De Holocaust is de term die wordt gebruikt om het geloof te verspreiden
dat 6 miljoen Joden tijdens de Tweede Wereldoorlog door de Duitsers zijn vermoord,
voornamelijk door vergassing in geïmproviseerde gaskamers
bedrieglijk vermomd als doucheruimtes.
Dit verhaal wordt in Hollywood vaak herhaald door de media
en in de openbare schoolsystemen.
Er is echter een groeiende beweging van moedige wetenschappers, historici, ingenieurs,
journalisten en andere activisten voor de vrijheid van meningsuiting
hebben het officiële politiek correcte Holocaustverhaal onderzocht
en vond het overdreven en zelfs onwaar.
Deze dappere mensen worden tegenwoordig revisionisten genoemd,
maar worden door de media vaak bestempeld als ontkenners van de holocaust.
Deze etiketteringstechniek wordt gebruikt om het discours te ontmoedigen
en discussie over dit controversiële onderwerp.
Deze revisionisten betwisten niet dat joden werden vervolgd,
beroofd van burgerrechten, gedeporteerd, geïnterneerd en gedwongen te werken
in concentratiekampen of dat joden in die kampen zijn omgekomen
en getto's tijdens de oorlog, toen ziekten een groot probleem werden.
Ook betwisten zij niet dat criminele communistische partizanen,
waarvan de meerderheid joden waren,
werden tijdens de oorlog ook gedood door schieten en ophangen.
De revisionisten ontkennen deze Joden niet
en andere slachtoffers van de oorlog hun waardigheid.
Ze ontkennen niet dat de slachtoffers herdacht worden
en ze ontkennen niet medeleven te tonen met een van de slachtoffers.
Hoe ze ook stierven, elk van deze sterfgevallen was een tragedie
net als de dood van miljoenen anderen tijdens deze gruwelijke oorlog.
Miljoenen mensen, vooral Europeanen,
leed en stierf een verschrikkelijke dood op slagvelden,
op volle zee en in door brand gebombardeerde steden tijdens een conflict
dat zou zeker nooit gebeurd zijn
als het internationale jodendom in 1933 de oorlog niet aan Duitsland had verklaard.
Het bewijsmateriaal dat de revisionisten gebruiken
tegen het officiële Holocaust-verhaal zijn talrijk.
We zullen nu enkele van de meest overtuigende daarvan doornemen.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden vijanden geïnterneerd in concentratiekampen
om pogingen tot ondermijning van de natie te vermijden.
Na de aanval op Pearl Harbor bijvoorbeeld, ruim 100.000 Japanners
die aan de Pacifische kust woonden, werden geïnterneerd door de Democratische president Roosevelt
met geen andere misdaad dan als Japanner geboren te zijn.
Executive order 9066, ondertekend door president Franklin Delano Roosevelt,
werd uitgegeven met de veronderstelling dat iedereen van Japanse, Duitse en Italiaanse afkomst was
kon niet worden vertrouwd en moest als een vijand worden behandeld.
Ze werden niet gezien als individuele mensen,
maar als een bedreiging die hard aangepakt moet worden.
Dus duizenden Amerikanen van Japanse, Italiaanse en Duitse etniciteit
werden met geweld verplaatst en in Amerikaanse concentratiekampen geworpen.
Sommigen werden zelfs gedwongen hun eigen huizen en bedrijven achter te laten.
Per treinwagons, die naar de concentratiekampen werden vervoerd
meer dan duizend mijl verderop.
Ze werden tussen prikkeldraadhekken geplaatst
waar machinegeweren vanaf wachttorens op hen gericht waren.
Ze sliepen in kazernes vol insecten
en hun werden adequate medicijnen, onderdak en voorraden ontzegd.
We hadden een hekwerk rondom het kamp,
en we woonden misschien een kwart blok verwijderd van het hek,
en het hek werd bewaakt door soldaten
die heen en weer liepen met hun geweren op hun schouders.
Ik liep naar het hek en hoorde geritsel in het gras.
Ik was echt een beetje weemoedig voor wat zich buiten het hek bevond.
En denkend: "Weet je, dat kon ik vroeger ook."
Verhuiscentra zijn niet normaal en zullen dat waarschijnlijk ook nooit worden.
Het gezinsleven wordt ontwricht.
De oorlogswet van Roosevelt beperkte de vrijheden
en vereiste identiteitskaarten voor deze gevangenen.
Geen van deze gevangenen werd ooit gecompenseerd voor het verlies van eigendommen
of de tijd die ze in concentratiekampen doorbrachten.
Er werden geen herstelbetalingen aan hen betaald en er werden geen films aan hen gewijd.
Amerikaanse posters uit de Tweede Wereldoorlog
en ander propagandamateriaal gericht op ras,
waardoor de oorlog in een rassenoorlog veranderde.
Ze stompten de Japanners en de Duitsers in het hoofd van het publiek
waren minder dan menselijk, onmenselijk en zelfs verwant aan ratten.
Deze veroorzaakten tijdens de oorlog talloze wreedheden tegen burgers
terwijl de Amerikaanse soldaat werd geleerd dat deze mensen niet eens mensen waren.
Alle kampen die ze bouwden, bevonden zich op afgelegen plekken.
Tien van hen verspreid over het Amerikaanse Westen en een paar in Arkansas.
Heart Mountain, Poston en Tule Lake waren de grootste.
Tule Lake huisvestte ook degenen wier loyaliteit
vroeg de regering zich specifiek af.
De War Relocation Authority of WRA noemde ze 'relocatiecentra'.
Ik weet nog wanneer ze dat zeiden
'Nou, je wordt geïnterneerd voor je eigen bescherming.'
Nou, als kind van 10-11 jaar wist ik dat,
als ik hier was voor mijn eigen bescherming,
waarom wijzen de machinegeweren naar ons en niet naar buiten?
We hoorden deze jonge, jonge man schreeuwen en zeggen...
als ik me iets herinner over dat ze hem daar niet konden houden.
Dat hij een Amerikaan was.
En hij begon naar buiten te lopen en de bewaker,
die waarschijnlijk ongeveer 15 voet van hem verwijderd was,
schoot hem gewoon in zijn maag.
Concentratiekampen waren in die tijd overigens niet ongebruikelijk.
Finland en zelfs het neutrale Zweden hebben ook communisten geïnterneerd
in concentratiekampen, omdat communisten niet te vertrouwen waren.
Het waren eigenlijk de Brits-Joodse financiers
die in oktober 1899 de concentratiekampen in Boer uitvond,
toen ze in Zuid-Afrika naar goud en diamant zochten.
In 1933, toen het internationale jodendom Duitsland de oorlog had verklaard,
zij vestigden zich formeel als vijand van Duitsland,
die volgens het internationaal recht
gaf Duitsland het wettelijke recht om de Duitse Joden te ontwapenen en te interneren.
Na de herhaalde pogingen tot ondermijning, moorden
en in terreur tegen het Duitse volk,
de Joden hebben zichzelf tot vijanden van de Duitse natie gemaakt.
De nationaal-socialisten beschouwden logischerwijs joden
als een directe bedreiging voor de nationale veiligheid.
Joden waren overweldigend oververtegenwoordigd in de communistische ondermijning.
Joden met internationalistische, communistische, zionistische en talmoedische neigingen
fungeerden in wezen als een vijfde colonne
en een Trojaans paard in Duitsland,
proberen het land te destabiliseren zodat de bolsjewieken het kunnen overnemen.
De Duitsers wisten van de Joodse strijdkrachten
achter de bolsjewistische revolutie in Rusland
en de rode terreur die daarop volgde.
Duitsland zou de volgende zijn in de rij,
en als de Duitsers de Joodse bolsjewieken niet hadden tegengehouden,
heel Europa zou zijn gevallen.
Dit is dus de reden waarom de communisten, waarvan het grootste deel Joods was,
werden geïnterneerd in werkkampen
om er tijdens de oorlog nuttig werk uit te halen
totdat ze konden worden gedeporteerd.
Benjamin Freedman De voormalige jood die in zijn eentje de strijd aanging met de joodse supremacistische criminele maffia.
“Toen Duitsland besefte dat de Joden verantwoordelijk waren voor haar nederlaag,
ze hadden er natuurlijk een hekel aan.
Maar geen haar op het hoofd van een Jood werd geschaad. Geen enkel haar.
Professor Tansill van de Universiteit van Georgetown,
die toegang had tot alle geheime papieren van het ministerie van Buitenlandse Zaken,
schreef in zijn boek en citeerde uit een document van het ministerie van Buitenlandse Zaken
geschreven door Hugo Schoenfelt, een Jood die Cordell Hull in 1933 naar Europa stuurde
om de zogenaamde kampen van politieke gevangenen te onderzoeken.
En hij schreef terug dat hij ze in zeer goede staat vond.
Ze waren in uitstekende staat; iedereen werd goed behandeld.
En ze waren gevuld met communisten.
Nou ja, veel van hen waren Joods, omdat de Joden dat toevallig waren
misschien wel 98% van de communisten in Europa in die tijd.
En er waren daar enkele priesters, en predikanten, en vakbondsleiders,
Metselaars en anderen die internationale banden hadden."
Tyfus, een dodelijke ziekte veroorzaakt door de Rickettsia-bacterie,
verwoestte de legers, zowel uit de Eerste als de Tweede Wereldoorlog,
en eiste ook het leven van gevangenen in die werkkampen.
Tyfus is historisch gezien altijd in verband gebracht met oorlogen en drukte,
en wordt verspreid door externe parasieten zoals luizen, vlooien en teken.
De gevangenen in de Duitse kampen
hun haar zouden laten ontluizen door middel van chemische douches
of hun haar laten afscheren.
Ook kleding en schoenen werden weggegooid en vervangen.
Zyklon B was een insecticide en pesticide
die de luizen doodde die tyfus droegen.
Deze chemische stof werd gebruikt om de gezondheid van de gevangenen te verbeteren en de
de kampsterfte niet verhogen.
Zyklon werd gebruikt voor hygiënische doeleinden. Insecten doden, geen joden.
In de gaskamers zat kleding, geen mensen.
Ze waren hygiënisch, niet moorddadig.
En de vermeende moorddadige gaskamers die in het boek staan,
enorme Holocaust-leerboeken,
deze hebben geen enkele verhoging van cyanide in de muren
boven normale achtergrondniveaus.
En het is een verdomd simpele conclusie.
Zyklon B werd geproduceerd door het Duitse bedrijf Degesch.
Het werd sinds 1929 ook in de Verenigde Staten gebruikt
door de Amerikaanse volksgezondheidsdienst aan de grens met Mexico
om Mexicaanse immigranten te ontluizen en te desinfecteren
die van Juarez naar El Paso loopt.
DDT werd later gebruikt als een effectievere chemische stof.
Tijdens het einde van de oorlog,
Geallieerde terreurbombardementen verwoestten de meeste Duitse steden,
infrastructuur, voedsel- en watervoorzieningen, spoorwegen en medicijnfabrieken.
De werkkampen konden niet langer van voldoende voedsel worden voorzien
en de situatie in Duitsland verslechterde snel,
en dodelijke tyfusepidemieën braken uit in de Duitse interneringskampen.
Als gevolg daarvan konden veel gevangenen niet worden gevoed
en moesten verhongeren.
Tegen de tijd dat de geallieerde troepen door Duitsland trokken,
ze zagen de waarschuwingsborden buiten de kampen.
"Geen toegang, tyfusepidemie".
Gevaar Tyfus
STOF VERSPREIDT TYFUS MET EEN snelheid van 8 km per uur
Na de bevrijding van de kampen,
ze werden geconfronteerd met een afschuwelijk tafereel van gevangenen in de laatste fase van tyfus
en stapels zieke en uitgemergelde lijken.
Tegen die tijd waren de meeste gevangenen gestorven
of stierven door honger of tyfus.
De geallieerden waren geschokt en geschokt toen ze de erbarmelijke omstandigheden ontdekten
van wat hun bombardementen hadden helpen creëren.
Zelfs nadat de geallieerden de kampen hadden bevrijd,
duizenden gevangenen stierven als vliegen.
Sterker nog, het sterftecijfer in Bergen-Belsen
nam zelfs toe nadat de Britten het kamp hadden overgenomen.
De kampbeelden werden vervolgens opgenomen en aan de internationale gemeenschap getoond
en Duitsland zou opnieuw worden aangevallen en de schuld krijgen.
Wijlen Dr. Russell Barton was een van de eerste Britse medici
om op 2 mei 1945 in het kamp aan te komen.
Als jonge man stond je op het toneel in Belsen.
Ja, ik ging met een groep geneeskundestudenten.
Op 2 mei 1945 kwamen we in Belsen aan,
en ik ging op 3 mei voor het eerst naar het kamp.
Himmler gaf op 11 april opdracht het kamp af te staan ​​om tyfus te stoppen.
Dit was een epidemie die zich over heel Europa verspreidde.
De Britten kwamen binnen; er kwam een ​​tankdivisie binnen
op 15 april om drie uur,
en ze deden hun best om te scheiden
de tyfus [- besmet] en de stervenden van de anderen.
Hoeveel mensen waren er op dat moment in het kamp?
toen de Britten het kamp overnamen?
Ik denk dat het er ongeveer 57 à 60 duizend waren.
De Britten bombardeerden alles, en de Amerikanen, wat zich over de wegen bewoog.
Het was dus buitengewoon moeilijk om daar eten te krijgen.
De watervoorzieningen raakten vervuild met rioolwater
en het bestuur in het kamp viel min of meer uiteen.
Zelfs als het Duitse kampbestuur maximale inspanningen had geleverd,
en alles bij de hand hadden gehad, hadden ze dit kunnen voorkomen?
Er was destijds geen medicijn tegen tyfus.
De Britten zetten DDT, een insecticide,
boven alles en iedereen,
en op die manier werd, denk ik, de tyfus onder controle gehouden.
Maar het was een groot gevaar. De mensen wisten niet dat het tyfus was.
Het was... Ik veronderstelde dat 50, 60 procent van de mensen stierf aan tyfus.
Waarom zijn deze lichamen naakt? Ik bedoel, sommigen van hen zijn zo uitgemergeld.
Waarom hebben ze hun kleding niet aan?
Nou, dat deden ze. Toen ze buiten de hutten werden geduwd, hadden ze kleding aan.
Maar kleding was zo schaars – alles was schaars –
dat de gevangenen onmiddellijk naar buiten zouden rennen en alle kleding uit zouden trekken,
omdat het zonde was om het te verspillen. Daarom waren ze naakt.
Heb je gezien dat toen je daar aankwam, twee weken nadat het Britse leger het overnam,
enig bewijs van gaskamers,
de manier waarop propaganda heeft gezegd dat de Duitsers in deze kampen hadden?
Of werd er ooit een claim in die zin gedaan?
Nee. Ik denk niet dat er ooit gedacht werd dat er een gaskamer in Belsen-Bergen was.
Er stierven trouwens 500 mensen per dag, een tempo van 500 per dag.
- Zelfs onder Brits bestuur� - Onder Brits bestuur, ja.
En wat er vooral gebeurde,
de Engelse soldaten gaven mensen hun eten,
mensen die half uitgehongerd waren, hadden een hele dunne maag.
De magen zouden barsten en ze zouden sterven.
De gevangenen zeiden dat de omstandigheden daar, dit is wat de gevangenen zeiden:
dat de omstandigheden tot eind '44 niet al te slecht waren.
En dan deze massa-immigratie
Maar tegen de tijd dat ze er nog eens 50.000 in stopten, volledig 50.000 natuurlijk�
Ik heb in Duitstalige boeken gelezen, en ik weet niet zeker of het accuraat is of niet:
maar dat Groot-Brittannië een belofte aan die soldaten verbrak om ze toe te laten
??? en dat er sprake was van een tamelijk slechte behandeling
van de kant van enkele Britse soldaten tegen de Duitsers.
Ik weet niet waar je het gelezen hebt (?), omdat ik nooit wist hoe ik het moest vinden,
maar ik begreep dat de meeste ervan klaar waren.
Dat maakte mij echt van streek, omdat ik dacht
we vochten een oorlog voor idealen en zo.
