πίνακα με τον Dopey να στέκεται στο κεφάλι ενός άλλου νάνου
με έναν μανδύα γύρω του, έτσι έμοιαζε με ψηλό τύπο,
έτσι θα ήταν ψηλός σαν τη Χιονάτη και χόρευαν μαζί
και τα παπούτσια... αυτά τα μαλακά παπούτσια και τα πάντα...
και τα παιδιά το λάτρεψαν. Και έφτιαξα μερικούς άλλους νάνους τριγύρω.
Ένας που έπαιζε ακορντεόν. Νομίζω ότι ήταν γκρινιάρης, ο κακός.
Και ο καθηγητής με τα γυαλιά...
Έκανα σχεδόν όλους τους νάνους να στέκονται τριγύρω. Κάποιοι από αυτούς χειροκροτούσαν...
και αυτό άρεσε στα παιδιά.
Τώρα καταλαβαίνω ότι υπήρχε ένας άλλος ζωγράφος που συνέχισε κάτι...
ζωγραφίζω στους τοίχους αφού έχω φύγει. Δεν ξέρω για αυτό.
Όταν ήσασταν στη διαδικασία να το κάνετε αυτό,
τι έκανε, όχι μόνο για εσάς, αλλά και για τα παιδιά σε συναισθηματικό επίπεδο;
Λοιπόν, έκανε πολλά πράγματα, όχι μόνο συναισθηματικά,
αλλά τα παιδιά μετά έγραψαν το έργο που ήταν σάτιρα
της Χιονάτης και των Επτά Νάνων.
Έτσι, βρήκα έναν τρόπο να φτιάξω ένα στέμμα από χαρτί
και τα παιδιά το έβαφαν χρυσό και του έβαζαν σαν κοσμήματα,
και μετά πήρα μερικές λωρίδες χαρτιού και τις έβαψα με μια μαύρη μπογιά
και δεν ξέρω για τα κοστούμια, από τι έφτιαχναν κοστούμια,
αλλά το έργο είχε μεγάλη επιτυχία, γιατί το κοριτσάκι
που έπαιζε τη Χιονάτη είχε απίστευτη φωνή.
Μια υπέροχη σοπράνο, όπως αυτή που ακούτε στην ταινία.
Πώς τους επέτρεψαν να ανεβάσουν ένα έργο στο Άουσβιτς;
Δεν ξέρω, αλλά έγινε κάπως σιωπηλός, όλο αυτό,
εκτός από το ότι όταν φορέθηκε, ξαφνικά εμφανίστηκαν κάποιοι άνδρες των SS και παρακολουθούσαν.
Και μετά, όταν ο Άρνο Μπεντ (;) ανέβασε αυτό το έργο,
Ήθελε κάτι σαν θεατρικό έργο με βοντβίλ, στο οποίο ήμουν κι εγώ.
Τότε ήταν που δεν άντεχα την ανάσα του τύπου που έπαιζε μαζί μου.
Το κτίριο που μόλις έφυγε μπαίνοντας στο Άουσβιτς ήταν στην πραγματικότητα ένας οίκος ανοχής
χρησιμοποιείται από τους κρατούμενους του στρατοπέδου.
Νοσοκομεία και οδοντιατρικές εγκαταστάσεις κατασκήνωσης που παρακολουθούν κρατούμενοι του στρατοπέδου,
οδοντιάτρων και νοσοκόμων για την αντιμετώπιση των οδοντικών προβλημάτων των κρατουμένων.
Το στρατόπεδο του Άουσβιτς είχε κολπίσκους και νοσοκομεία
όπου χιλιάδες κρατούμενοι θεραπεύτηκαν.
(;) Η αρχή του στρατοπέδου πρωτίστως ο ιατρός της φρουράς, δρ. Αξία,
δοκίμασε όλους τους τρόπους που μπορεί κανείς να φανταστεί
να κρατήσει τους κρατούμενους του Άουσβιτς ζωντανούς, δυνατούς και υγιείς.
«Το Ολοκαύτωμα είναι η μόνη διεκδικούμενη γενοκτονία
που πωλείται από άτομα που από τους δικούς τους λογαριασμούς
νοσηλεύονταν σε νοσοκομεία στα λεγόμενα στρατόπεδα εξόντωσης».
Οι τρόφιμοι έχτισαν επίσης μια κομψή πισίνα ολυμπιακών διαστάσεων,
πλήρης με πολλές σανίδες καταδύσεων όπου θα έκαναν ηλιοθεραπεία
παρακολουθώντας τους αγώνες υδατοσφαίρισης το απόγευμα του Σαββάτου και της Κυριακής.
Πισίνα στο Ράβενσμπρουκ
Πισίνα στο Theresienstadt
Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία,
Υπήρχαν 523.000 Εβραίοι στη Γερμανία τον Ιανουάριο του 1933.
Η έκθεση Korherr αποκαλύπτει ότι, από τον Δεκέμβριο του 1942,
υπήρχαν μόνο 9.127 Εβραίοι σε όλα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Αξιωματούχοι του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού επισκέπτονταν τακτικά τους καταυλισμούς
και είχε πλήρη πρόσβαση στους καταυλισμούς, τεκμηριώνοντας τα πάντα
και υπολόγισε τους συνολικούς νεκρούς από όλα τα στρατόπεδα
να είναι περίπου 271.000 με 290.000.
Περίπου οι μισοί από αυτούς τους νεκρούς ήταν Εβραίοι,
άρα, τώρα μιλάμε για περίπου 150.000 με 200.000 Εβραίους
που πέθανε στα γερμανικά στρατόπεδα κυρίως από ασθένειες.
Στην έκθεση του Ερυθρού Σταυρού 1.650 σελίδων,
Δεν έγινε ποτέ αναφορά σε θαλάμους αερίων.
Υπάρχουν βασικά τέσσερις κατηγορίες εγκλωβισμένων κατά τη διάρκεια του πολέμου:
Πολωνοί, Εβραίοι, Ρώσοι και «πολιτικοί κρατούμενοι»,
μερικές φορές αναφέρεται ως «Γερμανοί».
Οι Εβραίοι αποτελούσαν λιγότερο από το 40% του Άουσβιτς,
μόνο περίπου το 12% του Νταχάου και μόνο περίπου το 30% του Μπούχενβαλντ.
Υποτίθεται ότι τα βιβλία θανάτου του Άουσβιτς,
που είναι οι πιο αξιόπιστες πηγές. Οι Σοβιετικοί κατέσχεσαν όλες τις πληροφορίες
για τη ζωή και τον θάνατο των ανθρώπων που ζούσαν στο Άουσβιτς όταν απελευθέρωσαν το στρατόπεδο,
και τελικά δημοσιεύτηκαν τη δεκαετία του 1990.
Και αυτά σου δίνουν ένα σύνολο. Τι είναι αυτό?
29.000 Εβραίοι πέθαναν στο Άουσβιτς κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, εντάξει;
Και έχετε λίγο περισσότερους Καθολικούς που πέθαναν.
Έχετε περισσότερους Καθολικούς από τους Εβραίους που πέθαναν στο Άουσβιτς και αν θέλετε πείτε,
"Ω, υπάρχουν κάποια στοιχεία που λείπουν εκεί, κάποιοι Εβραίοι που δεν έχουν καταγραφεί και πέθαναν",
και ούτω καθεξής, λοιπόν, μπορείτε να το βάλετε το πολύ,
Θα έλεγα ότι 40.000 Εβραίοι πέθαναν στο Άουσβιτς.
Δεν το επιτρέπω να πάει παραπάνω από αυτό.
Και αυτό είναι 100 φορές λιγότερο από την πλάκα των 4 εκατομμυρίων (;)
Μετά τον πόλεμο, οι Σοβιετικοί έθεσαν αυτό το εντελώς παράλογο νούμερο.
Ο αριθμός των νεκρών στο Άουσβιτς αναθεωρήθηκε το 1989
από 4,1 εκατομμύρια σε 1 εκατομμύριο.
Οι θάνατοι του Άουσβιτς μειώθηκαν σε ένα εκατομμύριο
ΑΠΟΛΟΓΟΣ ΘΑΝΑΤΩΝ ΑΟΥΣΒΙΤΣ
Μετά τη σύλληψη από τη Σοβιετική Ένωση,
Η αρχική προπαγάνδα ισχυρίστηκε επίσης ότι 2 εκατομμύρια δολοφονήθηκαν στο Majdanek,
που περιελάμβανε επτά θαλάμους ανθρωποκτονιών αερίων.
Πέντε από αυτούς τους επτά έχουν γίνει δεκτοί
ποτέ δεν έχουν χρησιμεύσει καν ως θάλαμοι ανθρωποκτονιών αερίων.
Ο αριθμός των νεκρών στο Majdanek αναθεωρήθηκε το 2005 από 2 εκατομμύρια σε 78.000,
αλλά κατά κάποιο τρόπο ο επίσημος απολογισμός των 6 εκατομμυρίων νεκρών παρέμεινε αμετάβλητος.
Λοιπόν, τι είναι 6 εκατομμύρια μείον 4 εκατομμύρια μείον 2 εκατομμύρια;
Το Ολοκαύτωμα είναι η μόνη διεκδικούμενη γενοκτονία
όπου εκατομμύρια μπορούν να μειωθούν από το σύνολο που ισχυρίζεται ότι σκοτώθηκαν,
αλλά ο συνολικός αριθμός παραμένει πάντα 6 εκατομμύρια.
Η βρετανική μυστική υπηρεσία είχε σπάσει τον γερμανικό άκρως απόρρητο κώδικα Enigma
και είχε πρόσβαση στις περισσότερες γερμανικές στρατιωτικές επικοινωνίες μέχρι το 1942,
και δεν υπήρχαν αναφορές στις αποκρυπτογραφήσεις σε αέρια.
