Powiedz:
„Kocham cię!”.
Pa!
Silverstone!
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Kocham Silverstone.
Kocham.
W Silverstone jest coś niemal…
religijnego.
Ma wyjątkowe miejsce w moim sercu.
Moje prochy mają być tam rozsypane.
Dobrze wiedzieć.
- Nie mówiłam ci? - Nie.
Tata też tak chce.
W dzieciństwie wiedziałam,
jak sławny jest mój tata
i jak ważny jest zespół Williams.
To tu miało miejsce tyle ważnych wydarzeń dla naszego zespołu.
To był nasz czas.
Tata jest moim bohaterem.
Ma dwa okrążenia, żeby przekonać cię na zmianę zespołu.
On jest zespołem.
Nie chcę przynieść wstydu,
nie chcę, żeby Williams rozpadł się na mojej warcie.
Mamy ducha walki, ale to dla nas prawdziwy test.
Powiem tyle: wracamy na 100%.
Panie i panowie,
oklaski dla Claire Williams.
KREW, POT I ŁZY
OXFORDSHIRE ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO
PRZED SEZONEM
Powodzenia. To miłe. Nagraliście?
DYREKTOR I ZAŁOŻYCIEL ZESPOŁU
Uroczo.
Jesteś najlepsza.
- Powodzenia. - Do zobaczenia.
- Jesteś gwiazdą. - Tak.
Jestem zastępcą dyrektora,
ale tak naprawdę pełnię funkcję dyrektora.
Parę lat temu tata postanowił się wycofać,
więc tak naprawdę to ja jestem dyrektorem.
Co u ciebie?
Jestem odpowiedzialna za to,
żeby zatrudnić właściwych ludzi i umożliwić im pracę.
Chcę, żeby to było dobre środowisko.
Bardzo dbam o to miejsce.
Jest bardzo bliskie mojemu sercu.
Wybacz, że nie wpadłam.
Czekałem, aż przyjdziesz.
Wybacz.
Williams jest teraz w bardzo trudnej pozycji.
Zeszły rok był straszny.
Popełniliśmy błąd, zaprojektowaliśmy słaby bolid.
Musimy się poprawić.
Jack, wszystko gra?
Nie jesteś na przerwie obiadowej.
Fakt. Miło, że zauważyłeś.
Rzeczywiście pracujesz.
Na oczach Netflixa.
Dzięki, Paddy.
- To będzie kabaret Paddy’ego. - Jasne.
Nazywam się Paddy Lowe.
Jestem dyrektorem ds. technicznych w ROKiT Williams Racing.
Jasne, bez presji.
Jednym z największych wyzwań jest to, przed którym stoimy teraz,
czyli powrót Williamsa na górę stawki,
gdzie był w przeszłości.
Ściągnęliśmy tu Paddy’ego
po jego sukcesie w Mercedesie.
Miał tchnąć nowe życie w Williamsa.
Tył jest już gotowy, prawda?
- Prawie. - Dobrze.
To Paddy wymyślił w Williamsie aktywne zawieszenie jeszcze w latach 80.
DZIENNIKARZ F1
To on był geniuszem
odpowiedzialnym za tak wiele sukcesów zespołu.
W tamtych czasach
warsztat był pełen betonu i plam po oleju.
Teraz jest pięknie,
błyszczące podłogi, skomplikowany sprzęt.
To zupełnie inny świat.
Dziękuję.
Jest niesamowicie inteligentny.
Postanowił, że wrócimy do podstaw.
Zmieniliśmy sposób projektowania bolidu,
członków zespołu
i podejście do technologii.
Dlatego wierzymy,
że wprowadziliśmy dobre zmiany.
Podłączamy teraz układ ERS.
Przygotowujemy się,
żeby pierwszy raz odpalić FW42.
Mam dobre przeczucia,
ale rok temu też miałem.
Obyśmy coś z tego wynieśli.
Zadowolony?
