Kronika towarzyska.
Łaskawy, szlachetny czytelniku!
Nasza rozłąka trwała zbyt długo.
Modni członkowie londyńskiej socjety
wreszcie powrócili, tak jak pisząca te słowa.
Dobrze być w domu.
Zaiste.
Wraz z początkiem sezonu
wszyscy zastanawiają się,
rzecz jasna, która z nowych debiutantek
rozbłyśnie najjaśniej?
Tegoroczna grupa zapowiada się olśniewająco.
Jest wspaniała panna Malhotra,
ponoć znakomita partia.
Pannę Stowell uważa się
za wielce utalentowaną młodą damę.
Dobroduszna panna Hartigan
na pewno zainteresuje dystyngowanych zalotników.
Panna Kenworthy przejawia niezachwianą pewność siebie i charyzmę.
Jest wreszcie panna Barragan, niewątpliwie wyróżniająca się w tłumie.
Napisała o mnie!
Wydaje się, że pani interes kwitnie.
Panienki również.
Nie zapominajmy także,
jakby brakło nam powodów do ekscytacji,
że w tym sezonie zadebiutuje kolejna Bridgertonówna.
Nic nie słyszę.
Wie, że podsłuchujemy. Na pewno nic jej nie jest.
Tak jak tobie rok temu?
Sytuacja jest inna.
- Francesca jest... - Cicho.
Może piękno tego wielkiego pióra zaparło jej dech w piersiach.
Chętnie je założę.
Może połknęła to wielkie pióro.
- Nie jesteśmy gotowi? - Możemy jakoś pomóc?
Ktokolwiek gra na dole, poproście, by był ciszej, bo nic nie słyszę.
Spróbuję, ale czyż to nie...
Któż inny mógłby tu grać na fortepianie?
Na pewno nie ja.
Francesco?
Jesteś, moja droga.
Francesco.
- Francesco! - Nie ma powodu do krzyku.
Lekcje gry w Bath wydały wspaniałe owoce.
Grasz już dobrze.
Jak tu zeszłaś?
- Stałam pod drzwiami. - Wstałam wcześnie.
Ubrałam się i śniadałam w ogrodzie. W końcu to zwykły dzień.
Ruszamy?
Może nie warto się martwić.
Wiesz, co grała? Marsz żałobny Mozarta.
Rety.
Poza debiutantkami
jest też kwestia tego, który dżentelmen okaże się
najlepszą partią sezonu.
Nasze młode damy z pewnością potrzebują stylowego obiektu
swoich miłosnych zachodów.
Komukolwiek uda się nawiązać najlepszy związek tego roku,
miejmy nadzieję, że przyprawią nas o miłe podniecenie.
- Nad czym tam tak gruchają? - Jakby zobaczyły połeć mięsa.
- To... - Nasz brat.
Colin.
Rodzinko.
Wybaczcie mi spóźnienie, utknąłem w korku debiutantek.
Nie powitacie mnie?
El.
Zamierzasz się przebrać?
Wiedzieć wam bowiem trzeba, że status quo szybko nuży piszącą te słowa.
BRIDGERTONOWIE
- Opowiedz o swych przygodach. - Tak.
Rok temu usłyszeliśmy o twoich południowych eskapadach
jeszcze przed śniadaniem.
O tak. Pod jakim to obcym słońcem tak zmężniałeś? Gdzie byłeś?
Wszędzie i nigdzie.
- Nie zanudzę was szczegółami. - Kim jesteś?
- Co zrobiłeś z naszym bratem? - To był potrzebny wyjazd.
Dał mi wyczucie proporcji.
Sam chętnie nabyłbym... proporcji.
No co?
Pani Anne Hartigan
wraz z matką, czcigodną lady Hartigan.
Panna Dolores Stowell.
Nie spodobałam się jej.
Niemożliwe, byłaś idealna.
Panna Clara Livingston.
Poczęstunek, Wasza Królewska Mość?
Raczej trumna. Dzisiejsza nuda gotowa mnie wpędzić do grobu.
Panna Alexandra Moore
wraz z matką, czcigodną lady Moore.
Od kiedy to wnikasz niezauważony?
Od kiedy to nosisz tyle falban?
- To styl tego sezonu. - Panna Natalie Green.
Wraz z matką,
czcigodną lady Green.