Λοιπόν, είναι η πιο αξιόπιστη, έγκυρη πηγή
θα μπορούσατε ενδεχομένως, γιατί η Βρετανία κρυφάκουγε
τα γερμανικά ραδιοφωνικά μηνύματα όταν οι Γερμανοί δεν ήξεραν
αναχαιτίζονταν και... Οι κωδικοποιητές Enigma έλαβαν αυτά τα μηνύματα,
και μετά από 50 χρόνια, επιτέλους κυκλοφόρησαν
στα Εθνικά Αρχεία στα μέσα της δεκαετίας του '90. Τους έβγαλαν...
οι ιστορικοί δεν ενδιαφέρονται για αυτή την αποκρυπτογράφηση για τον προφανή λόγο.
Δεν δείχνουν κανένα σημάδι ότι συμβαίνει κάποιο Ολοκαύτωμα, εντάξει;
Δείχνουν διαφορετικές εθνοτικές ομάδες να μετακινούνται, διαφορετικά στρατόπεδα εργασίας,
για παράδειγμα, Εβραίοι που έρχονται στο Άουσβιτς και Εβραίοι που φεύγουν από το Άουσβιτς.
Και οι τέσσερις κύριες κατηγορίες τους: Πολωνοί, Ρώσοι, Εβραίοι,
Γερμανοί πολιτικοί κρατούμενοι, ομαδοποιούν τους κρατούμενους ως...
και εκεί... δείχνουν τη μεγάλη προσπάθεια
να βγάλουν χρήσιμη βιομηχανική εργασία από τους κρατούμενους.
Συζητούν τα διάφορα είδη εργασίας που προσπαθούν να κάνουν
και ποιους πόρους χρειάζονται ή παραγγέλνουν υλικά που μπορούν να γίνουν.
Και μετά περιέγραψαν τον καταστροφικό αντίκτυπο που ξέσπασε η επιδημία τύφου,
ειδικά στο Άουσβιτς στα μέσα του '42,
και ο αγώνας να το αντιμετωπίσεις και να το πάρεις υπό έλεγχο,
και αίσθηση φρίκης καθώς ολόκληρος ο καταυλισμός του Άουσβιτς ήταν σε καραντίνα
καθώς οι επιδημίες έπαιρναν τίμημα.
Η αποκρυπτογράφηση δείχνει ότι το μόνο πράγμα που οι άνθρωποι ήταν...
(;) Βασικά θα σκοτώσουν αν προσπαθήσουν να ξεφύγουν.
Υπήρχαν φρουροί που πυροβολούσαν όποιον προσπαθούσε να διαφύγει,
αλλά κατά τα άλλα, ξέρετε, υπάρχουν κανόνες για τη σωστή μεταχείριση των κρατουμένων.
Και οι φρουροί των SS έπρεπε να τους συμπεριφέρονται σωστά.
Και θα μπορούσαν να οδηγηθούν σε στρατοδικείο αν δεν το έκαναν.
Ένας κρατούμενος θα μπορούσε να υποβάλει καταγγελία εάν δεν του φερόταν σωστά.
Επιστολές που βρέθηκαν πρόσφατα στα αρχεία των ΗΠΑ
απέδειξε ότι ανώτατα κυβερνητικά στελέχη των ΗΠΑ και της Γερμανίας
μίλησαν μεταξύ τους μέσω ελβετικών και ιρλανδικών συμβουλίων το 1944 έως το 1945
για τις συνθήκες των κρατουμένων σε γερμανικά στρατόπεδα.
Η Γερμανία εγγυήθηκε ότι θα εκκενώσει τους κρατούμενους για να τους σώσει από τους Σοβιετικούς
και πρώην τρόφιμοι του στρατοπέδου επιβεβαίωσαν ότι οι κρατούμενοι εκκενώθηκαν με ασφάλεια.
Οι Σύμμαχοι επιβεβαίωσαν ότι οι Γερμανοί βοηθούσαν τους κρατούμενους, όχι τους δολοφονούσαν.
Αρκετές πηγές, συμπεριλαμβανομένου του Παγκόσμιου Αλμανάκ, της τεκμηρίωσης του Ερυθρού Σταυρού,
η εγκυκλοπαίδεια των New York Times and the Chambers, δείχνει
που κατέγραψε ο εβραϊκός πληθυσμός
δεν αντικατοπτρίζει τις μαρτυρίες που δόθηκαν για το Ολοκαύτωμα.
Το Αλμανάκ του Εβραϊκού Κόσμου έχει θεωρηθεί
ως η απόλυτη πιο αυθεντική και αξιόπιστη πηγή
για τους αριθμούς του παγκόσμιου εβραϊκού πληθυσμού.
Και σύμφωνα με το Παγκόσμιο Αλμανάκ, ο παγκόσμιος πληθυσμός των Εβραίων
αυξήθηκε μεταξύ 1933 και 1948 από 15.315.000 σε 15.753.000.
«Σε όλη την υπό γερμανική κατοχή Ευρώπη, υπήρχαν 2,4 εκατομμύρια Εβραίοι.
Μετά τον πόλεμο, 3,8 εκατομμύρια Εβραίοι υπέβαλαν αίτηση για αποζημιώσεις για το Ολοκαύτωμα.
Τραγικά, τα υπόλοιπα 6 εκατομμύρια χάθηκαν.» Edgar J. Stele
Οι δίκες της Νυρεμβέργης
πραγματοποιήθηκαν στη γερμανική πόλη της Νυρεμβέργης από το 1945 έως το 1949.
Οι εθνικοσοσιαλιστές ηγέτες συνελήφθησαν και δικάστηκαν
για φερόμενα εγκλήματα πολέμου.
Στην αίθουσα του δικαστηρίου ήταν τέσσερις δικαστές.
Από μία από τις ΗΠΑ, τη Βρετανία, τη Γαλλία και τη Σοβιετική Ένωση.
Οι εισαγγελείς της Νυρεμβέργης: Kempner, Rapp, Niedermann, όλοι ήταν Εβραίοι.
Σε μια επιστολή προς τη σύζυγό του, τον γενικό εισαγγελέα της Νυρεμβέργης, Thomas J. Dodd,
έγραψε ότι η ομάδα εισαγγελίας ήταν κατά 75% Εβραίοι.
Γενικός εισαγγελέας του Ανωτάτου Δικαστηρίου ήταν ο δρ. Jacob Meisner, Εβραίος.
Σύμφωνα με τον Louis Marschalko,
ένας Ούγγρος δημοσιογράφος εν καιρώ πολέμου που έγραψε για τις δίκες,
«Από τους 3.000 ανθρώπους που απασχολούνται στο προσωπικό στα δικαστήρια της Νυρεμβέργης,
2.400 ήταν Εβραίοι».
Η αφήγηση του Ολοκαυτώματος
χρησιμοποιείται για να αφαιρέσει την εστίαση από τα εγκλήματα πολέμου που διέπραξε ο Στάλιν,
Ρούσβελτ, Τσόρτσιλ, Κόκκινος Στρατός, Αϊζενχάουερ και συμμαχικές δυνάμεις,
και, αντ' αυτού, αποδιοπομπαίους τράγους τους εθνικοσοσιαλιστές
για τις περισσότερες φρικαλεότητες του πολέμου.
Στη δίκη της Νυρεμβέργης,
η ύπαρξη θαλάμων αερίων δεν διαπιστώθηκε από φυσική
και τεχνικά στοιχεία που συνήθως απαιτούνται σε οποιαδήποτε ποινική δίκη.
Άρθρο 19 και 21 για το καταστατικό του δικαστηρίου
απέρριψε τη χρέωση αυτού του περιορισμού.
Οι υποτιθέμενοι θάλαμοι αερίων δεν μελετήθηκαν ούτε περιγράφηκαν.
Ο Αμερικανός ρεβιζιονιστής Σάμιουελ Κρόουελ,
στο λαμπρό του βιβλίο του 2011 "The Gas Chamber of Sherlock Holmes",
γράφει πώς οι Σύμμαχοι παρουσίασαν μόλις τέσσερα γερμανικά έγγραφα
στις δίκες της Νυρεμβέργης για να αποδείξουν ότι οι Ναζί έριξαν αέρια στους ανθρώπους,
και όλα αυτά τα έγγραφα μεταφράστηκαν λάθος
ή εντελώς εκτός πλαισίου.
Οι εθνικοσοσιαλιστές, στις δίκες εγκλημάτων πολέμου,
βασανίστηκαν από κυρίως Εβραίους κομμουνιστές και Βρετανούς ανακριτές,
συνήθως συνθλίβοντας τους όρχεις τους μέχρι να παραδεχτούν το Ολοκαύτωμα.
Εβραίος επικεφαλής εισαγγελέας στις δίκες του Einsatzgruppen
παραδέχτηκε δημόσια ότι ήταν μάρτυρας βασανιστηρίων
και χρησιμοποίησε προσωπικά απειλές θανάτου για να αποσπάσει ομολογίες.
Ο δικαστής της Στρατιωτικής Επιτροπής Simpson είπε:
«Οι ανακριτές θα έβαζαν μια μαύρη κουκούλα στο κεφάλι του κατηγορούμενου
και μετά χτύπα τον στο πρόσωπο με ορειχάλκινες αρθρώσεις,
κλωτσήστε τον και χτυπήστε τον με λαστιχένιες μάνικες...
Όλοι εκτός από δύο από τους Γερμανούς στις 139 περιπτώσεις που ερευνήσαμε
είχε κλωτσηθεί στους όρχεις χωρίς να επισκευαστεί».
Ο Ρούντολφ Χες ήταν ένας από αυτούς.
Συνελήφθη και βασανίστηκε και εκφοβίστηκε σε εξωπραγματικές και παράλογες ομολογίες.
Η λάθος απάντηση θα του έδινε τρομερές τιμωρίες.