En het was het meest oneervolle om het eens te zijn:
(?) veilig contact terug gekregen van Alliance.
???
Was jij erbij in de tijd dat de bulldozers daadwerkelijk aan het werk waren?
deze lichamen in de graven stoppen, in deze lange loopgraven die we hebben gezien?
De bulldozers waarin de lichamen werden gegooid. Ze zouden de lichamen erin gooien
Elke dag reed er een vrachtwagen rond die de lichamen buiten de hut ophaalde,
en dan brachten ze ze naar de plek waar de bulldozer het graf had gegraven,
en ze zouden ze in het graf gooien.
En we werden allemaal ondergebracht in wat vroeger... wat leek op een hele grote badkamer,
Ik denk dat, omdat ze bovenaan douchedingen hadden.
En we werden op banken gezet, we zaten allemaal naakt vast, oud en jong.
Uiteraard waren de geslachten gescheiden, zodat we allemaal op een rij moesten zitten.
En wat er uiteindelijk gebeurde, is dat het uit de douchekoppen regende.
Ze lieten water en zeep op ons regenen,
en de reden daarvoor was dat we ontluisd moesten worden.
We zaten zo vol luizen.
Onze haren werden geknipt en het regende water en zeep op ons.
Ik weet niet meer of er handdoeken waren,
dus als ik hoor over de douchekoppen en de Holocaust en zo,
Ik weet precies wat het was.
Dat was zeep en water dat op ons neerdaalde om ons te ontluizen.
Dat was het.
En waar het verhaal vandaan kwam dat dat gevaarlijke douchekoppen waren;
Ik weet het niet, dat moet voortkomen uit de Russische propaganda.
Het is dus net als Stephen Spielberg... dat iedereen in Schindler's List...
wacht tot het gas binnenkomt.
Ja, het enige was dat er zeep en water op ons regende,
en deze grote, grote... we noemden het Banya,
- wat een Russisch woord is voor wasruimte. - Badkamer.
Badkamer, ja, maar het was een grote, een gemeenschappelijke badkamer.
Het was enorm, zou ik zeggen, het was...
Zoals ik het me herinner, was ik natuurlijk klein,
maar zoals ik het me herinner, zou ik zeggen dat het minstens 30 bij 30 was.
Het moet voor dat doel gebouwd zijn om ons te wassen,
om ons als honden weg te spoelen.
Hetzelfde geldt voor het knippen van haar. Ik bedoel, we waren allemaal kaalgeschoren...
om de luizen, het luizenprobleem dat we hadden, te stoppen.
Iedereen had luizen in de oorlog.
Weet je, ik bedoel, het was algemeen bekend dat iedereen luizen had
daarna moesten we natuurlijk worden ontluisd en naar Duitsland worden overgebracht.
- Joden kunnen dus geen unieke slachtofferstatus claimen... - Nee, dat kunnen ze niet.
En als ik de verhalen hoor dat ze hun haar verliezen;
groot probleem, niemand van ons had haar.
- Dus dat is... dat was mijn mening erover... - En hoe zit het met de veewagens?
Nou, bij de veewagens was het ongeveer hetzelfde verhaal,
omdat we onszelf gelukkig achtten als we in een veewagen konden rijden.
Natuurlijk, want toen waren we niet afhankelijk van paarden,
we hoefden niet te voet te lopen. Man, dat was luxe om in een veewagen te rijden.
En ja, ze zaten vol met mensen, en ja, het was heel moeilijk,
je weet wel, om zo te reizen. Vaak kon je niet zitten, je moest staan,
omdat ze vol zaten. Vaak was er geen water en geen eten.
Zo ging dat in die jaren. Er hingen mensen aan die veewagens.
Als je die foto's ziet, zouden wij het kunnen zijn.
Zo waren wij in die jaren. Dat betekent niets.
Hetzelfde als je de stapelbedden ziet.
Mijn god, we hadden geluk als we stapelbedden hadden waar we 's nachts konden slapen.
Het betekende dat we niet buiten in de sneeuw hoefden te slapen.
En eerlijk gezegd hebben we nooit echt veel gehoord over de jodenvervolging.
We wisten dat er executies plaatsvonden in Rusland,
(?) maar in Duitsland eigenlijk kan ik me geen enkele keer herinneren
dat ik ooit een van deze verhalen heb gehoord,
of later in Zuid-Amerika, wat dat betreft.
Ik moet moeite doen om herinneringen aan zelfs het geringste antisemitisme te vinden.
En het was een van mijn gelukkigste tijden daar, omdat ze zo aardig voor ons waren,
en zo goed voor ons, en met ons gespeeld,
en gaf ons speelgoed, en, weet je, feest over ons.
En nooit, nooit in al die tijden
was een van deze jonge soldaten ongepast tegenover ons? Nooit.
Het is de oorlog die mijn gelukkigste tijd is.
Documenten uit de Duitse kampen tonen een bevel aan van Heinrich Himmler,
hoofd van het concentratiekamp, ​​vaardigde op 28 december 1942 het bevel uit dat:
“Het sterftecijfer in de concentratiekampen moet koste wat het kost worden teruggedrongen.”
De kampen waren voornamelijk fabrieken
en het verlies van arbeiders schaadde de oorlogsproductie.
Inspecteur van de kampen, Richard Glücks,
reageerde op het bevel van Himmler op 20 januari 1943:
“Alle middelen moeten worden ingezet om de sterftecijfers in het kamp terug te dringen.”
Dat berichtten verschillende Duitse kranten al in 1937
op het vermoorden van Joden zou de doodstraf staan.
Joseph Reinhardt was ter dood veroordeeld
voor het doden van een Joodse koopman, Abraham, en zijn heidense vrouw.
Moord was moord, ongeacht het slachtoffer.
In de kampen waren kampklachtbureaus
waar gedetineerden klachten konden melden of suggesties konden doen.
Een systeem van strikte discipline, voor zowel bewakers als gevangenen,
waarbij zware straffen worden uitgedeeld aan degenen die schuldig worden bevonden.
Als een bewaker een gevangene zou aanvallen, zou de bewaker daarvoor worden gestraft.
Vaak met de dood. Er was ook een gevangenis in het kamp
waar gevaarlijke of criminele mensen werden geplaatst.
De Duitse SS arresteerde Buchenwald-commandant Karl Koch
in 1943 wegens het mishandelen van enkele gevangenen.
Na een onderzoek,
Koch werd schuldig bevonden door SS-rechter Konrad Morgen en doodgeschoten.
Joodse geleerde Arno Mayer, hoogleraar geschiedenis aan de Universiteit van Princeton,
erkende dat in zijn boek uit 1988 over de uiteindelijke oplossing
meer Joden kwamen om in Auschwitz als gevolg van tyfus
en andere natuurlijke oorzaken, dan werden geëxecuteerd.
Er is niets moorddadigs aan crematieovens.
Veel dode lichamen werden gecremeerd, omdat Auschwitz op moerasgrond werd gebouwd.
daarom zouden ontbindende tyfuslichamen het drinkwater hebben vergiftigd
en dodelijke ziekten verspreiden.
Ellis Island in de VS had een soortgelijke desinfectie
in crematiefaciliteiten als die in de Duitse kampen.
In feite de procedures in de Duitse kampen
waren in wezen dezelfde als die welke door de Verenigde Staten op Ellis Island werden gebruikt.
Ze dienden precies hetzelfde doel: voorkomen dat ziekten zich verspreidden.
Tegenwoordig wordt in de Verenigde Staten gebruik gemaakt van crematoria
komt zelfs vaker voor dan ooit in Duitsland.
De verhalen over massamoorden en vergassing kwamen voort uit Sovjetrapporten
geautoriseerd door de bekende leugenaars en genocidale massamoorden
rond Ilya Ehrenburg en Joe Stalin
die vervolgens werd verspreid door de New York Times, eigendom van joden.
Het verhaal werd slechts enkele uren na de capitulatie van Duitsland verspreid.
waardoor het voor een valselijk beschuldigde Duitser onmogelijk werd de beweringen van de Sovjet-Unie te weerleggen.
Er is feitelijk geen wetenschappelijk bewijs dat joden zijn vergast.
Er waren geen aanwijzingen voor sterfgevallen door vergassing.
Er zijn geen Duitse documenten waaruit een vergassingsslachtoffer blijkt.
Geen bevel van Hitler.
Geen massagraven van vergaste Joden.
In Neurenberg werd het bestaan ​​van de gaskamers zelfs nooit aangetoond.
Duizenden geheime Duitse documenten over de concentratiekampen
werden na de oorlog in beslag genomen,
maar geen enkele verwijst naar een beleid of uitroeiingsprogramma.
In een brief aan het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken, gedateerd 22 november 1944,
het Rode Kruis, die in alle kampen gestationeerd waren, verklaarde:
‘We hebben geen enkel spoor kunnen ontdekken
van installaties voor het uitroeien van burgergevangenen."
Het Vaticaan en het Rode Kruis interviewden duizenden vrijgelaten gevangenen
aan het einde van de oorlog over de vermeende gaskamers.
Het antwoord was altijd hetzelfde: "Nee".
De gedetineerden zelf hebben er niet over gesproken.
Alle forensische chemische onderzoeken hebben het gebruik van Zyklon B weerlegd
in de vermeende moorddadige gaskamers.
De Amerikaanse expert op het gebied van executietechnologieën Fred A. Leuchter reisde naar Auschwitz
en heimelijk monsters verkregen uit de vermeende gaskamers.
Hij liet ze testen en publiceerde zijn resultaten.
Gebaseerd op chemische analyse van muurmonsters en van verschillende technische argumenten,
Leuchter concludeerde dat de locaties onderzocht waren
kon toen, of nu, niet worden gebruikt
of serieus wordt overwogen om als executiegaskamers te functioneren.
Met uitzondering van de videofotograaf,
Ik heb dezelfde dingen meegenomen die ik normaal gesproken zou hebben meegenomen
naar een gevangenis in de Verenigde Staten als ik een onderzoek deed naar hun apparatuur.
De tekenaar was aanwezig om metingen uit te voeren en te verifiëren.
De tekeningen zijn ter plaatse gemaakt en vervolgens gereproduceerd
toen we terugkeerden naar de Verenigde Staten om alles wat we zagen te documenteren.
Ik heb persoonlijk foto's gemaakt en geproduceerd
veel fotografisch bewijsmateriaal
van de hardware en faciliteiten die we in Polen vonden.
En de videofotograaf, wat voor mij niet normaal was,
werd het document gebracht het feit dat de forensische monsters
dat ik uit de faciliteiten heb verwijderd, het controlemonster
van ontluizingsfaciliteit nummer één in Birkenau en alle andere monsters
uit de zogenaamde gasexecutiekamers,
werden op de juiste wijze meegenomen en verpakt voor verzending naar de laboratoria.
Ik onderzocht de faciliteiten en kwam tot de conclusie dat ze niet in staat waren
van het ondersteunen van het gebruik van waterstofcyanidegas voor deze doeleinden
van executie of anderszins. Maar bovendien,
het zou nodig zijn monsters te verwijderen en terug te sturen naar de Verenigde Staten
voor testen in een onafhankelijk laboratorium, om daadwerkelijk te bevestigen
wat mijn visuele inspectie aangaf,
dat deze installaties feitelijk nooit waterstofcyanidegas bevatten.
De eisen die nodig zijn bij het ontwerp van een faciliteit
dat een zeer explosief en zeer giftig gas bevat;
Je moet deuren met pakkingen hebben, geen ramen, middelen om het gas binnen te krijgen,
middel om het gas eruit te krijgen, iets om het gas te verwarmen
en de lucht om constant de juiste temperatuur te behouden,
explosieveilige schakelaars, verlichtingsvoorzieningen, enz.
Geen van deze heeft ooit bestaan.
We hebben het over bakstenen en mortelgebouwen zonder warmte,
met niet-explosieveilige verlichting, zonder afgedichte deuren,
in sommige gevallen helemaal zonder deuren,
en met de crematoria die heel dichtbij of grenzend aan de faciliteit werden geopend.
Als deze faciliteiten zouden worden gebruikt voor gasexecutiefaciliteiten,
als de personen die de faciliteiten bedienen zichzelf niet vergassen
op hetzelfde moment dat de geëxecuteerden stierven,
ze zouden zeker in stukken zijn geblazen
toen het gas explodeerde uit een vonkboog, in een schakelaar, de hitte van een gloeilamp,
of het gas dat de oven van het crematoria nadert en binnendringt.
Ik bedoel, het is gewoon belachelijk om deze faciliteiten te overwegen
zouden als gaskamers gebruikt kunnen worden.
Geen van de onderzochte faciliteiten in Auschwitz, Birkenau of andere
had kunnen steunen, of in feite ooit heeft gesteund
meerdere uitvoeringen waarbij waterstofcyanide wordt gebruikt,
koolmonoxide of enig ander vermeend of feitelijk dodelijk gas.
Gebaseerd op zeer royale maximale gebruikspercentages voor alle vermeende gaskamers,
in totaal ongeveer 16.093 personen per week,
en ervan uitgaande dat deze faciliteiten gasexecuties zouden kunnen ondersteunen,
het zou 68 jaar hebben geduurd
om het vermeende aantal van 6 miljoen mensen te executeren.
Door deze faciliteiten te promoten omdat ze in staat zijn massa-,
meerdere of zelfs enkelvoudige executies,
is zowel belachelijk als beledigend voor ieder individu op deze planeet.
Germar Rudolf is een scheikundige die in de winter van 1990 tot 1991,
terwijl ik werkte aan een doctoraat in de scheikunde,
aan het gerenommeerde Max Planck Instituut voor Vastestoffysica in Stuttgart,
begon een wetenschappelijk onderzoek naar de geloofwaardigheid van het Leuchter-rapport.
Zijn gedetailleerde chemische analyse concludeerde dat:
"Er werd geen waterstofzuur gebruikt
in de gebouwen die vermoedelijk moorddadige gaskamers in Auschwitz zouden zijn geweest."
Zijn rapport versterkt de bevindingen van Fred Leuchter.
Ook de vooraanstaande Oostenrijkse ingenieur Walter Luftl maakte een rapport
concluderen dat de moorddadige vergassingen om technische redenen onmogelijk waren
en omdat ze onverenigbaar zijn met waarneembare natuurwetten.
Het rapport van Luftl is een verdere gezaghebbende bevestiging
van de bevindingen van Fred Leuchter.
De Amerikaanse onderzoekschemicus Dr. William B. Lindsey
voerde ook zorgvuldig onderzoek uit naar de vermeende gaskamers.
Na 33 jaar ervaring als scheikundige,
hij verklaarde en bevestigde onder ede:
‘Ik ben tot de conclusie gekomen dat niemand opzettelijk of met opzet is vermoord
met Zyklon B op deze manier. Ik acht het onmogelijk."
Het Forensisch Instituut van Krakau, Robert Faurisson, Frederick Toben,
John Ball, Carlo Mattogno, Jurgen Graf, Ernst Zundel, David McCalden
en vele anderen die ook soortgelijke technische inspecties hebben uitgevoerd
van de vermeende gaskamers zijn tot dezelfde conclusie gekomen.
Een dappere Joodse revisionist genaamd David Cole
maakte in 1992 een baanbrekende documentaire genaamd 'Cole in Auschwitz'.
Tegenwoordig zijn er veel lange documentaires,
analyse en commentaar op de Duitse werkkampen.
In 1999 besloot Richard Krege, een gekwalificeerde elektronica-ingenieur,
en zijn team van onderzoekers voerden een hightech bodemonderzoek uit
in het vermeende vernietigingskamp Treblinka.
Met behulp van grondradar gedurende drie weken,
het team ontdekte dat de grond zelfs nooit werd verstoord
en kernmonsters vertoonden geen as.
De verkregen resultaten zijn met 100% zekerheid te zien
dat massagraven zelfs nooit in Treblinka of Belzec hebben bestaan.
Er zijn in feite veel massagraven in het Oosten.
Dit was echter waar de Sovjets mensen afslachtten.
Tegenwoordig is het algemeen bekend dat bijv.
het bloedbad van Katyn werd gepleegd door de Sovjets,
maar kreeg na de oorlog de schuld van de Duitsers.