To twój debiut, Francesco. Nie czujesz ekscytacji?
Debiut towarzyski oznacza, że mogę kogoś poznać.
Miło byłoby zamieszkać na swoim.
Tydzień temu wróciłaś z Bath i już chcesz od nas uciekać.
Nie. Choć przydałby się spokój.
Jeśli szukasz spokoju, to wszystko może cię nieco onieśmielić.
Nawet Daphne...
Nie kłopocz się, mamo.
Wytrzymuję chaos naszego domu,
podczas sezonu również dam radę.
Panna Francesca Bridgerton wraz z matką,
czcigodną wicehrabiną wdową Bridgerton.
Bridgertonówna, Wasza Królewska Mość. Mieliśmy szczęście z tym rodem.
Panna Winifreda Barragan
wraz z matką, czcigodną baronową Barragan.
Bez dwóch zdań, nasze zaślubiny były piękniejsze niż wasze.
Nasze były wcale zacne.
Łatwiej wywrzeć wrażenie na starszej oblubienicy.
Gdyby to miało pomóc, poślubiłbym cię ponownie.
A nawet i trzeci raz, byle tylko dać ci szczęście.
Za pieniądze naszej drogiej ciotki, panie Dankworth?
Miło, że ciotka Petunia zmarła.
W sam raz na nasz miesiąc miodowy.
Lubiłam ciotkę Petunię.
Oczywiście.
Była starą panną z nosem w książkach.
Nie była męcząca, po prostu was nie lubiła.
Dość.
Wracamy na salony. Odzyskujemy pozycję.
Mamy środki finansowe i nie kieruje nami żaden mężczyzna.
Cieszmy się tym dniem.
Czy wolno mi mówić wprost?
Zawsze to robisz, Varley.
Świętej pamięci Petunia, z całym należnym szacunkiem...
czy ktokolwiek uwierzy, że stara panna,
która nie miała nawet kolasy, zostawiła wam fortunę?
Na litość boską. Nikt w Londynie nie wie, jak żyła.
Równie dobrze mogła chować pod podłogą całe słoje pełne monet.
Prawda często wychodzi na jaw.
Tak tylko mówię.
Jesteś. Jak rozumiem, skończyłaś marzyć na jawie.
Owszem. Idziemy?
Gdzie ona jest?
Niewybranie diamentu to jedno,
ale żeby tak zignorować wyprawioną na jej cześć imprezę?
To zupełnie inna skala.
Czy nasze dziewczęta pozostawiły tak wiele do życzenia?
Wydają się dość... zaabsorbowane.
Wrócił pan do miasta z konkretnego powodu?
Szuka pan czegoś? Lub kogoś?
Jeśli pytacie, czy wróciłem, by pojąć żonę,
to muszę was rozczarować.
Choć podczas mych podróży nauczyłem się,
żeby zawsze oczekiwać nieoczekiwanego.
Spójrz.
Penelopa Featherington. Znowu w tych kolorach...
- Cressida. - Eloise!
Jesteś. Szukałam cię.
A ja ciebie.
Pójdziemy na lemoniadę?
Kapitalny pomysł. Doskwiera mi pragnienie.
Czyż nie miło powrócić do metropolii?
Na wsi są same pustkowia i przeciągi.
Inni zwą to „świeżym powietrzem”.
Nawiązanie tam przyjaźni z tobą to miłe zaskoczenie.
To jednak w Londynie czuję się jak w domu.
Ten sezon będzie lepszy z tobą u boku.
Rzecz jasna.
Od dzieciństwa marzyłam o przyszłym mężu.
Powinien być przystojny, romantyczny i inteligentny.
A także dobrze wychowany i wysoki.
Zawsze wyobrażałam sobie poetę. Nade wszystko jednak
sam jego widok winien pobudzać moje serce.
A ty, Francesco?
Ktoś...
Miły. Tak sądzę.
To oczywiste. Nikt nie chce kogoś niemiłego.
Nie. Zdecydowanie.
Tydzień po miesiącu miodowym,
a mój syn już pozostawił cię samej sobie.
Po powrocie czekał nań stos papierów
sięgający niemal sufitu.
Oby zdążył przed pierwszym balem.
Miejmy nadzieję. W tym sezonie
ma w socjecie dwie siostry, to dopiero początek pracy.