Οι μέθοδοι εκτόξευσης αερίων που ομολόγησε ήταν εντελώς ακατάλληλες (αδύνατες;).
Οι ομολογίες βασίστηκαν σε βασανιστήρια όπου ο H'ss είχε καταρρεύσει μέχρι το σημείο
ότι μπορούσε να πει τα πάντα για να αποφύγει να έχει περισσότερη από τη θεραπεία.
Ο Χες κρεμάστηκε αργότερα, για να μην μάθει κανείς την αλήθεια.
Ο Χς είπε ψέματα για να σώσει τη ζωή της γυναίκας και των παιδιών του.
Όλα αυτά επιβεβαιώθηκαν σε ένα βιβλίο που εκδόθηκε το 1983
με τίτλο «Legions of Death», που περιέχει την ανάμνηση
του Βρετανού Εβραίου λοχία Μπέρναρντ Κλαρκ,
που καυχιέται για το πώς βασάνισε τον Χες
και απείλησε την οικογένειά του να τον εξαναγκάσει να ομολογήσει.
Ο Κλαρκ απείλησε ακόμη και να στείλει τα παιδιά του Χες στα Γκουλάγκ στη Σιβηρία
αν δεν ομολόγησε.
Η εβραϊκή κυριαρχία και ο έλεγχος των δοκιμασιών ήταν εμφανής.
Ακόμη και ο δήμιος για τους 10 εθνικοσοσιαλιστές ηγέτες που καταδικάστηκαν σε θάνατο,
Ο κύριος χειρουργός John C. Woods, ήταν Εβραίος
και οι απαγχονισμοί έγιναν στις 16 Οκτωβρίου 1946.
Η εβραϊκή γιορτή του Πουρίμ στο βιβλίο της Εσθήρ, Οι δέκα γιοι του Αμάν,
εχθρός των Εβραίων, απαγχονίστηκαν την ημέρα του Πουρίμ.
Οι δήμιοι χρησιμοποίησαν μια μικρή σταγόνα αντί για μια μεγάλη σταγόνα που έσπασε το λαιμό.
Τα θύματα πέθαναν έτσι για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα λόγω στραγγαλισμού.
Η καταπακτή ήταν πολύ μικρή έτσι ώστε
(;) αρκετοί από τους άνδρες υπέστησαν αιμορραγία στο κεφάλι
όταν έπεσαν στα πλαϊνά της καταπακτής.
Τα πτώματα αποτεφρώθηκαν και σκορπίστηκαν σε ένα ποτάμι
αρνούμενος στις οικογένειες να γράψουν (ιππασία;) μια ταφή ως τελευταία προσβολή.
«Η δίκη των νικημένων από τους νικητές δεν μπορεί να είναι αμερόληπτη,
όπως κι αν αντισταθμίζεται... Περί όλης αυτής της κρίσης
υπάρχει το πνεύμα της εκδίκησης και η εκδίκηση είναι σπάνια δικαιοσύνη.» - Γερουσιαστής Ρόμπερτ Ταφτ
«Βραζόμουν τρελός εδώ και χρόνια για τις «δοκιμές εγκλημάτων πολέμου»
που νομίζω ότι ήταν αξιοθρήνητοι και αξιοκαταφρόνητοι και χτυπούσαν περισσότερο
της βαρβαρότητας της αρχαίας Ρώμης παρά μιας λεγόμενης πολιτισμένης κοινωνίας».
- Taylor Caldwell, Αμερικανός μυθιστοριογράφος
«Πάντα θεωρούσα τις διώξεις της Νυρεμβέργης ως ένα βήμα προς τα πίσω
στο διεθνές δίκαιο, και ένα προηγούμενο που θα αποδειχτεί ντροπιαστικό στο μέλλον».
- Justice Learned Hand, Δικαστής Κυκλοφορίας των ΗΠΑ
«Θεωρώ τις «δίκες εγκλημάτων πολέμου» γενικά
και ειδικότερα τις δίκες του ναύαρχου Doenitz,
ένα ζήτημα μαζικής υποκρισίας που προκύπτει από ένα πολέμιο hangover».
- Ναύαρχος Στάντον Μέριλ
«Καθώς πιστεύω ότι ευθύνεται η μεταπολεμική συναισθηματική υστερία
για τη δίκη και τη φυλάκιση των Γερμανών υψηλόβαθμων αξιωματικών στρατιωτικών και ναυτικών,
και ότι πρέπει να αναλογιστούμε με ντροπή τις προσπάθειές μας για εκδίκηση από τους ανθρώπους που κάνουν
τι θα κάναμε για τη χώρα μας, χαίρομαι που συμπεριλαμβάνεται το όνομά μου
σε κάθε προσπάθεια εξιλέωσης για την αδικία που έγινε στον ναύαρχο Ντόενιτς και σε οποιονδήποτε άλλον
οι οποίοι είχαν επίσης άδικη μεταχείριση επειδή αγαπούσαν τη χώρα τους».
- Ναύαρχος Φρέντερικ Χορν
«Έτρεξα να δω τη Σοβιετική Ρωσία να κρίνει όταν οι ίδιοι ήταν ένοχοι.
Είμαι στην ευχάριστη θέση να ενώσω το όνομά μου σε αυτά
προσπαθώντας να επανορθώσει τον ναύαρχο Doenitz." - Adolph Menjou, Αμερικανός ηθοποιός
Οι Σοβιετικοί προπαγανδιστές, Ilya Ehrenburg,
ναι, ξέρεις, ο Εβραίος που ενθάρρυνε τη γενοκτονία
και μαζικός βιασμός των Γερμανίδων.
Ήξερε περίπου 6 εκατομμύρια ήδη τον Νοέμβριο του 1944.
Καθώς οι αγγλικές εφημερίδες ανακοίνωναν ότι ο Έρενμπουργκ πήγαινε
να εκδώσει ένα βιβλίο για τις φερόμενες γερμανικές φρικαλεότητες.
Περιέγραψε πώς 6 εκατομμύρια Εβραίοι είχαν σφαγιαστεί από τους Γερμανούς.
Λαμβάνοντας υπόψη πώς χρειάζονται μήνες για να γραφτεί ένα βιβλίο,
ο αριθμός των 6 εκατομμυρίων πρέπει να ήταν πολύ πριν από τον Νοέμβριο του 1944.
Καθώς οι Σύμμαχοι επρόκειτο να εισβάλουν στη Γερμανία,
Ο Ilya Ehrenburg έγραψε τα εξής στην εφημερίδα Σοβιετικά Πολεμικά Νέα,
που δημοσιεύτηκε από τη σοβιετική πρεσβεία στο Λονδίνο:
«Στις περιοχές που κατέλαβαν, οι Γερμανοί σκότωσαν όλους τους Εβραίους,
από τους παλιούς μέχρι τα βρέφη στα χέρια.
Ρωτήστε οποιονδήποτε Γερμανό κρατούμενο γιατί οι συμπατριώτες του
εξόντωσε 6 εκατομμύρια αθώους ανθρώπους και θα απαντήσει πολύ απλά:
«Γιατί; επειδή ήταν Εβραίοι».
Ο ισχυρισμός επαναλήφθηκε στην ίδια εφημερίδα στις 4 Ιανουαρίου 1945,
και πάλι στις 15 Μαρτίου 1945. Αλλά πώς να το ήξερε ο Έρενμπουργκ
ότι 6 εκατομμύρια Εβραίοι είχαν σκοτωθεί
πριν καν ένας συμμαχικός στρατιώτης είχε πατήσει το πόδι του στο γερμανικό έδαφος;
Στις 30 Απριλίου 1945, όταν ο Χίτλερ πέθανε και η Γερμανία παραδόθηκε,
Οι New York Times ανέφεραν ότι περισσότερα από
6 εκατομμύρια κρατούμενοι είχαν απελευθερωθεί,
δεν σκοτώθηκαν σε γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Τον Ιούνιο του 1945, πριν ξεκινήσουν οι δίκες της Νυρεμβέργης,
ο άνθρωπος που το οργάνωνε, ο γενικός εισαγγελέας των ΗΠΑ Ρόμπερτ Τζάκσον,
συνάντησε τρεις δικηγόρους που εκπροσωπούσαν μεγάλες εβραϊκές οργανώσεις με επιρροή
για να λάβουν τη συμβολή τους για την επερχόμενη δοκιμή.
Σχετικά με τις απώλειες του εβραϊκού πληθυσμού, ο Τζάκσον τους ρώτησε ευθέως:
«Πόσο μεγάλες ήταν αυτές οι εβραϊκές απώλειες;»
Ένας από τους Εβραίους δικηγόρους απάντησε αυθόρμητα: «6 εκατομμύρια».
Αλλά πώς μπορούσε να το ξέρει αυτό;
Η αλήθεια είναι ότι ο αριθμός των 6 εκατομμυρίων είναι ένα συμβολικό, θρησκευτικό μάντρα
που έχει επαναληφθεί πάνω από 200 φορές σε εβραϊκά μέσα ενημέρωσης
όλο τον περασμένο αιώνα και πολύ πριν καν γεννηθεί ο Χίτλερ
και πολύ πριν καν υπάρξει ο εθνικοσοσιαλισμός.
Μετά τον πόλεμο, οι Σοβιετικοί έθεσαν αυτό το εντελώς παράλογο νούμερο.
Αυτό το ποσό των 6 εκατομμυρίων ήταν βασικά ένα μάντρα
που πάλλονται κατά τον 20ο αιώνα,
ακριβώς από τα τέλη του 19ου αιώνα, όταν ξεκίνησε.
Το ποσό των 6 εκατομμυρίων ξεκίνησε ως έκκληση συγκέντρωσης κεφαλαίων.