Dokter Charles Larson, een van Amerika's meest vooraanstaande forensische pathologen,
als onderdeel van een Amerikaans onderzoeksteam voor oorlogsmisdaden,
voerde meer dan 1.000 autopsies uit van de dode lichamen in de Duitse kampen
en geen enkele vertoonde enig bewijs van dood door gifgas.
Als er sprake was van vergassing met koolmonoxide of cyanide,
de indicaties zouden buitengewoon dramatisch en gemakkelijk zichtbaar zijn geweest.
De lijken zouden helder kersenrood zijn geweest.
Geen Pruisisch-blauwe cyanidekleuring
werd gevonden op muren in de vermeende doodskamers.
Alleen in de ontluizingskamers zijn voldoende aanwijzingen voor vergassing,
waar Zyklon B werd gebruikt op kleding en beddengoed om de verspreiding van tyfus te stoppen.
De museumconservator van Auschwitz gaf toe dat de Sovjets
creëerde de moorddadige gaskamer
na de oorlog door het veranderen van een Duitse schuilkelder.
In de schuilkelder, aan ons gepresenteerd als een moorddadige gaskamer in Auschwitz,
de communisten verwijderden de muren en maakten de beruchte
Zyklon B gaten in het dak zodat het op een echte gaskamer lijkt.
Als je nu dat Crema 1-gebouw binnengaat,
Je zult het zien, het ziet er gewoon een beetje raar uit.
Het heeft allemaal van die zandheuvels eromheen.
Weet je, het lijkt echt op een schuilkelder
en dat is precies wat het was aan het einde van de oorlog. Het was een schuilkelder.
Ze willen dat je denkt dat 4 miljoen mensen door toiletten gingen.
En ze lieten het lijken alsof alle mensen daar door dat kamp gingen,
maar dat gebouw daar was niet in staat en niet gemaakt om mensen te vergassen.
Oké, helemaal. Ik bedoel, weet je, als je erin gaat...
Ze hebben aan het eind gaten in het dak gehakt en het is gewoon belachelijk. Ik bedoel,
Het is uitgesloten dat er mensen zijn vermoord in dat gebouw.
Dus ze willen dat je gelooft
dat dit het gebouw is waarin mensen zijn vergast.
Het was gewoon niet haalbaar dat mensen in dat gebouw werden vergast.
Het ding nu, dat gebouw waar ze de tour beëindigen,
dat was nooit een gaskamer.
Er zat een schoorsteen naast en er zaten vier gaten in het plafond
waar de Zyklon B-korrels zouden worden gedumpt
en mensen zouden de gaten zien en ze kunnen onderzoeken,
en dan rondkijken.
Wat ik deed in '92, ik interviewde de man die de regisseur, curator,
bij gebrek aan een beter woord, van het kamp,
en hij gaf mij toe op camera, niet tijdens een verborgen camera-opname. (?)
(?) Het was een open camera-opname in zijn kantoor.
Het was ik en mijn cameravrouw. En hij gaf het toe voor de camera
dat het gebouw dat als gaskamer wordt weergegeven, zich niet in de oorspronkelijke staat bevindt.
Dat toen de Sovjets het kamp bevrijdden, dat gebouw een schuilkelder voor luchtaanvallen was.
Een zeer voor de hand liggende, zeer duidelijke schuilkelder. En dan de Sovjets
hebben het verbouwd zodat het lijkt op wat hun opvatting over de gaskamer is.
Er is geen back-upbewijs
om te bewijzen dat dit gebouw ooit een gaskamer was.
Er zitten geen blauwe Zyklon-cyanidevlekken op de muren.
Er waren geen gaten in de vloer in het dak om de Zyklon B te dumpen.
De Sovjets hebben die toegevoegd.
Er waren scheidingswanden in de kamer. De Sovjets hebben die neergehaald
om het op één grote open kamer te laten lijken.
Ze hebben de badkamerfaciliteiten vernield.
Je kunt de afvoeren in de vloer nog zien, je kunt de gaten nog zien
waar het toilet en de gootsteen naar toe hadden geleid.
Maar ze hebben alle faciliteiten eruit gehaald en de deuropening uitgehouwen
waar geen deur was geweest waardoor het leek alsof er vooruitgang was
van de gaskamer naar de ovenruimte.
Maar er waren veel dingen die ze niet de moeite namen om te verdoezelen.
Er is een gigantisch mangat midden in de gaskamer.
Een mangat waar elke volwassene, zelfs een tamelijk zwaargebouwde volwassene, in kan afdalen.
Nu, wat dat is; dat was een ontsnappingsluik.
Het was een vrij standaard ontwerpprocedure die ondergronds,
of gedeeltelijk ondergrondse schuilkelders, zouden een ontsnappingsluik hebben
voor het geval puin of iets anders de mensen binnen zou verhinderen
om de schuilkelder via de hoofddeur te verlaten.
Dus je hebt dit mangat dat niemand had opgemerkt
want... op dat moment, Auschwitz, toen ik daar in '91 ging,
Auschwitz stond al meer dan tien jaar open voor het Westen.
Niemand heeft dat verdomde mangat ooit opgemerkt en het ligt daar, helder als de dag.
De deur naar de kamer gaat met andere woorden open:
als het een gaskamer was en je daarin mensen zou opsluiten,
ze stapelden zich allemaal tegen de deur op en probeerden zich een weg naar buiten te banen.
Ze zouden daar sterven. Om de deur weer te openen,
je zou tegen een berg van 50, 100, 200, 300 lichamen moeten duwen.
De deur sluit aan de binnenkant en niet aan de buitenkant. Met andere woorden,
de slachtoffers zouden de Duitsers kunnen buitensluiten,
dat is gewoon een beetje dom om te bedenken.
Waarom heeft de gaskamer van Auschwitz een houten deur?
met een glazen raam en een deurklink?
In januari 1995 verscheen het prestigieuze Franse weekblad L'Express
erkende dat alles over deze gaskamer vals is
en dat het in feite een bedrieglijke wederopbouw na de oorlog is.
De Franse jodin Olga Wormser-Migot schreef er een boek over
de nationaal-socialistische concentratiekampen waarin zij verklaarde:
‘Auschwitz... dat een modelkamp zou blijven
en tegelijkertijd had het administratieve centrum... geen gaskamer."
In 1947 werd door de Sovjets ook een nepschoorsteen gebouwd. VOOR NA
Het heeft geen opening en is niet eens verbonden met het gebouw.
Duitse gevangenen werden ook gedwongen een doucheruimte te verbouwen
in Sachsenhausen ter ondersteuning van een Sovjet-showproces,
maar de vervalsing was zo grof en gênant
dat de communisten het gebouw in 1952 moesten afbreken.
Honderden allerlei soorten mensen kwamen en gingen naar de Duitse werkkampen
de hele dag door de kampen voorzien van voedsel en allerlei soorten benodigdheden.
Toch heeft niemand het ooit gezegd en toch heeft niemand het ooit toegegeven
tegen het zien van enig bewijs van moorddadige gaskamers,
de enorme hoeveelheid brandstof die nodig is,
de duizenden dode lichamen per uur of het stof.
Luchtfoto's laten hetzelfde gebrek aan bewijs zien.
Gedetailleerde geallieerde luchtonderzoeksfoto's gemaakt van de Duitse kampen
elke dag tijdens de zomer van 1944 werden in 1979 openbaar gemaakt.
Zelfs CIA-experts konden niet het geringste spoor vinden
van stapels menselijke lijken, rook en crematoriumschoorstenen
of massa's Joden die wachten op de dood of vergassing.
De gruwelijke beelden van hopen lijken hebben we te zien gekregen
als bewijs van een systematische uitroeiing van de Joden
door de kwade nazi’s zijn in feite misleidend.
Alle beelden van dode kampgevangenen zijn van degenen die aan tyfus zijn gestorven
en ondervoeding in westerse kampen tijdens de laatste weken van de oorlog.
En dit wordt bevestigd door het Duitse leger,
Rode Kruis en Britse militaire medische dossiers.
Zelfs reguliere historici zijn het er nu over eens dat massamoorden voorkomen
of moorddadige vergassingen hebben in geen van de kampen plaatsgevonden
vanwaar de geallieerde beelden zijn gemaakt.
Helaas wordt hier nooit op gewezen wanneer de beelden worden vertoond.
Dus proberen ze je een verhaal te verkopen, maar nu ken je de waarheid.
In feite zijn de geallieerde verzadigingsbombardementen hier rechtstreeks verantwoordelijk voor
voor veel van deze tragische sterfgevallen.
Het is ook belangrijk om op te merken
dat de meeste van deze dode lichamen niet eens Joods zijn.
Een groot aantal van de lichamen was in werkelijkheid
het directe gevolg van geallieerde bombardementen en beschietingen.
Afbeeldingen van Nordhausen worden overal in de grote media gebruikt,
maar het is bewezen dat deze gevangenen
werden opgeblazen en beschoten door Britse gevechtsvliegtuigen,
en ze werden niet uitgeroeid door de Duitsers, zoals het officiële verhaal luidt.
En daar had ik meer dan 4.000 gevangenen met tuberculose.
Ziek.
Wat je doet, is het tuberculose? Geen medicijnen. Niets. Nauwelijks eten.
Het was al heel mager. De Duitsers hadden niet (wat) te eten.
En opeens was het 3 april om 3 uur, alarm,
en de Amerikaanse luchtmacht boven ons, en lieten de bommen precies op ons kamp vallen.
En het hele kamp werd volledig verwoest.
(?) En van deze 4.000 mensen overleefden er 200.
Omdat ze daar zijn gestorven. Ze zaten in de kampen, weet je.
Hangend aan het plafond, hun lichamen en... Het was verschrikkelijk.
Het waren brandende dagen en dagen. Wij waren nog steeds�
de verpleegsters, de artsen, de mensen van de administratie,
die op de administratie werkte� we renden weg.
En de Amerikanen hebben een fout gemaakt
omdat ze niet wisten dat dit een concentratiekamp is.
Ze wisten dat het een militair kamp was.
Ze hebben het leger de maand ervoor leeggemaakt
en in januari hebben ze ons erin gestopt, zie je? Ze wisten het dus niet.
Dus kwamen ze om 9 uur 's ochtends terug en bestormden de hele stad.
De hele stad hebben ze platgelegd.
We renden weg in het bos, in de velden, en toen ze de vliegtuigen leeghaalden,
ze kwamen en beschoten ons met machinegeweren.
Ze wisten niet wie het is. Het zijn Duitsers, weet je.
En we gingen het bos in, en we bleven ongeveer een week in het bos.
En we aten alleen de rauwe aardappelen.
Hoe zit het met al deze foto's?
Nou, je hebt dode, voornamelijk politieke gevangenen gezien,
ofwel gedood door honger, ziekte,
indirect of direct als gevolg van geallieerde bombardementen.
GEALLIEERDE MILITAIREN
Toen de Sovjets de kampen overnamen,
ze werden heropend en gevuld met Duitsers en andere anticommunisten.
Nadat de communisten hen hadden gemarteld en uitgehongerd,
foto's van deze gevangenen werden ook doorgegeven
als slachtoffers van Hitlers Holocaust.
Foto's van deze bloedbaden gepleegd door de Sovjets
en zelfs dode Duitsers als gevolg van de geallieerde bombardementen op Dresden
werden ook in de propaganda opgenomen en gebruikt als bewijs van Joodse doden.
Hoewel we nu de waarheid over de beelden kennen,
de foto's zijn nu emblematisch geworden voor de Holocaust
en onze media gebruiken ze nog steeds om het publiek te misleiden.
De toonaangevende denktank voor het Holocaustrevisionisme
is het Instituut voor Historisch Overzicht,
een onafhankelijke en non-profit organisatie
gepleegd in de opvoeding van de Tweede Wereldoorlog.
In 1979 bood IHR publiekelijk een beloning van $ 50.000 aan
voor verifieerbaar bewijs dat de moorddadige gaskamers bestonden.
Het werd uitgedaagd door Mel Melmerstein, een in Hongarije geboren Jood.
Hij verklaarde dat hij zijn moeder en twee zussen de gaskamers in had zien lokken.
Als bewijs gebruikte hij zijn eigen autobiografische memoires 'By bread alone'.
In het boek beschrijft hij hoe zijn vader het hem vertelde
dat zijn moeder en zus levend verbrand waren.
Hij zal later in zijn boek zeggen dat zijn oom dat hoorde
zijn moeder en zus waren naar de gaskamers geleid.
Hij zou zijn verhaal nogmaals veranderen in een gepubliceerde brief
in een Californische krant waarin stond dat hij getuige was geweest
zijn eigen moeder en zijn twee zussen worden geleid
door een tunnel naar gaskamer nummer 5.
Ook al was er geen gaskamer nummer 5 of een tunnel die ernaartoe leidde.
Rechter Thomas Johnson van het Superior Court van Californië oordeelde tegen IHR
en beloonde Melmerstein 70.000 dollar met vermelding van de vergassingen van de Joden
is geen redelijk onderwerp voor discussie, omdat het gewoon een feit is.
Er werd al tijdens de Eerste Wereldoorlog over bericht
dat de Duitsers en hun bondgenoten gaskamers gebruikten
om duizenden gevangenen te doden. Joods gecontroleerde media
had zelfs het magische getal 6.000.000 gebruikt
en de magische woorden uitroeiing en holocaust.
Een artikel gedrukt in de Britse Daily Telegraph op 22 maart 1916,
verklaarde dat de Oostenrijkers en Bulgaren mensen vermoordden
door ze op te sluiten in kerken en te verstikken met gifgas.
Enkele van de andere propagandaleugens
zei dat de Duitsers kinderhanden afhakten,
Canadese soldaten kruisigen, menselijke zeep maken in een lijkenfabriek,
de ogen van burgers uitsteken, de handen van tienerjongens afhakken,
vrouwen verkrachten en seksueel verminken,
kinderen handgranaten geven om mee te spelen en baby's bajonetten.
Na het einde van de oorlog gaf Stanley Baldwin dit toe in het parlement
dat het allemaal propaganda was geweest en dat dergelijke gaskamers niet hadden bestaan.
Hij verontschuldigde zich ook publiekelijk tegenover het Duitse volk
voor deze racistische smet op hen.
Op 2 december 1925 zei de Britse minister van Buitenlandse Zaken, Austen Chamberlain,
gaf toe dat niets van de wreedheidspropaganda waar was
en hoopte dat het nooit meer zou gebeuren.
Na de Tweede Wereldoorlog,
deze valse anti-Duitse propaganda werd opnieuw verspreid.
Tijdens en na de Tweede Wereldoorlog
de geallieerden gebruikten wreedheidspropaganda tegen Duitsland
om mensen af ​​te leiden van de wreedheden
voornamelijk gepleegd door het Rode Leger.
In een brief van 29 februari 1944 aan de BBC:
en hogere leden van de Britse geestelijkheid,
van het Britse Ministerie van Informatie, lees:
‘Wij kennen de regeringsmethoden die door de bolsjewistische dictator worden toegepast
in Rusland zelf uit bijvoorbeeld het schrijven en de toespraken
van de premier zelf gedurende de afgelopen twintig jaar.
We weten hoe het Rode Leger zich in 1920 in Polen gedroeg
en pas onlangs in Finland, Estland, Letland, Galicië en Bessarabië.
Wij moeten er dus rekening mee houden
hoe het Rode Leger zich zeker zal gedragen als het Midden-Europa onder de voet zal lopen.
Tenzij er voorzorgsmaatregelen worden genomen,
de duidelijk onvermijdelijke verschrikkingen die daaruit zullen voortvloeien,
zal de publieke opinie in dit land onnodig onder druk zetten.
We kunnen de bolsjewieken niet hervormen, maar we kunnen wel ons best doen
om hen en onszelf te redden van de gevolgen van hun daden.
De onthullingen van de afgelopen kwart eeuw
zal louter ontkenningen niet overtuigend maken.
Het enige alternatief voor ontkenning is
om de aandacht van het publiek af te leiden van het hele onderwerp.
De ervaring leert dat de beste afleiding is
propaganda voor wreedheden gericht tegen de vijand.