Wydaje się opanowana, czyż nie? Praktyczna.
Owszem, lecz praktyczność to przeciwieństwo uczucia.
Ciekawi mnie, jak jej się powiedzie.
A Eloise?
Nie rozumiem jej nowej przyjaźni.
Lecz moje próby pomocy w zeszłym sezonie
skłoniły ją niemal do porzucenia socjety.
Tym razem się nie mieszam.
Na razie.
Tak jasno widzisz przyszłość swoich dzieci.
Będziesz mi niedościgłym wzorem.
Na pewno mnie przerośniesz.
Przepraszam cię. Przeniosę się do wdowiego domu, gdy tylko go znajdę.
Niełatwo nadzorować dwie córki w towarzystwie.
Bez obaw.
W Indiach matki mieszkają z dziećmi długo po ich ślubach.
Cieszy mnie twoja bliskość.
Lady Bridgerton.
- Tak? - Tak? Jejku!
- Jak się podoba impreza? - Jest wspaniała.
Choć odnotowano nieobecność królowej.
Cóż.
Pragnie chyba zachować powściągliwość.
Rok temu instynkty ją zawiodły.
Choć ostatecznie wszystko się ułożyło.
Nie martwiłabym się.
Proszę to powiedzieć innym mamuśkom.
Moje podróże? Nie mogę opowiadać o moich przygodach.
Od razu by mi panienki pomdlały.
To niedopuszczalne.
Jakim cudem wasze karneciki nie są jeszcze w tym sezonie pełne?
Jesteście wszystkie kwitnącymi kwiatuszkami.
Moje opowieści zza granicy nie są stosowne dla takich młodych dam.
Gdybym opowiedział panience o choć jednej z mych przygód,
musielibyśmy się pobrać.
Cóż za piękna grupa!
Panowie będą się o was bić.
Ja nie mam szans.
Po przebudzeniu okazało się, że czmychnął.
Nie zabrał nawet swych flint – ani mnie.
Miejmy nadzieję, że kolejny potencjalny
lord Featherington będzie uczciwszy.
Chyba że złodziejstwo jest u państwa rodzinne?
Żadnych „kolejnych” nie będzie.
Ostatni lord Featherington
spisał dokument przekazujący włości moim córkom.
Z chwilą, gdy któraś powije dziedzica.
Naprawdę?
Chodźmy się orzeźwić. Czymś mocniejszym.
Pen.
Miło cię widzieć.
- Czyżby? - Tak.
Czuję, jakby nie było mnie lata całe.
Zaiste, czas ten wiele zmienił.
Tak, ale strój ten to w Paryżu ostatni krzyk mody.
Wyglądasz dystyngowanie. Jak zawsze.
Nie szata zdobi człowieka.
W innych aspektach zaszły za to fundamentalne zmiany.
Czy dobrze widzę, że Eloise spaceruje z Cressidą Cowper?
Czasami sytuacja szybko się zmienia.
Nie powiedziałaś, że jedna z nas zostanie lady Featherington.
Po co miałabym wam mówić, że macie urodzić syna?
Obie jesteście zamężne. Piekarz sam wie, że ma wypiekać.
To syn którejś z nas będzie nowym lordem. Nam pozostaje rola matki dziedzica.
Myślisz, że bierzesz udział w tym wyścigu? Z kim?
Jako matka dziedzica
w pierwszej kolejności pozbędę się z domu książek.
Choć może wpierw wymienię paskudne mamine zasłony.
Ja pozwolę ci zatrzymać książki. W sieni.
Będzie stała pusta, bo któż was zechce odwiedzać?
Żadna z was niczego nie odziedziczy, jeśli nie weźmiecie się do pracy.
Jedźmy wpierw do ciebie na pudding. Masz znacznie lepszą kucharkę.
Nikt wam nie kazał brać mężów bez tytułów. Jazda!
Oby się nie śpieszyły.
Pociesza mnie, że ty zawsze będziesz się o mnie troszczyć.
Nigdy więcej cytrusowych kolorów.
Są kwaśne, w rzeczy samej.
Cóż jednak wywołało tę zmianę?
Nie wytrzymam w domu.
Dość miałam problemów z zasadami matki. Ale siostry...
Kuratela najokrutniejszej lub najprostszej znanej mi istoty...
Muszę znaleźć sobie męża.