Οι Αμερικανοεβραίοι μάζευαν χρήματα με το σκεπτικό ότι
6 εκατομμύρια Ευρωπαίοι Εβραίοι είχαν πρόβλημα, σωστά;
Και ξεκίνησε... Εβραίοι στη Ρωσία, 6 εκατομμύρια Εβραίοι στη Ρωσία έχουν πρόβλημα,
??? και στη συνέχεια στη δεκαετία του 1930 έγιναν 6 εκατομμύρια Εβραίοι υπό απειλή,
λόγω του Χίτλερ και ούτω καθεξής,
και μετά τελικά στη Νυρεμβέργη έγινε σε παρελθόντα χρόνο.
6 εκατομμύρια Εβραίοι έχουν σκοτωθεί
και έχετε περίπου 200 τίτλους εφημερίδων για αυτό.
Είναι εξαιρετικός ο τρόπος που αυτός ο μαντρικός αριθμός,
που ποτέ με καμία έννοια σε κανένα σημείο δεν μέτρησε, εντάξει;
Είναι σημαντικό να εκτιμήσουμε ότι κανείς δεν μέτρησε 6 εκατομμύρια ή με οποιονδήποτε τρόπο
έμοιαζαν σαν να είχαν μετρήσει 6 εκατομμύρια
στη δίκη της Νυρεμβέργης μετά τον πόλεμο, σωστά;
Ήταν ακριβώς αυτή η φιγούρα που περνούσε ως μάντρα
μέσα από τον τίτλο της εφημερίδας, 6 εκατομμύρια Εβραίοι στην Ευρώπη.
Στο βιβλίο του «Το πρώτο Ολοκαύτωμα,
Η εκπληκτική προέλευση του αριθμού των 6 εκατομμυρίων»,
Ο Don Heddesheimer δείχνει ότι τα 6 εκατομμύρια είναι
στην πραγματικότητα χρονολογείται από τις εβραϊκές εκστρατείες συγκέντρωσης κεφαλαίων
που ξεκίνησε στα τέλη του 19ου αιώνα και έφτασε στο αποκορύφωμά του στα μέσα της δεκαετίας του 1920.
Κατά τη διάρκεια σχεδόν εκατό ετών,
Οι Εβραίοι διέδιδαν μια φήμη ότι 6 εκατομμύρια Εβραίοι στην Ευρώπη υπέφεραν,
και μερικές φορές φτάνοντας στο σημείο που 6 εκατομμύρια Εβραίοι είχαν ήδη πεθάνει.
Οι Εβραϊκής ιδιοκτησίας New York Times ήταν το κύριο όχημα για την προπαγάνδα
που περιλαμβάνουν ακόμη και γνωστά τσιτάτα όπως εξόντωση και Ολοκαύτωμα.
Μετά την υπογραφή της Διακήρυξης του Μπάλφουρ των Σιωνιστών,
οι Εβραίοι ισχυρίστηκαν ότι 6 εκατομμύρια Εβραίοι στην Ευρώπη
απειλούνταν με εξόντωση εκτός κι αν αποκτούσαν πατρίδα στην Παλαιστίνη.
Αυτό ήταν 14 χρόνια πριν οι Εθνικοσοσιαλιστές έρθουν στην εξουσία
και 24 χρόνια πριν ξεκινήσει το υποτιθέμενο Ολοκαύτωμα.
Η προέλευση αυτού του αριθμού των 6 εκατομμυρίων δεν βασίζεται
για κάθε είδους πραγματική γνώση σχετικά με απώλειες εβραϊκού πληθυσμού.
Είναι ένας καθαρά φανταστικός, συμβολικός, εσωτερικός και μυστικιστικός αριθμός.
Γράφτηκε στην εβραϊκή Τορά ήταν μια προφητεία ότι οι Εβραίοι
θα τους επιτραπεί να επιστρέψουν στο Ισραήλ μείον 6 εκατομμύρια των ανθρώπων τους.
"Θα επιστρέψετε μείον 6 εκατομμύρια"
Το βιβλίο "Το Δόγμα του Ολοκαυτώματος του Ιουδαϊσμού"
περιγράφει πώς ο αριθμός των 6 εκατομμυρίων προέρχεται καλαμπαλιστικά.
Ο αριθμός 6 εκατομμύρια είναι ένας συμβολικός αριθμός με θρησκευτική σημασία
και το Ολοκαύτωμα είναι μέρος του θρησκευτικού δόγματος του Ιουδαϊσμού.
Ο Benjamin Blech επιβεβαίωσε αυτή την πραγματικότητα στο δικό του βιβλίο
«Τα μυστικά των εβραϊκών λέξεων».
Από την εξέλιξη της ιστορίας του Ολοκαυτώματος στη Δίκη της Νυρεμβέργης,
οι Εβραίοι έχουν επιδέξια καλλιεργήσει και διαδώσει αυτήν την ιστορία
που έχει ανυψωθεί σε θρησκευτικό καθεστώς.
Το Ολοκαύτωμα είναι η μόνη διεκδικούμενη γενοκτονία που έχει γίνει
μια βιομηχανία πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων, που έχει (εν)δυνατώσει τους Εβραίους
να εκβιάσει εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια από τη Γερμανία
και των Ηνωμένων Πολιτειών, μεγάλο μέρος των οποίων χρησιμοποιήθηκε για τη χρηματοδότηση του νέου κράτους του Ισραήλ.
Σύμφωνα με την AMCHA στο Ισραήλ, επιζών του Ολοκαυτώματος είναι οποιοσδήποτε Εβραίος
που το 1933 διέμενε οπουδήποτε κάτω από ένα εθνικοσοσιαλιστικό καθεστώς,
Αυτό πληροί τις προϋποθέσεις για κάθε Εβραίο που έφυγε από την Ευρώπη για την Αμερική ή αλλού το 1933,
και έζησε με άνεση και ασφάλεια όσο ο πόλεμος συνεχιζόταν.
Δικαιούνται χιλιάδες δολάρια σε εφάπαξ πληρωμή
μαζί με τις μηνιαίες συντάξεις του Ολοκαυτώματος.
Οι πραγματικές ιστορίες του Ολοκαυτώματος προέρχονται από δύο πηγές:
οι αιχμάλωτοι ανώτατοι αξιωματούχοι του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος
που εξαναγκάστηκαν και βασανίστηκαν κατά τις δίκες της Νυρεμβέργης,
και οι πραγματικοί Εβραίοι επιζώντες που βγήκαν από αυτά τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Αυτές οι εβραϊκές διαθήκες (μαρτυρία;) κυμαίνονταν από αέρια,
Εβραίοι αρκούδες και αετοί σε κλουβιά,
εξάτμιση 20.000 Εβραίων κοντά στο Άουσβιτς με ατομική ενέργεια,
βασανίζοντας και σκοτώνοντας Εβραίους κρατούμενους
στο ρυθμό ενός ειδικά διαμορφωμένου ταγκό του θανάτου,
σκοτώνουν Εβραίους στον ατμό σαν αστακούς στην Τρεμπλίνκα,
θανατώνοντάς τους από ηλεκτροπληξία, σκυλιά μουσικού στρατοπέδου
σχίζοντας μέχρι θανάτου Εβραίους που έπαιζαν ψεύτικα στις ορχήστρες,
ομοφυλόφιλοι γαργαλιούνται μέχρι θανάτου, γιοφύρια εβραϊκού αίματος,
Εβραίους που γίνονται αμπαζούρ και σαπούνι,
καρότσια σε ράγες που πετούσαν Εβραίους απευθείας στους φούρνους,
Ναζιστικές μηχανές αυνανισμού και, ναι,
πρόσθετες διαθήκες που δόθηκαν είναι εξίσου γελοίες.
θάφτηκε βιαστικά
ανέβηκε αίμα!
βρωμερό σιντριβάνι
...το μόνο πράγμα που δεν θα ξεχάσω ποτέ ότι άκουσα και είπε:
«Οι Ναζί παίρνουν τα νεαρά εβραϊκά βρέφη μας
και τα σκίζουν στη μέση από τα πόδια τους,
και τα ρίχνουν στο Νίστερ.» Το Νίστερ είναι ποτάμι.
Έτσι, είπαν για κάθε άτομο που πρόκειται να αφαιρέσει τη ζωή του,
θα βασανίσουν μέχρι θανάτου πέντε από εμάς.
Μετά μας τιμώρησαν. Για κάθε άντρα που διέσχισε το σύρμα,
πήραν εκατό κρατούμενους και τους σκότωσαν μπροστά σε όλους.
Η μεγαλύτερη ιστορία αγάπης που έχουμε πει ποτέ στην εκπομπή.
Ο Χέρμαν Ρόζενμπλατ έλαβε διεθνή προσοχή
για την ιστορία του ότι είναι ένα πεινασμένο αγοράκι σε ένα ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης
που του πετούσε μήλα κάθε μέρα ένα κοριτσάκι
στην άλλη πλευρά του φράχτη.
Χρόνια αργότερα, σύμφωνα με την ιστορία, η Rosenblat γνώρισε το ίδιο κορίτσι
σε ραντεβού στα τυφλά στη Νέα Υόρκη και έκανε πρόταση γάμου επί τόπου.
Περνούσε κάθε μέρα, έφερνε το Μήλο, τον παράδεισο, (;)
το σακάκι μου, και ένα κομμάτι ψωμί και έλεγε: «Θα σε δω αύριο».
Η ιστορία έφερε τον Herman και τη Roma Rosenblatt στην Oprah δύο φορές
και σε εφημερίδες σε όλο τον κόσμο.
Πήραν επίσης μια συμφωνία βιβλίου και ταινίας, αλλά η ιστορία δεν ήταν αληθινή.
Γιατί το έκανες?
Γιατί έλεγες τόσο μεγάλο ψέμα σε τόσους ανθρώπους για τόσο καιρό;
Δεν ήταν ψέμα... ήταν, εγώ... ήταν η φαντασία μου.