Helaas is het publiek niet meer zo gevoelig
zoals in de dagen van de "Lijkenfabriek"
en "Verminkte Belgische baby's" en de "Gekruisigde Canadezen".
Er wordt daarom dringend naar uw medewerking gezocht om de aandacht van het publiek af te leiden
van het doen en laten van het Rode Leger door uw oprechte steun aan verschillende aanklachten
tegen de Duitsers en Japanners
die door het ministerie in omloop zijn en zullen worden gebracht..."
Met andere woorden, de brief kan als volgt worden samengevat:
We kennen allemaal de misdaden zoals de Holodomor en de Rode Terreur
gepleegd door de bolsjewieken in de afgelopen 24 jaar.
Het is onvermijdelijk dat ze hetzelfde zullen doen in Centraal-Europa.
Wij zullen hun misdaden verdoezelen door te liegen over de Duitsers.
Het publiek is niet zo dom als vroeger, onze leugens zullen beter zijn.
Je moet deze leugens op overtuigende wijze verspreiden.
Dit herinnert ons eraan dat de waarheid werkelijk het eerste oorlogsslachtoffer is.
Dit was feitelijk het begin.
We komen terecht in wat we vandaag de dag kennen als de Holocaust.
Toen de controlemedia begonnen
nog gruwelijkere propaganda tegen Duitsland uitspugen.
Eigenlijk alles waar de propaganda Hitler en de Duitsers de schuld van gaf
waar de bolsjewieken zelf schuldig aan waren.
Propaganda liet deze misdaden gebeuren en vervolgens propaganda
nam het over toen de misdaden werden gepleegd
en projecteerde in feite de misdaden terug op de overwonnenen.
De overwinnaars draaiden het gewoon om en gaven alles de schuld
op degenen die ze hadden afgeslacht en verkracht.
Waar kwamen na de oorlog al deze verhalen vandaan die we nu horen?
Er kwam geen einde aan, het werd... (?) omdat de Joden het beseften
ze wilden Israël eruit halen als motivatie voor het vertellen van verhalen,
en dan nog, alsof het nog niet genoeg was,
Duitsland begint geld te geven aan elke zogenaamde overlevende van de Holocaust.
Ze moeten een verhaal hebben over hun verblijf in Europa en het overleven van de Holocaust.
En dan krijgen ze geld uit Duitsland.
Je kreeg dus een beloning voor elk verhaal.
De Joods-Britse journalist Sefton Delmer was het hoofd van de zwarte propaganda.
Zwarte propaganda is valse informatie,
een materiaal dat beweert afkomstig te zijn van een bron aan de ene kant van een conflict,
maar het komt eigenlijk van de andere kant.
Het wordt doorgaans gebruikt om de vijand te belasteren, in verlegenheid te brengen of een verkeerde voorstelling van zaken te geven.
OSS, voorloper van de CIA, vervalste ook documenten en dagboeken.
Revisionisten zijn ervan overtuigd dat de zwarte propaganda
is een fundamentele factor achter de Holocaust-propaganda.
‘Propaganda tegen wreedheden is de manier waarop we de oorlog hebben gewonnen
en we beginnen er nu pas echt mee!
We zullen doorgaan met deze gruwelpropaganda,
we zullen het escaleren totdat niemand zelfs maar een goed woord van de Duitsers accepteert,
totdat alle sympathie die ze in het buitenland nog hebben, vernietigd zal zijn
en zijzelf zullen zo in de war zijn
dat ze niet meer weten wat ze doen.
Zodra dat is bereikt,
zodra ze hun eigen land en hun eigen volk beginnen te ondermijnen,
niet met tegenzin, maar met een verlangen om de overwinnaars tevreden te stellen,
alleen dan zal onze overwinning compleet zijn. Het zal nooit definitief zijn.
Heropvoeding heeft zorgvuldige verzorging nodig, zoals een Engels gazon.
Zelfs een moment van nalatigheid,
en het onkruid komt weer bovendrijven – dat onverwoestbare onkruid van de historische waarheid.”
In september 1940 werd Sefton gerekruteerd door de directeur politieke oorlogvoering
om zwarte propaganda en geallieerde psychologische oorlogsvoering te organiseren.
De speciale methode van Sefton was "Lieg zo precies mogelijk",
zodat hun leugens niet meteen ontdekt konden worden.
Tot 1947 coördineerde Delmer de zwarte propagandacampagne
met de Fransen, de Sovjets en de Amerikanen.
Gedurende deze periode vervalsten hij en zijn staf Duitse documenten
over vermeende Duitse oorlogsmisdaden die officiële dossiers bereikten.
Delmer verstrekte de documenten aan het Britse Ministerie van Informatie
die ze op hun beurt als officiële documenten naar de processen van Neurenberg stuurden.
Zonder te controleren of de documenten waar of onwaar waren,
ze werden gepresenteerd als bewijs van algemeen bekende feiten.
De propaganda na de oorlog beschuldigde Duitsland ervan de oorlog te zijn begonnen.
censureerde alle geallieerde wreedheden en schilderde de Sovjet-Unie af als een utopie.
Generaal Eisenhower pakte ook Duitse dorpelingen op
en dwong hen te zien wat ze hadden gedaan.
Het publiek was geschokt door de journaalbeelden van de nazi-concentratiekampen.
Een lange film geregisseerd door Eisenhower toonde de gekrompen hoofden
van gevangenen en lampenkappen die zogenaamd van mensenvlees waren gemaakt.
Duitse burgers werden opgepakt en gedwongen alles te bekijken
om er schaamte en afschuw in te installeren.
Binnen de week na de verovering van Buchenwald,
de joodse Hollywood-regisseur Billy Wilder zat in het kamp
een film maken van propagandaleugens die tot op de dag van vandaag nog steeds circuleren.
De film heette 'Death Mills', Die Todesmuhlen in het Duits,
en is gemaakt voor de afdeling psychologische oorlogsvoering
van het Amerikaanse Ministerie van Oorlog.
Het doel was om de Duitsers te indoctrineren om te geloven
dat de nationaal-socialisten slecht waren, om de Duitsers te schande te maken
van nationalisme en raciaal bewustzijn.
De film beweerde dat de nazi's zeep maakten van het vet van Joodse gevangenen.
lampenkappen gemaakt van de huid van gevangenen
en de hoofden van gevangenen gekrompen zoals in de Amazone.
De moderne wetenschap heeft deze gruwelijke beweringen vastgesteld
uit Buchenwald en Bergen-Belsen als absurde geallieerde propaganda.
Het is allemaal ontkracht als verzinsel. Zelfs joodse geleerden als Deborah Lipstadt
geef nu toe dat dit allemaal propagandaleugens waren.
Uit DNA-testen bleek dat de gekrompen hoofden nep waren.
de zeep was gewone zeep, de lampenkappen waren van geitenleer
en er hebben nooit moorddadige vergassingen plaatsgevonden in de kampen.
Verhalen over gaskamers vermomd als doucheruimtes
zijn oorlogsfictie over wreedheden, vergelijkbaar met eerder ontkrachte beweringen
over joden die tot zeep en lampenkappen werden gemaakt.
De hoax met gekrompen hoofden was de creatie van Albert G. Rosenberg,
een Joodse officier die dient in de psychologische oorlogsvoeringeenheid van Eisenhower.
Ook al zijn deze dingen ontkracht als bedrog,
ze worden herhaald door de leugenachtige, haatdragende zionisten.
Ze vermoordden de baby's en maakten lampenkappen van babyhuiden
of zeep van babyvet.
Ik liet de put in Auschwitz zien dat ze zeep van mensen hebben gemaakt
ze gooiden mensen erin en namen het vet en maakten zeep voor het Duitse leger;
kokend water, groot zwembad.
We hebben zeep gemaakt van mensen.
'RIF' betekende Rein j�disches Fett. Puur Joods vet.
RJF.
En RJF bedoelde Rein j�disches Fett, vertaald: Schoon Joods vet.
Puur Joodse zeep, 'Rein j�disches Fett'.
- Puur Joods vet, 'Rein j�disches Fett'. - Ja, 'Rein j�disches Fett'.
Stukje zeep. Hij zei: ??? Judin Seife,
gemaakt van Joods vet.
Het is zo dom...
ONTDEKT
Joodse pers (1991) Oorlogsnieuws! Irakezen hebben gaskamers voor alle Joden
In 1944 werd nog een boek geschreven waarin de denazificatie werd bepleit
en massale psychologische hersenspoeling van het Duitse volk.
Het heette 'Wat te doen met Duitsland'
en is geschreven door prominent B'nai B'rith-lid Louis Nizer.
Nizer was een rijke joodse advocaat uit New York
en was ook een collega van Theodore Kaufmann en Henry Morgenthau,
De minister van Financiën van Franklin D. Roosevelt
en de auteur van het Morgenthau-plan.
Nizer wilde van de Duitsers gehersenspoelde bevestigende zombies maken. (?)
Nationaalsocialistische leraren zullen worden vervangen.
De media zouden het Duitse volk demoniseren en ontmenselijken.
Het nationaal-socialisme zou worden afgeschilderd als de meest kwaadaardige ideologie.
Duitse boeken zullen worden vernietigd.
En enorme boekverbrandingen om de Duitse cultuur te vernietigen
en het collectieve Duitse geheugen.
Als onderdeel van de propagandacampagne om de Duitsers te demoniseren,
de Sovjets en anderen vervalsten ook veel foto’s,
die worden gebruikt om de wreedheden van de Holocaust weer te geven.
Afbeeldingen van dode Duitsers werden nu afbeeldingen van dode joden.
Afbeeldingen van nationaal-socialisten werden afbeeldingen van kwaadaardige racistische nazi’s.
Foto's van Duitse vluchtelingen werden foto's van Joden.
ECHT NEP
De anti-Duitse propaganda begon na de oorlog door de joodse media
zal in de toekomst nog ruim 70 jaar voortduren.
Tijdens een optreden in de televisieshow Larry King,
acteur Marlon Brando durfde te zeggen dat:
Ik denk dat ik boos ben op sommige Joden.
Ik ben verdomd boos op sommige Joden.
Hollywood wordt gerund door Joden. Het is eigendom van Joden...
en ze zouden een grotere gevoeligheid moeten hebben
over de kwestie van mensen die lijden.
Ariel Sharon gaf in 2001 toe dat:
“Wij, het Joodse volk, controleren Amerika, en de Amerikanen weten het.”
De joodse supremacistische journalist Elad Nehorai zei:
‘Laten we eerlijk zijn tegen onszelf, mede-Joden. Wij hebben inderdaad controle over de media.
We hebben zoveel kerels in de directiekantoren
bij alle grote filmproductiebedrijven is het bijna obsceen.
(...)Wist u dat alle acht grote filmstudio's door Joden worden gerund?"
Joel Stein, columnist voor de Los Angeles Times,
in zijn column in de LA Times in 2008 zegt Stein dat:
‘Amerikanen die denken dat de joden Hollywood niet beheersen
en de media zijn gewoon dom." Hij zegt:
‘Ik wil dat Amerika op de hoogte is van onze prestatie.
Ja, wij controleren Hollywood.
Het maakt mij niet uit of Amerikanen denken dat wij de nieuwsmedia beheersen,
Hollywood, Wall Street of de overheid.
Ik zorg er gewoon voor dat we ze kunnen blijven runnen."
"Joden runnen Hollywood volledig", geeft Stein trots toe.
Vervolgens geeft hij een lange, lange lijst van Hollywood-media-eigenaren
die allemaal Joden zijn om zijn punt te bewijzen.
Tegenwoordig controleren zes Joodse bedrijven 96% van de media in de wereld.
De zogenaamde denazificatie is nooit gestopt.
Zeven decennia lang hebben we maar één kant van het verhaal gehoord.
Er zijn duizenden boeken, films en tv-series geweest
gewijd aan de Holocaust om mensen bang te maken
uit de nationaal-socialistische ideologie.
Eén van de bekendste films
dat heeft invloed gehad op de manier waarop mensen de rol van Duitsland in de Tweede Wereldoorlog zien
is ongetwijfeld de Schindler's List geweest.
Uitverkocht aan het publiek als een waargebeurd verhaal
en gefilmd in zwart-wit om een ​​aanspraak op authenticiteit te maken.
Ondanks deze fictiefilm vol naaktheid en moord,
het wordt voortdurend vertoond op Europese en Amerikaanse scholen
als verplichte bezichtiging voor geschiedenisonderwijs.
Het portretteert de Duitsers als kwaadaardige monsters die maar om één ding gaven:
het vermoorden van onschuldige Joden.
De film was echter gebaseerd op een fictieboek genaamd 'Schindler's List',
die de LA Times Book Award voor fictie won, geschreven door Thomas Keneally.
De auteur heeft zelf geen ervaring met de kampen.
Hier hebben we dus een film die als waarheid aan onze kinderen wordt getoond
terwijl het eigenlijk gebaseerd is op een fictiewerk.
Met andere woorden: het is geen waarheid.
Namen, karakters, plaatsen en incidenten
zijn producten van de verbeelding van de auteur of worden fictief gebruikt.
Ook beïnvloedbare kinderen op de middelbare school krijgen les
om het dagboek van Anne Frank te lezen,
wat nu waarschijnlijk het hoogtepunt is van de Holocaust-theorie.
Het 15-jarige meisje Anne Frank en haar vader Otto Frank
september 1944 vanuit Nederland naar Auschwitz gedeporteerd.
Otto werd behandeld in het ziekenhuis van Auschwitz.
Enkele weken later, tegenover het oprukkende Sovjetleger,
Anne werd samen met vele anderen geëvacueerd
naar het overvolle kamp Bergen Belsen.
Tienduizenden Joodse overlevenden kozen ervoor om Auschwitz te verlaten
en in januari 1945 met precies dezelfde mensen naar het westen gaan
die hen zogenaamd jarenlang elke dag had vermoord.
Anne Frank stierf in maart 1945 aan tyfus.
Het originele dagboekmanuscript werd echter forensisch onderzocht
door het Duitse forensische staatsbureau, het Bundeskriminalamt.
Uit hun analyse bleek dat aanzienlijke delen van het werk bestonden
zijn geschreven met een balpen.
Omdat balpennen vóór 1951 niet voor iedereen beschikbaar waren,
delen van het werk werden ruim na de oorlog toegevoegd.
Handschriftdeskundigen hebben, na nader onderzoek van de originelen, vastgesteld:
dat al het schrift in het dagboek van dezelfde hand was
en de BKA stelde vast dat er geen dagboekhandschrift was
kwam overeen met bekende voorbeelden van Annes echte handschrift.
De echte auteur van het dagboek was de joodse romanschrijver Meyer Levin,
die $ 50.000 aan betalingen voor zijn werk eiste en kreeg
in de rechtszaak tegen Anna's vader, Otto Frank.
De waarheid over het Anna Frank-dagboek werd voor het eerst onthuld in 1959
door het Zweedse tijdschrift Fria Ord.
Er werd vastgesteld dat de joodse romanschrijver Meyer Levin
hebben de dialoog van het dagboek geschreven
en eiste betaling voor zijn werk in een rechtszaak tegen Otto Frank.
Er verscheen een uittreksel uit de Zweedse artikelen
in de brief van de American Economic Council, 15 april 1959, als volgt:
‘De geschiedenis kent veel voorbeelden van mythen
die een langer en rijker leven leiden dan de waarheid,
en kan effectiever worden dan de waarheid.
De westerse wereld is al enkele jaren op de hoogte
van een Joods meisje door middel van wat beweert te zijn
haar persoonlijk geschreven verhaal, Het dagboek van Anne Frank.
Elke geïnformeerde literaire inspectie van dit boek
zou hebben aangetoond dat het onmogelijk zou zijn geweest als het werk van een tiener.
Een opmerkelijke uitspraak van het Hooggerechtshof van New York
bevestigt dit standpunt,
in dat van de bekende Amerikaans-Joodse schrijver Meyer Levin
heeft $ 50.000 gekregen, te betalen door de vader van Anne Frank
als honorarium voor Levins werk aan het 'Anne Frank Diary'.
Bewijs verzameld door Dr. Robert Faurisson uit Frankrijk
stelt vast dat het beroemde dagboek een literaire hoax is.