Chcę, żeby zespół miał poczucie,
że kłopoty są za nami i idziemy do przodu,
że możemy znowu zdobyć mistrzostwo.
Oby to był dobry rok.
Ścigamy się?
- Obaj na raz? - Chyba robię już dość.
Symulator Paddy’ego.
Świetne.
Williams zmienia więcej
niż tylko zaplecze, bo w 2019 pojawi się u nich
dwóch nowych kierowców.
Gotowi na porażkę z zawodowcami?
- Ścigamy się? - Tak jest.
Damy ci przewagę. Ile okrążeń?
Cicho tam!
Ile okrążeń?
Wiesz, kto ci płaci?
Chryste!
Mamy świetnych kierowców.
Jestem bardzo zadowolona.
Jasno powiedziałam, czego chcemy.
Nie widzę auta.
- Tu jest. - No tak, tam.
Robert i George są bardzo różni.
George jest wyjątkowy,
to kierowca jakich mało.
Rzadko popełnia błędy.
Claire! No proszę.
- Kto jest żółty? - Ja.
George Russel, junior Mercedesa, atrakcyjna partia.
Mistrz F2.
Bardzo ekscytujący.
Oto i flaga w szachownicę.
George Russell wygrywa.
Walczył o swoje miejsce w stawce.
Osoby z doświadczeniem w F1,
które znają się na rzeczy,
mówią, że zostanie kiedyś mistrzem świata.
- George! - Wybacz.
Niesportowe zachowanie.
George Russel, jeżdżę dla ROKiT Williams Racing.
Ściganie się w Formule 1 to moje marzenie.
Całe życie chciałem zostać kierowcą F1.
Próbowały setki, tysiące ludzi, a jestem w tej dwudziestce.
To jest…
To niesamowite.
Boże, oczy mi wariują.
O dziwo nie jesteś…
Dokończ, George.
Tak jest!
O dziwo nie jestem kiepska?
O dziwo nie jesteś…
Nie wierzę, powiedziałeś, że o dziwo nie jestem kiepska.
Jak byłam mała tylko tym się bawiliśmy.
Robert ma pole position.
Chciałam zobaczyć Roberta za kierownicą,
bo jest kimś, kto rozumie problemy z bolidem.
W zeszłym roku Robert zrobił na nas wrażenie
jako kierowca testowy.
Nazywam się Robert Kubica, pochodzę z Polski
i jeżdżę dla ROKiT Williams Racing.
Powrót do F1 po ponad ośmiu latach
jest dość dziwny.
Każdy, od gokartów do F1, powie to samo:
Robert był jednym z najlepszych kierowców.
To jego się bali,
bo wiedzieli, że potrafi wygrywać.
Miał przejść do Ferrari, do Fernando.
To miał być zespół marzeń.
Niestety moja kariera uległa bardzo drastycznej zmianie.
W 2011
miałem poważny wypadek we Włoszech.
Odniosłem sporo obrażeń.
Wypadek był straszny, prawie kosztował go prawą rękę.
To, że jest w stanie prowadzić bolid F1,
jest dla nas niewiarygodne.
Jego powrót to coś wielkiego.
Historia jak z Hollywood.
Jeden z lepszych powrotów w sporcie.
Marzyłem o powrocie.
Jest niesamowicie uparty.
Nie odpuści nam,
dopóki nie poprawimy bolidu.
Nie ma oporów przed mówieniem, gdzie leżą problemy.
Boli mnie palec.
Taki zestaw kierowców to uosobienie moich marzeń.
Ciągle prowadzę!
- Prawda? - Tak.
Claire wygrywa!
- Wygrałam? - Tak!
Naprawdę?
Psychicznie już po mnie.
Lepiej.
Chodzi tylko o to, żeby przygotować auto na pierwszy dzień testów.
Możesz wydrukować mi parę rzeczy?
Tylko parę rzeczy na później.
Bardzo dziękuję.
Teraz składamy auto.
Mike, już idę.
Wylatuje w sobotę w nocy.