Και στη φαντασία μου και στο μυαλό μου το πίστευα,
ακόμα και τώρα το πιστεύω ότι ήταν εκεί και μου πέταξε το μήλο.
Πώς μπορείς να πεις ότι δεν ήταν ψέμα;
Δεν ήταν αλήθεια και ξέρετε ότι δεν είναι αλήθεια.
Ναι, δεν είναι αλήθεια, αλλά κατά τη φαντασία μου ήταν αλήθεια.
Μέλη της οικογένειάς του λένε ότι το πραγματικό του κίνητρο ήταν τα χρήματα.
Ο Χέρμαν και η Ρόμα Ρόζενμπλατ είπαν δημόσια την ψευδή τους ιστορία
για περισσότερο από μια δεκαετία, αλλά όλα κατέρρευσαν πριν από περίπου έξι εβδομάδες
αφού οι μελετητές του Ολοκαυτώματος απέδειξαν ότι ήταν φυσικά αδύνατο
για να πλησιάσουν οι κρατούμενοι στον φράχτη
στο στρατόπεδο συγκέντρωσης όπου κρατούνταν ο Χέρμαν
και ότι η οικογένεια του Ρόμα ήταν στην πραγματικότητα περισσότερο από 200 μίλια μακριά εκείνη την εποχή.
Ο Ρόζενμπλατ είναι εντυπωσιακά αμετανόητος για τα χρόνια που λέει ψέματα.
Προφέρω την αγάπη μου για σένα, για πάντα.
Όταν το βλέπεις αυτό, σε κάνει καθόλου άβολα;
Οχι.
Πιστεύεις ότι αυτό ήταν το σωστό;
Ναι.
Και ενώ ήσουν επάνω στη σκηνή εκεί μπροστά σε όλους αυτούς τους ανθρώπους,
στο πίσω μέρος του μυαλού σου δεν σκεφτόσουν
- «Εδώ δεν λέω αλήθεια»; - Οχι.
Λοιπόν, αν έπρεπε να το ξανακάνετε, θα λέγατε την ίδια ιστορία;
Ναι.
Θα μπορούσες?
Ναί.
Απλώς δεν ξέρω τι να πω.
Θέλω να πω, είναι της φαντασίας του, αλλά ξέρει ότι δεν είναι αλήθεια...
Λέει ότι έφτιαξε έναν κόσμο φαντασίας και ζούσε σε αυτόν τον φανταστικό κόσμο.
Και ο γιος του λέει ότι προσπάθησε να τον σταματήσει.
Ναί.
- Θεέ μου. Εντάξει, σε ευχαριστώ Νταν. - Χαρά.
Η Mietek Grocher περιοδεύει στη Σουηδία μιλώντας με παιδιά,
λέγοντάς τους για τη φρίκη των γερμανικών στρατοπέδων συγκέντρωσης.
Αποδείχθηκε ότι η ιστορία του ήταν απευθείας λογοκλοπή
από ένα φανταστικό βιβλίο που ονομάζεται "Mila 18" από το 1961.
Ο Τζόζεφ Χιρτ από την Πενσυλβάνια έκανε δημόσιες ομιλίες για χρόνια
όπου ισχυρίστηκε ότι είχε δραπετεύσει από το Άουσβιτς
και μάλιστα γνώρισε τον κακό ναζί γιατρό Josef Mengele.
Τώρα ομολόγησε ότι είχε κατασκευάσει όλη την ιστορία.
Παραδέχτηκε ότι όλα ήταν ψέματα.
Ο Χιρτ μάλιστα είχε κάνει τατουάζ έναν ψεύτικο αριθμό φυλακής στο χέρι του
για να κάνει τον κόσμο να πιστέψει στα ψέματά του.
Ότο;;; είχε επί χρόνια πληρωθεί σεκέλ για να δώσει διαλέξεις σε γερμανικά σχολεία
για τις εμπειρίες του από το Ολοκαύτωμα.
Έχει μιλήσει για την Κρυστάλλινη Νύχτα,
πώς έχασε 72 συγγενείς, μεταξύ των οποίων μητέρα, πατέρας και αδελφή,
και πώς ο ίδιος φυλακίστηκε στο Μπούχενβαλντ.
Ωστόσο, ο Ότο παραδέχεται τώρα ότι η όλη ιστορία ήταν ένα ψέμα.
Ο Misha Defonseca έγραψε ένα best-seller απομνημονεύματα
για την εμπειρία της από το Ολοκαύτωμα.
Η ιστορία της δημοσιεύτηκε πριν από σχεδόν 20 χρόνια ως
"Misha, A memoir of the Holocaust years."
Το βιβλίο περιγράφει πώς, όταν ήταν 6 ετών,
Οι Εβραίοι γονείς της πήραν από το σπίτι τους οι Ναζί
και πώς πέρασε το Βέλγιο και τη Γερμανία και την Πολωνία για να τους βρει με τα πόδια,
ζούσε με κλεμμένα υπολείμματα τροφής μέχρι που υιοθετήθηκε από μια αγέλη λύκων.
Ισχυρίστηκε επίσης ότι πυροβόλησε έναν Ναζί στρατιώτη σε αυτοάμυνα.
Η ιστορία έγινε τεράστιο μπεστ σέλερ και έγινε ταινία στη Γαλλία,
αλλά το 2008 διαπιστώθηκε ότι ήταν κατασκευασμένο και όλα ήταν ψέματα.
Ο συγγραφέας του οποίου το πραγματικό όνομα βρέθηκε να είναι Monique de Wael είπε ότι
«Δεν είναι η αληθινή πραγματικότητα, αλλά είναι η δική μου πραγματικότητα...
Υπάρχουν στιγμές που δυσκολεύομαι να διαφοροποιήσω
ανάμεσα στην πραγματικότητα και τον εσωτερικό μου κόσμο».
Η Michele θα πρέπει τώρα να επιστρέψει τα χρήματα που της βραβεύτηκαν
που ανέρχεται στα 22,5 εκατομμύρια δολάρια.
Ο Elie Wiesel μας το είπε εδώ και 50 χρόνια όταν ήταν στο Άουσβιτς
του έκαναν τατουάζ στο αριστερό του χέρι τον αριθμό A-7713.
Προσθέτει επίσης ότι στον πατέρα του δόθηκε ο αριθμός A-7712,
αλλά ένας πραγματικός επιζών του Άουσβιτς, ο Μίκλος Γκρένερ,
ισχυρίζεται ότι ο Elie Wiesel είναι απατεώνας.
Ο Μύκλος που πραγματικά βρισκόταν στο στρατόπεδο ισχυρίζεται ότι ο Elie Wiesel
έκλεψε την ταυτότητα ενός πραγματικού άνδρα με το όνομα Lazar Wiesel,
στον οποίο ανήκε πράγματι ο αριθμός A-7713.
Πρώτα απ 'όλα, αν κοιτάξετε τα μπράτσα του, ο Elie Wiesel δεν έχει τατουάζ.
Ο αριθμός A-7712 δόθηκε στην πραγματικότητα
σε έναν άντρα ονόματι Αβραάμ Βίζελ, τον μεγαλύτερο αδερφό του Λάζαρ.
Ο Elie Wiesel δεν ισχυρίστηκε ποτέ ότι είδε θαλάμους αερίων για ανθρωποκτονία.
Αντίθετα, ισχυρίζεται ότι είδε κακούς Γερμανούς να πετάνε εβραϊκά μωρά
σε γιγάντιες φλόγες που πηδούν από ένα χαντάκι,
αλλά αυτό έχει επίσης απομυθοποιηθεί από επιστήμονες, ιστορικούς και μηχανικούς.
Το Άουσβιτς χτίστηκε σε ένα βάλτο με υψηλό επίπεδο νερού
γεγονός που καθιστούσε αδύνατο να έχουν καεί πτώματα σε χαντάκια.
Για να μην αναφέρουμε ότι ήταν αδύνατο για τα ανθρώπινα σώματα
να καταναλωθούν πλήρως από τις φλόγες με αυτόν τον τρόπο, λόγω έλλειψης οξυγόνου.
Ο Μύκλος, ωστόσο, λέει ότι δεν είδε ποτέ κανένα χαντάκι όπου καίγονταν παιδιά.
Ο Elie Wiesel το εξηγεί
«Κάποια γεγονότα συμβαίνουν, αλλά δεν είναι αληθινά.
άλλα είναι, αν και δεν συνέβησαν ποτέ».
Το 1986, ο Myklos Gróner γνώρισε τον Elie Wiesel στη Στοκχόλμη.
Ο Μύκλος σκέφτηκε ότι θα συναντούσε τον Λάζαρ Βίζελ,
αλλά μετά τη συνάντηση ο Μύκλος είπε:
«Έμεινα έκπληκτος όταν είδα έναν άντρα που δεν αναγνώριζα καθόλου.
Δεν ήταν συγκρατούμενος μου».
Ο Μύκλος εξεπλάγη επίσης που ο Έλι δεν μπορούσε να μιλήσει ουγγρικά,
αλλά μιλούσε αγγλικά με έντονη γαλλική προφορά,
παρόλο που ο Wiesel ισχυρίζεται ότι γεννήθηκε στην Ουγγαρία.
Ούτε ο Elie Wiesel ούτε ο πατέρας του Shlomo Wiesel
ονομάζονται σε τυχόν αρχεία από το Άουσβιτς ή το Μπούχενβαλντ.
Μετά τον πόλεμο, ο Elie Wiesel εντάχθηκε στην εβραϊκή τρομοκρατική ομάδα Irgun.
Τέλος πάντων, ο Elie Wiesel σήμερα γελάει μέχρι την τράπεζα
ως το βιβλίο του με τις μεγαλύτερες πωλήσεις «Night»
του έφερε διεθνή αναγνώριση και εκατομμύρια δολάρια.