Na substantieel onderzoek te hebben gedaan, verklaarde professor Faurisson:
‘De waarheid verplicht mij te zeggen
dat het dagboek van Anne Frank slechts een simpele literaire fraude is. "
De joodse Duitse communist Bruno Baum
gaf toe een van de belangrijkste fabrikanten te zijn
van propaganda in het kamp Auschwitz. Hij zei:
‘Het is niet overdreven als ik dat zeg
dat het merendeel van alle Auschwitz-propaganda bestaat
is door onszelf in het kamp geschreven.
Wij voerden deze propaganda uit voor het wereldpubliek
tot onze allerlaatste dag van aanwezigheid in Auschwitz."
De kwaadaardige Duitsers deden hun uiterste best om de gevangenen goed gevoed te houden,
goed gehuisvest en vermaakt in de Duitse kampen.
Tot de laatste weken van de oorlog beschikten de kampen over voldoende voedsel.
toen de geallieerden alle infrastructuur van Duitsland in de vergetelheid hadden gebombardeerd.
(?) We hadden ook een orkest waar enkele muzikanten ons bij elkaar hielden
en één muzikant was zo goed dat hij de instrumenten liet spelen
en hij schreef de aantekeningen en later hadden we een band die het hele weekend speelde.
En dat hielp ons natuurlijk, weet je, hij deed ook toneelstukken en zo.
Waren er culturele activiteiten in Auschwitz?
Ja, ik zei toch dat we een piano hadden laten plaatsen in... Niet zomaar een piano.
Voor blok Eén werd een vleugel ingezet.
Toen dat eenmaal gebouwd was, dat nieuwe blok,
de benedenkamer was bestemd voor theater,
waar hij een toneelgordijn wilde bouwen in dat nieuwe blok Eén,
dat was één grote eetkamer. Het zou ook een zakelijk (?) podium worden,
dus daar konden optredens voor vrouwen worden gedaan, cultureel. (?)
Hij zei: "In hemelsnaam. Is er hier niemand?
wie kan mij helpen deze gordijnschakels aan te naaien?
Voor het podium. Ik doe het voor jou!", zegt hij.
En ik kwam naar voren en hielp hem met het gordijnpodium
en dat was heerlijk, want er zat voor de verandering een man tegenover mij.
En mijn kamergenoot is verantwoordelijk voor werkopdrachten,
en als je toevallig muziek kent; "Welke instrumenten speel je?"
Ik zei dat ik piano leerde, maar niet goed genoeg voor een orkest,
Dat kan ik je nu vertellen.
Hij zei: "Nou, dan ken je misschien de aantekeningen". Ik zei ja".
Hij zei: ‘Nou, dan kan ik je gebruiken, want dat hebben we
om van het originele muziekstuk te schrijven wat de regisseur krijgt (?)
naar de instrumenten.
En dus heeft elk instrument slechts een korte lijn op het hele papier,
dus moest ik het uit elkaar halen en voor elk instrument schrijven:
daaruit wat ik moest doen.
Ik moest zelfs de lijnen maken,
we hadden geen papier dat voorbedrukt was voor aantekeningen. Niets.
Dus ik heb daar een tijdje de hele dag doorgebracht,
totdat we uit Auschwitz werden weggevoerd.
Toen zag ze mij daar werken. Ik had een grote tafel
waar ik kon werken en al het papier kon neerleggen
en het was erg rustig en ontspannend. En Otto wilde nog meer met mij praten.
Toen heb ik die SS-er ooit ontmoet.
Dat was de laatste klus die ik deed toen ik in Auschwitz zat.
En de andere klus... Dat was in blok tien.
We gingen op pad om de bladeren te plukken en van deze bladeren
ze zouden thee zetten voor het hele kamp, ​​voor heel Auschwitz.
Buchenwald-bioscoop
Hoe hebben jullie jezelf vermaakt?
Nou, in het begin van die tijd was er een bibliotheek
waar mensen boeken konden krijgen om te lezen.
Er waren kranten die we konden krijgen.
Ook onder ons hadden we soms viool, kwartet.
Vroeger kwamen ze in de kazerne spelen.
En later zeiden ze dat ze een film gingen bouwen in het kamp.
(?) Wij gevangenen zeiden: "Jullie zijn vast wel gek.
Gaan ze in het kamp een film voor ons maken?"
Maar het is echt gebeurd. Ze hebben een film gemaakt in het kamp... En wij...
We gingen kazerne na kazerne na. We zouden wel eens naar een film kunnen gaan,
Ze brachten 's avonds films mee, en...
Wat voor films zouden ze vertonen?
Duitse films.
Ansichtkaarten
Toen ik eenmaal in het hoofdkamp kwam,
we mochten twee keer per maand naar huis schrijven.
Eens een ansichtkaart, eens een brief.
Hebben ze je de materialen gegeven?
Ja, ze gaven ons de brief en het materiaal... de kosten.
Hoe kom je aan de postzegels?
- We konden postzegels kopen... - Had je geld?
Ja, we hebben geld... hebben nog steeds geld...
geld dat we hebben??? de Joodse gemeenschap uit de ??? wie heeft ons gestuurd...
Iedereen... wat geld.
De realiteit van Auschwitz GEEN LEUGENS MEER!
En in het kamp kon je geld hebben?
Ja, we zouden geld kunnen hebben,
omdat er in het kamp was??? van wat zij een "Cantina" noemden,
en niet vaak, maar af en toe verkochten ze een paar sigaretten,
of ze verkochten iets... wat ze ook hadden.
Dus als je geld had, kon je daar bij de Cantina kopen.
Eten... Er was eigenlijk niet echt eten. Meestal iets verkocht...
Ze verkochten wat zwak bier in de...
- In de Cantina? - Ja.
Maar eigenlijk niets anders. Niet veel. Meestal sigaretten.
En moest je betalen als je naar de film ging?
Ja, we moesten betalen.
Nadat het geld stopte, stopte het reguliere geld,
we werden toen in coupons betaald.
Betaald voor je werk?
Nou, ik weet niet of het voor werk was, wat dan ook. We werden betaald in coupons
die in die cantina inwisselbaar waren, als ze iets hadden.
Dat was dus hun manier om geld aan iedereen te verdelen.
Toen kreeg iedereen dit geld.
Voetbal kamp
Natuurlijk, wat we dit weekend deden... We kwamen samen,
we hebben een groep bij elkaar gebracht en een voetbalteam gemaakt,
welke was ??? dat we voetbalden.
Wat verbazingwekkend is dat er een voetbalteam zou zijn,
dat er genoeg energie over zou zijn om zoiets te doen.
Nou, ik denk niet dat we zo energiek waren als we waren...
met het andere reguliere team,
maar we hebben iets gedaan, weet je, het hield onze gedachten af
Zie je, van de problemen die we hadden.
Vooral wanneer de Duitsers de oorlog van 1943-44 beginnen te verliezen,
dus in 1944 hadden we voetbalwedstrijden in ???.
Voetbalteams waren erg goed georganiseerd.
Bij voetbalteams organiseerde elke nationaliteit een voetbalteam.
(?) We organiseerden alle apparatuur, alles om te voetballen aan de lopende band.
Dus je weet hoeveel, gratis het was, en het was 1944.
??? Amerikanen???.
Aan de andere kant, dus daar, moeten ze, om meer vrijheid te geven,
maar er was veel meer vrijheid en een...
Het eten verbeterde niet veel, om de simpele reden.
Zelf hadden ze niet zoveel.
Hebben de burgers u überhaupt geprobeerd te helpen?
Ruilden ze goederen voor dingen?
Het is zoals ik zeg, we hadden bijna alles wat we wilden,
voor de voetbalteams, van de burgers, van buiten de burgers.
En dat was undercover. (?) Scorebord van de voetbalcompetitie
Ze deden er niet veel aan, omdat ze wisten dat er oorlog (?)
Ze hebben zelfs met ons gevoetbald.
???
.. Grappig incident, een keer speelde het Poolse team tegen het Duitse team,
en een van deze SS'ers besloot dat hij voor het Poolse team wilde spelen,
dus we zeggen: oké, je kunt spelen.
En dan de commandant, SS-commandant, hij was als een kapitein,
hij besloot dat hij voor het Duitse team wilde spelen,
dus ging hij het veld in. Ik denk dat ze een beetje dronken waren.
Hoe voelde je je daarbij?
En het grappige ervan,
Wij zeiden: laat ze gewoon spelen, dan spelen ze vanzelf,
(?) We renden er gewoon omheen. Brits krijgsgevangene voetbalteam Auschwitz
maar dat was een van deze incidenten, het zit vast, het zit vast, het is leuk,
maar dat is gebeurd, dus, maar het was 1944,
bijna... alles kwam ten einde.
Wat bedoel je daarmee te zeggen, hoe dichter het einde van de oorlog naderde,
de druk werd afgebouwd, in plaats van wreder te worden of...?
In ons kamp voelde je de druk erg laag(?).
Er waren bruiloften en zelfs kraamafdelingen voor zwangere vrouwen.
Gevangenen werden verliefd en trouwden in de kampen.
Alleen al in Auschwitz werden ruim 3.000 levendgeborenen geregistreerd.
met geen enkele kindersterfte terwijl het onder Duits bewind in bedrijf was.
De kwaadaardige nazi's hebben zelfs een kinderdagverblijf voor de kinderen opgezet.
Freddie Hirsch riep me naar de kinderbarak,
Hij was toen op weg, en...
Hij vroeg mij of ik voor de kinderen iets op de muur kon schilderen.
En ik zei: "Nou, als je de materialen kunt krijgen..."
Hij zei: "Ik zal de materialen halen." En ik zei: "Oké".
En dan een heel knappe jonge blonde man
uit het mannenkamp kwam op een dag langs,
en Freddie Hirsch belde me om hem te komen ontmoeten.
En hij vroeg me wat ik nodig heb.
Dus ik zei: "Als ik muurverf kan krijgen, dus ik heb temperaverf nodig,
Die zou ik graag willen hebben, als je er een paar voor mij kunt krijgen."
En hij zei: "Ja, alles wat je maar wilt."
En dus, voordat ik het wist, had Freddy de spullen voor me klaar.
En ik begon met schilderen. In eerste instantie niet wetend waar ik naar keek, die enorme, saaie...(?)
Het was een beetje olijfkleurig.
Zoals alle kazernes een muur waren. En ik dacht: nou ja,
het enige wat we moeten doen is het laten lijken alsof we in een Zwitsers chalet zijn,
op het dek, en er staat een balustrade met bloemen en bloempotten erop,
en we kijken uit op de prachtige weilanden
en misschien wat koeien en schapen zien en zo... En ik begon te schilderen.
En toen, nadat het ver in de verte was,
Ik zette wat schapen en wat koeien neer,
en toen merkte ik dat alle kinderen om mij heen stonden, achter mij.
Dus ik draaide me om en vroeg of ze een speciale wens hadden,
wat moet je in dat weiland zetten.
En ze zeiden Sneeuwwitje en de zeven dwergen.
En dat was een heel verrassend antwoord.
Dus maakte ik een schilderij van Dopey die op het hoofd van een andere dwerg staat
met een mantel om hem heen, zodat hij eruitzag als een lange man,
dus hij zou zo groot zijn als Sneeuwwitje en ze dansten samen
en de schoenen... die zachte schoenen en zo...
en de kinderen vonden het geweldig. En ik heb nog wat andere dwergen om me heen gemaakt.
Iemand die accordeon speelde. Ik denk dat dat Grumpy was, de gemene.
En de professor met de bril...
Ik heb bijna alle dwergen gemaakt die eromheen stonden. Sommigen klapten...
en dat vonden de kinderen leuk.
Ik begrijp nu dat er een andere schilder was die iets voortzette...
schilderij aan de muren nadat ik ben vertrokken. Dat weet ik niet.
Toen je daarmee bezig was,
wat heeft het niet alleen voor jou gedaan, maar ook voor de kinderen op emotioneel vlak?
Nou, het deed verschillende dingen, niet alleen emotioneel,
maar de kinderen schreven toen het toneelstuk dat een satire was
van Sneeuwwitje en de zeven dwergen.
Dus bedacht ik een manier om een ​​kroon van papier te maken
en de kinderen schilderden het met goud en legden er juwelen op,
en toen nam ik een paar papieren stroken en schilderde ze met zwarte verf
en ik weet niets van de kostuums, waar ze kostuums van maakten,
maar het stuk was zeer succesvol, omdat het kleine meisje
die Sneeuwwitje speelde, had een ongelooflijke stem.
Een prachtige sopraan, precies zoals je in de film hoort.
Hoe mochten ze in Auschwitz een toneelstuk opvoeren?
Ik weet het niet, maar het gebeurde nogal stil, allemaal.
behalve dat toen het werd aangetrokken, er plotseling een paar SS-ers verschenen die toekeken.
En toen, toen Arno Bend (?) dat toneelstuk opvoerde,
hij wilde zoiets als een vaudeville-toneelstuk, waar ik ook in speelde.
Op dat moment kon ik de adem van de man die met mij speelde niet verdragen.
Het gebouw dat net Auschwitz binnenkwam, was eigenlijk een bordeel
gebruikt door de geïnterneerden van het kamp.
Ziekenhuizen en tandheelkundige faciliteiten in kampen die door kampbewoners worden bezocht,
tandartsen en verpleegsters om de gebitsproblemen van de gevangenen aan te pakken.
Het kamp Auschwitz had ziekenboegjes en ziekenhuizen
waar duizenden gevangenen werden genezen.
(?) De kampautoriteit, vooral de garnizoensarts, dr. Waard,
alle denkbare manieren geprobeerd
om de gevangenen van Auschwitz levend, sterk en gezond te houden.
‘De Holocaust is de enige beweerde genocide
die wordt verkocht door mensen die voor eigen rekening
werden behandeld in ziekenhuizen in zogenaamde vernietigingskampen".
De gevangenen bouwden ook een elegant zwembad van Olympisch formaat,
compleet met verschillende duikplanken waar ze zouden zonnebaden
tijdens het kijken naar de waterpolowedstrijden op zaterdag- en zondagmiddag.
Zwembad in Ravensbrück
Zwembad Theresienstadt
Volgens officiële cijfers is
in januari 1933 waren er 523.000 joden in Duitsland.
Uit het Korherr-rapport blijkt dat vanaf december 1942
er waren slechts 9.127 Joden in alle concentratiekampen.
Ambtenaren van het Internationale Rode Kruis bezochten de kampen regelmatig
en had volledige toegang tot de kampen, documenteerde alles
en schatte het totale aantal doden uit alle kampen
ongeveer 271.000 tot 290.000.
Ongeveer de helft van deze doden was joods,
we hebben het nu dus over zo’n 150.000 tot 200.000 Joden
die in de Duitse kampen voornamelijk aan ziekte stierven.
In het 1.650 pagina's tellende Rode Kruisrapport staat:
er is nooit sprake geweest van gaskamers.
Er zijn grofweg vier categorieën die tijdens de oorlog zijn geïnterneerd:
Polen, Joden, Russen en ‘politieke gevangenen’,
soms gezinspeeld als 'Duitsers'.
Joden vormden minder dan 40% van Auschwitz,
slechts ongeveer 12% van Dachau en slechts ongeveer 30% van Buchenwald.
Je hebt aangenomen dat de doodsboeken van Auschwitz,
wat de meest betrouwbare bronnen zijn. De Sovjets namen alle informatie in beslag
over leven en dood van mensen die in Auschwitz woonden toen ze het kamp bevrijdden,
en die werden uiteindelijk in de jaren negentig gepubliceerd.
En die geven je een totaal. Wat is het?
Tijdens de Tweede Wereldoorlog stierven 29.000 Joden in Auschwitz, oké?
En er zijn iets meer katholieken gestorven.
Er zijn meer katholieken dan joden gestorven in Auschwitz en als je wilt zeggen:
"Oh, er ontbreken daar gegevens, sommige joden zijn niet geregistreerd en zijn gestorven",
enzovoort, je kunt het hoogstens ophangen,
Ik zou zeggen dat er in Auschwitz 40.000 Joden zijn omgekomen.
Hoger dan dat laat ik niet toe.
En dat is 100 keer minder dan de 4 miljoen plaquette(?)