Już czas.
Rozumiem.
Czy myśli panienka o konkretnym adoratorze?
Pragnę być rozsądna.
Chcę kogoś miłego,
kto uszanuje moją prywatność, rzecz jasna.
Trzeba zatem odmienić wygląd panienki.
Może coś na modłę paryską?
- Wspaniały, bracie. Skąd? - Z Marsylii.
Moje perfumy z Paryża.
A moje karty? Czy to hiszpańskie słowa?
- Francja oraz Hiszpania? - Nuty dostałam z Włoch.
Ileś miast odwiedził w cztery miesiące?
Straciłem rachubę.
Nie tutaj. Na zewnątrz, by matka nie widziała.
Gdzie twoja siostra?
Eloise! Idziemy do krawcowej.
Nie nam dana punktualność.
Prezent dla ciebie, matko.
Dziękuję.
Uroczy.
Naprawdę.
Jejku, naprawdę się spóźnimy. Francesca!
Eloise!
Eloise. Nie śpieszno ci chyba do krawcowej?
To coś dla ciebie.
- Jest. - To książka.
- Rzadki bawarski tekst o... - Coś teraz czytam.
- Emmę. - Powieść?
Nie przepadasz za romansidłami.
Może gust mi się zmienił?
To, co czytałam o kobietach porzucających socjetę...
to były romansidła.
Ta książka z humorem prezentuje bolesną prawdę o przyjaźni.
Jest bardziej realistyczna.
Rozumiem, że zmieniłaś też podejście do przyjaźni?
Cressida mnie latem zaskoczyła.
Jako jedyna okazała mi dobroć.
A Penelopa?
Oddaliłyśmy się od siebie.
Whistledown niemal mnie zniszczyła.
Nie chcę ciągnąć tej walki. Przeszłam na zwycięską stronę.
To chyba tak jak ty?
Czy to prawdziwa zmiana?
Nie mogę zdradzać tajemnic.
Nie ciążą ci?
MADAME DELACROIX, KRAWCOWA
Zaczekaj na mnie w powozie, Rae.
Dobrze cię widzieć.
Czyżby? Całe lato ukrywałaś się na wsi.
Nie wiedziałam, czy chcesz mnie ujrzeć.
Bałaś się, że ujawnię twoją tajemnicę.
Dzięki za jej dochowanie.
Bardzo cię za wszystko przepraszam.
Bo tego żałujesz? Czy dlatego, że cię zdemaskowałam?
Nie rozumiesz, próbowałam chronić...
Nie tłumacz mi się.
Dochowałam tajemnicy, bo nie chcę wracać do przeszłości.
Masz swoje życie, a ja mam swoje.
Z Cressidą?
Naprawdę się przyjaźnicie?
Życzę ci wszelkiej pomyślności.
Pańska madera.
Nie narzekam, że mogę sobie chlapnąć w ciągu dnia,
ale co to za okazja?
Dbałeś o włości podczas mojego miesiąca miodowego.
Zaskoczyła mnie twoja skrupulatność.
Mam być wzruszony czy urażony?
Jedno i drugie?
Ucieszyło mnie, że miałem jakiś cel.
Po twoim powrocie nie wiem, czemu się oddać.
Matka ma dla ciebie listę dobrych partii.
Bracie, wspomóż.
Tobie gratuluję licznych nowych adoratorek.
Czy to powinno mnie cieszyć?
Panowie, przepraszam za oczekiwanie.
Interes kwitnie.
Cieszy to nas. Dołączysz do nas?
Przepraszam, żona ma pierwszeństwo.
Will, przyszedł do nas pan Dundas.
Czy mogę panu zaproponować drinka?
Nie. Nie, dziękuję.
To krótka sprawa, skoro jesteście tu oboje.
Czy pamięta pani swoją cioteczną babkę, lady Kent?
Kent? Tak.
Poznałyśmy się, gdy byłam młoda. To nader chłodna dama.
Teraz jeszcze chłodniejsza, niestety.
Nie żyje?
Zostawiła nam coś?
Niezupełnie „coś”.
Zapisała waszemu synowi, Nicholasowi, wszystko.
Miała wielu bliżej spokrewnionych bliskich,
lecz bez męskich potomków.
Dlatego też to Nicholas zostanie następnym baronem Kent.