Κέρδισε μάλιστα το Νόμπελ Ειρήνης το 1986.
Από χιλιάδες πραγματικούς Εβραίους επιζώντες από τα γερμανικά στρατόπεδα,
η διεθνής εβραϊκή κοινότητα
διαλεγμένοι σιωνιστές και ψεύτες γεμάτοι μίσος
να διαδώσει την αντιγερμανική προπαγάνδα.
Αλλά, φυσικά, δεν λένε ψέματα όλοι οι Εβραίοι.
Πολλοί Εβραίοι δεν συμφωνούν με την αφήγηση του Ολοκαυτώματος.
Πολλοί από αυτούς κατέθεσαν ότι δεν είδαν ποτέ μαζικές δολοφονίες ή εκρήξεις αερίων,
αλλά αυτοί οι Εβραίοι έχουν ουσιαστικά φιμωθεί
από σιωνιστικές οργανώσεις κατά της ελευθερίας του λόγου για να συγκαλύψει την αλήθεια.
Ο Paul Rassinier συνελήφθη από την Γκεστάπο τον Οκτώβριο
και απελάθηκε στη Γερμανία όπου κρατήθηκε αιχμάλωτος
μέχρι το τέλος του πολέμου στα στρατόπεδα συγκέντρωσης Μπούχενβαλντ και Ντόρα.
Ο Ρασινιέ αναστατώθηκε από τα πολλά ψέματα και τους μύθους
για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης που κυκλοφορούσαν.
Γάλλοι αντιστασιακοί που επίσης φυλακίστηκαν
σε διάφορα γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης κατά τη διάρκεια του πολέμου,
συμπεριλαμβανομένου του Άουσβιτς και άλλων υποτιθέμενων στρατοπέδων θανάτου,
όλοι έδωσαν αναφορές για τη μεταχείρισή τους από τους Γερμανούς
και όλοι αρνήθηκαν οποιαδήποτε γνώση των θαλάμων αερίων
και ένα πρόγραμμα μαζικών δολοφονιών στα στρατόπεδα.
Το είπε ο Ρασινιέ
«Ποτέ και σε καμία στιγμή δεν έκαναν οι αρμόδιες αρχές του Τρίτου Ράιχ
σκοπεύω να διατάξω ή μάλιστα να διατάξω την εξόντωση των Εβραίων,
με αυτόν ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο».
Η Maria Van Herwaarden μίλησε για την εμπειρία της στο camp
σε ένα περιφερειακό δικαστήριο του Τορόντο τον Μάρτιο του 1988.
Κατέθεσε ότι ήταν μάρτυρας του θανάτου πολλών συγκρατούμενων
από ασθένεια και ιδιαίτερα τύφο, και είδε κάποιους να αυτοκτονούν,
αλλά δεν είδε κανένα στοιχείο για μαζικές δολοφονίες,
αερίων ή οποιουδήποτε προγράμματος εξόντωσης.
Ο Εβραίος Benedikt Kautsky, που πέρασε τα χρόνια
από το 1938 έως το 1945 σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, τρία από αυτά στο Άουσβιτς, είπε
«Ήμουν στα μεγάλα στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Γερμανία.
Πρέπει να δηλώσω ειλικρινά ότι σε κανένα στρατόπεδο δεν έχω δει τίποτα
που μπορεί να έμοιαζαν με θαλάμους αερίων».
Μια Εβραία ονόματι Μαρίκα Φρανκ
έφτασε στο Άουσβιτς-Μπίρκεναου από την Ουγγαρία τον Ιούλιο του 1944,
όταν 25.000 Εβραίοι υποτίθεται ότι αποτεφρώνονταν με αέρια και αποτεφρώνονταν καθημερινά,
σύμφωνα με την επίσημη ιστορία.
Κατέθεσε μετά τον πόλεμο ότι δεν άκουσε και δεν είδε τίποτα για θαλάμους αερίων
την περίοδο που ήταν φυλακισμένη εκεί.
Λέει ο Εβραίος συγγραφέας Gerard Menuhin
«Το Ολοκαύτωμα είναι το μεγαλύτερο ψέμα στην ιστορία.
Η Γερμανία δεν έχει καμία ευθύνη για τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο».
Η εβραϊκή πίεση έχει επιβάλει νόμους στις δημοκρατικές κοινωνίες
για την αποτροπή ερωτήσεων και αδιάκοπης προβολής και κατήχησης
του ίδιου αδιαμφισβήτητου «ολοκαυτώματος»... αποδεικνύει ότι πρέπει να είναι ψέμα.
Γιατί αλλιώς δεν θα επιτρέπεται σε κανέναν να το αμφισβητήσει;
Λέει ο Εβραίος καθηγητής Norman Finkelstein
«Το Ολοκαύτωμα αποδείχθηκε το τέλειο όπλο
για εκτροπή της κριτικής στο Ισραήλ...
Το Ολοκαύτωμα μπορεί ακόμη να αποδειχθεί η μεγαλύτερη ληστεία
στην ιστορία της ανθρωπότητας».
Ο Εβραίος αρχιραβίνος Arye Friedman λέει
«Το Ολοκαύτωμα είναι μια επιτυχημένη ιστορική μυθοπλασία».
Ο Εβραίος καθηγητής Roger Dommergue είπε:
Ξέρω ότι το ??? το ολοκαύτωμα είναι εντελώς ψεύτικο,
γιατί είναι πολύ εύκολο να γίνει, γιατί είναι ένα απλό τεχνικό αριθμητικό πρόβλημα
που θα μπορούσε να λύσει ένα παιδί στο Λύκειο.
Τώρα, οποιοσδήποτε χημικός γνωρίζει ότι δεν μπορείς να αερίζεις ανθρώπους με κυανιούχο οξύ...
- Έτσι λέγεται στα αγγλικά; - Ναι, υδροκυανικό οξύ.
Υδροκυανικό οξύ. 1000 ή 2000 άτομα κάθε φορά είναι γνωστά.
Και ακόμη και οι πιο σημαντικές αμερικανικές εβραϊκές εφημερίδες,
όπως το Αμερικάνικο Εβραϊκό Έτος,
είπε ότι υπήρχαν 3.003.000 Εβραίοι στην κατεχόμενη Ευρώπη το 1942,
Έτσι, δεν βλέπω πώς θα μπορούσαν να έχουν σκοτώσει 6 εκατομμύρια Εβραίους
όταν υπήρχαν μόνο 3 εκατομμύρια. Νομίζω ότι όλοι μπορούν να το δουν αυτό.
Επιστρατεύτηκα το 1944. Ήταν στον πόλεμο, αλλά ο πόλεμος τελείωσε το 1945,
όπως πίστευαν όλοι,
Πίστευα ότι ο Χίτλερ ήταν ένα πραγματικό τέρας που όλοι έλεγαν ότι ήταν.
Αλλά αφού έχω μελετήσει τι συνέβη στον ναζισμό,
αυτό που ήθελε να κάνει και έλεγε ο Χίτλερ όταν διάβαζες τα βιβλία του
οποιοσδήποτε μπορεί να διαβάσει το "Mein Kampf" ή μπορεί να διαβάσει
«Ο μύθος του 20ου αιώνα», του Ρόζενμπεργκ,
και μπορεί κανείς να ξέρει επίσης (;) τι συνέβη τα τελευταία 50 χρόνια
όταν ο Χίτλερ δεν είχε απολύτως τίποτα να κάνει και ούτε την παραμικρή επιρροή,
γιατί ο Ναζί έχει πεθάνει εδώ και 50 χρόνια.
Αυτό που συνέβη, σας είπα στη διάλεξή μου, είναι απολύτως απίστευτο.
Και στην κορυφή όλων, μπορείτε να δείτε τους Εβραίους.
Σας είπα ότι μελέτησα τα βιβλία που εκφράζουν πραγματικά τον ναζισμό, δηλαδή
«Mein Kampf» και «Ο μύθος του 20ου αιώνα» του Ρόζενμπεργκ.
Μελέτησα τι συνέβη στον πόλεμο και ειδικά
τι έκανε στην πραγματικότητα ο Χίτλερ που είναι κρυμμένο, που μας κρύβεται.
Τι έκανε στη Γερμανία.
Και το μόνο που γνωρίζουμε για τον Χίτλερ είναι ότι σκότωσε 6 εκατομμύρια Εβραίους
που εκτελέστηκαν σε θαλάμους αερίων που κανείς δεν είδε ποτέ.
Αυτό είναι το μόνο πράγμα που γνωρίζουν οι άνθρωποι για τον Χίτλερ.
Αλλά όταν ξέρεις πραγματικά τι έκανε, τι έκανε στην πραγματικότητα στη Γερμανία,
όταν τα έχεις μελετήσει όλα αυτά,
βλέπεις ότι ήσουν εντελώς, εντελώς...
παραπλανήθηκε, για να χρησιμοποιήσω έναν πιο ήπιο όρο.
Stephen F. Pinter, ο οποίος υπηρέτησε ως δικηγόρος
για το Υπουργείο Πολέμου των Ηνωμένων Πολιτειών στις δυνάμεις κατοχής στη Γερμανία
και η Αυστρία για έξι χρόνια μετά τον πόλεμο, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Ήμουν στο Νταχάου για 17 μήνες μετά τον πόλεμο ως δικηγόρος του αμερικανικού υπουργείου,
και μπορεί να δηλώσει ότι δεν υπήρχε θάλαμος αερίων στο Νταχάου.
Ούτε υπήρχε θάλαμος αερίων σε κανένα από τα άλλα στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Γερμανία».
Προκαλώ ξανά την ιστορία σας. Δεν υπάρχει κανένα απολύτως ρεκόρ
ότι 6 εκατομμύρια άνθρωποι τοποθετήθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Έχουν μόνο 16 εκατομμύρια για να ξεκινήσουν.