Na de oorlog noemden de Sovjets dat totaal absurde cijfer.
Het aantal doden in Auschwitz werd in 1989 herzien
van 4,1 miljoen naar 1 miljoen.
Het aantal sterfgevallen in Auschwitz is teruggebracht tot een miljoen
DODENTAL AUSCHWITZ
Na de verovering door de Sovjet-Unie,
De oorspronkelijke propaganda beweerde ook dat er in Majdanek 2 miljoen mensen waren vermoord.
waaronder zeven moorddadige gaskamers.
Vijf van deze zeven zijn toegelaten
hebben zelfs nooit als moorddadige gaskamers gediend.
Het aantal doden in Majdanek werd in 2005 herzien van 2 miljoen naar 78.000.
maar op de een of andere manier bleef het officiële verslag van 6 miljoen doden ongewijzigd.
Dus, wat is 6 miljoen min 4 miljoen min 2 miljoen?
De Holocaust is de enige beweerde genocide
waar miljoenen kunnen worden verminderd van het totaal waarvan wordt beweerd dat ze zijn gedood,
maar het totaalbedrag blijft altijd 6 miljoen.
De Britse geheime dienst had de Duitse, uiterst geheime Enigma-code gekraakt
en had in 1942 toegang tot de meeste Duitse militaire communicatie,
en er waren geen verwijzingen in de decoderingen naar vergassingen.
Nou, het is de meest betrouwbare, gezaghebbende bron
Dat zou mogelijk kunnen zijn, omdat Groot-Brittannië afluisterde
de Duitse radioberichten terwijl de Duitsers het niet wisten
ze werden onderschept en... Enigma-codebrekers kregen deze berichten,
en na 50 jaar zijn ze eindelijk vrijgelaten
in het Nationaal Archief halverwege de jaren negentig. Ze werden eruit gezet...
historici hebben om de voor de hand liggende reden geen interesse in deze ontsleuteling.
Ze vertonen geen tekenen dat er een Holocaust gaande is, oké?
Ze laten zien dat verschillende etnische groepen worden verplaatst, verschillende werkkampen,
bijvoorbeeld joden die naar Auschwitz komen en joden die Auschwitz verlaten.
En hun vier hoofdcategorieën: Polen, Russen, Joden,
Duitse politieke gevangenen groeperen de gevangenen als...
en daar is... ze laten het grote streven zien
om nuttig industrieel werk uit de gevangenen te halen.
Ze bespreken de verschillende soorten werk die ze proberen te doen
en welke middelen ze nodig hebben of dingen bestellen die gedaan kunnen worden.
En toen beschreven ze de verpletterende impact van het uitbreken van de tyfusepidemie.
vooral in Auschwitz midden '42,
en de strijd om ermee om te gaan en het onder controle te krijgen,
en een gevoel van afschuw toen het hele kamp Auschwitz in quarantaine werd geplaatst
terwijl de epidemieën hun tol eisten.
De ontcijfering laat zien dat het enige wat mensen waren...
(?) In principe zullen ze doden als ze proberen te ontsnappen.
Er waren bewakers die iedereen neerschoten die probeerde te ontsnappen,
maar voor de rest zijn er regels voor de juiste behandeling van gevangenen.
En de SS-bewakers moesten ze goed behandelen.
En als ze dat niet deden, zouden ze voor de krijgsraad kunnen komen.
Als een gedetineerde niet goed werd behandeld, kon hij een klacht indienen.
Brieven die onlangs in de Amerikaanse archieven zijn gevonden
bewees dat Amerikaanse en Duitse topfunctionarissen
spraken met elkaar via Zwitserse en Ierse raden in 1944 tot 1945
over de omstandigheden van gevangenen in door Duitsland beheerde kampen.
Duitsland garandeerde dat het de gevangenen zou evacueren om hen te redden van de Sovjets
en voormalige kampgevangenen bevestigden dat de gevangenen veilig werden geëvacueerd.
De geallieerden bevestigden dat de Duitsers de gevangenen hielpen en niet vermoordden.
Verschillende bronnen, waaronder de Wereldalmanak, documentatie van het Rode Kruis,
blijkt uit de New York Times en de Chambers-encyclopedie
die de Joodse bevolking registreerde
weerspiegelt niet de getuigenissen over de Holocaust.
Er is aandacht besteed aan de Joodse Wereldalmanak
als de absoluut meest authentieke en betrouwbare bron
voor de Joodse bevolkingsaantallen in de wereld.
En volgens de Wereldalmanak de wereldbevolking van Joden
tussen 1933 en 1948 gestegen van 15.315.000 naar 15.753.000.
‘In heel het door Duitsland bezette Europa waren er 2,4 miljoen Joden.
Na de oorlog vroegen 3,8 miljoen Joden om herstelbetalingen voor de Holocaust.
Tragisch genoeg gingen de resterende 6 miljoen verloren." Edgar J. steele
De processen van Neurenberg
werden van 1945 tot 1949 gehouden in de Duitse stad Neurenberg.
De nationaal-socialistische leiders werden gearresteerd en berecht
wegens vermeende oorlogsmisdaden.
In de rechtszaal zaten vier rechters.
Eén uit de VS, Groot-Brittannië, Frankrijk en de Sovjet-Unie.
De aanklagers van Neurenberg: Kempner, Rapp, Niedermann, het waren allemaal joden.
In een brief aan zijn vrouw, de hoofdaanklager van Neurenberg, Thomas J. Dodd,
schreef dat het vervolgingsteam voor 75% Joods was.
De algemene aanklager van het Hooggerechtshof was dr. Jacob Meisner, een Jood.
Volgens Lodewijk Marschalko,
een Hongaarse journalist in oorlogstijd die over de processen schreef,
"Van de 3.000 mensen die werkzaam zijn bij het personeel van de rechtbanken van Neurenberg,
2.400 waren Joden."
Het Holocaust-verhaal
wordt gebruikt om de aandacht af te leiden van de oorlogsmisdaden begaan door Stalin,
Roosevelt, Churchill, het Rode Leger, Eisenhower en de geallieerde strijdkrachten,
en in plaats daarvan maakt hij de nationaal-socialisten tot zondebokken
voor de meeste verschrikkingen van de oorlog.
Bij de processen van Neurenberg,
het bestaan ​​van gaskamers is niet fysiek vastgesteld
en technisch bewijsmateriaal dat normaal gesproken vereist is in elk strafproces.
Artikelen 19 en 21 over het statuut van de rechtbank
heeft de last van deze beperking opgeheven.
De vermeende gaskamers zijn niet bestudeerd of beschreven.
Amerikaanse revisionist Samuel Crowell,
in zijn briljante boek uit 2011 "The Gas Chamber of Sherlock Holmes",
schrijft hoe de geallieerden slechts vier Duitse documenten presenteerden
bij de processen van Neurenberg om te bewijzen dat de nazi's mensen vergastten,
en al deze documenten waren verkeerd vertaald
Of volledig uit de context gehaald.
De nationaal-socialisten hebben tijdens de processen tegen oorlogsmisdaden
werden gemarteld door voornamelijk Joodse communistische en Britse ondervragers,
meestal door hun testikels te laten verpletteren totdat ze de Holocaust zouden toegeven.
Joodse hoofdaanklager in de Einsatzgruppen-processen
heeft publiekelijk toegegeven getuige te zijn geweest van martelingen
en gebruikte persoonlijk doodsbedreigingen om bekentenissen af ​​te dwingen.
De rechter van de Simpson Army Commission zei:
‘De onderzoekers zetten een zwarte kap over het hoofd van de verdachte
en hem dan met boksbeugels in zijn gezicht slaan,
schop hem en sla hem met rubberen slangen...
Op twee na alle Duitsers in de 139 zaken die we onderzochten
was onherstelbaar in de testikels getrapt."
Rudolf Héss was een van hen.
Hij werd gearresteerd en gemarteld en gepest tot onrealistische en absurde bekentenissen.
Het verkeerde antwoord zou hem vreselijke straffen opleveren.
De vergassingsmethoden die hij bekende waren totaal onvervangbaar (onmogelijk?).
Bekentenissen waren gebaseerd op marteling waarbij Héss tot op het punt was afgebroken
dat hij alles kon zeggen om te voorkomen dat hij nog meer van de behandeling zou krijgen.
Héss werd later opgehangen, zodat niemand de waarheid zou achterhalen.
Héss loog om de levens van zijn vrouw en kinderen te redden.
Dit alles is bevestigd in een boek dat in 1983 werd gepubliceerd
getiteld 'Legions of Death', die de herinnering bevat
van de Brits-Joodse sergeant Bernard Clark,
die opschept over hoe hij H�ss martelde
en dreigde zijn familie hem een ​​bekentenis af te dwingen.
Clark dreigde zelfs de kinderen van Héss naar de Goelags in Siberië te sturen
als hij niet bekent.
De Joodse overheersing en controle over de processen was duidelijk.
Zelfs de beul van de tien ter dood veroordeelde nationaal-socialistische leiders,
meesterchirurg John C. Woods, was een Jood
en de ophangingen vonden plaats op 16 oktober 1946.
De Joodse feestdag Poerim in het boek Esther, De tien zonen van Haman,
een vijand van de Joden, werden op Poerimdag opgehangen.
De beulen gebruikten een korte drop in plaats van een nekbrekende lange drop.
De slachtoffers stierven daardoor een langere dood door wurging.
Het luik was daarvoor te klein
(?) Verschillende mannen liepen bloedend hoofdletsel op
wanneer ze tijdens hun val de zijkanten van het luik raken.
De lichamen werden gecremeerd en verspreid over een rivier
het ontzeggen van de families om een ​​begrafenis te schrijven (berijden?) als laatste belediging.
“Het proces tegen de overwonnenen door de overwinnaars kan niet onpartijdig zijn,
hoe het ook afgedekt is... Over dit hele vonnis
er heerst een geest van wraak, en wraak is zelden gerechtigheid." - Senator Robert Taft
‘Ik ben al jaren woedend over de ‘rechtszaken tegen oorlogsmisdaden’
waarvan ik denk dat ze verachtelijk en verachtelijk waren en nog meer smakken
van de barbarij van het oude Rome dan van een zogenaamde beschaafde samenleving.”
- Taylor Caldwell, Amerikaanse romanschrijver
‘Ik heb de vervolgingen in Neurenberg altijd als een stap achteruit beschouwd
in het internationaal recht, en een precedent dat in de toekomst gênant zal blijken te zijn."
- Justice Learned Hand, rechter in het Amerikaanse circuit
‘Ik beschouw de ‘oorlogsmisdadenprocessen’ in het algemeen
en de processen tegen admiraal Dönitz in het bijzonder,
een kwestie van massale hypocrisie als gevolg van een door oorlog veroorzaakte kater."
- Admiraal Stanton Merrill
‘Omdat ik geloofde dat de emotionele hysterie na de oorlog verantwoordelijk was
voor de berechting en gevangenneming van de Duitse hoge militaire en marineofficieren,
en dat we met schaamte moeten nadenken over onze pogingen om wraak te nemen op het handelen van mensen
wat we zouden doen voor ons eigen land, ik ben blij dat mijn naam erbij staat
in elke poging om boete te doen voor het onrecht dat admiraal Dönitz en anderen is aangedaan
die eveneens oneerlijk werden behandeld omdat ze van hun land hielden."
- Admiraal Frederick Horne
‘Ik was geschokt toen ik zag dat Sovjet-Rusland oordeelde terwijl zij zelf schuldig waren.
Ik ben blij dat ik mijn naam daarbij kan aansluiten
in een poging het goed te maken met admiraal Dönitz." - Adolph Menjou, Amerikaanse acteur
De Sovjetpropagandisten, Ilya Ehrenburg,
ja, je weet wel, de Jood die de genocide aanmoedigde
en massale verkrachting van Duitse vrouwen;
In november 1944 wist hij al ongeveer 6 miljoen.
Terwijl Engelse kranten aankondigden dat Ehrenburg ging
om een ​​boek te publiceren over beweerde Duitse wreedheden.
Hij beschreef hoe 6 miljoen Joden door de Duitsers waren afgeslacht.
Als je bedenkt dat het maanden duurt om een ​​boek te schrijven,
het cijfer van 6 miljoen moet ruim vóór november 1944 hebben bestaan.
Toen de geallieerden op het punt stonden Duitsland binnen te vallen,
Ilya Ehrenburg schreef het volgende in de krant Sovjet War News:
gepubliceerd door de Sovjet-ambassade in Londen:
‘In de gebieden die zij veroverden, doodden de Duitsers alle Joden,
van de oude mensen tot baby's in de armen.
Vraag elke Duitse gevangene waarom zijn landgenoten
heeft 6 miljoen onschuldige mensen vernietigd en hij zal heel eenvoudig antwoorden:
'Waarom? Omdat het joden waren.'
De bewering werd op 4 januari 1945 in dezelfde krant herhaald:
en opnieuw op 15 maart 1945. Maar hoe kon Ehrenburg dat weten?
dat 6 miljoen joden waren vermoord
voordat ook maar één geallieerde soldaat voet op Duitse bodem had gezet?
Op 30 april 1945, toen Hitler stierf en Duitsland zich overgaf,
de New York Times meldde dat meer dan
6 miljoen gevangenen waren bevrijd,
niet gedood in Duitse concentratiekampen.
In juni 1945, voordat de processen van Neurenberg begonnen,
de man die het organiseerde, de Amerikaanse hoofdaanklager Robert Jackson,
ontmoette drie advocaten die belangrijke invloedrijke Joodse organisaties vertegenwoordigden
om hun input te krijgen voor het komende proces.
Met betrekking tot het verlies aan Joodse bevolking vroeg Jackson hen eerlijk:
'Hoe groot waren die Joodse verliezen?'
Eén van de Joodse advocaten reageerde spontaan: “6 miljoen.”
Maar hoe kon hij dit weten?
De waarheid is dat het cijfer van 6 miljoen een symbolische, religieuze mantra is
dat is meer dan 200 keer herhaald in joodse media
gedurende de afgelopen eeuw en lang voordat Hitler zelfs maar werd geboren
en lang voordat het nationaal-socialisme zelfs maar bestond.
Na de oorlog noemden de Sovjets dat totaal absurde cijfer.
Dat cijfer van 6 miljoen was eigenlijk een mantra
die gedurende de 20e eeuw hebben geklopt,
vanaf het einde van de 19e eeuw, toen het begon.
Het bedrag van 6 miljoen begon als een oproep om geld in te zamelen.
Amerikaanse joden waren op grond daarvan geld aan het inzamelen
6 miljoen Europese Joden zaten in de problemen, toch?
En het begon... Joden in Rusland, 6 miljoen Joden in Rusland zitten in de problemen,
??? en in de jaren dertig werden er 6 miljoen Joden bedreigd,
vanwege Hitler enzovoort,
en uiteindelijk werd het in Neurenberg in de verleden tijd.
Er zijn 6 miljoen Joden vermoord
en je hebt daar ongeveer 200 krantenkoppen over.
Het is buitengewoon hoe dat mantrische getal,
wat op geen enkele manier ooit telde, oké?
Het is belangrijk om te beseffen dat niemand 6 miljoen heeft geteld, of op welke manier dan ook
het leek alsof ze er 6 miljoen hadden geteld
tijdens het proces van Neurenberg na de oorlog, toch?
Het was precies dat figuur dat als een mantra werd doorgegeven
via de krantenkop: 6 miljoen Joden in Europa.
In zijn boek ‘De eerste Holocaust,
De verrassende oorsprong van het cijfer van 6 miljoen",
Don Heddesheimer illustreert dat het cijfer van 6 miljoen
dateert eigenlijk uit Joodse fondsenwervingscampagnes
die begon aan het einde van de 19e eeuw en zijn hoogtepunt bereikte halverwege de jaren twintig.
Gedurende bijna honderd jaar heeft
Joden verspreidden het gerucht dat 6 miljoen Joden in Europa leden.
en soms zelfs zo ver dat er al zes miljoen joden waren gestorven.
De New York Times, eigendom van joden, was het belangrijkste voertuig voor de propaganda
waar zelfs bekende modewoorden als uitroeiing en Holocaust in voorkomen.