Może my sięgniemy po drinka.
Nie biegaj, usłyszy cię.
- Zignoruj ich. - Nie mogę.
- Idź stąd! Usłyszy cię. - Zaufaj mi.
Cokolwiek dzieje się tam, nie jest tak ważkie jak to.
Płodzimy dziedzica.
Ale wiesz,
że nie w taki sposób się płodzi?
Od czegoś trzeba zacząć.
To mój pierwszy tydzień w roli wicehrabiny.
Wieczorem bal u lady Danbury. Muszę zrobić dobre wrażenie.
BAL CZTERECH PÓR ROKU 1815
Dziś spróbuję czegoś innego.
Lady Danbury. Znów przeszła pani samą siebie.
Pierwszy bal sezonu to nie lada przedsięwzięcie.
Nie lekceważę go.
Ciekawe, co teraz napisze Whistledown.
Sezon zaczął się raczej nudno.
Na pewno znajdzie temat. Lub go zmyśli.
Przepraszam, nie wzięliśmy pani opończy.
No tak.
Chyba nie będzie trzeba zmyślać.
Wszyscy się na nas gapią.
Są zazdrośni o moją zdobycz, ciebie.
To nie na nas się gapią.
Wydaje moją fortunę, nim ją zdobyłam!
Taki ma zamiar.
Jeśli chce się nosić tak melancholijnie, ma do tego prawo.
Powiedziałem contessie, że w mej ojczyźnie...
Panna Featherington. Miło panienkę widzieć.
Olśniewająca suknia.
I pana, milordzie.
Nie suknia, rzecz jasna. Tylko to pierwsze.
Miło panów widzieć w stosownych strojach,
zupełnie niepodobnych do sukni.
Naprawdę lubisz haftować?
Oczywiście. To daje tyle możliwości.
Na przykład?
Skoro pytasz...
jest sprawdzony ścieg za igłą.
Ścieg prosty, „na okrętkę”, łańcuszkowy.
Czasem odważniejszy, węzełkowy.
Tak!
Bardzo lubię czytać.
Może za bardzo.
Mama ciągle mówi: „Odłóż książkę”.
Nie żeby w czytaniu było coś złego, oczywiście.
O co jej chodzi? Panowie czytają?
Ścieg piórkowy i gałązkowy.
Ścieg stokrotkowy.
Ty nie masz ulubionego?
Cóż... ścieg kierunkowy.
Nie znam takiego.
Pozwala ukierunkować rozmowę na coś niezwiązanego z haftowaniem.
To żart.
Nader sprytnie.
- Może... - Ja...
Proszę o wybaczenie. Co pan mówił, lordzie Barnell?
Chciałem powiedzieć, że powinniśmy chyba iść,
by nie wystawać tu zbyt długo i nie zostać tematem lady Whistledown.
Tamta. Kto to?
Wasza Królewska Mość, to panna Penelopa Featherington.
Zaczyna swój trzeci sezon.
Jest wiele wspaniałych kandydatek
ubiegających się o względy Waszej Wysokości.
Czemuż miałabym im je okazać?
Mamuśki niepokoi nieco fakt,
że nie wybrałaś jeszcze diamentu, pani.
Wartość diamentu wynika z faktu, że występuje rzadko.
Wyprawiłam jeden bal,
a teraz oczekują, że co roku wskażę diament?
Wyprawiłam ongi bal dla zebry, co roku mam im dać nowe zwierzę?
Masz rację, pani. Tylko raz wskazałaś diament.
To chyba lady Whistledown
wskazała go za pierwszym razem.
Miała rację co do księżnej.
Panno Francesco, jakie ma panienka zainteresowania?
Gram na fortepianie.
Wspaniale.
A inne?
Fortepian pochłania wiele czasu.
Lord Fife chciał chyba zapytać, kim panienka jest poza tym.
Tak. Czego panienka pragnie?
Czym panienka pogardza?
Co panienkę nakręca?
Ja...
Myślę, że brat mnie potrzebuje.
Panowie raczą mi wybaczyć.
Bracie, potrzebuję chwili na osobności.
Oczywiście.
Jejku. Czy Francesce nic nie jest?
Potrzebowała chwili. Tak jak ja.
Wykorzystam ją, by zatańczyć z mą piękną żoną.
Bawcie się dobrze.
Zamierzamy.