Wszystko musi być gotowe.
- Ładny odcień. - Tak.
Świetnie wygląda.
- Widziałeś stroje? - Tak.
- Podobają ci się? - Są świetne.
Ludzie myślą, że mamy auto, które lata po świecie
na każdy wyścig,
paru gości zmienia opony i tyle.
Musimy rozszczelnić, żeby zmieścić śrubę.
Wtedy to przejdzie na sam dół.
Te auta są bardzo skomplikowane.
Sami tworzymy 20 000 części.
Ile ich mamy? Jeden?
- Teraz? - Nie wyrzucimy go.
Nie.
Będąc niezależnym zespołem,
zespołem z takim budżetem jak nasz,
dowiezienie auta na testy jest wielkim wyzwaniem.
Tylna część jest tam,
ją już skończyliśmy.
Pomysł na lusterka był świetny.
Tego dawno nie słyszałam!
- No tak. - Jezu.
Oby był zgodny z zasadami.
No proszę, uratują nas lusterka.
- Tak proste. - No tak.
Jesteśmy bardzo daleko
od skończenia bolidu, który będzie można testować.
Ogromnym wyzwaniem jest teraz dostarczenie dyfuzora.
Gdzie leży problem?
Co nas wstrzymuje?
Złożoność tej części opóźnia finalizację.
Poza tym inne części,
z którymi mamy teraz problemy.
Wałek przegubowy
nie jest jeszcze gotowy.
Poza tym trochę zgubiliśmy zawleczkę do wspornika.
Mamy większy problem z kołami,
bo nie mamy nakrętek.
Ciągle?
- Ciągle pracujemy. - Cały czas.
Spotkanie z Mikiem i Nicky
ma być jutro?
Nie, musi być dzisiaj.
Halo?
Przy telefonie.
Nie wszystko jest na czas.
Mamy pewne obsuwy.
Mamy ze 101 problemów z bolidem,
to kwestie, których się nie spodziewaliśmy,
a to oznacza, że wszystko, co robimy,
może zająć więcej czasu.
Możemy poprawić otwory albo zmienić kołki?
Zdążymy na testy.
Jak zawsze.
- Wszystko gra? - Tak.
- Uśmiechy? - Tak.
To dobrze.
Wygląda lepiej niż wczoraj.
Trochę mnie wkurza, że to wszystko są prowizorki.
No tak.
To będzie wyczyn, jeśli zdążymy na poniedziałek.
- Tak. - I zdążymy.
Jasne.
Zdążymy.
- Pracujcie. - Oby.
Zdążymy.
- Do zobaczenia. - Pa.
BARCELONA HISZPANIA
TESTY PRZED SEZONEM
Testy przed sezonem trwają zaledwie osiem dni.
Wystaw auto na tor
i sprawdź, co działa, a co nie.
Żeby na pierwszym wyścigu w sezonie
być na poziomie rywali.
Informacja dnia jest taka,
że Williams nie wystawi bolidu ani dziś,
ani jutro.
Auto nie jest gotowe.
To był szok.
Na testy mają zaledwie osiem dni,
każda sekunda jest ważna.
Godzina to wielka strata, a co dopiero połowa dnia.
Nie omija się testów.
DWA DNI PÓŹNIEJ
BARCELONA LOTNISKO
Ja ją wezmę.
- Tę? - Tak.
- A tamta? - Na bok.
Muszą być bardzo bezpieczne.
Chyba zepsułem.
- Milion roboczogodzin. - Tak.
Mnóstwo krwi, potu i łez.
Nie mogłam uwierzyć,
że nie wystawimy auta na zimowe testy.
Pytałam: „Żartujecie? Jak do tego doprowadziliśmy?”.
Jak możemy zmniejszyć straty?
Byłam wściekła.
Dowieź to do warsztatu, muszą się za nie wziąć.
Mają robotę na rano.
Muszą wszystko wstawić.
Miło będzie zobaczyć je na torze.
To nie były przyjemne dni.