Nadat de zionistische Balfour-verklaring was ondertekend,
de Joden beweerden dat er 6 miljoen Joden in Europa waren
werden bedreigd met uitroeiing, tenzij ze een thuisland in Palestina kregen.
Dit was veertien jaar voordat de nationaal-socialisten aan de macht kwamen
en 24 jaar voordat de vermeende Holocaust begon.
De oorsprong van dit cijfer van 6 miljoen is niet gebaseerd
op enige vorm van feitelijke kennis over het verlies aan Joodse bevolking.
Het is puur een fictief, symbolisch, esoterisch en mystiek getal.
In de Joodse Thora stond een profetie geschreven die de Joden hadden
zouden mogen terugkeren naar Israël minus 6 miljoen van hun bevolking.
"Je zult minus 6 miljoen teruggeven"
Het boek "Het Holocaustdogma van het jodendom"
beschrijft hoe het getal van 6 miljoen kabbalistisch wordt afgeleid.
Het getal 6 miljoen is een symbolisch getal met een religieuze betekenis
en de Holocaust maakt deel uit van het religieuze dogma van het jodendom.
Benjamin Blech bevestigde deze realiteit in zijn eigen boek
"De geheimen van Hebreeuwse woorden."
Sinds de ontwikkeling van het Holocaustverhaal tijdens de processen van Neurenberg,
de Joden hebben dit verhaal vakkundig gecultiveerd en gepropageerd
dat tot een religieuze status is verheven.
De Holocaust is de enige beweerde genocide die er is geworden
een miljardenindustrie die de Joden heeft geholpen
om honderden miljarden dollars uit Duitsland af te persen
en de Verenigde Staten, waarvan een groot deel werd gebruikt om de nieuwe staat Israël te financieren.
Volgens AMCHA in Israël is een overlevende van de Holocaust elke Jood
die in 1933 ergens onder een nationaal-socialistisch regime woonden,
Dit kwalificeert elke Jood die Europa in 1933 verliet om naar Amerika of elders te gaan.
en leefde in comfort en veiligheid terwijl de oorlog voortduurde.
Ze hebben recht op duizenden dollars in een eenmalige betaling
samen met maandelijkse Holocaust-pensioenen.
De feitelijke Holocaustverhalen komen uit twee bronnen:
de gevangengenomen hoge functionarissen van de Nationaal Socialistische Partij
die werden gedwongen en gemarteld tijdens de processen van Neurenberg,
en de feitelijke Joodse overlevenden die uit die concentratiekampen kwamen.
Deze Joodse testamenten (getuigenissen?) varieerden van vergassingen,
Jodenetende beren en adelaars in kooien,
20.000 Joden in de buurt van Auschwitz verdampen met atoomenergie,
het martelen en vermoorden van Joodse gevangenen
op het tempo van een speciaal gecomponeerde tango van de dood,
Joden dood stomen als kreeften in Treblinka,
ze elektrocuteren ze dood, muzikale kamphonden
joden die vals speelden in de orkesten doodscheuren,
homoseksuelen die doodgekieteld worden, geisers van Joods bloed,
Joden worden verwerkt tot lampenkappen en zeep,
karren op rails die Joden rechtstreeks in de ovens gooiden,
Nazi-masturbatiemachines en, ja,
aanvullende testamenten die werden gegeven, zijn net zo belachelijk.
haastig begraven
bloed spoot omhoog!
griezelige fontein
...het enige dat ik nooit zal vergeten, dat ik hoorde en hij zei:
‘De nazi’s nemen onze jonge Joodse kinderen mee
en ze scheuren ze aan hun benen doormidden,
en ze gooien ze in de Nister." Nister is een rivier.
Ze zeiden dus dat voor elke persoon die zijn leven gaat nemen,
Ze gaan ons vijven doodmartelen.
Toen hebben ze ons gestraft. Voor elke man die door de draad rende,
Ze namen honderd gevangenen mee en doodden ze in het bijzijn van iedereen.
Het grootste liefdesverhaal dat we ooit in de show hebben verteld.
Herman Rosenblat kreeg internationale aandacht
voor zijn verhaal over een hongerig jongetje in een nazi-concentratiekamp
die elke dag appels gooide door een klein meisje
aan de andere kant van het hek.
Jaren later, volgens het verhaal, ontmoette Rosenblat datzelfde meisje
op een blind date in New York City en hij stelde ter plekke ten huwelijk.
Hij kwam elke dag langs, bracht de appel, de hemel, (?)
mijn jasje en een stuk brood en hij zei altijd: "Ik zie je morgen".
Het verhaal bracht Herman en Roma Rosenblatt tweemaal bij Oprah terecht
en in kranten over de hele wereld.
Ze kregen ook een boek- en filmdeal, maar het verhaal was niet waar.
Waarom deed je het?
Waarom heb je zo lang zo'n grote leugen tegen zoveel mensen verteld?
Het was geen leugen... het was, ik... het was mijn verbeelding.
En in mijn verbeelding en mijn geest geloofde ik het,
zelfs nu geloof ik dat ze daar was en de appel naar mij gooide.
Hoe kun je zeggen dat het geen leugen was?
Het was niet waar en je weet dat het niet waar is.
Ja, het is niet waar, maar in mijn verbeelding was het waar.
Leden van zijn eigen familie zeggen dat zijn echte motivatie geld was.
Herman en Roma Rosenblatt vertelden hun valse verhaal publiekelijk
meer dan tien jaar lang, maar ongeveer zes weken geleden viel alles uiteen
nadat Holocaust-geleerden hadden bewezen dat het fysiek onmogelijk was
zodat gevangenen het hek kunnen naderen
in het concentratiekamp waar Herman werd vastgehouden
en dat Roma's familie zich op dat moment meer dan 320 kilometer verderop bevond.
Rosenblat heeft opmerkelijk geen berouw over zijn jarenlange liegen.
Ik spreek mijn liefde voor jou uit, voor altijd.
Als je daarnaar kijkt, voel je je dan helemaal ongemakkelijk?
Nee.
Denk je dat dat het juiste was om te doen?
Ja.
En terwijl jij daar op het podium stond voor al deze mensen,
in je achterhoofd dacht je niet na
- "Ik vertel hier niet de waarheid"? - Nee.
Dus als je het opnieuw zou moeten doen, zou je dan hetzelfde verhaal vertellen?
Ja.
Je zou?
Ja.
Ik weet gewoon niet wat ik moet zeggen.
Ik bedoel, het is zijn verbeelding, maar hij weet dat het niet waar is...
Hij zegt dat hij een fantasiewereld heeft verzonnen en dat hij in die fantasiewereld leefde.
En zijn zoon zegt dat hij hem probeerde tegen te houden.
Ja.
- Goeie hemel. Oké, bedankt, Daan. - Plezier.
Mietek Grocher reist door Zweden en praat met kinderen,
hen te vertellen over de verschrikkingen van de Duitse concentratiekampen.
Het bleek dat zijn verhaal rechtstreeks geplagieerd was
uit een fictief boek genaamd "Mila 18" uit 1961.
Joseph Hirt uit Pennsylvania hield jarenlang openbare toespraken
waar hij beweerde te zijn ontsnapt uit Auschwitz
en ontmoette zelfs de kwaadaardige nazi Dr. Josef Mengele.
Hij heeft nu bekend dat hij het hele verhaal heeft verzonnen.
Hij gaf toe dat alles een leugen was.
Hirt had zelfs een vals gevangenisnummer op zijn arm getatoeëerd
om mensen in zijn leugens te laten geloven.
Otto??? had jarenlang sikkels betaald gekregen om les te geven op Duitse scholen
over zijn ervaringen met de Holocaust.
Hij heeft gesproken over de Kristalnacht,
hoe hij 72 familieleden verloor, waaronder moeder, vader en zus,
en hoe hij zelf in Buchenwald werd geïnterneerd.
Otto geeft nu echter toe dat het hele verhaal een leugen was.
Misha Defonseca schreef een bestverkochte memoires
over haar ervaringen met de Holocaust.
Haar verhaal werd bijna 20 jaar geleden gepubliceerd als
"Misha, een memoires van de jaren van de Holocaust."
Het boek beschrijft hoe ze, toen ze zes was,
haar joodse ouders werden door de nazi's uit hun huis gehaald
en hoe ze door België, Duitsland en Polen trok om ze te voet te vinden,
Ze leefde van gestolen voedselresten totdat ze werd geadopteerd door een roedel wolven.
Ze beweerde ook een nazi-soldaat uit zelfverdediging te hebben neergeschoten.
Het verhaal werd een enorme bestseller en werd in Frankrijk zelfs verfilmd.
maar in 2008 bleek het verzonnen te zijn en was alles een leugen.
Dat zei de auteur wiens echte naam Monique de Wael bleek te zijn
"Het is niet de echte realiteit, maar het is mijn realiteit...
Er zijn momenten waarop ik het moeilijk vind om onderscheid te maken
tussen de werkelijkheid en mijn innerlijke wereld."
Michele zal nu het geld dat haar is toegekend, moeten terugbetalen
wat neerkomt op 22,5 miljoen dollar.
Elie Wiesel vertelt ons dat al vijftig jaar in Auschwitz
hij was op zijn linkerarm getatoeëerd met het nummer A-7713.
Hij voegt er ook aan toe dat zijn vader het nummer A-7712 heeft gekregen,
maar een echte overlevende van Auschwitz, Myklos Gröner,
beweert dat Elie Wiesel een bedrieger is.
Myklos, die daadwerkelijk in het kamp was, beweert dat Elie Wiesel
stal de identiteit van een echte man genaamd Lazar Wiesel,
van wie het nummer A-7713 eigenlijk was.
Allereerst, als je naar zijn armen kijkt, heeft Elie Wiesel geen tatoeage.
Het nummer A-7712 werd feitelijk vermeld
aan een man genaamd Abraham Wisel, de oudere broer van Lazar.
Elie Wiesel heeft nooit beweerd dat hij moorddadige gaskamers heeft gezien.
In plaats daarvan beweert hij dat hij getuige was geweest van kwaadaardige Duitsers die Joodse baby’s gooiden
in gigantische vlammen die uit een greppel opspringen,
maar dit is ook ontkracht door wetenschappers, historici en ingenieurs.
Auschwitz werd gebouwd op een moeras met een hoge grondwaterstand
waardoor het onmogelijk werd dat lichamen in greppels verbrand konden worden.
Om nog maar te zwijgen van het feit dat dit onmogelijk was voor menselijke lichamen
op deze manier volledig door vlammen verteerd worden, vanwege een gebrek aan zuurstof.
Myklos zegt echter dat hij nooit sloten heeft gezien waar kinderen in brand stonden.
Elie Wiesel legt dat uit
"Sommige gebeurtenissen vinden plaats, maar zijn niet waar;
anderen zijn dat wel, hoewel ze nooit hebben plaatsgevonden."
In 1986 ontmoette Myklos Gröner Elie Wiesel in Stockholm.
Myklos dacht dat hij Lazar Wiesel zou ontmoeten,
maar na de bijeenkomst zei Myklos:
"Ik was verbijsterd toen ik een man zag die ik helemaal niet herkende.
Hij was niet mijn medegevangene."
Myklos was ook verrast dat Elie geen Hongaars sprak,
maar sprak Engels met een sterk Frans accent,
ook al beweert Wiesel dat hij in Hongarije is geboren.
Noch Elie Wiesel, noch zijn vader Shlomo Wiesel
worden genoemd in documenten uit Auschwitz of Buchenwald.
Na de oorlog sloot Elie Wiesel zich aan bij de joodse terreurgroep Irgun.
Hoe dan ook, Elie Wiesel zit vandaag de hele weg naar de bank te lachen
als zijn bestverkochte boek 'Nacht'
bracht hem internationale erkenning en miljoenen dollars.
In 1986 won hij zelfs de Nobelprijs voor de Vrede.
Van de duizenden echte Joodse overlevenden uit de Duitse kampen,
de internationale Joodse gemeenschap
zorgvuldig uitgekozen zionisten en met haat gevulde leugenaars
om anti-Duitse propaganda te verspreiden.
Maar natuurlijk liegen niet alle joden.
Veel Joden zijn het niet eens met het Holocaust-verhaal.
Velen van hen verklaarden dat ze nooit massamoorden of vergassingen hebben gezien.
maar deze Joden zijn feitelijk het zwijgen opgelegd
door anti-vrijheid van meningsuiting zionistische organisaties om de waarheid te verdoezelen.
Paul Rassinier werd in oktober door de Gestapo gearresteerd
en naar Duitsland gedeporteerd, waar hij gevangen werd gehouden
tot het einde van de oorlog in de concentratiekampen Buchenwald en Dora.
Rassinier was van streek door de vele leugens en mythen
over de concentratiekampen die in omloop waren.
Franse verzetsleden die eveneens werden geïnterneerd
in verschillende Duitse concentratiekampen tijdens de oorlog,
inclusief Auschwitz en andere vermeende vernietigingskampen,
ze gaven allemaal verslag van hun behandeling door de Duitsers
en ze ontkenden allemaal enige kennis van gaskamers
en een massamoordprogramma in de kampen.
Dat heeft Rassinier gezegd
‘Dit hebben de verantwoordelijke autoriteiten van het Derde Rijk op geen enkel moment gedaan
van plan zijn de uitroeiing van de Joden te bevelen of feitelijk te bevelen,
op deze of op een andere manier.”
Maria Van Herwaarden testified about her camp experience
in een rechtbank in Toronto in maart 1988.
Ze getuigde dat ze getuige was geweest van de dood van veel medegevangenen
door ziekten en vooral tyfus, en ze zag hoe sommigen zich van het leven beroofden,
maar ze zag helemaal geen bewijs van massamoorden,
vergassingen of enig uitroeiingsprogramma.
De Jood Benedikt Kautsky, die de jaren doorbracht
van 1938 tot 1945 in concentratiekampen, waarvan drie in Auschwitz, zei hij
‘Ik zat in de grote concentratiekampen in Duitsland.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik in geen enkel kamp ooit iets heb gezien
dat zou op gaskamers hebben geleken."
Een Joodse vrouw genaamd Marika Frank
arriveerde in juli 1944 vanuit Hongarije in Auschwitz-Birkenau,
toen zogenaamd dagelijks 25.000 Joden werden vergast en gecremeerd,
volgens het officiële verhaal.
Ze getuigde na de oorlog dat ze niets van gaskamers hoorde en zag
gedurende de tijd dat zij daar geïnterneerd was.
zegt de joodse schrijver Gerard Menuhin
‘De Holocaust is de grootste leugen uit de geschiedenis.
Duitsland heeft geen schuld aan de Tweede Wereldoorlog."
De Joodse druk heeft wetten opgelegd aan democratische samenlevingen
om vragen en onophoudelijke promotie en indoctrinatie te voorkomen
van dezelfde, schijnbaar onbetwistbare 'holocaust'... bewijst dat het een leugen moet zijn.
Waarom zou niemand daar anders aan mogen twijfelen?
zegt de joodse professor Norman Finkelstein
‘De Holocaust bleek het perfecte wapen te zijn
voor het afweren van kritiek op Israël...
De Holocaust zou wel eens de grootste roof kunnen blijken te zijn
in de geschiedenis van de mensheid."
Dat zegt de joodse opperrabbijn Arye Friedman
"De Holocaust is een succesvolle historische fictie."
Joodse professor Roger Dommergue zei:
Ik weet dat de??? van de holocaust is een complete vervalsing,
omdat het heel gemakkelijk is om te doen, omdat het een eenvoudig technisch rekenkundig probleem is
die door een kind op de middelbare school opgelost zou kunnen worden.
Elke scheikundige weet dat je mensen niet kunt vergassen met cyanidezuur...
- Zo heet het in het Engels? - Ja, blauwzuur.
Hydro-cyaanzuur. 1000 of 2000 mensen tegelijk is bekend.
En zelfs de belangrijkste Amerikaans-Joodse kranten,
zoals het Amerikaans-Joodse Jaarboek,
zei dat er in 1942 3.003.000 Joden in bezet Europa waren,
dus ik zie niet in hoe ze 6 miljoen Joden hadden kunnen vermoorden
toen er nog maar 3 miljoen waren. Ik denk dat iedereen dat kan zien.