Penelopo.
- Powinnaś wrócić na parkiet. - Doprawdy?
Utknąwszy na ścianie, trudno z niej zejść.
Cokolwiek się robi.
Przynajmniej ściana nie pyta, co mnie nakręca.
Rozmowa z panami nie była zajmująca?
Liczyłam na konwersację,
nie na badanie,
jakbym była rzadkim owadem pod mikroskopem.
Nie lubisz przyciągać uwagi.
Nieprzesadnie.
Może to cię wyróżnia.
Bodaj wszyscy Bridgertonowie ją przyciągają,
tak czy inaczej.
Ja... też różnię się od rodzeństwa.
To bywa niełatwe, czyż nie?
Wszyscy są jednak cudowni.
Wiem. Masz szczęście.
Ciesz się wzbudzanym zainteresowaniem.
Nawet gdy to męczące.
Niektóre z nas
prawie go nie wzbudzają.
Panno Francesco.
Zatańczymy?
Oczywiście.
Powinnaś wrócić na parkiet.
Utknąwszy na ścianie, trudno z niej zejść.
Wszystko w porządku, panno Featherington?
Tak. Przepraszam. Uderzenie zimna.
Przez lody?
Czy tę miłą panienkę i jej szyderczy uśmiech?
Bez obaw, jestem weteranką niezliczonych miażdżących spojrzeń.
Jej było poślednie.
Lord Debling, czyż nie?
Mam przeczucie, że panienka również
potrafi kogoś zmiażdżyć, jeśli tylko zechce.
Ja?
Cóż, chyba...
Chyba nie.
Przepraszam, ja...
Co za wstyd! Ależ ze mnie niezdara.
- Najmocniej przepraszam. - Rety.
Wypadki się zdarzają.
Znajdę panience służącą do pomocy.
Będziemy wdzięczne.
Panno Cowper.
Szkoda, żeś nie wybrała mocniejszego materiału.
Może coś droższego tak by się nie porwało.
Tak mi przykro, Pen.
Zdarzały się późne wieczory.
Pen? Nie wyglądała chyba dobrze.
Featheringtonówna? Nie kłopocz się nią.
Opowiadaj o tych wieczorach.
Cokolwiek cię spotkało, jesteś w tym sezonie lepszą kompanią.
Przepraszam.
Już, panienko. Powóz panny Featherington!
Tak jest.
- Pen. - Colin.
Co ty tu robisz?
Postanowiłem odetchnąć.
Szkoda, że już jedziesz. Zwłaszcza w tak uroczej sukni.
- Nie drwij ze mnie. - Jakżebym śmiał!
Mówię serio. Do twarzy ci w tym kolorze.
Dobranoc, panie.
- Jedziesz bez opieki? - Jak stara panna.
Nie jesteś nią.
To mój trzeci rok na rynku matrymonialnym.
Kim zatem jestem?
Czy coś się wydarzyło? Między nami?
Pisałem do ciebie tego lata, jak zwykle,
ale nie odpisałaś. Mało kto odpisał.
Skoro chcesz, powiem to na głos.
Brak mi ciebie.
Doprawdy?
Ale nigdy byś się do mnie nie zalecał.
Pen, ja...
Słyszałam cię na balu mamy w zeszłym sezonie.
Mówiłeś wszystkim, że nie dla Penelopy twoje zaloty.
Pomówmy może gdzie indziej.
Bo cię zawstydzam?
To jasne, że wykluczasz zaloty.
Jestem pośmiewiskiem, niezależnie od garderoby.
Nie pomyślałam jednak, że możesz być tak okrutny.
ŁASKAWY, SZLACHETNY CZYTELNIKU!
GWAŁTOWNA
KRÓLOWA
JA NIE OBAWIAM SIĘ ZMIAN
PRZYJĄŁ ZUPEŁNIE NOWE OBLICZE
PAN COLIN BRIDGERTON
Przyszedł do pani pewien dżentelmen.
Miło mi panią poznać, lady Featherington.
Dzień dobry, panie...
Wielmożny Walter Dundas, do usług.
Korona powierzyła mi obowiązek
pilnowania przebiegu sukcesji w ramach wielkich rodów.
Rozumiem.
Czemu zawdzięczamy pańską wizytę?
Ustaliłem, że pani kuzyn, Jack Featherington,
opuścił miasto z pani fortuną.