Όμως, παρά την εβραϊκή αντίθεση στην ιστορική ακεραιότητα,
Οι ρεβιζιονιστές του Ολοκαυτώματος σπάνε τα κάγκελα
που στήνονται γύρω από τη φυλάκιση συνείδησής τους και μιλώντας ανοιχτά.
Ο Robert Faurisson, για παράδειγμα, ένας αναγνωρισμένος Γάλλος ειδικός
σε ανάλυση εγγράφων, δήλωσε ότι δεν βρέθηκε κανένα έγγραφο
που αποδεικνύει ότι ένα σχέδιο «Εβραϊκής εξόντωσης» από το Τρίτο Ράιχ
σκεφτόταν ποτέ την απέλαση, ναι, αλλά την εξόντωση, όχι.
Ως τιμωρία για την αμφισβήτηση της επίσημης γραμμής του Ολοκαυτώματος,
Ο Faurisson έχει πέσει επανειλημμένα θύμα σωματικής επίθεσης,
αμέτρητες νομικές ενέργειες, δέσμευση του τραπεζικού του λογαριασμού και βαριά πρόστιμα.
Το 2000, ο Ελβετός μελετητής Jurgen Graf,
συγγραφέας του βιβλίου "The Holocaust Swindle",
μετά από ποινή φυλάκισης δύο ετών για τους ισχυρισμούς
αμφισβητώντας την ύπαρξη θαλάμων αερίων στο Άουσβιτς,
κατέφυγε στην Αγία Πετρούπολη όπου ζει έκτοτε ως εξόριστος.
Εκεί στην Αγία Πετρούπολη, ο Graf ασχολείται με την εξέταση σοβιετικών αρχείων,
που ισχυρίζεται ο Graf � όταν επιτρέπεται η αποφυλάκιση �
θα γονατίσει την εβραϊκή επίσημη εκδοχή του Ολοκαυτώματος.
Ιδιαίτερα σκανδαλώδες και πλήγμα για την ελευθερία του λόγου και την ιστορική έρευνα,
είναι η σύλληψη του Γερμανού δικηγόρου Χορστ Μάλερ.
Το 2009, ο Μάλερ καταδικάστηκε από δύο γερμανικά δικαστήρια
σε έντεκα χρόνια φυλάκιση συνολικά για «εγκλήματα γνώμης»,
ένας από αυτούς είναι ο ισχυρισμός του Μάλερ ότι
«η επίσημη εκδοχή του Ολοκαυτώματος
είναι το μεγαλύτερο ψέμα που διαπράχθηκε ποτέ στην ανθρώπινη ιστορία».
Τα οφέλη της υπερβολής του Ολοκαυτώματος
υπήρξαν τεράστιοι για τους Σιωνιστές Εβραίους, τόσο οικονομικά όσο και πολιτικά.
Το Ολοκαύτωμα χρησιμοποιείται σήμερα ως όπλο ενοχής
καθώς πολλές φυλετικές ομάδες εκμεταλλεύονται την ενσυναίσθηση
που είναι γνωστό ότι έχουν οι λευκοί Ευρωπαίοι,
για να τους πετάξει σε μια συλλογική ενοχή
κάνοντας τους λευκούς να νιώθουν ντροπή (ντροπή;) και ενοχές για το παρελθόν τους.
Δώστε τους το ταξίδι ενοχής.
Αυτό είναι, απολύτως.
Πρέπει να παίξουμε με αυτή την ενοχή.
Αναφέρω τα πάντα από το παρελθόν. 50 χρόνια.
Αν η αριστερά, οι κομμουνιστές ή οι Εβραίοι ακούσουν κάποιον να συζητά
οτιδήποτε σχετίζεται με μετανάστευση, δημογραφικά ή φυλετικό ρεαλισμό
αμέσως χαρακτηρίζουν αυτό το άτομο ως α
νεοναζί, ο επόμενος χίτλερ ή αντισημίτης.
Αυτό γίνεται για να κλείσει η συνομιλία
και να κάνει το άτομο να μοιάζει με μισητή μεγαλομανή.
Πραγματικά αρκετά επικίνδυνη, ρατσιστική, φασιστική ρητορική.
Ο κόσμος δεν πιστεύει πια ότι είναι εντάξει να είσαι γαμημένος Ναζί.
Βασικά είναι το ίδιο με το να παραθέτεις τον Χίτλερ.
Ένα μάτσο καιροσκόπους, φασίστες που μίσους
προσπαθώντας να συνεχίσει (;) μια συμπάθεια με βίντεο προπαγάνδας σκουπιδιών.
Σύγκρινα ευθέως όλους όσους μίλησε για πολιτιστικούς μαρξιστές
στους φασίστες κυριολεκτικά Ναζί που επινόησαν τον όρο.
Ο ρατσισμός είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος
εναντίον ατόμων που δολοφονούνται κατά εκατομμύρια.
Πολύ ρατσιστικά και αντισημιτικά πράγματα. Αυτό είναι κάπως ντροπιαστικό,
αλλά αυτό χτυπά κάπως κοντά στο σπίτι, δεδομένου ότι κάποια από την οικογένειά μου
ευθυγραμμίζεται με αυτόν τον τρόπο σκέψης. Δεν νομίζουν ότι έγινε.
Απλώς θα σβήσω όλη αυτή την ιστορία.
Ακούγεται σαν τον παππού μου ή οποιοδήποτε άλλο ρατσιστή ξέρω. Κατηγορία στους Εβραίους!
Αυτός είναι κυριολεκτικά ο παππούς μου.
Φυσικά, πιστεύει ακόμη και ότι το Ολοκαύτωμα συμβαίνει.
Λοιπόν, εννοώ, σκότωσε σαν 6 εκατομμύρια γαμημένοι Εβραίους. Είτε το πιστεύεις έιτε όχι.
Σκότωσε επίσης 6 εκατομμύρια γαμημένα Εβραίους. Άκου, γαμημένη αγελάδα, εντάξει;
Όταν σκοτώνεις 6 εκατομμύρια Εβραίους,
δεν έχει σημασία τι έκανες στο παρελθόν.
- Ολοκαύτωμα; - Ολοκαύτωμα, ναι.
- Θα μιλήσουμε με τη Mercedes Carrera... - Τα 6 εκατομμύρια.
6 εκατομμύρια...
- Όταν ήμουν... Όταν ήμουν... - 6 εκατομμύρια...
6 εκατομμύρια...
Ήταν 6 εκατομμύρια.
Η αφήγηση του ολοκαυτώματος χρησιμοποιείται για την ενίσχυση της εβραϊκής ταυτότητας,
ταυτόχρονα ως υπονόμευση, δαιμονοποίηση
και απονομιμοποίηση της λευκής ευρωπαϊκής ταυτότητας.
Χρησιμοποιείται ως χειραγωγικό όπλο εναντίον όλων των λευκών Ευρωπαίων.
Έχω κάνει την έρευνά μου. Έχω κάνει την έρευνά μου.
Είσαι γέρος. Οοοοοοοοολα
Είσαι ένας γαμημένος λευκός άντρας. Ναί!
...στην Αμερική. Ναι, κοιτάξτε όλους τους γαμημένους μαύρους που είναι... Μεξικανοί
Αυτό δεν είναι κανένα γαμημένο θέμα σε σύγκριση με τους μαύρους... την αστυνομία
Μαλακίες!
???
Είσαι λευκός!
Αυτό είναι γαμημένη μαλακία!
[σε αργή κίνηση] Είσαι ένας γαμημένος λευκός άντρας!
Τώρα, μου χρωστάς κάποια χρήματα. Εντάξει? Μου χρωστάς αποζημιώσεις. Γιατί αυτό?
Γιατί κάθε ελευθερία που έχω,
και το θεωρώ δεδομένο για όλη μου τη ζωή,
έγινε δυνατό από τον πλούτο που έκλεψαν οι πρόγονοί μου.
Εντάξει.
Η αφήγηση του ολοκαυτώματος χρησιμοποιείται κυρίως για να αποθαρρύνει τις πολιτικές
όπως ο εθνικισμός και, αντ' αυτού, η προώθηση της παγκοσμιοποίησης
και η πολυπολιτισμικότητα στον δυτικό κόσμο.
Υπενθυμίζεται συνεχώς στους Ευρωπαίους
"Ποτέ μην ξεχάσεις. Ποτέ ξανά", και ότι οι φρικαλεότητες δεν θα επαναληφθούν ποτέ.
Αυτό γίνεται για πλύση εγκεφάλου στους Ευρωπαίους
να μην υπερασπίζονται το δικό τους έθνος και φυλή.
Μέσω αυτής της αφήγησης, οι Ευρωπαίοι υποστηρίζουν την πολιτική
που προστατεύουν τα δικαιώματα των μειονοτικών ομάδων αντί των δικών τους ανθρώπων.
Οποιαδήποτε κριτική κατά των Εβραίων ή του εβραϊκού κράτους του Ισραήλ
έχουν πρακτικά τεθεί εκτός νόμου.
Το εβραϊκό Ολοκαύτωμα μετατράπηκε σε θρησκεία,
στην οποία καμία παρέκκλιση από την ορθοδοξία δεν είναι αποδεκτή.
Ακόμα κι αν έχουν γίνει πολλά ολοκαυτώματα
και μεγαλύτερες γενοκτονίες σε όλη την ιστορία,
το Εβραϊκό Ολοκαύτωμα είναι το μόνο που μετράει και είναι, φυσικά,
ο μόνος του οποίου η ορθοδοξία ποινικοποιείται ακόμη και να αμφισβητείται.
Στην πραγματικότητα, είναι το μοναδικό ιστορικό γεγονός
που απαγορεύεται από το νόμο ακόμη και να αμφισβητείται σε πολλές χώρες.