Ik nam dienst in 1944. Het was in de oorlog, maar de oorlog eindigde in 1945.
zoals iedereen geloofde,
Ik geloofde dat Hitler een echt monster was, zoals iedereen zei dat hij was.
Maar sinds ik heb bestudeerd wat er onder het nazisme gebeurde,
wat Hitler wilde doen en zei, als je zijn boeken leest
iedereen kan 'Mein Kampf' lezen, of kan lezen
'De mythe van de 20e eeuw', door Rosenberg,
en iedereen kan ook weten (?) wat er de afgelopen 50 jaar is gebeurd
toen Hitler absoluut niets te doen had en niet de minste invloed had,
omdat Nazi nu al 50 jaar dood is.
Wat er gebeurde, vertelde ik je in mijn lezing, het is absoluut ongelooflijk.
En bovenaan alles zie je de Joden.
Ik vertelde je dat ik de boeken heb bestudeerd die het nazisme werkelijk uitdrukken – dat wil zeggen
'Mein Kampf' en 'De mythe van de 20e eeuw' van Rosenberg.
Ik bestudeerde wat er gebeurde tijdens de oorlog en vooral
wat Hitler feitelijk deed, wat verborgen is, wat voor ons verborgen is.
Wat hij in Duitsland deed.
En het enige dat we over Hitler weten, is dat hij 6 miljoen Joden heeft vermoord
die werden geëxecuteerd in gaskamers die niemand ooit heeft gezien.
Dat is het enige wat mensen over Hitler weten.
Maar als je echt weet wat hij deed, wat hij werkelijk deed in Duitsland,
als je dat allemaal hebt bestudeerd,
Je ziet dat je helemaal, helemaal...
misleid, om een ​​mildere term te gebruiken.
Stephen F. Pinter, die als advocaat diende
voor het Amerikaanse Ministerie van Oorlog in de bezettingsmacht in Duitsland
en Oostenrijk gedurende zes jaar na de oorlog de volgende verklaring aflegden:
"Ik was na de oorlog zeventien maanden in Dachau als advocaat bij het Amerikaanse ministerie.
en kan stellen dat er in Dachau geen gaskamer was.
Noch was er een gaskamer in een van de andere concentratiekampen in Duitsland."
Ik daag je geschiedenis opnieuw uit. Er is absoluut geen record
dat 6 miljoen mensen in concentratiekampen werden opgesloten.
Ze hebben om te beginnen maar 16 miljoen.
Maar ondanks het Joodse verzet tegen de historische integriteit,
Holocaustrevisionisten doorbreken de tralies
opgericht rond hun gewetensgevangenis en hun meningsuiting.
Robert Faurisson bijvoorbeeld, een erkende Franse specialist
in documentanalyse heeft verklaard dat er geen document is gevonden
dat bewijst dat er sprake is van een plan voor “Joodse uitroeiing” door het Derde Rijk
Er werd ooit aan gedacht – uitzetting, ja – maar uitroeiing, nee.
Als straf voor het aanvechten van de officiële Holocaust-lijn,
Faurisson is herhaaldelijk het slachtoffer geweest van fysiek geweld,
talloze juridische acties, bevriezing van zijn bankrekening en zware boetes.
In het jaar 2000 zei de Zwitserse geleerde Jurgen Graf,
auteur van het boek "The Holocaust Swindle",
na het ontvangen van een gevangenisstraf van twee jaar wegens vermeende
het bestaan ​​van gaskamers in Auschwitz in twijfel trekt,
vluchtte naar Sint-Petersburg, waar hij sindsdien als balling leeft.
Daar in Sint-Petersburg is Graf bezig met het onderzoeken van Sovjetarchieven,
waarvan Graf beweert dat hij vrijkomt
zal de Joodse officiële versie van de Holocaust op de knieën krijgen.
Bijzonder schandalig en een klap voor de vrijheid van meningsuiting en het historisch onderzoek.
is de arrestatie van de Duitse advocaat Horst Mahler.
In 2009 werd Mahler door twee Duitse rechtbanken veroordeeld
tot elf jaar gevangenisstraf in totaal wegens ‘opiniemisdaden’,
een daarvan is de bewering van Mahler dat
"de officiële versie van de Holocaust
is de grootste leugen die ooit in de menselijke geschiedenis is gepleegd."
De voordelen van het overdrijven van de Holocaust
zijn enorm geweest voor de zionistische joden, zowel financieel als politiek.
De Holocaust wordt vandaag de dag gebruikt als schuldwapen
omdat veel raciale groepen de empathie uitbuiten
waarvan bekend is dat blanke Europeanen
om ze tot een collectieve schuld te laten overgaan
door blanken zich beschaamd (beschaamd?) en schuldig te laten voelen over hun verleden.
Geef ze het schuldgevoel.
Dat is het, absoluut.
We moeten met dat schuldgevoel inspelen.
Ik breng alles uit het verleden naar boven. 50 jaar.
Als links, communisten of joden iemand horen discussiëren
alles wat te maken heeft met immigratie, demografie of rassenrealisme
ze bestempelen die persoon onmiddellijk als een
neonazi, de volgende Hitler of antisemiet.
Dit wordt gedaan om het gesprek te beëindigen
en om de persoon eruit te laten zien als een hatelijke fanaticus.
Werkelijk heel gevaarlijke, racistische, fascistische retoriek.
Mensen denken niet meer dat het oké is om een ​​verdomde nazi te zijn.
Het is feitelijk hetzelfde als Hitler citeren.
Een stel opportunistische, haatzaaiende fascisten
proberen sympathie op te wekken voor afvalpropagandavideo's.
Ik vergeleek iedereen met wie hij sprak over culturele marxisten rechtstreeks
aan de fascistische letterlijke nazi’s die de term hebben uitgevonden.
Vooral racisme ligt gevoelig
tegen miljoenen mensen die vermoord worden.
Zeer racistische en antisemitische dingen. Dit is een beetje gênant,
maar dit komt enigszins dicht bij huis, aangezien een deel van mijn familie
sluit aan bij die manier van denken. Ze denken niet dat het gebeurd is.
Ik ga gewoon al die geschiedenis wissen.
Klinkt als mijn opa of een andere racistische persoon die ik ken. Schuld aan de Joden!
Dit is letterlijk mijn opa.
Natuurlijk gelooft ze zelfs dat de Holocaust überhaupt plaatsvindt.
Nou, ik bedoel, hij heeft wel zes miljoen joden vermoord. Geloof het of niet.
Hij vermoordde ook 6 miljoen verdomde Joden. Luister, jij verdomde koe, oké?
Als je 6 miljoen Joden vermoordt,
het maakt niet uit wat je in het verleden hebt gedaan.
- Holocaust? - Holocaust, ja.
- We gaan met Mercedes Carrera praten... - De 6 miljoen.
6 miljoen...
- Toen ik... Toen ik... - 6 miljoen...
6 miljoen...
Dat was 6 miljoen.
Het was 6 miljoen.
Het holocaustverhaal wordt gebruikt om de Joodse identiteit te versterken,
tegelijkertijd als ondermijnend en demoniserend
en het delegitimeren van de blanke Europese identiteit.
Het wordt gebruikt als manipulatief wapen tegen alle blanke Europeanen.
Ik heb mijn onderzoek gedaan. Ik heb mijn onderzoek gedaan.
Je bent verdomd oud. Oooool.
Je bent een verdomde blanke man. Ja!
...in Amerika. Ja, kijk eens naar al die verdomde zwarte mensen die... Mexicanen zijn
Dat is geen verdomd probleem vergeleken met de zwarte mensen... de politie
Onzin!
???
Je bent een blanke man!
Dit is verdomde onzin!
[in slow motion] Je bent een verdomde blanke man!
Nu ben je mij wat geld schuldig. Oké? Je bent mij herstelbetalingen verschuldigd. Waarom is dat?
Omdat elke vrijheid die ik heb,
en ik heb mijn hele leven als vanzelfsprekend beschouwd,
is mogelijk gemaakt door de rijkdom die mijn voorouders hebben gestolen.
Oké.
Het holocaustverhaal wordt vooral gebruikt om beleid te ontmoedigen
zoals nationalisme en bevorderen in plaats daarvan het globalisme
en multiculturalisme in de westerse wereld.
Europeanen worden er voortdurend aan herinnerd
"Vergeet nooit. Nooit meer", en dat de verschrikkingen zich nooit zullen herhalen.
Dit wordt gedaan om de Europeanen te hersenspoelen
om niet op te komen voor hun eigen natie en ras.
Via dit verhaal steunen de Europeanen de politiek
die de rechten van minderheidsgroepen beschermen in plaats van die van hun eigen volk.
Elke kritiek op de Joden of de Joodse staat Israël
zijn praktisch verboden.
De Joodse Holocaust veranderde in een religie,
waarin geen enkele afwijking van de orthodoxie aanvaardbaar is.
Ook al zijn er veel holocausts geweest
en grotere genociden door de geschiedenis heen,
de Joodse Holocaust is de enige die telt en het is natuurlijk
de enige wiens orthodoxie gecriminaliseerd is om zelfs maar in twijfel te trekken.
In feite is het de enige historische gebeurtenis
dat is bij wet verboden om in veel landen zelfs maar in twijfel te trekken.
De reden waarom je waarschijnlijk nog nooit van dit onderzoek hebt gehoord
die hebben bewezen dat het officiële verhaal vals is
komt doordat onderzoekers de vele inconsistenties hebben durven onderzoeken
en tegenstrijdigheden in het Holocaustverhaal zijn aan bod gekomen
tegen fysieke aanvallen, waaronder intimidatie, vandalisme,
carrièrevernietiging, drive-by shootings, fysieke aanvallen
en zelfs brandbombardementen op het magazijn waar hun werk is opgeslagen.
Joodse en zionistische organisaties tegen de vrijheid van meningsuiting
doen er alles aan om de waarheid te onderdrukken
door het internet te censureren
en het verbranden van de boeken die hun leugens blootleggen.
Dankzij de druk van organisaties die de vrijheid van meningsuiting bestrijden,
Facebook, YouTube en andere sociale media
doen hun best om de waarheid te onderdrukken en tot zwijgen te brengen,
en we kunnen er niet eens op vertrouwen dat deze platforms in de toekomst zullen worden gebruikt.
Wikipedia en Google worden beide gecontroleerd
om in het politiek correcte verhaal te passen om de bevolking te misleiden.
Mo'etzet Yesha, in samenwerking met Mijn Israël,
heeft een instructiedag voor Wiki-redacteuren georganiseerd.
Het doel van de dag is om mensen te leren bewerken in Wikipedia,
dat vandaag de dag de nummer één bron van informatie ter wereld is.
Als iemand bijvoorbeeld de Gaza-flottielje doorzoekt, willen wij daar zijn.
Wij willen de jongens zijn die invloed hebben op wat daar geschreven staat,
hoe het is geschreven, en om ervoor te zorgen dat het evenwichtig en zionistisch van aard is.
Ik kwam hier om meer te leren over hoe wij, als Israëliërs en als joden,
kan Israël online, op internet, verdedigen
en in dit geval vooral op Wikipedia.
Wikipedia is een beetje een complex systeem
en het is soms moeilijk om de regels te achterhalen.
Ik heb persoonlijk geprobeerd dingen op Wikipedia te bewerken die tegen Israël waren.
Kennis is belangrijk voor iedereen die actief wil zijn
bij het verdedigen van Israël op internet,
zodat we kunnen gaan en de informatie kunnen zien en kunnen zeggen
"Dit klopt niet helemaal, het is maar één kant van het verhaal"
Dat kan ik, ik heb de macht en het recht om daar verandering in te brengen.
En over het algemeen is het zo belangrijk voor ons om online te zijn,
werken om onszelf te verdedigen en te bewijzen aan de wereld
en voor onszelf dat we rechtvaardig zijn, dat we gelijk hebben,
en omdat je nu, als je online kijkt,
als u op bepaalde termen zoekt bij Israël
het is gewoon gevuld met antisemitisme, antizionisme en rotzooi
en er zijn niet genoeg mensen die zich inzetten om dat tegen te gaan
en zorg ervoor dat de andere kant van het verhaal,
onze kant van het verhaal, de goede kant van het verhaal,
we krijgen de juiste dekking, dekking die nodig is, dus...
In onze zogenaamd vrije en democratische landen
die er vaak trots op zijn tolerant te zijn,
indringers uit de derde wereld verkrachten nu Europese vrouwen
en kreeg de mildste straffen.
Ondertussen ontkenners van de Holocaust of antisemieten
kan vele jaren gevangenisstraf krijgen omdat hij alleen maar een historische gebeurtenis in twijfel trekt.
Het is duidelijk dat onze regeringen niet meer voor ons volk werken.
Volgens Gerard Menuhin,
er waren 117.344 beschuldigingen van denkmisdaden
in de Duitse rechtbanken in de periode 1994 tot 2004.
Jaarlijks worden ongeveer 2000 mensen berecht wegens ontkenning van de Holocaust.
die tot vijf jaar gevangenisstraf en een boete kan opleveren.
De meeste mensen in Engeland, Amerika, Australië
Ik heb geen idee wat een tirannie dit land is.
We hebben meer dan 2.000 processen, meer dan 2.000 proeven per jaar
en die meer dan tien jaar waard zijn.
Je kunt je dus voorstellen hoeveel mensen er last van hebben gehad
en gezinnen zijn vernietigd.
En ze raakten hun baan kwijt, enzovoort. ??? de waarheid
En gewoon om navraag te doen, gewoon om navraag te doen naar de bronnen ervoor.
Ze promoten geen ideeën, ze vragen alleen maar
- De vragen zoals jij. - Ja.
Ja, en nu in... wat er in Parijs is gebeurd, is alleen voor ons,
omdat alle hoofden van de natie zeiden:
"Persvrij en betekenisvol, vrijheid is het grootste goed voor de democratie."
En daarom, zeg ik, maak ik gebruik van deze vrijheid.
De waarheid is niet bang voor onderzoek, maar de holocaust wel
De Holocaust is een verhaal van de globalisten
sta niet toe dat er zelfs maar over gedebatteerd of ondervraagd wordt.
Iedereen die het verhaal in twijfel trekt, wordt onmiddellijk gebrandmerkt als racist.
een nazi die 6 miljoen Joden wil vermoorden
en een ontkenner, hater of antisemiet van de Holocaust.
Deze etiketteringstechniek wordt gebruikt om het discours te ontmoedigen
en discussies over de Holocaust in de Tweede Wereldoorlog.
Het revisionisme van de Holocaust wordt tegenwoordig als een taboe beschouwd
met wetten en gevangenisstraffen die op Europeanen worden toegepast
die het politiek correcte Holocaust-verhaal in twijfel trekken.
Dit is een grove inbreuk op artikel 19
in de Verklaring van de Rechten van de Mens van de Verenigde Naties.
Iedereen heeft recht op vrijheid van mening en meningsuiting;
dit recht omvat de vrijheid om zonder inmenging een mening te koesteren
en om informatie en ideeën te zoeken, te ontvangen en door te geven
via alle media en ongeacht grenzen.
Het simpele feit dat er in Europa wetten bestaan ​​om de Holocaust te ontkennen
zou een wenkbrauw moeten optrekken.
De waarheid is niet bang voor onderzoek.
Je hoeft zeker geen wetten te verzinnen om de geschiedenis te beschermen,
tenzij je een leugen probeert te beschermen.
De waarheid staat op eigen benen.
Ja, de Holocaust is big business,
omdat Duitsland tot nu toe de Joden heeft gegeven,
Ik denk minstens 200 miljard dollar, dus het is big business.
En sommigen van jullie krijgen nog steeds $ 1.000 per maand
en veel mensen weten dit niet,
en dan beseffen mensen niet wie de slaven naar Amerika heeft gebracht.
Het waren Joodse schepen.
Wacht, wacht, wacht even, dat is helemaal niets.
Laten we een pauze nemen. Want met de kwestie waar we het vandaag over hebben, is dat zo
of er wel of niet sprake was van de Holocaust.
We zullen het later hebben over de slavernij en wie ze hierheen heeft gebracht.
We komen hierna terug [commercieel]