Tak. Mój kuzyn. Oszust.
Haniebny kłamca.
Dysponuję podpisanym przezeń dokumentem,
w myśl którego włości dziedziczy ta z pani córek,
która urodzi potomka.
Ach tak, ten dokument.
Jest ze wszech miar słuszny.
I zepsuty zegar czasem ma rację.
To dość niezwykła sytuacja. Czy córka pani jest przy nadziei?
Liczę, że lada dzień otrzymam szczęsną nowinę.
Rozumiem.
Korona nie zna obecnie innego męskiego potomka rodu.
Przekazanie włości innemu rodowi byłoby nie lada wyzwaniem.
Byłby to nielichy ambaras dla państwa najemców, socjety
i, mówiąc wprost, mnie.
Jeśli jednak ustalę, że ten dogodny dokument
został sfałszowany, a żadna z pani córek nie zdąży urodzić,
wyzwaniu temu przyjdzie mi sprostać.
W tej sytuacji
dobrze, że dokument ten nie został sfałszowany,
a moje córki kochają swoich mężów.
Wręcz znakomicie.
Wkrótce ponownie państwa odwiedzę.
To przepiękny dom.
Dobrego dnia.
Nie mam w tym sezonie przesadnej konkurencji.
Poza Francescą, która wzbudziła spore zainteresowanie.
To, jak potraktowałam Penelopę, było chyba dość jasnym sygnałem.
- Chyba wszyscy odebrali ten przekaz. - Nie pochwalasz tego?
- Przecież nie lubimy Penelopy. - Byłaś niepotrzebnie okrutna.
Często mówisz o tym, jak trudno szukało ci się męża.
Nie sądzisz, że byłoby łatwiej, gdybyś... ograniczyła bezpośredniość?
Tak, te poszukiwania są trudne.
Ale trudniej znaleźć przyjaciółkę.
Od debiutu niewiele ich miałam.
Takich prawdziwych.
Miałam je za młodu.
Sezon jednak poróżnia młode damy,
zmuszając nas do rywalizacji.
Sama też temu uległam...
Raz.
Albo dwa razy.
Albo trzy.
Masz rację.
Społeczeństwo nie chce, byśmy nawiązywały więzi. Ja...
Myślałam, że tylko ja to widzę.
Chciałam się z tobą zaprzyjaźnić rok temu.
Odrzuciłaś mnie.
Nie winię cię.
Nie zawsze byłam miła.
Ale jakkolwiek Penelopa cię straciła...
masz rację.
Nie zasługuje na moją uwagę.
Ani na twoją.
Myślmy o sobie. Jesteśmy znacznie bardziej interesujące.
Jestem skłonna się zgodzić.
Wróciłeś.
Jak tam spotkania?
Nie tak miłe jak nasze łoże.
Wrócimy do niego?
Najpierw muszę z tobą coś omówić.
Twoja matka.
Wiem.
Robi wszystko, żeby opóźnić swój wyjazd.
Dziś z nią pomówię.
Może lepiej nie?
Twoja matka przepada za byciem wicehrabiną,
a ja przez lata
dbałam o Edwinę i dom Sharmów.
Ty też byłeś najszczęśliwszy z dala stąd,
bez obowiązków zarządczych.
Postawmy siebie na pierwszym miejscu.
Dłuższy miesiąc miodowy?
Jesteś pewna?
Jeszcze zdążymy się nacieszyć naszym wicehrabiostwem.
Na razie z obowiązków interesuje mnie wyłącznie płodzenie dziedziców.
Niech mama tu zostanie.
Nie chcę już mówić
o mojej matce. Ani chwili.
Moja droga.
Jak ci minął wczorajszy wieczór?
Czy pierwszy bal był udany?
Był... zadowalający.
Kochana.
Pomyśl o tym jak o fortepianowym duecie.
Kiedy grasz z inną osobą, nieco się na nią wystawiasz.
To bywa, zdaje się, przerażające.
Tak sądzę. Ale warto tak robić,
kiedy już znajdziesz kogoś,
z kim możesz tworzyć harmonię.
Nie boję się balów, mamo.
Ani znalezienia kogoś.
Ciebie i ojca oraz Daphne i Anthony’ego
połączyło uczucie.
To nader rzadkie.