Ο λόγος για τον οποίο πιθανώς δεν έχετε ακούσει ποτέ για αυτήν την έρευνα
που απέδειξαν ότι η επίσημη ιστορία είναι ψευδής
είναι επειδή οι ερευνητές που τόλμησαν να εξερευνήσουν τις πολλές ασυνέπειες
και οι αντιφάσεις της ιστορίας του Ολοκαυτώματος έχουν υποβληθεί
σε σωματικές επιθέσεις, συμπεριλαμβανομένης της παρενόχλησης, του βανδαλισμού,
καταστροφή καριέρας, πυροβολισμοί, σωματικές επιθέσεις
ακόμη και βομβαρδισμούς της αποθήκης που κρατάει το έργο τους.
Εβραϊκές και Σιωνιστικές οργανώσεις κατά της ελευθερίας του λόγου
κάνουν ό,τι μπορούν για να καταπνίξουν την αλήθεια
μέσω λογοκρισίας στο διαδίκτυο
και καίγοντας τα βιβλία που αποκαλύπτουν τα ψέματά τους.
Χάρη στην πίεση από οργανώσεις κατά της ελευθερίας του λόγου,
Facebook, YouTube και άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης
κάνουν ό,τι μπορούν για να καταστείλουν και να φιμώσουν την αλήθεια,
και δεν μπορούμε καν να βασιστούμε σε αυτές τις πλατφόρμες που θα χρησιμοποιηθούν στο μέλλον.
Η Wikipedia και η Google παρακολουθούνται και οι δύο
να ταιριάζουν στην πολιτικά ορθή αφήγηση για να παραπλανήσουν τον πληθυσμό.
Mo'etzet Yesha, σε συνδυασμό με το My Israel,
έχει κανονίσει μια ημέρα διδασκαλίας για τους συντάκτες του Wiki.
Ο στόχος της ημέρας είναι να διδάξουμε στους ανθρώπους πώς να επεξεργάζονται στη Wikipedia,
που είναι η νούμερο ένα πηγή πληροφοριών σήμερα στον κόσμο.
Για παράδειγμα, αν κάποιος ψάξει στον στολίσκο της Γάζας, θέλουμε να είμαστε εκεί.
Θέλουμε να είμαστε οι τύποι που επηρεάζουν αυτά που γράφονται εκεί,
πώς είναι γραμμένο και για να διασφαλιστεί ότι είναι ισορροπημένο και σιωνιστικό.
Ήρθα εδώ για να μάθω περισσότερα για το πώς εμείς, ως Ισραηλινοί και ως Εβραίοι,
μπορεί να υπερασπιστεί το Ισραήλ διαδικτυακά, στο διαδίκτυο
και ιδιαίτερα στη Wikipedia σε αυτή την περίπτωση.
Η Wikipedia είναι λίγο πολύπλοκο σύστημα
και μερικές φορές είναι δύσκολο να βρεις τους κανόνες.
Προσωπικά προσπάθησα να επεξεργαστώ πράγματα στη Wikipedia που ήταν εναντίον του Ισραήλ.
Η γνώση είναι σημαντική για όποιον θέλει να είναι ενεργός
στην υπεράσπιση του Ισραήλ στο διαδίκτυο,
για να πάμε και να δούμε τις πληροφορίες και να πούμε
"Αυτό δεν είναι σωστό, είναι στη μία πλευρά της ιστορίας"
Μπορώ, έχω τη δύναμη και το δικαίωμα να το αλλάξω.
Και γενικά, είναι πολύ σημαντικό για εμάς να είμαστε online,
δουλεύουμε για να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας και να αποδείξουμε στον κόσμο
και στον εαυτό μας ότι είμαστε δίκαιοι, ότι έχουμε δίκιο,
και επειδή αυτή τη στιγμή, αν κοιτάξετε στο διαδίκτυο,
αν αναζητήσετε ορισμένους όρους με το Ισραήλ
είναι απλώς γεμάτη με αντισημιτισμό, αντισιωνισμό και σκουπίδια
και δεν αρκεί να εργαζόμαστε εκεί έξω για να το αντιμετωπίσουμε
και βεβαιωθείτε ότι η άλλη πλευρά της ιστορίας,
η δική μας πλευρά της ιστορίας, η σωστή πλευρά της ιστορίας,
έχουμε τη σωστή κάλυψη, κάλυψη που χρειάζεται, οπότε...
Στις δήθεν ελεύθερες και δημοκρατικές μας χώρες
που συχνά υπερηφανεύονται ότι είναι ανεκτικοί,
Οι τριτοκοσμικοί εισβολείς βιάζουν τώρα τις Ευρωπαίες
και έλαβε τις πιο ήπιες ποινές.
Εν τω μεταξύ, αρνητές του Ολοκαυτώματος ή αντισημίτες
μπορεί να πάρει πολλά χρόνια φυλάκιση απλώς και μόνο για την αμφισβήτηση ενός ιστορικού γεγονότος.
Είναι σαφές ότι οι κυβερνήσεις μας δεν εργάζονται πλέον για τους λαούς μας.
Σύμφωνα με τον Gerard Menuhin,
υπήρξαν 117.344 κατηγορίες για εγκλήματα σκέψης
στα γερμανικά δικαστήρια το έτος 1994 έως το 2004.
Περίπου 2000 άνθρωποι δικάζονται κάθε χρόνο για άρνηση του Ολοκαυτώματος,
που μπορεί να επιβάλει μέχρι πέντε χρόνια φυλάκιση και πρόστιμο.
Οι περισσότεροι από τους ανθρώπους στην Αγγλία, την Αμερική, την Αυστραλία
δεν έχω ιδέα τι τυραννία είναι αυτή η χώρα.
Έχουμε περισσότερες από 2.000 διαδικασίες, περισσότερες από 2.000 δοκιμές το χρόνο
και αξίζουν περισσότερα από δέκα χρόνια.
Έτσι, μπορείτε να φανταστείτε πόσοι άνθρωποι έχουν υποφέρει από αυτό
και οικογένειες έχουν καταστραφεί.
Και έχασαν τη δουλειά τους και τα λοιπά και τα λοιπά. ??? η αλήθεια
Και απλά για να ρωτήσω, απλά για να ερευνήσω τις πηγές για αυτό.
Δεν προωθούν καμία ιδέα, απλώς ζητούν
- Οι ερωτήσεις όπως εσείς. - Ναί.
Ναι, και τώρα στο... αυτό που συνέβη στο Παρίσι είναι μόνο για εμάς,
γιατί όλοι οι αρχηγοί του έθνους είπαν:
«Ελεύθερος Τύπος και νόημα, η ελευθερία είναι το μεγαλύτερο πράγμα για τη δημοκρατία».
Και επομένως, λέω, χρησιμοποιώ αυτήν την ελευθερία.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΕΝ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΑΛΛΑ ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ
Το Ολοκαύτωμα είναι μια ιστορία που οι παγκοσμιοποιητές
μην επιτρέψετε καν να συζητηθούν ή να αμφισβητηθούν.
Όποιος αμφισβητεί την ιστορία, αμέσως χαρακτηρίζεται ως ρατσιστής,
ένας ναζί που θέλει να σκοτώσει 6 εκατομμύρια Εβραίους
και αρνητής του Ολοκαυτώματος, μισητής ή αντισημίτης.
Αυτή η τεχνική επισήμανσης χρησιμοποιείται για να αποθαρρύνει τον λόγο
και συζητήσεις σχετικά με το Ολοκαύτωμα στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο ρεβιζιονισμός του Ολοκαυτώματος θεωρείται σήμερα θέμα ταμπού
με νόμους και ποινές φυλάκισης που εφαρμόζονται στους Ευρωπαίους
που αμφισβητούν την πολιτικά ορθή αφήγηση του Ολοκαυτώματος.
Πρόκειται για κατάφωρη παράβαση του άρθρου 19
στη Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.
Καθένας έχει δικαίωμα στην ελευθερία της γνώμης και της έκφρασης.
Αυτό το δικαίωμα περιλαμβάνει την ελευθερία της γνώμης χωρίς παρεμβάσεις
και να αναζητούν, να λαμβάνουν και να μεταδίδουν πληροφορίες και ιδέες
μέσω οποιωνδήποτε μέσων και ανεξαρτήτως συνόρων.
Το γεγονός και μόνο ότι υπάρχουν νόμοι άρνησης του Ολοκαυτώματος στην Ευρώπη
πρέπει να σηκώσει ένα φρύδι.
Η αλήθεια δεν φοβάται την έρευνα.
Σίγουρα δεν χρειάζεται να θεσπίσετε νόμους για την προστασία της ιστορίας,
εκτός αν προσπαθείτε να προστατέψετε ένα ψέμα.
Η αλήθεια στέκεται στα πόδια της.
Ναι, το Ολοκαύτωμα είναι μεγάλη επιχείρηση,
επειδή η Γερμανία μέχρι τώρα έχει δώσει στους Εβραίους,
Νομίζω ότι τουλάχιστον 200 δισεκατομμύρια δολάρια, άρα είναι μεγάλη επιχείρηση.
Και κάποιοι από εσάς παίρνετε ακόμα 1.000 $ το μήνα
και πολλοί άνθρωποι δεν το ξέρουν αυτό,
και μετά οι άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν ποιος έφερε τους σκλάβους στην Αμερική.
Ήταν εβραϊκά πλοία.
Περίμενε, περίμενε, περίμενε ένα λεπτό, αυτό είναι ένα εντελώς άλλο πράγμα.
Ας κάνουμε ένα διάλειμμα. Γιατί με το θέμα που συζητάμε σήμερα είναι
αν υπήρχε ή όχι Ολοκαύτωμα.
Θα μιλήσουμε για τη σκλαβιά και ποιος τους έφερε εδώ αργότερα.
Θα επιστρέψουμε μετά από αυτό [εμπορικό]