Mam nadzieję, że gdy wyjedziemy na tor, wszyscy o tym zapomną.
Oby przyniosło nam odpowiednie wyniki.
Cieszę się, że mamy George’a i Roberta.
Miło będzie zobaczyć, jak po raz pierwszy wsiadają do bolidu.
Części często dolatują w ostatniej chwili,
ale gdy przywozi je zarząd,
można odnieść wrażenie, że sprawy nie mają się dobrze.
Proszę bardzo. Jak się masz?
Mam wasze części.
W takich chwilach
nie można winić ludzi z fabryki, bo oni robią, co mogą, z tym, co mają.
Wina leży wyżej.
Pytanie brzmi: czyja to wina?
Czy to wina osoby odpowiedzialnej za stronę techniczną
i za projekt bolidu w ogóle,
czy też wina osoby, która tę osobę mianowała.
Czyja głowa poleci?
Wszystko gra?
Tak.
Miło jest zobaczyć bolid w warsztacie.
Miło byłoby go mieć już dawno.
Cześć, Claire.
Perspektywa czasu jest wspaniała, Dave.
Cześć, Paddy.
Jak wasz lot?
W porządku, ale wcześnie.
Macie części?
Owszem.
Są na tyłach.
Tak.
- Już prawie trzy godziny. - Zobaczmy te części.
Wszystko gra?
- Tak, a u was? - Też.
Jaka jest przyczyna opóźnienia?
Nie będziemy tego omawiać publicznie.
Nie jest dobrze, nie tego oczekiwaliśmy,
zwłaszcza po zeszłym roku chcieliśmy pokazać siłę.
To najtrudniejszy element tej pracy.
Leżysz na ziemi i masz wrażenie,
że już bardziej nie mogą ci dokopać.
Aktualnie obrywa mi się z każdej jednej strony.
Nie jesteśmy tylko zawiedzeni.
Jest nam wstyd, bo nie wystawiliśmy auta na tor.
Nikt inny nie musi się na mnie wyżywać.
Jestem dla siebie najbardziej surowy.
Rzecz w tym, że źle to zrobiliśmy.
Mamy teraz wiele problemów.
Wiele wyzwań przed nami.
Ale tak już mam,
że nie epatuję paniką.
Jestem inżynierem,
problemy są obiektywne, nie mówimy o emocjach.
Emocje nam tu nie pomogą.
Wszystko gra?
Tak, jestem gotowy.
Od trzech dni.
Ależ mam zszargane nerwy.
Tak zazwyczaj działamy.
Wszystko późno.
Wokół boksu Williamsa
widać mały tłum.
Dobre wieści są takie,
że wreszcie przygotowali swój bolid.
Williams jest gotowy,
ale rodzi się pytanie, czemu spóźnili się
o całe dwa dni.
Sami ważni.
- Co? - Same ważne media.
Pierwsza wypowiedź od paru dni.
Pracowałem.
Co się stało?
Skąd to spóźnienie?
To bardzo skomplikowana sprawa.
Sam nie znam odpowiedzi.
Będziemy musieli to dokładnie sprawdzić i wszystko przeanalizować.
W dużym skrócie: to, co nas opóźniło,
to liczba i poziom skomplikowania części, które trzeba wyprodukować,
żeby w dzisiejszych czasach zbudować bolid F1.
Rozmawiałem z Paddym w trakcie testów. Nie chciał wziąć odpowiedzialności.
Trzeba to wziąć na siebie.
Przyjąć na klatę.
On nie chce tego zrobić, więc…
Pa, Paddy.
Duże zmiany w Williamsie.
Paddy Lowe ze skutkiem natychmiastowym
„bierze urlop ze względów osobistych”.
Możemy pomówić o Paddym?
Po co marnować tę energię na coś,
co już za nami.
Idziemy do przodu.
F1 jest szybkie. Ścigajmy się, bo o to tu chodzi.