Nie wiem, czy naprawdę muszę czuć
drżenie serca albo... stworzyć harmonię z twojej metafory.
Przynajmniej bądź otwarta na możliwość uczucia.
Dobrze?
Zobaczmy, co będzie.
Pani.
Wicehrabina pani szuka.
Ma panienka gościa.
Wybacz to najście.
Zostaw nas.
Bardzo przepraszam za mój bezduszny komentarz.
- Cierpię na widok twych zgryzot. - To tu nie przychodź.
Zmieniłem się od tamtego sezonu.
Na pewno się ciebie nie wstydzę.
Wręcz przeciwnie.
Na każdym spotkaniu cię szukam, bo zawsze podnosisz mnie na duchu
i pokazujesz mi świat na nowo.
Jesteś mądra, ciepła i...
Jestem dumny z twojej przyjaźni.
To nader irytujące...
patrzeć, jak z łatwością wracasz do towarzystwa.
Co roku modlę się, żeby w końcu poczuć taką swobodę
na rynku matrymonialnym. I nigdy się nie udaje.
Jeśli szukasz męża, to...
pomogę ci.
Niby jak?
Tego lata byłem w 17 miastach.
Nauczyłem się, że uroku można nauczyć.
Nie możesz mi szeptać na ucho w salach balowych.
Nie będę musiał.
Zorganizujemy lekcje. Na pewno poczynisz szybkie postępy.
Niczego nie pragnę bardziej
niż odzyskania względów jedynej osoby,
która zawsze mnie... doceniała.
Co ty na to?
Mam ci uścisnąć dłoń?
To dość nietypowe,
ale... czyż się nie przyjaźnimy?
Za przyjaźń.
Do zobaczenia.
Kronika towarzyska?
Łaskawy, szlachetny czytelniku!
Gdy fala przemian nadciąga,
potrafi być gwałtowna i śmiercionośna,
zwłaszcza dla nieprzygotowanych.
Piszącej te słowa zdaje się,
że nasza socjeta płynie na tej fali
z dużą wprawą.
Lordzie Kent.
Witamy w pana nowym domu.
Inni jednak mocno trzymają się tego, co już im znajome.
Prym wiedzie wśród nich królowa,
która nadal nie wybrała jeszcze diamentu.
Pisząca te słowa zastanawia się, czy to niezdecydowanie
to przejaw hartu ducha... czy strachu.
Jeśli tego drugiego,
to duma z dawnych osiągnięć Jej Wysokości nie pomoże,
jako że nasze tegoroczne debiutantki są gotowe do gry.
Wasz ruch, Wasza Królewska Mość.
Lady Whistledown znów rozpoczyna swoje gierki.
Czy zamierzasz dołączyć, pani?
Uwielbiam grać...
zwłaszcza wtedy, kiedy wygrywam.
Kronika przyszła wcześnie.
Czytam! Czyś oszalała?
Ciebie najbardziej powinno to zainteresować.
Whistledown dużo pisze o twoich Bridgertonach.
Konkretnie o Colinie.
Cokolwiek o nim napisała, nie ma racji.
Pisząca te słowa również jest gotowa do gry.
Ja nie obawiam się zmian. Witam je z otwartymi ramionami.
Są też jednak tacy,
którzy skłaniają się ku zbyt daleko idącym zmianom.
Dzień dobry, siostro.
Witaj, bracie.
Gdzieżeś bywał?
Nigdzie. Co czytasz?
Nic takiego.
Whistledown.
Wspomina o tobie.
Są też tacy,
którzy skłaniają się ku zbyt daleko idącym zmianom,
jak pan Colin Bridgerton,
który, jak się wydaje, przyjął zupełnie nowe oblicze.
Warto się zastanowić,
czy ta nowa persona to prawdziwy on,
czy wybieg, by zwrócić na siebie uwagę?
Czy sam pan Bridgerton zna odpowiedź?
Jak się czujesz?
Nie dbam, co o mnie wypisuje.
Zrujnowała pannę Thompson, to znaczy lady Crane,
a rok temu niemal też ciebie.
Tego jej nigdy nie wybaczę.
Czy ty...
masz pomysł, kim może być?
Nie. Ale gdybym się kiedyś dowiedział,
dopilnuję, by jej świat też legł w gruzach.
Napisy: Kuba Żywko