PO DZIEWIĘCIU WYŚCIGACH WILLIAMS JEST NA DOLE STAWKI
- Pa. - Buziaki?
Do zobaczenia.
Schowajcie się, bo się przeziębicie.
Smacznego.
Pa, małpko.
Mam motylki w brzuchu.
Jak zawsze przed Silverstone.
Ciekawi mnie, co czują Robert i George przed weekendem wyścigu.
Nie martwię się przesadnie.
Ja się martwię, bo chcę ich zatrzymać w zespole.
No tak.
No tak…
Mam dość kierowców, którzy odchodzą gdzieś indziej.
- Pielęgnujemy te talenty, a oni… - Wygrywają gdzieś indziej.
Właśnie.
Chcę dać kierowcom dobre auto.
F1 nie jest łatwe.
Czasami myślę sobie: „Chryste. Kiedy będzie łatwiej?
Co jeszcze musimy zrobić, żeby dogonić środek stawki?”.
Jesteśmy w tym sporcie, bo kochamy się ścigać.
Nie lubimy być z tyłu stawki.
Dzień dobry!
Będziesz blisko podium?
Postaram się, ale niczego nie obiecam.
- Jasne. - Dziękuję.
Miło cię widzieć.
- Was też. - Dziękujemy.
Nie jest idealnie.
Każdy chce dostać się do F1 i wygrywać wyścigi.
Sam o tym marzę.
Dzień dobry.
Jeżdżę sobie całkiem sam.
Nikogo przede mną, nikogo za mną.
A następny sezon?
Nie mogę powiedzieć.
Miło mi.
Jestem spóźniony, do zobaczenia.
- Leć. - Pa.
Chcę więcej.
Chcę być mistrzem.
Chciałbym być na miejscu Lewisa.
Chciałbym mieć auto, w którym można wygrywać co wyścig.
Chciałbym tydzień w tydzień jeździć na jego poziomie.
Kiedyś tam dotrę.
Będę miał tę szansę.
Ciężko jest się wykazać,
będąc na samym końcu stawki.
Nieprawda.
Ludzie, którzy decydują o mojej karierze,
ludzie z Williamsa i Mercedesa,
wiedzą, na jakim poziomie jeżdżę.
Nawet jeśli wyniki się nie zmieniają. Dlatego się tym nie przejmuję.
Dzięki.
George Russel jest w programie juniorskim Mercedesa.
To znaczy, że jego przyszłość jest do pewnego stopnia pewna.
Jestem już spóźniony.
Dziękuję.
Klima jest ustawiona tak, że większość mocy idzie do mnie.
Dlatego wyszli.
Pewnie tak.
Wcale nie.
Toto Wolff z Mercedesa
był pod dużym wrażeniem George’a,
zawsze mówił o nim same pozytywy.
Czy to znaczy, że George przejdzie do Mercedesa?
Czas pokaże.
Ale na pewno o tym myśli.
To miłe, że program juniorski
- wrócił do życia. - Oj tak.
Bierzemy młodych z największym potencjałem i proszę.
Mercedes jest od dawna najlepszym zespołem w Formule 1.
To oni zainwestowali w moją karierę juniorską.
To oni ułatwili mi przejście do Formuły 1.
Świeżak rzadko wygrywa sezon F2.
On wygrał i teraz mamy problem.
- Będzie mistrzem świata. - Wiem.
Słyszałem to już od moich angielskich kolegów.
- Daj mi swoje auto, Toto. - No tak.
O to chodzi.
Tak?
WYŚCIG 10: GRAND PRIX WIELKIEJ BRYTANII
Witamy na historycznym torze Silverstone.
Oto GP Wielkiej Brytanii.
Jestem nowicjuszem, brak mi doświadczenia,
ale podchodzę do tego na poważnie.
Wszystko, dzięki czemu będę szybszy, traktuję poważnie.
Muszę harować jak wół, żeby pokazać,
czemu tu jestem.
Muszę się wykazać,
pokazać, że gram zespołowo,
że mogę prowadzić zespół w ciężkich czasach.
George to tak naprawdę
uosobienie ducha Williamsa.
Jego podejście jest proste: „Trzeba się za to wziąć i tyle”.
Dojeżdża ostatni bolid.
Cieszę się, że dołączył do nas na początku swojej kariery w F1.
Mam tylko nadzieję,
że zostanie z nami na długo.
Wszyscy mijają pierwszy zakręt.
Z tyłu stawki Williams.
Jest źle.
Okropnie podsterowny.
Hamulce nie działają.
Będę musiał zjechać, bo robi się niebezpiecznie.
Jest ciężko.
Muszę tu zostać i dawać się wyprzedzać?
Co myślicie?
Zostajesz.
Dobra, ale wiecie…
Nie chcemy ryzykować.
Auto szaleje.
Lewis Hamilton po raz szósty wygrywa Grand Prix Wielkiej Brytanii.
Co za występ.
To niewiarygodne, kończysz okrążenie,
myślisz, że to twoja życiówka,
w innych warunkach byłby to niesamowity czas,
ale oni mają coś, czego my nie mamy.
Musimy to naprawić.
Naprawdę musimy.
Do tej pory miałem jeden cel:
zdobyć pole position, wygrać wyścig.
Co tydzień jeżdżę w okolicach 19 miejsca.
I…
Nie chcę tam być.
Na pewno frustrują go pewne rzeczy,
z którymi nie zdążyliśmy.
Chciałabym dać lepsze auto im obu.
- To było straszne. - Wiem.
Frustrujące, co?
Musimy patrzeć na małe zwycięstwa, żeby się pocieszać.
Wygraliśmy z Vettelem!
- Z dwoma autami! - Właśnie!
Tak jest!
Nie oblewamy się szampanem,
tylko jeden zespół i jeden kierowca może to zrobić.
To się robi śmieszne.
Nigdy nie jeździłem tak nierówno.
Moje wyniki wyglądają…
jak wyniki amatora.
Myślałem, że utrzymuję tempo, ale czasy wyglądały jak jojo.
Jak idiota.
Musimy poważnie wziąć się do roboty.
Dobra.
Zobaczymy, co możemy zrobić.
Dobra robota, Richard.
Brawo.
- Bez prawdziwych punktów. - Fakt.
Tylko raz nas zdublowali. To coś nowego.
No tak.
Czuję ogromną presję. Czy jestem dość dobra na to stanowisko?
Poza tym mówimy o rodzinnej firmie.
Wzięłam tę pracę nie bez powodu,
chciałam chronić spuściznę.
- To tyle? - Tak.
Tak? Dobra.
Nie padło ostatnie pytanie. „Czy Williams ma przyszłość?
Macie kłopoty?”
- Nie? - Nie.
To prawda.
Gdy je przeczytałam, uznałam: „Na to nie odpowiem”.
Potem stwierdziłam:
- „A może powinnam?”. - Chcesz?
- Chcę. - Ponoć nie chciałaś.
Nie chcemy cię zmuszać.
Możecie zadać to pytanie.
Czy jest ryzyko, że to będzie koniec Williams Racing?
Dobra.
Nie jesteśmy na wylocie,
bo mieliśmy parę gorszych lat.
Jesteśmy wojownikami.
To nasza praca.
Będziemy walczyć jako zwycięzcy,
będziemy walczyć jako przegrani.
Będziemy walczyć w tym sporcie przez długie lata.
Wy z Netflixa?
W NASTĘPNYCH ODCINKACH
Już nie.
Jebcie się.
Tu spędzę życie singla.
Tu nie wchodzimy.
Co zrobiłeś lepiej niż Pierre Gasly,
żeby dostać to miejsce?
Co on, kurwa, robi?
Jeśli ktoś mnie atakuje, oddaję mu mocniej.
Naprzód!
Ciężko za nim nadążyć.
Naprzód!
To mój najlepszy dzień w życiu.
Napisy: Jędrzej Kogut